Έντυπη Έκδοση

ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ

Η υπαίθρια παρανομο-διαφήμιση

Η Βουλή των Ελλήνων τις χαρακτήρισε «ρύπους». Νόμοι, υπουργικές εγκύκλιοι και αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας προβλέπουν και επιτάσσουν την οριστική αποκαθήλωσή τους. Ενδέχεται να προκαλέσουν ή ήδη να έχουν προκαλέσει απόσπαση προσοχής των οδηγών με τραγικές συνέπειες. Και όμως, οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες όχι μόνο εξακολουθούν να δεσπόζουν σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα, αλλά κάθε μέρα -ή μάλλον νύχτα- ξεφυτρώνουν και καινούργιες.

Περίεργες συμβάσεις, καταγγελίες για ξέπλυμα παράνομα εισπραχθέντων, χρωματιστά αυτοκολλητάκια αντί για επωνυμίες εταιρειών και αριθμούς αδείας πάνω στις ταμπέλες, παρεμβάσεις πολιτικών, ακόμα και υπουργών προς τους δημάρχους για να μην ξηλωθούν, είναι μερικά από τα κομμάτια που συνθέτουν την εικόνα της υπαίθριας διαφήμισης στη χώρα μας.

Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας αναφέρει ότι οι πινακίδες τραβούν την προσοχή των οδηγών και πρέπει να ξηλωθούν. Το ΣτΕ με απόφασή του αναφέρει το ίδιο. Το υπουργείο Εσωτερικών έστελνε εγκυκλίους σε περιφέρειες, νομαρχίες και δήμους να τις κατεβάσουν. Οταν για μόνο 50 πινακίδες σε κεντρικά σημεία του Αμαρουσίου οι εταιρείες πληρώνουν περισσότερα από 1.300.000 για 5 χρόνια, ο καθένας μπορεί να φανταστεί πόσα εισπράττουν αυτές από τους διαφημιζόμενους.

Φαίνεται ότι «Ητανε πολλά τα λεφτά Αρη...». Πόσα; Με συντηρητικούς υπολογισμούς των ίδιων των εταιρειών, 150-200 εκατομμύρια ευρώ ετήσιος τζίρος για την υπαίθρια διαφήμιση στην Ελλάδα.

«Σας ενημερώνουμε ότι για λόγους ασφαλείας οι συνομιλίες καταγράφονται». Δεν πρόκειται για επικοινωνία με τραπεζικό ίδρυμα, αλλά για το ηχογραφημένο μήνυμα εταιρείας που προηγείται της όποιας συνδιάλεξης. Τι λόγους θα μπορούσε να έχει μια εταιρεία, που πουλάει υπαίθρια διαφήμιση, να καταγράφει τις συνομιλίες με τους πελάτες;

Το σίγουρο είναι ότι το τοπίο είναι θολό όσον αφορά τη δράση των εταιρειών υπαίθριας διαφήμισης και τις δεκάδες θυγατρικές ή συνεργαζόμενες μεταξύ τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περίπτωση καταδίκης σε πρωτόδικο βαθμό μιας εταιρείας συγκεκριμένου ομίλου, η «μαμά» εταιρεία κάνει λόγο για διαφορετικά διοικητικά συμβούλια και διαφορετικές επιχειρήσεις, ενώ αποποιείται των όποιων ενδεχομένων ευθυνών.

Αυτό δε που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι το πώς είναι δυνατόν να χαρακτηρίζονται «άγνωστοι» οι τοποθετητές σε επίσημες λίστες παράνομων πινακίδων, όταν εκτός από κοινό μυστικό είναι και προφανές από τα χρώματα των αυτοκόλλητων ταινιών σε ποια εταιρεία ανήκει η εκάστοτε πινακίδα. Ο διευθύνων σύμβουλος της Master (της μεγαλύτερης εταιρείας που δραστηριοποιείται στον χώρο, σύμφωνα και με τον ίδιο) παραδέχτηκε στην «Ε» ότι το άσπρο-πράσινο ανήκει σ' αυτούς, και μάλιστα κατονόμασε και τις υπόλοιπες εταιρείες.

Οι διευθυντές των εταιρειών κάνουν λόγο για νόμιμες συμβάσεις που έχουν υπογράψει με τους δήμους και ουδόλως τους απασχολεί εάν αυτές είναι παράνομες. Λένε μάλιστα ότι οι δήμοι έχουν ήδη εισπράξει τα πραγματικά υπέρογκα ποσά από τα ιδιωτικά συμφωνητικά που έχουν υπογραφεί, οπότε δεν δικαιούνται διά να ομιλούν. Επιτίθενται δε στους κατά τόπους δημάρχους, λέγοντας ότι και τα λεφτά παίρνουν και τους κυνηγούν.

