Έντυπη Έκδοση

Η Δανδουλάκη αντιμέτωπη με φαντάσματα

Ερμηνεύει στους «Επισκέπτες» την γκουβερνάντα δύο περίεργων μικρών παιδιών, που κάνουν παρέα με νεκρούς. Ναι, ο Πέτρος Ζούλιας διασκεύασε και σκηνοθέτησε το «Στρίψιμο της βίδας» του Χένρι Τζέιμς

Τόλμη. Η λέξη που ταιριάζει στην Κάτια Δανδουλάκη. Πρόπερσι αποτόλμησε, όπως λέει χαμογελώντας, να «ξεκουραστεί» με μια σαρωτική σύγχρονη κωμωδία του Αλέξανδρου Ρήγα και του Δημήτρη Αποστόλου («Παρακαλώ... ας μείνει μεταξύ μας»). Φέτος ρισκάρει με μια μεταμοντέρνα διασκευή ενός δυσερμήνευτου 111 συναπτά χρόνια (από το 1898 που εκδόθηκε) αριστουργήματος της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

«Εργο κάθαρσης με τεράστια αισιοδοξία για τη ζωή», χαρακτηρίζει τους «Επισκέπτες» η Κάτια Δανδουλάκη «Εργο κάθαρσης με τεράστια αισιοδοξία για τη ζωή», χαρακτηρίζει τους «Επισκέπτες» η Κάτια Δανδουλάκη Το περίφημο «Στρίψιμο της βίδας», η υπαινικτική, μεταφυσική νουβέλα του Χένρι Τζέιμς, αυτός ο πρόγονος της φανταστικής λογοτεχνίας, που δίνει ακόμη τροφή για ψυχολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές αναλύσεις, έργο που γέννησε θεατρικά κείμενα, κινηματογραφικές ταινίες, όπερες αλλά και κόμικς, ανεβαίνει αύριο ως θεατρική παράσταση στο θέατρο «Δανδουλάκη» με τίτλο «Επισκέπτες».

Η Δανδουλάκη σ' αυτό το «ταξίδι με πύραυλο», όπως χαρακτηρίζει την παράσταση που διασκεύασε και σκηνοθέτησε ο Πέτρος Ζούλιας, μεταμορφώνεται σε κοκκινομάλλα γκουβερνάντα εποχής. Είναι η περίφημη πρωταγωνίστρια-αφηγήτρια του έργου, μια απροσδιόριστη φιγούρα που προσλαμβάνεται για να αναλάβει τα δύο ορφανά, τον Μάιλς και τη Φλώρα, στον στοιχειωμένο πύργο του Μπλάι.

«Οσο σταθερή είμαι στη ζωή μου τόσο επιδιώκω στη δουλειά μου τις εναλλαγές. Δεν με νοιάζει να εκτεθώ και να αποτύχω», εξηγεί εμμέσως τη φετινή θεατρική επιλογή- έκπληξη. «Κοντά 40 χρόνια εκτίθεμαι ανεπανόρθωτα. Τι άλλο μπορώ να χάσω σήμερα με τον Τζέιμς; Να με πουν υπερφίαλη; Δοκιμάζουμε, αποτυχαίνουμε, ξαναπετυχαίνουμε. Δεν έχω τέτοια κόμπλεξ».

Εξάλλου, πιστεύει ότι ο Ζούλιας «συνέθεσε ένα αριστοτεχνικό, συγκλονιστικά σύγχρονο έργο, που θα παίζεται χρόνια και πρέπει να διδάσκεται. Ρωτά από το "Γιατί βρισκόμαστε εδώ;" και το "Τι θέλουμε από τη ζωή μας; Αγάπη;"» μέχρι το "Τι είναι τα emo;"».

Οσο για τον ρόλο της τον κατατάσσει με άνεση στους πιο απαιτητικούς της καριέρας της: «Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να τον κάνω πριν από 20 χρόνια. Είναι ένας δραματικός χαρακτήρας, μέσα σε ένα νουάρ έργο με τεράστια αισιοδοξία για τη ζωή». Δεν αντέχει, άλλωστε, να παίζει έργα που δεν έχουν φως, «γιατί μαυρίζω», όπως λέει. «Αυτό είναι ένα έργο που όταν τελειώνει έχεις αγαπήσει τη ζωή. Εργο κάθαρσης».

Τα δύο παιδιά που τα «στοιχειώνουν» οι νεκροί υπηρέτες τους αλλά και η αινιγματική γκουβερνάντα τους παραμένουν και στην παράσταση «μετέωροι» και αμφίσημοι όπως και στη νουβέλα; Η γκουβερνάντα είναι διαταραγμένη; Φαντασιόπληκτη; Ερωτευμένη; Τα παιδιά είναι αθώα πλάσματα ή σατανικά διαβολάκια; Τι ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας; Ποια είναι η ψευδαίσθηση και τι η πραγματικότητα;

«Δεν μιλάμε για ένα κείμενο που έχει τα όρια του θρίλερ», διευκρινίζει ο σκηνοθέτης της παράστασης, Πέτρος Ζούλιας. «Στο έργο τίθεται βασικά ένα μέγα φιλοσοφικό ερώτημα, που έχει να κάνει με τον Θεό και τον Διάβολο, τη ζωή και τον θάνατο. Εμπεριέχεται η υπαρξιακή αγωνία της εποχής μας. Δίνω έμφαση στη φιλοσοφική μεταφυσική διάσταση, την οποία παντρεύω με ένα μεταμοντέρνο θεατρικό παιχνίδι».

Είναι, παραδέχεται, από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχει αντιμετωπίσει ώς σήμερα. «Οταν μιλώ για "ακροβασία" το εννοώ». Δεν μπορεί να συγκρίνει τους «Επισκέπτες» με κάτι άλλο στην καριέρα της. «Εχουμε μια μη συγκρίσιμη παράσταση, με την έννοια ότι δεν είναι μόνο θρίλερ - έχω κάνει θρίλερ. Δεν είναι ούτε ψυχογράφημα. Είναι μια τολμηρή δραματοποίηση πάνω στη νουβέλα με στόχο μια παράσταση στη λογική του μεταμοντέρνου».

Στις τολμηρές σκηνικές επιλογές των «Επισκεπτών» ανήκουν και τα δύο ζευγαράκια παιδιών από 8 έως 10 ετών, που ερμηνεύουν τους ρόλους των ορφανών παιδιών, εναλλάξ. Οι μικροί Τάσος Αλατζάς και Σαββίνα Μαμνιόγλου και Κωνσταντίνος Λαγός και Ναταλία Ανστικ. «Το αγοράκι είναι ο πρωταγωνιστής της παράστασης», αποκαλύπτει ο Ζούλιας. «Ηταν ένα τρελό εγχείρημα να κρατηθούν σε ένα τόσο πολυεπίπεδο κείμενο οι πραγματικές ηλικίες. Αποφασίσαμε κι αυτό να το ρισκάρουμε». *

info: Μετάφραση Αντώνη Γαλέου, σκηνικά Γιώργου Γαβαλά, κοστούμια Αναστασίας Αρσένη και μουσική Παναγιώτη Αυγερινού. Παίζουν ακόμα η Φωτεινή Μπαξεβάνη και η Ολυμπία Σκορδίλη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο