Έντυπη Έκδοση

υπέρ ανθρώπων κι όχι υπερανθρώπων

Και ιδού κυβέρνηση δεξιάς - ακροδεξιάς στο Ισραήλ.

Τυχόν σχολιασμός του γεγονότος θα συνιστούσε αντισημιτισμό;... κατάλαβα! κιχ! Η ατιμωτική προσχώρηση του Εργατικού κόμματος στη φασίζουσα αυτήν κυβέρνηση μήπως; Καλά! Κιχ...

Οπως με τον κ. Τσαρλς Φρίμαν όντινα ο Πρόεδρος Ομπάμα προόριζε για επικεφαλής της κεντρικής υπηρεσίας πληροφοριών που ελέγχει τις 17 μυστικές υπηρεσίες αντικατασκοπείας κι εσωτερικών υποθέσεων των ΗΠΑ.

Αμ δε! Ο κ. Φρίμαν είχε κάνει μια δήλωση το 2006 την οποίαν το Εβραϊκό Λόμπυ στις ΗΠΑ εξέλαβε ως συγγενική με τις αντιλήψεις του Ριάντ για το Παλαιστινιακό.

Ξεκίνησε λοιπόν το εν λόγω λόμπυ μια βιομηχανία δημοσιευμάτων στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό, η οποία μέσα σε 10 μέρες «αποδόμησε» τον κ. Τσαρλς Φρίμαν, τον έκανε με τα κρεμμυδάκια κι εξανάγκασε τον κ. Ομπάμα να υπαναχωρήσει και να κάτσει στα αυγά του. (Αυτά που μέσα τους διαρκώς εκκολάπτονται τα μαύρα φίδια.)

Μυστήριον! Ανεξήγητον! Οι Εβραίοι, εξ όσων γνωρίζουμε, αποτελούν το 1% του πληθυσμού των ΗΠΑ, πώς λοιπόν δύνανται να επηρεάζουν το 99% της εξωτερικής τους πολιτικής; μόνον ο Θεός θα ξέρει -ξέρει αυτός πού ρίχνει το μάννα και πού ρίχνει την ακρίδα. Ξέρει πότε και γιατί πρέπει να διαμελίζεται μια πενταμελής οικογένεια Παλαιστινίων την ώρα που πίνει το τσάι της στη Γάζα -«πέντε η ώρα που βραδυάζει»...

Δηλαδή όταν κάνουμε κριτική στη Μέρκελ κάνουμε αντιάρια κριτική;

Ή μήπως όταν κάνουμε κριτική στον Τόμας Μπράουν, κάνουμε αντιαγγλική κριτική;

Αν όχι, γιατί όταν κάνουμε κριτική στο Ισραήλ, η κριτική μας είναι αντισημιτική;

Τα ως άνω δεν τα λέει η αφεντιά μου, αλλά ο Ουμπέρτο Εκο. Κι επειδή στην Ευρώπη (όπως άλλωστε και στην Ελλάδα) έχει παραγίνει το κακό, συμπληρώνει ο επιφανής συγγραφέας: «Σε κάθε περίπτωση, αν και είναι ενοχλητικό το γεγονός ότι οι εβραίοι, κάθε φορά που κάποιος επικρίνει την πολιτική του Ισραήλ, τον κατηγορούν για αντισημιτισμό, βρίσκω ακόμη πιο ανησυχητική τη στάση εκείνων οι οποίοι σπεύδουν αμέσως να μεταφράσουν κάθε κριτική των πολιτικών του Ισραήλ με αντισημιτικούς όρους» (Απ' το «Βήμα»).

Πολλοί, κι εδώ στην Ελλάδα, έχουν ψωμισθεί απ' αυτήν την ιστορία. Εχουν συνηθίσει στην ιδέα πως έχουν το δικαίωμα

να κάνουν στους πάντες δίκη προθέσεων...

να διανέμουν πιστοποιητικά φρονημάτων, να κολλάνε ετικέτες και ρετσινιές, να συκοφαντούν όποιον γουστάρουν.

Το παρήγορον είναι ότι όλα αυτά αποτελούν πλέον τον επίλογο μιας εποχής - αυτό το κόλπο μιας σκοτεινής ιδεολογικής τρομοκρατίας που ταλάνισε επί χρόνια πολλούς αντισιωνιστές και αντιφασίστες αγωνιστές και πολίτες φαίνεται ότι πια δεν πιάνει τόπο - όχι τουλάχιστον με την ευκολία που έπιανε παλιότερα.

Οχι πως τα «εγκλήματα γνώμης» (που λειτούργησαν ως φερετζές του σιωνισμού και του ιμπεριαλισμού στην ενοχική για το Ολοκαύτωμα Δύση) δεν ισχύουν ακόμα, αλλά έχουν περιπέσει σε ανυποληψία.

Ο σιωνισμός είναι για τον ΟΗΕ μία απ' τις μορφές ρατσισμού. Αυτό ήταν αρκετό για τις ΗΠΑ του κ. Ομπάμα ώστε να απόσχουν από τις πρόσφατες εργασίες του Οργανισμού για αυτό το θέμα, ακολουθώντας την πεπατημένη του Ισραήλ. Οχι ότι ήλπιζαν πολλοί πως ο κ. Ομπάμα θα τολμούσε να διαφοροποιηθεί από τις επιλογές (και τις διαταγές) του Ισραηλινού λόμπυ στις ΗΠΑ, αλλά

αυτή η πολιτική δείχνει πλέον ακόμα πιο έντονα τις εφιαλτικές της διαστάσεις, καθώς όλο και πιο πολλές ιστορίες φρίκης από τις πρόσφατες επιχειρήσεις του Ισραηλινού στρατού στη Γάζα έρχονται στο φως.