Οσον αφορά τους διαφημιζόμενους -οι οποίοι σύμφωνα με τον νόμο έχουν μερίδιο ευθύνης και οφείλουν να πληρώσουν πρόστιμα σε περίπτωση που αφίσα τους τοποθετηθεί σε παράνομο χώρο- οι εταιρείες που νοικιάζουν τις ταμπέλες υποστηρίζουν ότι λαμβάνουν γνώση μόνο για τους νόμιμους και συμφωνούν μόνο γι' αυτούς. Τώρα πώς γίνεται να υπάρχουν όλες αυτές οι παράνομες πινακίδες γεμάτες, χωρίς οι διαφημιζόμενοι να το ξέρουν αυτό, είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο...

Οπως και να 'χει, η πάγια θέση των εταιρειών είναι ότι υπάρχει σύγχυση στη νομοθεσία και ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα σαφές νομικό πλαίσιο, που να μην είναι εντελώς απαγορευτικό για την υπαίθρια διαφήμιση ώστε να μπορέσουν «να ζήσουν» κι αυτοί.

Σε όλο αυτό το χάος υπάρχει κάποιος που αντιστάθηκε, δεν πτοήθηκε από τα συμφέροντα και δεν νοιάστηκε για τα λεφτά που θα έχαναν τα ταμεία του δήμου. Ο μοναδικός δήμος που έδιωξε όλους τους «πινακιδάδες» και ξήλωσε τα πάντα είναι το Γαλάτσι. Οπως είπε στην «Ε» ο δήμαρχος, πολύ απλά εφαρμόζοντας τη νομοθεσία.

Πολλοί είναι αυτοί που χαρακτηρίζουν αυτές τις πινακίδες εκτός από παράνομες και «φονικές». Ιδιαίτερα οι γονείς παιδιών που έχουν χάσει τη ζωή τους σε τροχαία δυστυχήματα, καταλήγοντας με το όχημά τους πάνω σε μια από αυτές, διαμαρτύρονται εδώ και χρόνια για την καταστρατήγηση της νομοθεσίας. Το σίγουρο είναι, όπως λέει χαρακτηριστικά στην «Ε» ο Αρης Σταθάκης, ότι «οι σύγχρονοι δρόμοι πρέπει να συγχωρούν τα λάθη των οδηγών. Οχι να έχουν παγίδες που τους σκοτώνουν».

Αύριο ο ΟΗΕ τιμά τη μνήμη του ακήρυκτου πολέμου των λεωφόρων με την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων, ενώ σε λίγες μέρες θα διεξαχθεί στη Μόσχα (19 & 20 Νοεμβρίου) η Παγκόσμια Διυπουργική Συνδιάσκεψη με θέμα την οδική ασφάλεια. Θα τεθεί άραγε το θέμα από ελληνικής πλευράς;

Παίζουν... ρακέτες με τις συμβάσεις

Οταν λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 οι ταράτσες καθάρισαν από τις γιγαντοαφίσες, κανείς δεν φανταζόταν τι θα επακολουθούσε. Μια βόλτα σε κεντρικούς δρόμους του λεκανοπεδίου αρκεί για να διαπιστώσει κανείς τις χιλιάδες διαφημιστικές πινακίδες που ξεφύτρωσαν.

Εάν δε αυτή η βόλτα συμπεριλάβει και τους οδικούς άξονες όπως λ. Κηφισίας, Μεσογείων, Κατεχάκη και Βεΐκου, τότε αυτό που αντικρίζει ο πολίτης είναι πράσινοι σιδερένιοι στύλοι τύπου «ρακέτα» και γιγάντια πάνελ (Πίζα) παντού.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των Δήμων Αμαρουσίου και Χαλανδρίου, καθώς η Κηφισίας είναι λόγω της πυκνής κυκλοφορίας της «χρυσωρυχείο» για την υπαίθρια διαφήμιση. Στο Μαρούσι υπάρχουν αυτή τη στιγμή -σύμφωνα με την επίσημη καταμέτρηση του ίδιου του δήμου- 185 παράνομες πινακίδες σε νησίδες και πεζοδρόμια (οι 97 εκ των οποίων στην Κηφισίας) και άλλες 34 σε ταράτσες. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, οι εταιρείες υπαίθριας διαφήμισης έχουν ξεπεράσει κάθε όριο (σύμφωνα πάντα με τα επίσημα έγγραφα του δήμου) τοποθετώντας σε μία διασταύρωση (Κηφισίας 65) 21 πινακίδες (Master) και έξω από μεγάλο σούπερ μάρκετ 12 (Master, Affisage. Alma).

