Έντυπη Έκδοση

Η ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΩΝ ΧΙΚΣ - ΤΖΙΛΕΤ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΟΥ ΧΕΝΡΙ

American dream, νο2

Η «σαπουνόπερα» Λίβερπουλ μπορεί να ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για τους φίλους της. Η ομάδα μπορεί να γλίτωσε το καθεστώς διαχείρισης, άρα και την ποινή των μείον 9 βαθμών στη βαθμολογία του αγγλικού πρωταθλήματος, Ομως, το πλέον παράδοξο όλων είναι ότι οι θρυλικοί «reds» παραμένουν σε... αμερικανικά χέρια!

Το δίδυμο της καταστροφής των Τζίλετ και Χικς είναι ανεπιθύμητο στην Αγγλία για τους φίλους της Λίβερπουλ. Το δίδυμο της καταστροφής των Τζίλετ και Χικς είναι ανεπιθύμητο στην Αγγλία για τους φίλους της Λίβερπουλ. Μπορεί να μην είναι αυτή τη φορά στα χέρια του δίδυμου Χικς και Τζίλετ, αλλά σ' εκείνα της New England Sports Ventures, ήδη ιδιοκτήτριας εταιρείας της ομάδας μπέιζμπολ των Red Sox της Βοστόνης, που εξαγόρασε το 100% των μετοχών της Λίβερπουλ έναντι 310 εκατ. λιρών (περίπου 340 εκατ. ευρώ) από τα οποία τα 280 θα δοθούν, σε τρεις δόσεις, στη Royal Bank of Scotland. Δηλαδή την τράπεζα που ήλεγχε το πλειοψηφικό πακέτο και που ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να κηρύξει την ομάδα σε πτώχευση, πράγμα που θα σήμαινε τον αφανισμό της.

Το παράδοξο, λοιπόν είναι ότι τα πανό διαμαρτυρίας των οπαδών της Λίβερπουλ, του στιλ «Yankees go home» ή «Built from Shankley, ruin by Yankees», θα πρέπει να κρυφτούν, εκτός κι αν προκύψει κάτι άλλο στο μέλλον.

Γιατί η Λίβερπουλ ναι μεν μπορεί να χτίστηκε από τον Μπιλ Σάνκλεϊ και να καταστράφηκε από τους «γιάνκηδες» Χικς και Τζίλετ, αλλά σώθηκε τελευταία στιγμή από μία άλλη αμερικανική εταιρεία...

Το 7ήμερο της κρίσης

Η εβδομάδα που πέρασε ήταν η χειρότερη και πιο κρίσιμη στην ύπαρξη της θρυλικής ομάδας, με τα 18 πρωταθλήματα Αγγλίας και τα 5 Πρωταθλητριών. Κι αυτό, γιατί την περασμένη Παρασκευή έληγε το τελεσίγραφο της Royal Bank of Scotland προς τη διοίκηση για την τακτοποίηση των χρεών 331,5 εκατ. ευρώ που είχαν συσσωρευτεί από την κακή διαχείρηση των Χικς και Τζίλετ που μέσα σε 3,5 χρόνια είχαν οδηγήσει την ομάδα στο χείλος του γκρεμού. Απελευθερώνοντας παράλληλα τη φαντασία των book-makers που άρχισαν να δέχονται στοιχήματα, για τον υποβιβασμό της Λίβερπουλ, με 18 προς 1, αφού, ως προετελευταία της βαθμολογίας, η πορεία της δεν διέφερε και πολύ από εκείνη της περιόδου 1953-54, όταν είχε γνωρίσει την ταπείνωση της καθόδου προς την κόλαση. Και γι' αυτό έφταιξε αποκλειστικά και μόνο το αμερικανικό δίδυμο των προηγούμενων ιδιοκτητών της.

Με την αντίστροφη μέτρηση να ξεκινάει τον Φεβρουάριο του 2007, όταν ο επί 16 χρόνια ιδιοκτήτης της Λίβερπουλ, Ντέιβιντ Μουρς, αδυνατώντας να καλύψει μία τρύπα 52.500.000 ευρώ, δέχτηκε να παραχωρήσει το πλειοψηφικό πακέτο της ομάδας στους επιχειρηματίες Τομ Χικς και Τζορτζ Τζίλετ.

Υπάρχει όμως ένα γιγαντιαίο «αλλά»: γιατί οι άνθρωποι μπορεί να δήλωναν επιχειρηματίες, στην πραγματικότητα όμως δεν ήταν. Κι ούτε είχαν, φυσικά, την οικονομική επιφάνεια της οικογένειας των συμπατριωτών τους, Γκλέιζερ, που λίγα χρόνια νωρίτερα είχαν αγοράσει ολόκληρη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Ηταν, εν ολίγοις και τζέντλεμαν, αλλά και απατεώνες, δύο ουρανοκατέβατοι «γιάνκηδες» που, άγνωστο το πώς, κατάφεραν να πείσουν τη «Βασιλική Τράπεζα της Σκωτίας», που ανεξάρτητα από τον τίτλο της ανήκει στον βρετανικό λαό, να τους δανείσει 349.500.000 ευρώ για ν' αποκτήσουν το 100% της Λίβερπουλ.