Σκαστά εγκλήματα πολέμου.

Στη διάρκεια ενός πολέμου που είναι ο ίδιος έγκλημα.

Δολοφονίες αμάχων εν ψυχρώ, με πλήρη ενάργεια, υπό τις διαταγές αξιωματικών -τακτικών και εφέδρων. Προγραμματισμένες δολοφονίες, προσχεδιασμένες

από στρατιωτικούς και επίστρατους, κατά τα άλλα σπουδαγμένους, οικογενειάρχες, ανθρώπους της «διπλανής μας πόρτας» στην πολιτική τους ζωή -αν υπάρχει τέτοιο πράγμα σε ένα μιλιταριστικό-σωβινιστικό-φασιστικό κράτος όπως το Ισραήλ.

Είναι παρήγορον ότι επιφανείς Εβραίοι της διασποράς αλλά και Ισραηλινοί πολίτες ενώνουν τη φωνή τους σε μια έσχατη δημοκρατική άμυνα, προκειμένου να αναχαιτισθεί αυτή η ηθική απονέκρωση μιας ολόκληρης κοινωνίας, καθώς ο κυνισμός της γενιάς που είναι στα πράγματα είναι πλέον ολοκληρωτικός. Διότι

εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τη φθορά και την κατάπτωση του απελπισμένου που σκοτώνει επειδή αυτό είναι το τελευταίο που του έμεινε να κάνει, αλλά

με την εξωανθρώπινη τρέλα εκείνων που σκοτώνοντας και σκοτώνοντας συνήθισαν στην ιδέα ότι το πρώτο πράγμα που μπορούν να κάνουν είναι ακριβώς αυτό: να σκοτώνουν.

Εδώ δεν πρόκειται για έγκλημα πολέμου, αλλά για απελευθερωμένο έγκλημα πολέμου. Εδώ έχουμε να κάνουμε με την

πεμπτουσία του φασισμού, την πλήρη δηλαδή απελευθέρωση από κάθε ηθική υποχρέωση απέναντι στους άλλους, την πλήρη αποδέσμευση από κάθε συνθήκη συμβίωσης, την πλήρη νομιμοποίηση κάθε παρανομίας.

Προ ημερών βομβάρδισαν το Σουδάν σαν να μην έτρεξε τίποτα. Αν τους «έπαιρνε» θα έκαναν το ίδιο με τη Γαλλία ή με τις ΗΠΑ. Τους «παίρνει» όμως να νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν το ίδιο με το Ιράν ή το Ιράκ. Σήμερα. Αύριο;

Αυτό το κράτος-τρομοκράτης (και ταυτοχρόνως χωροφύλακας των ΗΠΑ) διαθέτει πυρηνικά όπλα. Γιατί να μην τα στρέψει εναντίον οποιουδήποτε, όταν δεν θα έχει πλέον τίποτα να χάσει -ή

και λίγο νωρίτερα;

Το Ολοκαύτωμα, τα κιμπούτς, μια ολόκληρη σχετική κουλτούρα αποτελούν παρελθόν για το Ισραήλ. Τώρα το κυβερνάει μια γενιά που, πυροβολώντας μιαν έγκυο (κι Εβραία άμα λάχει) στην κοιλιά, μπορεί να δηλώνει: «με μια βολή, δύο θηράματα» (one shot, two kills)...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
Η τρόικα με τίποτα δεν χορταίνει
Πρωτογενές πλεόνασμα με στάση πληρωμών
Κυβερνητικές αλχημείες για τις οφειλές
Κυβέρνηση
Εκβιάζει με το Σύνταγμα για την εκλογή Προέδρου
ΣΥΡΙΖΑ
Με Νταβούτογλου ο Τσίπρας στην Αθήνα
ΓΕΕΘΑ
Αρχηγός του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ
ΑΟΖ
Η Τουρκία αντιδρά με αλαζονεία στην απομόνωση
ΕΔΑΔ
Τέσσερις καταδίκες από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Διαχείριση απορριμμάτων
Μάχη για την διαχείριση των σκουπιδιών
ΔΝΤ
ΔΝΤ: Αλλα συμφωνούμε και άλλα γίνονται
Βουλή
Τεστ αντοχής με γκρίνιες
Πόθεν Εσχες
«Πόθεν έσχες» για Αδωνι και Πλεύρη ζητεί ο ΣΥΡΙΖΑ
Αρθρα/Σχολιασμοί
Προσχηματική η αλλαγή Συντάγματος που υπόσχεται η Ν.Δ.
Λίστα Λαγκάρντ
Καμία σχέση με λίστα Λαγκάρντ
Εξοπλιστικά
«Τα παίρνουν» και οι Γερμανοί
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
Οι πρώτες 100... δόσεις είναι δύσκολες για την κυβέρνηση
Άλλες ειδήσεις
BPAZOYN στον ENΦIA τους