Πώς γίνεται όμως να συμβαίνουν αυτά σε μεγάλους δήμους της Αττικής; Ιδού ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πρακτικής: Στις 20/12/06 η τότε δημοτική αρχή (Τζαννίκος) μέσω της Δημοτικής Επιχείρησης Επικοινωνίας Δήμου Αμαρουσίου (ΔΕΕΔΑ) και η Master Advertising ΑΕΒΕ υπέγραψαν ιδιωτικό συμφωνητικό για τοποθέτηση 50 πινακίδων, ύψους 1.313.219 ευρώ, για 5 χρόνια. Παρότι το συμφωνητικό δεν πέρασε από το δημοτικό συμβούλιο, η νέα δημοτική αρχή (Πατούλης) που κατά καιρούς υποστηρίζει ότι ξηλώνει τις παράνομες πινακίδες αλλά οι εταιρείες τις ξαναβάζουν, διατήρησε τους όρους. Κοινώς, συνέχισε να εισπράττει τα μισθώματα.

Οταν η νυν δημοτική αρχή κατάλαβε τα προβλήματα νομιμότητας του συμφωνητικού, ανέθεσε στο δικηγορικό γραφείο του Ευστάθιου Κουκούτση να βρει μια λύση ώστε να «νομιμοποηθούν» τα ποσά αυτά και να συνεχίσουν να εισπράττονται παρά την «παράνομη» σύμβαση.

Στο έκτακτο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΕΔΑ στις 15 Μαΐου του 2008 κατατέθηκε η επιστολή-γνωμοδότηση του δικηγόρου, η οποία αναφέρει τα εξής: «Εξαιτίας σοβαρών θεμάτων νομιμότητας κ.λπ. του προαναφερόμενου ιδιωτικού συμφωνητικού, η από μηνός Φεβρουαρίου 2007 νέα διοίκηση της ΔΕΕΔΑ το συνολικό ποσό ευρώ 375.000 το οποίο εισέπραξε... Εκ των προαναφερθέντων καθίσταται φανερό ότι κάθε ποσό που εισέπραξε η ΔΕΕΔΑ με αιτία τη χρήση κοινόχρηστων χώρων εντός διοικητικών ορίων του Δήμου Αμαρουσίου θα πρέπει να το αποδώσει στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών - Τμήμα Εσόδων του Δήμου και να εκδοθεί από την τελευταία ισόποσο παρασταστικό σε βάρος του καταβάλλοντος και εν προκειμένω της ανωτέρω εταιρείας «Master Advertising ΑΕΒΕ».

Αυτό κατά τον Εμμανουήλ Σταυρουλάκη -που έχασε το γιο του σε τροχαίο πριν από τρία χρόνια, που κατέληξε πάνω σε μια πινακίδα, και από τότε αφιερώθηκε στον «πόλεμο» κατά των εταιρειών υπαίθριας διαφήμισης αποτελεί ξεκάθαρη συμβουλή για ξέπλυμα παράνομου χρήματος. «Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο κ. Κουκούτσης τούς συμβούλεψε να χωροθετήσουν άλλες (διαφορετικές) θέσεις για τις πινακίδες των οποίων τη χωροθέτηση θα πέρναγαν από δημοτικό συμβούλιο, ώστε να μην έχουν πρόβλημα με την εταιρεία και να συνεχίσουν να εισπράττουν τα υπόλοιπα χρήματα του συμφωνητικού μέχρι το 2010».

Σημειώνεται ότι το 2007, το Σώμα Επιθεωρητών - Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης είχε κάνει έφοδο στο Μαρούσι ύστερα από αναφορά υπαλλήλου για το θέμα των παράνομων πινακίδων και η έκθεση που είχε εκπονηθεί ήταν καταπέλτης.

Παρ' όλ' αυτά, ο δήμος υποστήριζει με έγγραφη απάντηση στην «Ε» ότι έχει επιβάλει πρόστιμα σχεδόν 13 εκατομμυρίων ευρώ στις εταιρείες που παρανομούν και τους διαφημιζόμενους, κατηγορώντας για «αυθαιρεσίες» και «επί σειρά ετών πράξεις και παραλείψεις της προηγούμενης δημοτικής αρχής». Στην ίδια απάντηση αναφέρεται ότι έχουν αποξηλωθεί 332 διαφημιστικές πινακίδες, πολλές από αυτές μάλιστα για τρίτη ή τέταρτη φορά.