Η κατρακύλα

Από τα 349,5 εκατ. ευρώ, για την εξαγορά του 100% είχαν χρειαστεί 204,1 εκατ., συν 132,5 εκατ. για τα λειτουργικά έξοδα και την κάλυψη των χρεών ύψους 52,5 εκατ., συν 12,9 εκατ. που ζήτησαν οι ίδιοι για τις υπηρεσίες ειδικών επαγγελματιών σχετικά με την αγοραπωλησία.

Φαινομενικά τα πράγματα έδειχναν να μπαίνουν στη σωστή τους βάση. Μόνο που οι Αμερικανοί δεν είχαν υπολογίσει τα επιτόκια, ίσως γιατί τους είχε καθησυχάσει η έκθεση του προηγούμενου καθεστώτος, σύμφωνα με την οποία η Λίβερπουλ ουδέποτε είχε ξεπεράσει τα 3,5 εκατ. ευρώ, το χρόνο.

Αυτή τη φορά, όμως, και με άλλα πλέον οικονομικά μεγέθη, οι τόκοι θα έφταναν το 2008 στα 42,8 εκατ. και το 2009 θα αυξάνονταν κατά το 10%, φτάνοντας τα 47 εκατ., δηλαδή σύνολο 89,8. Κι αυτό γιατί στο μεταξύ οι δύο Αμερικανοί δανείστηκαν κι άλλα χρήματα, τόσο από την «Kop Football Cayman Limited», όσο από τη μητρική «Kop Football Holdings Limited» και οι δύο, με έδρα τον φορολογικό παράδεισο (offshore) των Νησιών Κέιμαν, ιδιοκτησίας των Χικς και Τζίλετ και με μοναδικό περιουσιακό στοιχείο τη Λίβερπουλ. Οι τόκοι εκτοξεύονταν κι άλλο και γίνονταν εννιαψήφιοι.

Μέσα σ' ένα χρόνο, το καθαρό έλλειμμα των 352,1 εκατ. θα γινόταν 413 εκατ. και το μικτό 444,7, αποτελούμενο από τα 274,8 εκατ. των δανείων (προς τη Royal Bank of Scotland) και από τα 169,9 των οφειλών προς την Kop, Holdings και Cayman. Ολα αυτά, βέβαια, στη θεωρία, γιατί πρακτικά ουδείς γνωρίζει το πραγματικό ύψος των χρεών της Λίβερπουλ.

Ο Μπενίτεθ

Μέρος της ευθύνης αποδίδουν όμως και στον σημερινό προπονητή της Ιντερ, Ισπανό Ράφα Μπενίτεθ, που στα έξι χρόνια παραμονής του στο «Ανφιλντ», πέρα από την κατάκτηση ενός Champions League και την απόκτηση του Τόρες, πολλοί κατηγορούν για πανάκριβες μετεγγραφές -Μπεναγιούν, Αγκερ, Μασκεράνο, Τσάμπι Αλόνσο, Κόιτ, Σκρτελ- χωρίς αντίκρισμα κι αντιθέτως αφήνοντας μία τρύπα 127,7 εκ. ευρώ στα ταμεία μιας ομάδας που από το 2004 είχε ξοδέψει συνολικά 292 εκατ. ευρώ εισπράττοντας, από πωλήσεις, 165,3.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε φυσικά και το «Ανφιλντ», χωρητικότητας μόλις 45.000 θεατών, σε αντίθεση με τους 76.000 του «Ολντ Τράφορντ» ή τους 60.000 του «Εμιρέιτς». Οι Αμερικανοί είχαν αρχικά αναγγείλει τη δημιουργία ενός μεγαλύτερου γηπέδου, στο «Στάνλεϊ Παρκ», αλλά μπροστά στα τεράστια οικονομικά προβλήματα αναγκάστηκαν να την αναβάλουν...

Την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος της Λίβερπουλ και πρώην γενικός διευθυντής της British Airways, Μάρτιν Μπράουτον, ανακοίνωσε την πώλησή της στην αμερικανική εταιρεία New England Sports Ventures. Οι Αμερικανοί ιδιοκτήτες, όμως, συνειδητοποιώντας πως δεν θα έβαζαν ούτε ευρώ τσακιστό στην τσέπη τους, δεν το δέχτηκαν, προσπάθησαν να μπλοκάρουν την αγοραπωλησίας κι εν μέρει τα κατάφεραν, αφού δικαστήριο του Τέξας αποφάσισε υπέρ τους, βγάζοντας άκυρη προηγούμενη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Μεγάλης Βρετανίας, η οποία, αντιθέτως, επέτρεπε την πώλησή της στη NESV.

Η χαρά όμως των Χικς και Τζίλετ διήρκεσε μόνο ένα 24ώρο, όσο χρειάστηκε η βρετανική Δικαιοσύνη για ν' αναποδογυρίσει, ξανά, την απόφαση, σώζοντας την ομάδα από τη διάλυση. Διάλυση, που προσπάθησε να γλιτώσει κι ο επιχειρηματίας Λιμ, από την Σιγκαπούρη, προσφέροντας 350 εκατ. ευρώ, πρόταση ακόμη πιο δελεαστική για τη διοίκηση, όχι όμως και για τους φιλάθλους, αφού η περιουσία του χτίστηκε πάνω σε μία αλυσίδα εστιατορίων τής (μισητής τους) Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ! *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Ποδόσφαιρο