Έντυπη Έκδοση

ΑΥΤΟΕΓΚΛΩΒΙΣΤΗΚΕ Ο ΟΜΠΑΜΑ, ΤΟΝ ΕΝΘΑΡΡΥΝΟΥΝ ΤΑ ΓΕΡΑΚΙΑ

Φράξιες και πράκτορες στο βαλς του πολέμου

Η «συνταγή» είναι εξαιρετικά οικεία στις φράξιες του αγγλοσαξονικού κατεστημένου. Χρησιμοποιήθηκε επιτυχώς από τους Βρετανούς για να «κρατήσουν» τους Αμερικανούς στην Ευρώπη μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Δολοφονίες Αμερικανών στη γεωπολιτικά νευραλγική Μέση Ανατολή, που τεκμηριωμένα φέρεται να είχαν οι ίδιοι διαπράξει, τις σέρβιραν ως... «έργο των κομμουνιστών».

Με τον τρόπο αυτό επεδίωκαν να εγείρουν στους Αμερικανούς το σοβιετικό φόβο και σχεδίαζαν από το παρασκήνιο να καρπωθούν οι ίδιοι τα γεωπολιτικά οφέλη. Τα πράγματα δεν τους βγήκαν όπως τα είχαν υπολογίσει, γιατί, εν τω μεταξύ, οι Αμερικανοι έμαθαν πολύ γρήγορα και ανέλαβαν από μόνοι τους τη διεύθυνση και την εκτέλεση της... συμφωνικής.

Κάτι ανάλογο φαίνεται να συμβαίνει και τώρα, με κάποιες διαφοροποιήσεις «προσαρμοσμένες» στους καιρούς! Αυτή τη φορά, η διεθνής κοινότητα βρίσκεται προ... «αδιασείστων αποδείξεων» περί χρήσεως χημικών όπλων από το μισητό καθεστώς Ασαντ στη Συρία εναντίον των αντιπάλων του. Το ενδιαφέρον είναι πως τη «γνησιότητα» των αποδείξεων προσυπογράφουν πρώτοι οι Αγγλοι, συνεπικουρούμενοι και από τους Γάλλους.

Η κυβέρνηση Ομπάμα είναι πιο εγκρατής, αλλά είναι προφανές ότι σύρεται σε πολεμική σύρραξη κατά της Συρίας με τις ενορχηστρωμένες παραινέσεις του αμερικανικού Τύπου που καθ' όλες τις ενδείξεις άγεται από μερίδα του αμερικανικού κατεστημένου που επιδιώκει τον εγκλωβισμό του κ. Ομπάμα.

Πολεμικά σενάρια

Εγκυρα αμερικανικά μέσα, όπως η «Ουάσιγκτον Ποστ», η «Νιου Γιορκ Τάιμς», το CNN και το ABC, «παίζουν» πολεμικά σενάρια που κάνουν λόγο για τη φύση και την έκταση των επιχειρήσεων. Θα ήταν ενδιαφέρον να γνώριζε κανείς την πηγή των πληροφοριών τους, γιατί σίγουρα θα διαπίστωνε τα κίνητρα που προφανώς υπαγορεύονται μέσα από την ίδια την Ουάσιγκτον.

Κατ' αρχήν είναι βέβαιο ότι κάποιοι επιθυμούν να εμπλέξουν τους Αμερικανούς στη Μέση Ανατολή, σε μια περιοχή από την οποία επιθυμούν διακαώς να απεμπλακούν για να δώσουν το μεγαλύτερο βάρος της προσοχής τους στην Απω Ανατολή.

Αυτό διεφάνη κατά την πρώτη θητεία του προέδρου Ομπάμα, με τη Χίλαρι Κλίντον στο πηδάλιο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Τώρα, με τον Τζον Κέρι στην ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών, δίνεται κάπως μεγαλύτερη προσοχή στο Μεσανατολικό, με κάποιες ανανεωμένες προσπάθειες για ενεργοποίηση των ειρηνευτικών συνομιλιών Ισραήλ και Παλαιστινίων.