«Τα συμφέροντα είναι τόσο μεγάλα που αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Μαζί με το γιο μου έχουν σκοτωθεί σε ταμπέλες άλλοι 25 άνθρωποι...» λέει ο κ. Σταυρουλάκης και προσθέτει: «Πολλές φορές η οικογένεια και οι φίλοι μού είπαν "σταμάτα, έχεις άλλο ένα παιδί". Δεν θα σταματήσω αν δεν βγουν όλες. Οταν σκοτώθηκε ο γιος μου πήρα το χαρτί από το δήμο Αμαρουσίου ότι η πινακίδα ήταν της Master και ήταν παράνομη. Αν και επαναλαμβάνω ότι, με το ισχύον νομικό πλαίσιο, είναι όλες παράνομες. Καταδικάστηκε ο υπεύθυνος της εταιρείας ονόματι Λιάπης, ο οποίος ήταν 80 χρόνων. Κάτι τέτοιους εμφανίζουν ως υπεύθυνους, για να μην έχουν ουσιαστικές κυρώσεις».

Στο Χαλάνδρι η κατάσταση φαίνεται ότι είναι ακόμα χειρότερη. Σύμφωνα με το Αστυνομικό Τμήμα Χαλανδρίου, τον Ιούνιο του 2008 οι παράνομες πινακίδες στα όρια του δήμου ήταν 171. Σε σχετικό εγγραφο που είχε αποστείλει στο δήμο (29/07/08) με τις διαπιστώσεις και τις βεβαιωμένες παραβάσεις φιγουράρουν τα ονόματα σχεδόν όλων των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην υπαίθρια διαφήμιση καθώς και όλοι οι διαφημιζόμενοι εκείνης της περιόδου. Ανάμεσά τους οι μεγαλύτερες πολυεθνικές...

Πάντως, ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη περιοχή, οι επίσημες λίστες είναι περιττές, αφού με το που ξεκινούν τα όρια του Χαλανδρίου στην άνοδο της Κηφισίας στο ύψος της Αγ. Βαρβάρας, οι πινακίδες τύπου «ρακέτας» είναι ατελείωτες. Σε όλο το μήκος της νησίδας που χωρίζει το δρόμο από τον παράδρομο, η νομοθεσία έχει παραβιαστεί κατάφωρα ακόμα και στο πόση απόσταση πρέπει να χωρίζει τη μία πινακίδα από την άλλη. Οσον αφορά δε την Κηφισίας, στο ύψος της πεζογέφυρας του Ολυμπιακού σταδίου, εκεί γίνεται πραγματικό πάρτι αυθαιρεσίας αφού σύμφωνα με όλη την κείμενη νομοθεσία, την οποία επικαλείται και το ΣτΕ (909/2007), όλες αυτές οι πινακίδες έπρεπε να είχαν ξηλωθεί.

Ο δήμαρχος Χαλανδρίου Γρηγόρης Ζαφειρόπουλος υποστηρίζει ότι από το 2008 μέχρι σήμερα έχουν αφαιρεθεί περί τις 90 πινακίδες κυρίως «Πίζα» και ελάχιστες «ρακέτες», ενώ έχει ήδη προγραμματιστεί εργολαβία ύψους 140.000 ευρώ για να συνεχιστεί η διαδικασία. Τα πρόστιμα δε που έχουν επιβληθεί στις εταιρείες που τις τοποθέτησαν ανέρχονται σε 772.381 ευρώ για το ίδιο διάστημα. Βέβαια, λόγω των ενστάσεων αποκλείεται να εισπραχθεί όλο το ποσό.

«Οι εταιρείες αυτές λειτουργούν σε ένα κράτος που δεν είναι σοβαρό. Τους δίνουμε άδεια για πεζοδρόμιο και βάζουν τις πινακίδες σε νησίδες. Ξηλώνουμε 5 και βάζουν 10. Δεν έχουν διακριτικά, παρά μόνο κάτι χρωματιστά αυτοκόλλητα και λένε ότι δεν είναι αυτοί. Πρόκειται για ένα διαρκές κυνηγητό» είπε στην «Ε» ο κ. Ζαφειρόπουλος. «Ξέρουν ότι χρειαζόμαστε δύο μήνες για να βγάλουμε τις εργολαβίες των συνεργείων που θα αφαιρέσουν τις πινακίδες, μαθαίνουν πότε θα τελειώσει η μία και για δύο μήνες που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γεμίζουν τον τόπο. Στο μεσοδιάστημα από 14 Αυγούστου έως 14 Οκτωβρίου έβαλαν 14.

Δεν σας κρύβω ότι είμαι υπέρ της υπαίθριας διαφήμισης αλλά με συγκεκριμένους κανόνες και ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο. Είναι πολλά τα έσοδα για μας και τα χρειαζόμαστε, οπότε δεν θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου».

«Παραβάτες: κόμματα νομάρχες, δήμαρχοι, εταιρείες και διαφημιζόμενοι»

Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας αναφέρει ότι οι πινακίδες που τραβούν την προσοχή μας και είναι τοποθετημένες σε νησίδες, πεζοδρόμια και σημεία που μπορεί να προξενήσουν δυστυχήματα, είναι επικίνδυνες και πρέπει να ξηλωθούν.

