Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Εν-στάσεις

  • Παίζουν με τα σπίρτα στην πυριτιδαποθήκη

    Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 η Δύση βρέθηκε σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση: μέχρι τότε, αυτό που ήξερε για τις τρομοκρατικές επιθέσεις, με ή χωρίς εισαγωγικά, ήταν ότι προβλεπόταν πάντα και μια οδός διαφυγής. Είτε η απόπειρα πετύχαινε είτε αποτύγχανε, οι δράστες σκέφτονταν και πώς θα ξεφύγουν. Η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους όμως ανέτρεψε αυτά τα στάνταρ.

    Από τότε και μέχρι σήμερα, η επαφή με αυτό τον μη δυτικά αναθρεμμένο και σκεφτόμενο κόσμο, στην Αφρική ή την Ασία, είναι μια διαρκής αμφισβήτηση αυτών που θεωρούσαμε δεδομένα. Βλέπουμε κάτι που θυμίζει Δύση, όπως η Αραβική Ανοιξη, και προσπαθούμε να το εντάξουμε στα δικά μας κουτάκια, αγνοώντας τις διαφορές κουλτούρας, θρησκείας, τρόπου ζωής. Επηρεασμένοι από τις αμερικανικές ταινίες, που οι Καλός και Κακός είναι εύκολα διακριτοί, κάνουμε απλουστεύσεις: κακός ο Μουμπάρακ, καλός ο Μόρσι, κακός ο στρατός.

    Ομως βρισκόμαστε σε έναν κόσμο που τα πάντα αλλάζουν, τα πάντα αμφισβητούνται. Ο χθεσινός εχθρός είναι ο σημερινός φίλος και τούμπαλιν. Ετσι τα πιο τραβηγμένα σενάρια γίνονται πιστευτά και όλα μοιάζουν πιθανά.

    Κάπως έτσι συμβαίνει και με τους νεκρούς από χημικά στη Συρία. Σύμφωνα με όσα ξέρουμε, είναι μέσα στις «προδιαγραφές» του Ασαντ να έχει κάνει τέτοια κίνηση. Το θέμα όμως είναι, πάλι σύμφωνα με το δυτικό ορθολογισμό, τι συμφέρον θα είχε. Οταν, ύστερα από δύο χρόνια μαχών, έχει νικήσει κατά κράτος τους αντάρτες, περιορίζοντάς τους ασφυκτικά, όταν βλέπει ότι οι Δυτικοί δεν είναι πια διατεθειμένοι να ενισχύσουν τους σχεδόν ηττημένους αντικαθεστωτικούς και, το κυριότερο, όταν οι επιθεωρητές του ΟΗΕ για τα χημικά βρίσκονται ήδη στη χώρα του, πόσο αλαζονικός και παράφρων μπορεί να είναι ώστε να τολμήσει κάτι τέτοιο;

    Και εδώ μπαίνουν οι γνωστές θεωρίες συνωμοσίας. Οταν ο Ομπάμα έχει δηλώσει ότι μόνο εάν προέκυπτε θέμα χημικών όπλων θα έλεγε το «ναι» σε επέμβαση των ΗΠΑ, πόσο τυχαία μπορεί να είναι η χρονική συγκυρία; Και όταν γνωρίζουμε ότι οι τζιχαντιστές είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους, επιλέγοντας το ρόλο του «μάρτυρα», πόσο απέχει αυτό από τη χρησιμοποίηση αμάχων «για τον ιερό σκοπό»;

    Και πάλι ο δυτικός ορθολογισμός προτάσσει το επιχείρημα: Δεν σκοτώνουμε τους δικούς μας. Πόσο όμως «δικοί τους» είναι; Με τους Σύρους αντικαθεστωτικούς πολεμούν Κούρδοι, Λιβανέζοι, αντάρτες στρατολογημένοι από τις γύρω μουσουλμανικές χώρες. Το να πυροδοτήσει κάποιος από αυτούς έναν πύραυλο, που θα εκραγεί κάποια χιλιόμετρα μακρύτερα, σκοτώνοντας αγνώστους, δημιουργώντας μια τεράστια προβοκάτσια για να γείρει η πλάστιγγα προς τη μεριά τους, πόσο αδιανόητο είναι;

    Σίγουρα είναι πολύ τραβηγμένο. Ομως πόσα τέτοια γεγονότα, που έμοιαζαν «επιστημονικής φαντασίας», αναγκαστήκαμε να δεχτούμε, βλέποντάς τα μπροστά στα μάτια μας;

    Οσοι έχουν ήδη προαποφασίσει την επέμβαση στη Συρία, δημιουργούν το κατάλληλο κλίμα ώστε αυτή η επίθεση να μοιάζει σωστή και επιβεβλημένη. Είναι καλύτερο να είμαστε περισσότερο δύσπιστοι στην προπαγάνδα τους, γνωρίζοντας και κάτι ακόμη: πάλι ετοιμάζονται να ανοίξουν τον ασκό του Αιόλου, «παίζοντας» σε μια περιοχή πυριτιδαποθήκη. Και από ό,τι φαίνεται, ούτε αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
ΗΠΑ
Φράξιες και πράκτορες στο βαλς του πολέμου
Μετανάστες/Εξωτερική πολιτική
Σχέδια επί χάρτου
Αρθρα
Ο πόλεμος ως συνέχεια της πολιτικής
Συνεντεύξεις
«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι Ρομπέν των Δασών»
Καμία σχέση με του '80 το σημερινό ΠΑΣΟΚ
Βρετανία
Περιστέρια και γεράκια έγιναν μαλλιά κουβάρια
Υπουργείο Οικονομικών
Αμήχανοι μπροστά στα «βουβάλια»
Δημόσια περιουσία
Η δημόσια περιουσία στόχος των δανειστών
ΤΧΣ
Τα έξοδα του ΤΧΣ ζητά ο Κωνσταντινόπουλος
Ανεργία
Νέο ρεκόρ 27,65% στην ανεργία και 64,9% στους νέους!
ΔΗΜΑΡ
Τα «ορφανά» του ΠΑΣΟΚ υιοθετεί η ΔΗΜΑΡ
ΣΥΡΙΖΑ
Ανοιγμα στους ανένταχτους με επιτροπές πολιτών
Δικαστικό ρεπορτάζ
«Μαχητής του φωτός» δήλωσε η Βίκυ Σταμάτη
ΔΟΛ
Κύμα απολύσεων στον ΔΟΛ
Αρθρα/Αναλύσεις
Βγάζουν κέρδος από τον θάνατο των άλλων
Δημοσιεύματα
«Washington Post»: Διστάζουν Αμερικανοί στρατηγοί