Έντυπη Έκδοση

Με πρωταγωνιστή το καινούργιο Εθνικό

* «ΠΟΥΘΕΝΑ» του Δημήτρη Παπαϊωάννου - Εθνικό Θέατρο

Προηγήθηκε μεγάλη ανυπομονησία για τη νέα δουλειά του εθνικού μας χορογράφου Δημήτρη Παπαϊωάννου, αφιερωμένη στο εορτάζον Κτίριο Τσίλερ που εγκαινιάστηκε πρόσφατα έπειτα από δέκα χρόνια σιωπής.

Η συγκίνηση με την εκθαμβωτική καθυπόταξη των νόμων της φθοράς περιέκλειε και μια αίσθηση σωστής και αρμονικής επιλογής για την έναρξη του ανανεωμένου Εθνικού.

Το 30λεπτο δρώμενο διαχειρίστηκε τρία σπουδαία υλικά στην πλέον απέριττη εκδοχή τους -σώμα, χώρο, τεχνολογία- θεματοποιώντας, σε πρώτη εντύπωση, την ουσία της χορογραφίας, δηλαδή τη σχέση σώματος, χρόνου, χώρου. Μια αυλαία-καθρέφτης αντανακλά την κατάμεστη αίθουσα και τον απαστράπτοντα διάκοσμό της, ενδεικτικά της ιδέας του πλήθους που διαπερνά όλη την παράσταση και επισφραγίζεται στο τέλος με την αιφνιδιαστική αθρόα εισροή στη σκηνή από τις κουίντες ανυποψίαστων αληθινών θεατών της δεύτερης παράστασης του «Πουθενά». Ανώνυμοι άνθρωποι που παρασταίνουν τον εαυτό τους σε ένα ready-made παρόν.

Η αυλαία ανελκύεται αργά αποκαλύπτοντας το αχανές εύρος της νέας σκηνής και το υποβλητικό τεχνολογικό οπλοστάσιό της. Ενας χώρος μηδέν, με όλους τους δρόμους ανοιχτούς. Την απόλυτη σιγή διακόπτει ο ήχος βεντούζας από τις σόλες των 26 χορευτών που ξεπηδούν από την ορχήστρα και σκαρφαλώνουν στη σκηνή σαν αθόρυβα αιλουροειδή. Ενας σμήνος νέων ανθρώπων, σε καθημερινή σκουρόχρωμη περιβολή, που πηγαινοέρχεται χωρίς βιασύνη μέσα και έξω από την έκταση του χώρου, βηματίζουν στις γαλαρίες που τον κυκλώνουν περιμετρικά, αραδιάζονται σε σειρές σαν κινούμενα γλυπτά, διασταυρώνονται επιμελώς άτακτα, βουτούν μετωπικά σε καταπακτές, σκαρφαλώνουν και ακροζυγίζονται στη γιγαντιαία μετάλλινη σκάλα που ξεδιπλώνεται από ψηλά, αλλάζει σχήμα και αναδιπλώνεται, αιωρούμενη από αναρίθμητα μετάλλινα «νήματα», σαν μια μεγαλειώδης εικαστική εγκατάσταση.

Αυτό το άριστα επεξεργασμένο σκηνογραφικό σύμπαν του Ζάφου Ξαγοράρη, σε συνδυασμό με την αυθεντική τοπογραφία της απογυμνωμένης σκηνής και των εντυπωσιακών μηχανισμών της, αποτελούν τον θρίαμβο μιας βραδιάς που, παράλληλα με μια εκλεκτική ξενάγηση στις υπερσύγχρονες δυνατότητες του νέου θεάτρου, δεν κατάφερε να είναι και ένα ισχυρό καλλιτεχνικό γεγονός.

Το σώμα και ο χώρος από μόνα τους δεν επαρκούν ως εργαλεία αφήγησης. Η λειψή δραματουργία -για χορό ούτε λόγος πια- αδυνατεί να δώσει συνοχή και πνοή στην άψυχη γεωμετρικότητα της χορογραφίας, στους συμβολισμούς και τις αλληγορίες κινητικών μοτίβων που επαναλαμβάνονται σαν κουρασμένα κλισέ του χοροθεάτρου. Η ψυχρή τελειότητα της συναλλαγής με το απρόσωπο σώμα ως γλυπτό χώρου, ή ως κινούμενο στοιχείο σε ένα υπερσύστημα εννοιών, παραείναι αδιέξοδη και αφηρημένη για να περιέχει κάποια μεταδοτική δόνηση.

Δεν μπορούμε, ωστόσο, να αγνοήσουμε ορισμένες ποιητικές ιδέες που αντανακλούν το στίγμα του χαρισματικού χορογράφου. Το μυστήριο της ανθρώπινης μάζας μέσα από τη δυναμική ανώνυμων σωμάτων, η ακριβής διερεύνηση όχι του σώματος αλλά του χώρου, το παιχνίδι με τη σιωπή, με τυχαίους θορύβους (βήματα, τριγμοί από κυλιόμενους διαδρόμους, σταγκόνια, τροχαλίες, πόρτες που ανοιγοκλείνουν) και με «αφτιασίδωτους» μίνιμαλ ηλεκτρονικούς ήχους (COTI Κ.), η ακραία αφαιρετικότητα (γυμνή σκηνή, φώτα εργασίας, ελάχιστα γκαγκς, σχεδόν καθόλου στιλιζάρισμα), το γδύσιμο δύο φωτεινών νεανικών κορμιών με φόντο μια κυματοειδή αλυσίδα από ενωμένα χέρια. Μια μικρή φεγγοβόλα αναστάτωση μέσα στα μουντά χρώματα του τοπίου. Αφιέρωμα στη μνήμη της Πίνα Μπάους.

Καλωσορίζουμε το Εθνικό, με προσμονή. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική θεάτρου
Σχετικά θέματα: Κριτική θεάτρου
Η μεταπολιτευτική μας τραγωδία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Ερευνα
Απαλλοτριώσεις λόγω αρχαίων: πολίτες και περιουσίες σε ομηρία
Σκουπιδότοποι με ολίγα αρχαία
840 υποθέσεις: κόστος 320 εκατ. ευρώ
Εικαστικά
Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το έργο μου
Αφιέρωμα
Η επανάσταση των σίξτις πέτυχε. Τώρα στήνουμε τον πολιτισμό τους
Εμείς, του '60 οι εκδρομείς
Κριτική θεάτρου
Με πρωταγωνιστή το καινούργιο Εθνικό
Η μεταπολιτευτική μας τραγωδία
50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Πάρτι γενεθλίων σε σκοτεινές αίθουσες
6η Διεθνής Εβδομάδα Μόδας
Οταν η μόδα συναντά την αρχιτεκτονική του '30