Το ίδιο ακριβώς ανέφερε και το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Αλλά ενώ το υπουργείο Εσωτερικών έστελνε εγκυκλίους σε νομαρχίες και σε δήμους να κατεβάσουν τις πινακίδες, οι περισσότεροι τις αγνοούσαν ή έβρισκαν διάφορες δικαιολογίες για να μην κάνουν τίποτα.

Παραβάτες όμως δεν ήταν μόνο οι νομάρχες, οι δήμαρχοι, οι διαφημιστικές εταιρείες και οι διαφημιζόμενοι.

Οι μεγαλύτεροι και τελείως αδικαιολόγητοι παραβάτες ήταν τα πολιτικά κόμματα, τα οποία διαφημίζονταν πάνω σε τέτοιες πινακίδες, αδιαφορώντας για τον σεβασμό στους νόμους και στον άνθρωπο.

Οι γονείς παιδιών που έχασαν τη ζωή τους πάνω σε τέτοιες πινακίδες, όμως, θεώρησαν το γεγονός απαράδεκτο, έδωσαν μια πολύχρονη μάχη και τελικά δικαιώθηκαν, όταν ο Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών έκρινε ότι «ο θάνατος πάνω σε μια παράνομη διαφημιστική πινακίδα είναι ανθρωποκτονία εξ αμελείας".

Αλλά ενώ τα μέλη της διακομματικής επιτροπής οδικής ασφάλειας της Βουλής αποφάσισαν ομόφωνα ότι πρέπει να κατεβούν όλες οι επικίνδυνες πινακίδες, στις ευρωεκλογές είδαμε όλα τα κόμματα να τις χρησιμοποιούν για να μας πείσουν να τα προτιμήσουμε.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από περίπου 2 χρόνια, είχαμε κάνει στη Βουλή την πρώτη «διακομματική» ερώτηση για επικίνδυνες διαφημιστικές πινακίδες, την οποία υπέγραψαν μαζί μου ο Γιάννης Μανιάτης από το ΠΑΣΟΚ, η Λιάνα Κανέλλη από το ΚΚΕ και ο Φώτης Κουβέλης από τον Συνασπισμό, τονίζοντας ότι στο θέμα αυτό είμαστε όλοι από την ίδια πλευρά, χωρίς κομματικές αντιπαραθέσεις.

Και στις 4 Σεπτεμβρίου 2009, ως τέως πρόεδρος της διακομματικής επιτροπής οδικής ασφάλειας της Βουλής, έστειλα μια επιστολή στις επιτροπές εκλογών όλων των κομμάτων, αναφέροντας τα εξής: «Επειδή πολλοί άνθρωποι έχουν σκοτωθεί πάνω σε διαφημιστικές πινακίδες. Επειδή ο ΚΟΚ αναφέρει ότι είναι παράνομες όσες τραβούν την προσοχή μας ή είναι τοποθετημένες σε σημεία που βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή μας. Επειδή το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι πρέπει να ξηλωθούν όλες. Επειδή η διακομματική επιτροπή οδικής ασφάλειας της Βουλής αποφάσισε, ομόφωνα, ότι πρέπει να φύγουν από τους δρόμους οι επικίνδυνες και παράνομες πινακίδες, για να μη θρηνήσουμε και άλλα θύματα. Σας παρακαλώ να απαιτήσετε από τις εταιρείες που ανέλαβαν την προεκλογική εκστρατεία του κόμματος, να μη χρησιμοποιήσουν ούτε μία από τις πινακίδες που μας σκοτώνουν. Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι, πολλά άλλα μέσα και πολλές νόμιμες πινακίδες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς κανένα πρόβλημα. Δεν είναι δυνατό να ισχυριζόμαστε ότι μας ενδιαφέρει το καλό της χώρας, όταν (στην προσπάθειά να κερδίσουμε ψήφους) αδιαφορούμε για τους ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους».

Στις εκλογές όμως τουλάχιστον δύο από τα μεγάλα κόμματα διαφημίστηκαν πάνω σε τέτοιες πινακίδες.

Να διευκρινίσουμε εδώ ότι κανένας δεν θέλει να σταματήσουν οι διαφημίσεις, να κλείσουν όλες οι διαφημιστικές εταιρείες και να μείνουν στον δρόμο οι χιλιάδες εργαζόμενοι σε αυτές.

Εκείνο που θέλουμε είναι να απομακρυνθούν όσες βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή μας. Γιατί οι σύγχρονοι δρόμοι πρέπει να συγχωρούν τα λάθη των οδηγών.

Οχι να έχουν παγίδες που τους σκοτώνουν.

*Τ. πρόεδρος της διακομματικής επιτροπής οδικής ασφάλειας της Βουλής

«Οι δήμοι εισπράττουν από εμάς»

Σε μια προσπάθεια να ξεκαθαριστεί η θέση των εταιρειών υπαίθριας διαφήμισης για τις παρανομίες, αλλά και για όσα τους προσάπτουν, η «Ε» μίλησε με τον Αθανάσιο Ανδριόπουλο, διευθύνοντα σύμβουλο της Master Media System Α.Ε.

Σύμφωνα με έγγραφα δήμων και αστυνομικών τμημάτων, εκατοντάδες πινακίδες της Master είναι παράνομες. Εσείς ως εταιρεία γιατί δέχεστε αυτή την πρακτική; Γιατί τοποθετείτε παράνομα πινακίδες;

«Δεν είναι παράνομες. Εχουμε νόμιμες συμβάσεις με τους κατά τόπους δήμους, όπως στο Χαλάνδρι. Στο Μαρούσι έχει σύμβαση μια συνεργαζόμενη εταιρεία του ομίλου και εμείς έχουμε την εμπορική εκμετάλλευση».

Στο Μαρούσι δεν έχει περάσει καν από δημοτικό συμβούλιο το ιδιωτικό συμφωνητικό...

«Αυτό είναι θέμα δικό τους, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε εμείς. Αλλά ακόμη και αν δεν έχει περάσει, δεν αφορά την εταιρεία που έχει υπογράψει. Αλλωστε οι υπηρεσίες του δήμου έχουν εισπράξει γι' αυτή τη σύμβαση 900.000 ευρώ».

Η Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί ότι υπάρχει ευθύνη της εταιρείας σας για τον θάνατο ενός ανθρώπου σε τροχαίο δυστύχημα στην Κατεχάκη. Εκκρεμούν κι άλλες παρόμοιες υποθέσεις. Αυτό και μόνο δεν φτάνει για να σταματήσετε;

«Υπάρχει μια καταδικαστική απόφαση εις βάρος μιας συνεργαζόμενης εταιρείας, με διαφορετικό διοικητικό συμβούλιο από το δικό μας, όσον αφορά το ποινικό μέρος και είναι πρωτόδικη. Εχει γίνει έφεση και εκεί θα κριθεί η υπόθεση ή και σε ανώτερο βαθμό».

Πόσο είναι το ενοίκιο για κάθε μια «ρακέτα» στην Κηφισίας;

«Εκατόν πενήντα ευρώ το 14ήμερο, σύμφωνα με τον τιμοκατάλογό μας. Αυτό όμως δεν βγάζει τον τζίρο, αφού η κάλυψη ακόμη και τις καλές περιόδους είναι 70%. Αυτή την περίοδο είναι 40%».

Πόσες «όψεις» διαθέτετε σε όλη την Ελλάδα;

«Περισσότερες από 12.000, ενώ τα πάνελ είναι γύρω στα 5.000».

Γνωρίζουν οι διαφημιζόμενες εταιρείες ότι πολλά από αυτά τα πάνελ ή ρακέτες ή όπως αλλιώς λέγονται είναι παράνομα;

«Οι διαφημιζόμενοι γνωρίζουν ότι μπαίνουν μόνο σε νόμιμα. Επιθυμούν και συμφωνούν να μπαίνουν μόνο σε τέτοια. Και κακώς τους βάζουν αυτά τα υπέρογκα πρόστιμα».

Ο νόμος, όμως, προβλέπει πρόστιμα και σ' αυτούς.

«Ναι, αλλά ο τοποθετητής φταίει. Δεν μπορεί να βάζεις 30 χιλιάρικα πρόστιμο στην εταιρεία τοποθέτησης και το ίδιο στον διαφημιζόμενο και να τον καταστρέφεις».

Τελικά αυτά τα χρωματιστά αυτοκόλλητα στις «ρακέτες» είναι για να αναγνωρίζεστε οι εταιρείες μεταξύ σας; Τα ασπρο-πράσινα είναι δικά σας;

«Ναι. Και τα κίτρινα της "Affisage" και τα μπλε της "Ορίζων"».

Γιατί δεν βάζετε την επωνυμία της εταιρείας στις «ρακέτες», όπως προβλέπει η νομοθεσία; Σας κατηγορούν ότι δεν το κάνετε γιατί είστε παράνομοι.

«Γιατί δεν υπάρχει χώρος. Στα στέγαστρα και τα πίζα χωράει και βάζουμε. Είμαστε και κοινοπραξία εταιρειών στην οποία όλοι θα ήθελαν να βάλουν επάνω το όνομά τους και θα είχαμε πρόβλημα... Σε πολλές όμως υπάρχει το "Master Group"».

