Έντυπη Έκδοση

Επτά μέρες με μαντίλα

Ιρανές μπροστά από τις βιτρίνες στην πρωινή τους βόλτα
Η Βαρβάρα Δούκα συμμετείχε πριν από δύο μήνες στο 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Πανεπιστημιακού Θεάτρου στην Τεχεράνη. Παρουσίασε με ιρανούς ηθοποιούς τους «Πέρσες» του Αισχύλου, στο πλαίσιο πολιτιστικών ανταλλαγών, με τη συνδρομή της ελληνικής πρεσβείας στην Τεχεράνη μέσω του συμβούλου της Κωνσταντίνου Πασσάλη.

Πλήρες θέμα...

  • Οδοιπορικό

    • Η τέχνη ενώνει
      ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ για το Φεστιβάλ, η Βαρβάρα Δούκα δέχτηκε πολλές ερωτήσεις από φίλους της καλλιτέχνες: μα έχει θέατρο στο Ιράν; Οι γυναίκες παίζουν; Οι ηθοποιοί ακουμπούν ο ένας τον άλλον; Φοράνε και στη σκηνή μαντίλα; Πρέπει να φοράς κι εσύ μαντίλα; Είσαι σίγουρη ότι θέλουν να ακούσουν από μία Ελληνίδα τους «Πέρσες», ένα έργο που μιλάει για την ήττα τους;
  • Παραστάσεις

    • Από μικρά στα δύσκολα
      Ο Μπορίς Σαρμάτζ, που φέτος κρατάει τον ρόλο του καλλιτεχνικού συνεργάτη στο περίφημο Φεστιβάλ της Αβινιόν, άνοιξε πριν από μερικές μέρες την αυλαία της 65ης διοργάνωσης, με την παράσταση «Enfant» (Παιδί).
  • Μιχάλης Κακογιάννης

    • Ένας εστέτ αγωνιστής
      Φόρεσε το πρώτο του σμόκιν σε ηλικία 14 χρόνων, υποχρεωτικό ένδυμα για τα απογευματινά χορευτικά τσάγια στις Πλάτρες, όπου η οικογένεια έκανε διακοπές.
    • Ο σκηνοθέτης και οι μούσες του
      «ΟΤΑΝ τη σκέπτομαι έχω την εικόνα ενός απαλού πλάσματος. Τη βλέπω να μιλάει σε ορισμένες στάσεις κι εγώ να κοιτάζω τον εκπληκτικό λαιμό της. Και να ρουφάω το φυσικό άρωμά της. Απ' όλους όσοι έχουν φύγει από τη ζωή μου αυτή είναι που μου έχει λείψει περισσότερο...» εξομολογείται για την Ελλη Λαμπέτη ο Μιχάλης Κακογιάννης στη βιογραφία του («Μιχάλης Κακογιάννης- Σε πρώτο πλάνο», Χρήστος Σιάφκος, εκδόσεις Ψυχογιός). Η Λαμπέτη υπήρξε μία από τις μούσες του. Συνεργάστηκαν σε τέσσερις ταινίες: «Κυριακάτικο ξύπνημα» (1954), «Το κορίτσι με τα μαύρα» (1956), «Τελευταίο ψέμα» (1957), «Χαμένο κορμί» (1961).
    • ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ: «Το σινεμά αντιπροσωπεύει... δυστυχώς τη ζωή μου»
      Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ σημαντική συνάντηση με τον Μιχάλη Κακογιάννη (πέρα από μια πολύ σύντομη το 1962 στο Φεστιβάλ των Κανών, όπου προβλήθηκε και βραβεύτηκε η ταινία του «Ηλέκτρα») έγινε το 1964 στα στούντιο του Φίνου στην οδό Χίου, όταν ο σκηνοθέτης είχε αρχίσει το μοντάζ της ταινίας του «Αλέξης Ζορμπάς».
  • Εϊμι Γουάινχαουζ

    • Το παιχνίδι των λυγμών
      «ΑΚΟΜΑ και αν πεθάνω αύριο, θα είμαι ευτυχισμένη» έλεγε στις ελάχιστες συνεντεύξεις της, πέρυσι, η Εϊμι Γουάινχαουζ όταν τη ρωτούσαν για τα μελλοντικά της σχέδια.
  • Βιβλίο

    • Το νουάρ κάνει τη διαφορά
      Ενα θύμα δολοφονίας που παραδόξως κυκλοφορεί ολοζώντανο στα σοκάκια των χωριών του μεξικάνικου Νότου είναι η αφορμή ώστε ο Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ να περιγράψει τη συγκρουσιακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στη χώρα πριν από την έκρηξη του αντάρτικου των Ζαπατίστας.