Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Εκτός συνόρων

  • Ο διάβολος κέρδισε τον Μπετόβεν

    ...Ας προσπαθήσουμε, για μερικά λεπτά, να μπούμε στη θέση του Γκαετάνο ντε Στέφανο, ενός από τους τέσσερις, μπορεί και πέντε, ρεπόρτερ της Μίλαν για λογαριασμό της «Gazzetta dello Sport».

    Μια ζωή, που λέει ο λόγος, περίμενε ο άνθρωπος να βρεθεί στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου», όπου την προπερασμένη Τετάρτη οι rossoneri έριξαν τρεις σφαλιάρες στους υπερ-Galacticos Νο 2 του φιλόδοξου διδύμου Πέρεθ - Πελεγκρίνι. «...Ενάμιση μήνα προετοιμαζόμουν ψυχολογικά για την "τιτανομαχία" της Μαδρίτης, αλλά...».

    Αλλά καμιά εβδομάδα πριν από το μεγάλο ραντεβού, ο άμοιρος κι ανυποψίαστος Γκαετάνο λάμβανε από τον διευθυντή του το εξής τραγικό, όπως ο ίδιος το αποκάλεσε στη διήγησή του, τηλεφώνημα.

    - Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου θα πρέπει να βρίσκεσαι στο Auditorium του Μιλάνο για να καλύψει για την εφημερίδα ένα κομμάτι για το διάσημο γερμανικό, έγχορδο quartetto «Die Schnuren», σ' ελεύθερη μετάφραση, κάτι σαν «ο κόμπος της γραβάτας». «...Τόσο διάσημο, σκέφτομαι αντανακλαστικά, που δεν το ξέρει ούτε η μάνα του».

    «...Συγκλονίστηκα και μου ήρθε να βάλω τα κλάματα. Τι άλλο όμως μπορούσα να κάνω; Ως επαγγελματίας, δεν είναι δυνατόν να μην υπακούσεις σε διαταγές από ψηλά. Ηθελα να σκοτώσω άνθρωπο. Τα νεύρα μου είχαν υποστεί ένα μεγάλο σοκ, πόσω μάλλον όταν ο διευθυντής μού είπε ότι στη Μαδρίτη θα πήγαινε άλλος συνάδελφος. Το κατάπια κι αυτό: ντύθηκα στην τρίχα κι ήμουν Αγγλος στο ραντεβού μου. Η ώρα περνάει, το αμφιθέατρο είναι ήδη γεμάτο, στη σκηνή τ' αναλόγια περιμένουν υπομονετικά τους ερμηνευτές τους, αλλά ούτε βιολιά και άρπες βλέπω ούτε ακούω τον Μπετόβεν, τον λόγο, υποτίθεται, για τον οποίο μ' έστειλαν τέτοια μέρα σ' ένα τόσο θλιβερό μέρος. Ο κόσμος δίπλα μου δυσανασχετεί, ανάμεσά τους και 500 με 600 VIP οπαδοί της Μίλαν που αναγνωρίζω, για τον απλούστατο λόγο ότι τους διασταυρώνω συχνά και στο "Σαν Σίρο".

    Τι δουλειά έχουν κι αυτοί εδώ, αναρωτιέμαι, χωρίς να έχω πάρει χαμπάρι το τι με ή μας περιμένει.

    Κοιτάω το ρολόι μου με νευρικότητα και διαπιστώνω ότι σε 20 λεπτά στο "Μπερναμπέου" θα ξεκινούσε η "μητέρα όλων των μαχών". Τρελαίνομαι κι έχω τάσεις φυγής, αλλά το quartetto αρχίζει επιτέλους να παίζει. Και να ψιθυρίζει φράσεις του στιλ, "διαγώνιες μελωδίες... το πονεμένο κόρνερ... το adagio στην περιοχή με την άσπρη βούλα... η Ευρώπη που σηκώνεται όρθια... ένα σφύριγμα". Είναι 10 παρά τέταρτο, το quartetto σχεδόν εξατμίζεται και πάει στο... καλό και στη θέση του ένα γιγαντιαίος προβολέας συνδέεται ξαφνικά κι απρόσμενα με το "Μπερναμπέου", ακριβώς με τη σέντρα του Ρεάλ Μαδρίτης - Μίλαν.

    Πέφτει ένα απελευθερωτικό και παρατεταμένο χειροκρότημα, το Auditorium μετατρέπεται σε "Μπερναμπέου" και τελικά σκέφτομαι ότι δεν είναι και τόσο θλιβερό μέρος όπως αρχικά είχα πιστέψει. Μία χαρά πέρασε η βραδιά. Είδα τον διάβολο (σ.σ. έμβλημα της Μίλαν) να κερδίζει και τη Ρεάλ και τον Μπετόβεν. Αν και αυτήν την κολοσσιαία πλάκα που διοργάνωσε γνωστή (πράσινη) μπίρα σε 1.500 οπαδούς της Μίλαν, δεν την εύχομαι ούτε στον εχθρό μου»...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
ΑΕΚ
Μετανιωμένος Μπάγεβιτς
Παναθηναϊκός
Κατσουράνης: το... καλό βραβείο θα 'ναι στο τέλος της χρονιάς
Ολυμπιακός
Επιμένει, αλλά και ψάχνεται
ΠΑΟΚ
Σε «διπλό ταμπλό»
Ηρακλής
Τέλος ο Προτάσοφ, ανέλαβε ο Κωφίδης
Σούπερ Λίγκα
Αήττητοι κι ανίκητοι
Συνέντευξη: Αρης Αλεξανδρής
«Περασμένα μεγαλεία»
Μπάσκετ
Πέντε αγώνες-φωτιά
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες
Αφαντη η Χαλκιά, «φωνές» Καναδών κατά ΕΟΕ
Διεθνή
Ντέρμπι σε Αγγλία και Γαλλία