Έντυπη Έκδοση

Κεντροδεξιά ρητορική και «διαχρονικές αξίες»

Το γεγονός ότι έχει εκλεγεί πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ένας πολιτικός που πριν από δεκαέξι χρόνια οδήγησε στην πτώση την κυβέρνηση του κόμματος του οποίου τώρα ηγείται και δημιούργησε ένα δικό του εθνικιστικό κόμμα με τεράστιο πολιτικό, οικονομικό και πολιτισμικό κόστος για τη χώρα, αυτό έχει αποσιωπηθεί από τη δημοσιότητα, τα ΜΜΕ και τις ποικίλες μορφές τους.

Και μάλιστα σε μια εποχή όπου ο ρόλος όλων των μορφών της επικοινωνίας είναι καθοριστικός για τη διαμόρφωση της δημόσιας μνήμης, από την οποία εξαρτάται ο σεβασμός της βασικής αρχής της δημοκρατίας, που είναι το να διατηρείται ανοικτό το μέλλον για νέες αποφάσεις, νέες ευκαιρίες και νέους περιορισμούς.

Δεν έχουν περάσει τόσο πολλά χρόνια ώστε να ξεχαστεί το ότι ο κ. Σαμαράς υποδαύλισε τις εθνικιστικές εξάρσεις, τον ρατσισμό και τις φοβίες, τη μισαλλοδοξία και τον αντιευρωπαϊσμό. Ο νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι ανοικτός στο νέο, έχει δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι βασικό του μέλημα είναι «η προβολή και όχι η αλλαγή των παραδοσιακών και διαχρονικών αξιών της παράταξης» (8/11/2009). Η συνεχής αναφορά του στην κεντροδεξιά είναι κενή σημασίας. Στις ομιλίες του κεντρική θέση έχει η λέξη «πατρίδα», τον λόγο του διαπερνάει η ρατσιστική ιδεολογία του «αίματος» και της «γης», της προαιώνιας «ουσίας» του ελληνικού λαού.

Ηεκλογή του κ. Σαμαρά από τη βάση της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται σε αντιστοιχία με τα χαρακτηριστικά των ψηφοφόρων της στις τελευταίες εκλογές. Σύμφωνα με την καθηγήτρια Βασιλική Γεωργιάδου, που ανέλυσε τα δεδομένα εκλογικής έρευνας της VPRC («Ελευθεροτυπία» 28.11.09), οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας που δεν την ψήφισαν στις εκλογές του Οκτωβρίου δεν κάθισαν στο σπίτι τους, όπως υποστηρίζει ο κ. Σαμαράς, αλλά το 5% πήγε στο ΠΑΣΟΚ, ενώ ένα 2% πήγε στο ΛΑΟΣ. Στη Νέα Δημοκρατία παρέμειναν οι παραδοσιακοί, συντηρητικοί , δεξιοί ψηφοφόροι, ενώ δεν την προτίμησαν νέοι σε ηλικία και νέοι γενικά ψηφοφόροι, ούτε και τα δυναμικά επαγγελματικά στρώματα, αλλά ο μη ενεργός πληθυσμός της χώρας.

Ολα αυτά τα στοιχεία είναι πολύ σημαντικά για την έκβαση της εκλογής προέδρου στη Νέα Δημοκρατία. Από τους τρεις υποψηφίους για την προεδρία μόνον για την κ. Μπακογιάννη είχαν οι οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας άμεση αντίληψη της κοινοβουλευτικής της ζωής και των πολιτικών της πρακτικών. Για τον κ. Σαμαρά είχαν την εικόνα ενός εθνικιστή πολιτικού, ενώ ο κ. Ψωμιάδης ως νομάρχης διαθέτει ένα προφίλ δεξιού, εθνικόφρονα, λαϊκού πολιτικού με εμπλοκή σε σκάνδαλα. Είναι φανερό ότι τα κριτήρια των νεοδημοκρατών ψηφοφόρων για την εκλογή του υποψήφιου προέδρου δεν αφορούσαν τις πολιτικές ικανότητες των υποψηφίων. Το υψηλό αναλογικά ποσοστό που επέτυχε ο κ. Ψωμιάδης το επιβεβαιώνει. Γι' αυτό άλλωστε και υπερτιμάται για την αποτυχία της η μη ευέλικτη προεκλογική στρατηγική της κ. Μπακογιάννη.

Στις τρεις βδομάδες που μεσολάβησαν από το έκτακτο συνέδριο μέχρι την εκλογή του προέδρου αναπτύχθηκε μια δυναμική υπέρ του κ. Σαμαρά στην οποία συνέβαλαν το συντηρητικό, δεξιόστροφο και εθνοκεντρικό κοινό της Νέας Δημοκρατίας, η υποστήριξη προς τον κ. Σαμαρά του κομματικού μηχανισμού, η θετική παρουσίασή του από τον κίτρινο Τύπο και τα κίτρινα blogs ως του μη ενδοτικού σε εθνικά θέματα υποψήφιου και η κατασυκοφάντηση της κ. Μπακογιάννη, αλλά και η ευνοϊκότερη προς αυτόν στάση της πλειοψηφίας των μέσων, καθώς και των άλλων κομμάτων, του καθενός για τους δικούς του λόγους. Η κ. Μπακογιάννη δεν είχε πλέον καμιά πιθανότητα να επικρατήσει. Ολα συνηγορούσαν εναντίον της, ακόμη και το γεγονός ότι είναι γυναίκα.

*Καθηγήτρια Παντείου

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Προεκτάσεις