Ναι, αυτές που έχουν κριθεί «νόμιμες»...

«Δεν είναι έτσι. Δεν είναι εικαστικά αποδεκτό να μπει η επωνυμία. Αλλά το σημαντικότερο είναι η διαφωνία μεταξύ των συμμετεχόντων στην κοινοπραξία».

Αφού κάποιες από αυτές έχουν κριθεί παράνομες, πώς κόβονται παρασταστικά ή τιμολόγια για τους διαφημιζόμενους;

«Υπάρχει κάποιος νόμος που λέει ότι όταν κάτι είναι παράνομο δε μπορείς να κάνεις πώληση; Απαγορεύεται να κόβεις τιμολόγια; Αν στήσει κάποιος ένα κρεπερί στην παραλιακή, δεν έχει πάρει άδεια από τον δήμο και είναι παράνομος, απαγορεύεται να πουλήσει κρέπες; Υπάρχει νόμος που να το απαγορεύει;».

Υποθέτω πως ναι.

«Οχι. Δεν υπάρχει νόμος που να λέει ότι απαγορεύεται να εισπράξει από τις κρέπες. Παίρνει ΑΦΜ από την εφορία και δεν λέει πού θα πουλήσει τις κρέπες...».

Ν' αφήσουμε τις κρέπες και να πάμε στις πινακίδες...

«Στην υπαίθρια διαφήμιση υπάρχει σύγχυση και την πληρώνει ο δικός μας κλάδος. Αφήστε που οι περισσότερες παράνομες πινακίδες είναι διαφημιστικές επιχειρήσεων ιδιωτών. Ο καθένας έξω από το ζαχαροπλαστείο του ή το ρουχάδικό του βάζει και μια πινακίδα. Στο Χαλάνδρι, για παράδειγμα, υπάρχει όργιο στα πεζοδρόμια. Γιατί είμαστε ρύπος εμείς και όχι αυτοί;»

Δεν αρκεί το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για να λυθεί η όποια σύγχυση;

«Οχι, δεν αρκεί. Εγινε στο πόδι λόγω Ολυμπιακών Αγώνων και δεν είναι φτιαγμένο...»

Ναι, αλλά υπάρχει· και εφόσον υπάρχει δεν θα έπρεπε να συμμορφωθείτε;

«Κανονικά... Αλλά πρέπει να ζήσουμε κι εμείς. Ο ισχύων νόμος σχεδόν απαγορεύει τα πάντα. Δεν είναι σωστό αυτό. Γιατί έχουν ρακέτες εδάφους στο Παρίσι έξω από την Παναγία των Παρισίων ή στην Ισπανία ή όπου αλλού;»

Γιατί ζούμε στην Ελλάδα και υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο συγκεκριμένο...

«Εμείς έχουμε συμμορφωθεί κατά πολύ».

Σας κατηγορούν οι δήμαρχοι ότι με το που ξηλώνουν τις πινακίδες, πάτε το άλλο βράδυ και τις ξαναβάζετε.

«Δεν ισχύει αυτό. Είμαστε κι εμείς κατά του πολύ outdoor».

Μα πώς είστε κατά; Ειδικά στην Κηφισίας γίνεται χαμός.

«Κανένας χαμός δεν γίνεται. Εδώ έχουμε συμβάσεις, τους πληρώνουμε και πάνε και μας τις βγάζουν. Και υπομένουμε».

Είστε δηλαδή οι αδικημένοι της υπόθεσης;

«Δεν θα το έλεγα έτσι. Θα έλεγα ότι είμαστε ένας κλάδος ο οποίος, όπως πολλοί κλάδοι, έχει αδικηθεί στην Ελλάδα, διότι δυστυχώς δεν υπάρχει σύστημα δικαίου και άδικου. Εχει αναπτυχθεί στην κοινή γνώμη ότι οι πινακίδες είναι παράνομες όλες. Μας πολεμούν οι ανταγωνιστές μας, γιατί ο τζίρος της υπαίθριας διαφήμισης στην Ελλάδα είναι γύρω στα 200 εκατομμύρια ευρώ. Τα ΜΜΕ χάνουν διαφήμιση από μας. Υπάρχουν συμφέροντα και υπερβάλλων ζήλος. Να βρει η πολιτεία μια ρύθμιση και όχι μια καθολική απαγόρευση. Είναι άδικο το σύστημα».

«Εγώ τις ξήλωσα. Οποιος δήμαρχος θέλει, μπορεί»

Εδώ και ενάμιση χρόνο το Γαλάτσι αποτελεί ίσως τον μοναδικό δήμο που «καθάρισε» από την υπαίθρια διαφήμιση. Πενήντα και μία «ρακέτες» και πάνελ ξηλώθηκαν από πεζοδρόμια και νησίδες, και μάλιστα από τις ίδιες τις εταιρείες που τις είχαν τοποθετήσει. Πώς τα κατάφερε ο δήμαρχος; Πολύ απλά, εφαρμόζοντας τη νομοθεσία.

