Έντυπη Έκδοση

Η μεσογειακή μάνα

«Μάνα είναι μόνο μία». Ενίοτε και δύο ή περισσότερες στην περίπτωση ανάδοχων οικογενειών για τα τυχερά ορφανά. Οταν όμως σε έναν τόμο συγκεντρώνονται διαφορετικές φωνές για να υμνήσουν και να ψάλουν τα ωσαννά στη μητέρα, τότε κάθε μαμά χαμογελά δικαιωμένη. Η ευγνωμοσύνη είναι βασική αγαθοποιός δύναμη και πρωταρχικός αποδέκτης της αξίζει να είναι η μανούλα μας. Τρία βιβλία, κοσμήματα στον αστερισμό του Γουτεμβέργιου, αφιερωμένα στη μητέρα.

Φωτογραφίες:ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ Φωτογραφίες:ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ Ο Κώστας Μπουμπουρής, προσωπικός βιογράφος του ουμανιστή φωτογράφου της Εθνικής Αντίστασης Κώστα Μπαλάφα, μετά το πόνημά του «Ο Κώστας Μπαλάφας και η Ελλάδα του» (1910), συγκεντρώνει σε αυτό το λεύκωμα, με λογοτεχνική επάρκεια, όλες τις ιστορίες, τα τραγούδια, τα μοιρολόγια και τους μύθους για την ηρωική Ελληνίδα μάνα, με αφορμή τις «μητερο-λατρικές» (ας μου επιτραπεί ο νεολογισμός) ασπρόμαυρες φωτογραφίες τού Κώστα Μπαλάφα, καθώς και άλλων σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών φωτογράφων.

Ξεκινά από την ιστορία του μισεμού του εντεκάχρονου ήρωά του και τον αποχαιρετισμό με τη μητέρα του (που θα πεθάνει ένα χρόνο μετά χωρίς ποτέ να ξανανταμωθούν) σε μια μάλλον αδιάφορη μεγάλη πέτρα με το όνομα «Το Κουντρί» έξω από το χωριό Κυψέλη (Χώσεψη) της Αρτας. Η έλλειψη της μητρικής τρυφερότητας οδηγεί σε μια ψυχαναλυτικού τύπου εξιδανίκευση της γυναίκας ως μάνας, σκληρής βιοπαλαίστριας αλλά και τροφού και συμβουλάτορα γλυκού του τέκνου της.

«Δεν τ' αφήνεις να φύγεις αργότερα, να καλοσυνέψει κι ο καιρός, θα είμαι χωρίς τον νου μου, ώσπου να μάθω νέα σου. Μ' αυτό το απότομο πισωγύρισμα η μάνα ωραιοποίησε προσωρινά το άθλιο χαμαγκάθι της φτώχειας και την αγριοπρόσωπη τούτη εδώ ζωή, μπροστά σ' ένα επικίνδυνο ταξίδι του γιου της προς το άγνωστο. Καίγεται η καρδιά της νιώθοντας πως μπορεί έξαφνα το εντεκάχρονο παιδί της να της φύγει από κοντά, και μάλιστα μέσα σε μια τέτοια βαρυχειμωνιά. Τώρα δεν μπορούσε άλλο να κρυφτεί, κοίταζε μια το μεγαλογιό κατάματα και μια το ταβάνι και τα μάτια της τρέχανε και τσούζανε, λες κι είχανε μέσα κανέλα» (σ. 15).

Από αυτό το σύντομο παράθεμα αποκαλύπτεται τόσο το λογοτεχνικό ύφος όσο και ο αφηγηματικός τόνος. Γλαφυρότητα, περιγραφικότητα και συγκινησιακή υπερφόρτιση συνοδεύουν την ανάγνωση αυτού του αφηγήματος. Τίποτα ταπεινό, ηττοπαθές, μίζερο ή αδιάφορο δεν βρίσκει τη θέση του εδώ. Η μάνα μυθοποιείται, ηρωοποιείται και ωραιοποιείται στη θρυλική βιοπάλη της. Είναι πάντα σύντροφος, αρωγός, τροφός, αλλά και χαροκαμένη μοιρολογίστρα κι έρημη σαν καλαμιά στον κάμπο και ρυτιδιασμένη «θεία». Προσμένει, περιμένει, εργάζεται αδιάκοπα, στον ακάματον αγώνα της για τον άρτον τον επιούσιον.

Ανεβαίνει στα βουνά φορτωμένη μέχρι εκεί που δεν αντέχει άλλο. Το φορτίο ξεπερνά το μπόι και τις αντοχές της. Η ζωή, άχθος δυσβάσταχτο. Ομως εκείνη συνεχίζει να χαμογελά κρυφά και να κοιτά κατάματα το φωτογραφικό φακό. Σαν να θέλει να αποτυπώσει την ψυχή της.

Στην αιωνιότητα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Βιβλίο
Φωτογραφία
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Πόνος για τη Μεσόγειο
Κύματα πολύμορφα, πρωτεϊκά και ταραγμένα
Η ενότητα μέσα στην πολλαπλότητα
Η εκλεπτυσμένη και φίνα ζωγραφική των Κακαβάδων
Επίσκεψη από την ... Εύα Στάμου*
Μητρικός Αρης Δικταίος
Ευλογία, πόνος, σπαραγμός, πίκρα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αρχαιολογία
Πολυάνδρειο ή Ηρώο ο τύμβος της Αμφίπολης
Θέατρο
Η Ελευσίνα γέμισε στάχυα
Ποίηση
Εφυγε ένας μεγάλος φιλέλληνας
Κινηματογράφος
40 ταινίες για τον Αλιέντε
Βιβλίο
Πόνος για τη Μεσόγειο
Κύματα πολύμορφα, πρωτεϊκά και ταραγμένα
Η ενότητα μέσα στην πολλαπλότητα
Η εκλεπτυσμένη και φίνα ζωγραφική των Κακαβάδων
Επίσκεψη από την ... Εύα Στάμου*
Η μεσογειακή μάνα
Μητρικός Αρης Δικταίος
Ευλογία, πόνος, σπαραγμός, πίκρα
Υγεία
Ενδοοικογενειακή βία
Σπάστε τον κύκλο
Η εγκυμοσύνη, τα παιδιά και η βία στο σπίτι
Το γυναικείο χάπι του πόθου
Η σοκολάτα αδυνατίζει!
Κάμπινγκ εναντίον αϋπνίας
Τα στρινγκ βλάπτουν σοβαρά την υγεία
Φυσικό μπότοξ ο πασατέμπος!
Η δίαιτα του Κλίντον