Το γεγονός είναι ότι ο κ. Ομπάμα αυτοεγκλωβίστηκε στην υπόθεση της Συρίας πριν από ένα χρόνο, όταν διακήρυττε δημοσίως ότι γι' αυτόν αποτελεί «κόκκινη γραμμή» η χρήση χημικών όπλων από τον Ασαντ κατά των αντιπάλων του. Με την πολύ χαλαρή αυτή διακήρυξη, ο Αμερικανός πρόεδρος κατ' ουσίαν απέφευγε εμπλοκή στη Συρία, που κατ' ουδένα τρόπο ήθελε, και, ελεύθερα ερμηνευόμενο, έδινε παράλληλα λευκή επιταγή στον Ασαντ να πράξει κατά βούληση, αρκεί να μη χρησιμοποιούσε χημικά όπλα.

Είναι σαφές λοιπόν ότι ο Ασαντ, ο οποίος παρεμπιπτόντως βρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση στρατιωτικά έναντι των αντιπάλων του, δεν φαίνεται να είχε λόγο να διασχίσει την κόκκινη γραμμή Ομπάμα με τη χρήση χημικών. Λείπει το κίνητρο εκ μέρους του.

Είναι πολύ πιθανόν, εφ' όσον ευσταθούν οι ισχυρισμοί περί χρήσεως χημικών όπλων και το υπάρχον υλικό δεν είναι «μαγειρεμένο», τα χημικά να χρησιμοποιήθηκαν είτε από αντιπάλους του Ασαντ για να προσελκύσουν αμερικάνικη στρατιωτική επέμβαση κατά του καθεστώτος, παίζοντας κατά ειρωνικό τρόπο το «χαρτί» Ομπάμα, είτε από θεσμικούς παίκτες που επιθυμούν να κρατήσουν και να εγκλωβίσουν τις ΗΠΑ στην περιοχή για τελείως διαφορετικά αλλά συγκλίνοντα συμφέροντα - κατά τα πρότυπα του βρετανικού μεταπολεμικού τεχνάσματος.

Εξυπακούεται πως είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τις αλήθειες μέσα από τα ψευδή και τα ποικίλα κίνητρα, και το μόνο βέβαιο είναι πως ο Ομπάμα βρίσκεται προ τετελεσμένων και αδιεξόδου, με μόνη επιλογή τη στρατιωτική επέμβαση.

Φατρίες μέσα στην ίδια την Αμερική -από φιλελευθέρους που υποκύπτουν συγκινησιακά στο διανεμηθέν, αγνώστου προελεύσεως, υλικό, μέχρι νεοσυντηρητικούς που με έντονα εθνικιστικά στοιχεία θέλουν να κάνουν εξαγωγή δημοκρατίας, κατά τα πρότυπα της σταλινικής εξαγωγής σοσιαλισμού- έχουν περικυκλώσει τον Αμερικανό πρόεδρο.

Κατ' ουσίαν εκείνο που έχουν προσπαθήσει να κάνουν, και το έχουν επιτύχει μέχρις ενός βαθμού με την υπόθεση των χημικών, είναι να εκθέσουν το χάσμα αξιοπιστίας του κ. Ομπάμα μεταξύ λόγων και πράξεων και να τον αναγκάσουν να δράσει στρατιωτικά, με το επιχείρημα πως πέραν της οποιασδήποτε -αμελητέας, εν πάση περιπτώσει- γεωπολιτικής χρησιμότητας της Συρίας για τις ΗΠΑ, εκείνο που προέχει είναι οι εντυπώσεις προς τρίτους από ενδεχόμενη αδράνεια του Λευκού Οίκου.

Από καθαρά γεωπολιτικής σκοπιάς, το εύρος των αμερικανικών συμφερόντων στη Συρία θα μπορούσε να εντοπισθεί κυρίως στο γεγονός ότι κατά κάποιον τρόπο θα ήταν ενδεχομένως δυνατόν να «ελεγχθεί» ένας βασικός σύμμαχος των Ρώσων στην περιοχή. Αλλά δεν είναι βέβαιο ότι ο Λευκός Οίκος του κ. Ομπάμα βλέπει τα πράγματα κατ' αυτόν τον τρόπο, αν κρίνει κανείς από τη φύση των πολεμικών σεναρίων που διαρρέουν στον αμερικανικό Τύπο και αναμεταδίδονται αβασάνιστα στον ελληνικό Τύπο και υιοθετούνται αγόγγυστα από την ελληνική κυβέρνηση.

