Έντυπη Έκδοση

Του Ευαγγελισμού

Τα παλιά χρόνια, τότε που εγώ ήμουν ακόμα καινούριος, η Θεσσαλονίκη μετριόταν στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Ψηλά στην κορυφή το Γεντί Κουλέ για τους φτωχούς και τους φυλακισμένους, πάρα κάτω το Λεμπέτη για τους τρελούς, πιο κάτω το Καπάνι για να ψωνίζεις, πλάι στη θάλασσα ο Λευκός Πύργος για τους πλούσιους και στην άκρη της πόλης, κάτω από το Σέιχ Σου, η Βαγγελίστρα για τους πεθαμένους. Κάθε μέρα άκουγα αυτή τη λέξη χωρίς να ξέρω τι είναι. Από άντρες και γυναίκες, για καλό και για κακό. «Θα σε φυτέψω στη Βαγγελίστρα, ρε συ». «Τώρα!.. Καλή Βαγγελίστρα πια εμείς». «Αντε, να πάμε στη Βαγγελίστρα, να ησυχάσουμε». «Να η Βαγγελίστρα, άμα δεν σ' αρέσει εδώ, τράβα εκεί, να ξεκουραστείς κιόλας». Ακόμα κι εμένα, που δεν ήξερα τι είναι ούτε πού είναι αυτή η Βαγγελίστρα, μου έλεγε κάθε τόσο η μάνα μου: «Εσύ θα με στείλεις στη Βαγγελίστρα, να το ξέρεις». Ρωτούσα και ξαναρωτούσα τη γιαγιά μου, πού βρίσκεται και πότε θα με πάει να τη δω. «Ασε πρώτα να πάω εγώ που 'μαι και γριά να σ' τα ετοιμάσω κι όταν φτάσεις με το καλό στα χρόνια μου, με ακλουθείς».

Στο Γυμνάσιο που πήγα, τη Βαγγελίστρα με τα κυπαρίσσια την είχα αντίκρυ από το παράθυρο στο θρανίο που καθόμουν. Κι αντίκρυ από την πόρτα του σχολείου τρία - τέσσερα «γραφεία κηδειών», το ένα πλάι στο άλλο. Τα βλέπαμε και τρομάζαμε, ώσπου έγιναν «γραφεία τελετών» και ησυχάσαμε. Τώρα όχι μόνο δεν μας φόβιζαν, αλλά υπήρχαν και μερικοί ανάμεσά μας που επιθυμούσαν να πεθάνουν μόνο και μόνο για να τους γίνει τελετή και να βλέπουν τους φίλους και συγγενείς να χορεύουν γύρω από την κάσα για χάρη τους.

Οταν πρωτοπήγα στην Τήνο να δουλέψω, πάλι σε Βαγγελίστρα έπεσα. Αυτή όμως δεν ήταν για να σε θάβει, ήταν για να σε ζωντανεύει. Τη μέρα της γιορτής της, του Ευαγγελισμού, κατέφταναν απ' όλη τη χώρα με τα βαπόρια κατά εκατοντάδες οι προσκυνητές να ζητήσουν αυτό κι εκείνο. Ολοι παρακαλούσαν για ένα θαύμα, άντρες, γυναίκες και παιδιά πεσμένοι στα γόνατα, κλαίγοντας και σταυροκοπούμενοι. Ενα βράδυ, τον πρώτο καιρό, πηγαίνοντας με τον φίλο μου τον κυρ Μήτσο στην ταβέρνα, τον ρώτησα, αν τόσα χρόνια στο νησί έχει δει κάποιο θαύμα. Σταμάτησε απότομα και στηρίχτηκε στο μπαστούνι του. «Μα τι λέτε, φίλε μου!», απόρησε. «Τόσοι άνθρωποι που έρχονται εδώ απ' όλη την Ελλάδα, τι είναι, δεν είναι θαύμα; Ολόκληρο νησί που ζει από μια εικόνα, δεν είναι θαύμα;»

Από μικρό παιδί, τη μέρα του Ευαγγελισμού την αγαπούσα ιδιαίτερα αλλά και με τρόμαζε ιδιαίτερα. Κι όχι μόνο γιατί μια τέτοια μέρα θα επέλεγα κι εγώ να κάνω την όποια επανάστασή μου, αλλά επειδή τέτοια μέρα περίμενα πάντα ν' ακούσω μια είδηση από πάνω ή από κάτω. Κι ας μην ήταν χαρμόσυνη, αυτό που ζητούσα εγώ ήταν να μάθω επιτέλους αν υπάρχουν ταχυδρόμοι άγγελοι πάνω στον ουρανό ή νεκροί μέσα στη γη, που να σε προειδοποιούν πότε πότε για το πού πατάς και πού πηγαίνεις.

Το πρωί με ξύπνησαν τα κανόνια του Λυκαβηττού. Τηλεφώνησα στον φίλο μου τον Βαγγέλη στη Φοινικούντα να του ευχηθώ, τηλεφώνησα στη φίλη μου τη Βαγγελιώ στα Γρεβενά και πέρασα όλη την υπόλοιπη μέρα χωρίς να κάνω τίποτα, μόνο να θυμάμαι. Το απόγευμα ξαναχτύπησαν τα κανόνια για να μας θυμίσουν πως η γιορτή τελείωσε και να περιμένουμε τον άλλο χρόνο. Ομως, με το που χάθηκε η βάρβαρη ηχώ τους, αναδύθηκε από τη γη μια φωνή που τραγουδούσε κάτι λυπητερό, σα να έψελνε ένα παιδί την αποτυχία μας και φέτος να ευαγγελιστούμε. Ερχόταν από δίπλα που γιόρταζε ο γείτονάς μου και συνέχιζε το ένα τραγούδι μετά το άλλο. Βγήκα στο μπαλκόνι κρατώντας το τηλέφωνο ψηλά κι έπαιρνα τους φίλους μου για ν' ακούσουν κι εκείνοι. Μάζευα απ' όλους ευχές κι ευχαριστίες και την άλλη μέρα τις παρέδωσα στον άνθρωπο που τις δικαιούταν. «Ποιος είστε;» τον ρώτησα. Χαμογέλασε. «Ανήκω στο παιδικό τμήμα της Λυρικής», είπε συνεσταλμένα. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Μερόνυχτα Σαββάτου
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Το ροκ παίρνει τα βουνά
Greek tour των Universe217
Μπαρόκ πάθη και Σάτιρες
Αρχαιολογία
Αποτελέσματα των ερευνών για τον μηχανισμό των Αντικυθήρων
Παρουσίαση βιβλίου
Από το κράτος πρόνοιας στο κράτος καταστολής
ΕΕΝ
Ημερίδα ντοκιμαντέρ
Σκηνοθέτες/Παραγωγοί
Ηρωας ή προδότης;
Σύγχρονη Τέχνη
«Η Ελλάδα δημιουργεί και σύγχρονο πολιτισμό»
Εθνικό Θέατρο
«Προμηθέας» με Ελληνες και Αζέρους