Η απόφαση δημάρχου εκδόθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 2008 (απ. 319/4-1-08). Στις 14 Ιανουαρίου η Master Media System S.Α. διαβίβασε προσωρινή διαταγή περί αναστολής της απόφασης, κοινώς προσέφυγε σε ασφαλιστικά μέτρα. Τέσσερις μήνες μετά, τον Απρίλιο, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών δικαίωσε τον δήμο. Εντός πέντε ημερών ο δήμαρχος ανέθεσε στην τεχνική υπηρεσία του δήμου να απομακρύνει τις διαφημιστικές πινακίδες. Η εταιρεία προτίμησε να τις βγάλει η ίδια, ώστε να μη χάσει και τις σιδερένιες κατασκευές εκτός από τις διαφημιστικές θέσεις. Η «Ε» απευθύνθηκε στον δήμαρχο της περιοχής, Κυριάκο Τσίρο, προσπαθώντας να διερευνήσει πώς αυτό που κάποιοι θεωρούν κυκεώνα υλοποιήθηκε τόσο γρήγορα και αποτελεσματικά.

Σε ποιο νομοθετικό πλαίσιο βασιστήκατε και καταφέρατε να ξηλώσετε τις πινακίδες;

«Στην εγκύκλιο του τότε υπουργού Αθανάσιου Νάκου, που έλεγε να ξηλωθούν οι παράνομες πινακίδες -αν και όλες είναι παράνομες- και στην απόφαση του ΣτΕ».

Δεν υπάρχει καμία νόμιμη;

«Καμία απολύτως. Ιδιαίτερα αυτές οι μεγάλες, οι επονομαζόμενες "Πίζα"».

Οι αντιδράσεις;

«Οι πολίτες επικρότησαν και μας επαίνεσαν. Η εταιρεία έκανε προσφυγή, αλλά το εφετείο την απέρριψε».

Αρα το νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει και είναι και επαρκές.

«Βεβαιότατα. Εμείς σεβαστήκαμε και εφαρμόσαμε τους νόμους, όπως οφείλαμε, και τις ξηλώσαμε. Μάλλον αναγκάστηκαν και τις ξήλωσαν οι ίδιοι. Ολες. Τις κατέβασαν ήσυχα και ωραία, γιατί αν τις βγάζαμε εμείς, ο νόμος προβλέπει ότι θα έπρεπε να μας πληρώσουν».

Οι άλλοι δήμαρχοι που επικαλλούνται νομικό κενό και διάφορα άλλα και δεν τις κατεβάζουν;

«Οποιος έχει αποφασίσει να τις ξηλώσει, τις ξηλώνει. Εγώ τα έβαλα με συμφέροντα και τα κατάφερα προς όφελος των πολιτών και του περιβάλλοντος. Ηταν δύσκολο, αλλά όποιος θέλει πραγματικά, μπορεί. Κανένας δεν το τόλμησε».

Απειλές δεχτήκατε;

«Εμμεσες. Αλλά το σημαντικό ήταν οι παρεμβάσεις. Με πήραν υπουργοί τής τότε κυβέρνησης της Ν.Δ. και βουλευτές της αντιπολίτευσης, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ. Κοιτάξτε να τα βρείτε, μου έλεγαν κ.λπ.».

Ποιοι κ. Τσίρο; Τα ονόματά τους θα τα πείτε;

«Οταν με καλέσει ο εισαγγελέας».

Πόσα χρήματα χάσατε ως δήμος;

«Περισσότερα από 360.000 ευρώ τον χρόνο. Τόσα ήταν τα έσοδα από την υπαίθρια διαφήμιση. Και μου στοιχίζει και πολιτικά, γιατί δεν μπορώ να δώσω λεφτά σε σωματεία ή για άλλες εκδηλώσεις και η δυσαρέσκεια υπάρχει. Μαζί με τα μπράβο όμως».

Θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα;

«Ναι. Παρ' όλο που θεωρώ ότι θα έχω ζημιά από αυτή την ιστορία. Ηδη ακούω για ενισχύσεις στον αντίπαλο κ.λπ. Δεν πειράζει. Εγώ έκανα ό,τι μπορούσα, αν και πιστεύω ότι δεν θα φύγουν ποτέ οι πινακίδες από την Ελλάδα. Εκτός εάν ο Παπανδρέου, που λέει ότι θα τα αλλάξει όλα, αλλάξει και αυτό».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Φάκελος
Διαφήμιση