Οχι ανατροπή

Οι «πληροφορίες» περί περιορισμένης εκτάσεως αλλά ακριβείας στρατιωτικές επιχειρήσεις, που έχουν έναν τιμωρητικό χαρακτήρα για τον Ασαντ, δείχνουν, έστω και κάπως θαμπά, πως η διαμορφούμενη αμερικανική αποστολή δεν αποβλέπει στην ανατροπή του Ασαντ, γιατί με βάση τις προηγούμενες εμπειρίες, κυρίως του Ιράκ, αλλά και των Αφγανιστάν - Λιβύης, η οποιαδήποτε διάδοχη επιλογή είναι χειρότερη από την ανατραπείσα και συνήθως περισσότερο εχθρική για τα αμερικανικά συμφέροντα.

Επί του προκειμένου, οι πλέον ισχυρές φατρίες των σουνιτών μουσουλμάνων, που μάχονται τον Ασαντ, φέρονται να έχουν ισχυρούς δεσμούς με την Αλ Κάιντα, οπότε, κατά μια συζητούμενη ειρωνεία, ο κ. Ομπάμα... «δουλεύει» για τους ορκισμένους εχθρούς της Αμερικής.

Σε ό,τι αφορά τους Ρώσους, αυτοί έχουν να ζυγίσουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα μεταξύ μιας έστω και πολύ αμυδρά πιθανής «απώλειας» της Συρίας και εγκλωβισμού των Αμερικανών σε άλλη μια κρίση στη Μέση Ανατολή. Προτιμούν το δεύτερο, γιατί θα τους έδινε «αναπνοή» στην ισχυροποίηση των γεωπολιτικών τους επιδιώξεων στην ανταγωνιστική με τους Αμερικανούς περιοχή του Καυκάσου και στην ευρωπαϊκή γειτονιά τους - την κεντρική και την ανατολική Ευρώπη.

Είναι προφανές ότι ο κ. Ομπάμα αναπόφευκτα προ του δαιδάλου συμφερόντων οδεύει με το... «γάντι» στη Συρία, προσπαθώντας να ικανοποιήσει τους πάντες στο εσωτερικό και κρατώντας τις δέουσες ισορροπίες στο εξωτερικό, χωρίς να βρίσκεται στις προθέσεις του ν' ανατρέψει τον Ασαντ. Διαφορετικά, θα ακυρώσει το υπόλοιπο της προεδρικής του θητείας σε μια άνευ σημασίας για τα αμερικανικά συμφέροντα κρίση στη Μέση Ανατολή και αυτό θα «αιχμαλωτίσει» τα εσωτερικά του προγράμματα στα οποία στηρίζεται για την υστεροφημία του.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Πολεμικές επιχειρήσεις
Συρία
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
ΗΠΑ
Δημοσιεύματα/Αρθρα/Σχολιασμοί/Παρεμβάσεις
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
ΗΠΑ
Φράξιες και πράκτορες στο βαλς του πολέμου
Μετανάστες/Εξωτερική πολιτική
Σχέδια επί χάρτου
Αρθρα
Ο πόλεμος ως συνέχεια της πολιτικής
Συνεντεύξεις
«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι Ρομπέν των Δασών»
Καμία σχέση με του '80 το σημερινό ΠΑΣΟΚ
Βρετανία
Περιστέρια και γεράκια έγιναν μαλλιά κουβάρια
Υπουργείο Οικονομικών
Αμήχανοι μπροστά στα «βουβάλια»
Δημόσια περιουσία
Η δημόσια περιουσία στόχος των δανειστών
ΤΧΣ
Τα έξοδα του ΤΧΣ ζητά ο Κωνσταντινόπουλος
Ανεργία
Νέο ρεκόρ 27,65% στην ανεργία και 64,9% στους νέους!
ΔΗΜΑΡ
Τα «ορφανά» του ΠΑΣΟΚ υιοθετεί η ΔΗΜΑΡ
ΣΥΡΙΖΑ
Ανοιγμα στους ανένταχτους με επιτροπές πολιτών
Δικαστικό ρεπορτάζ
«Μαχητής του φωτός» δήλωσε η Βίκυ Σταμάτη
ΔΟΛ
Κύμα απολύσεων στον ΔΟΛ
Αρθρα/Αναλύσεις
Βγάζουν κέρδος από τον θάνατο των άλλων
Δημοσιεύματα
«Washington Post»: Διστάζουν Αμερικανοί στρατηγοί