Έντυπη Έκδοση

Οι φωνητικές αρετές της Αρετής αναμένονται

Σε ήχο ελληνικό

ΑΡΕΤΗ ΚΕΤΙΜΕ: ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: LEGEND

Το ταλαντούχο κορίτσι, που γνωρίσαμε πριν από περίπου δέκα χρόνια ως ένα παιδί-θαύμα, μαθήτρια, από 6 χρόνων, του μακαρίτη Αριστείδη Μόσχου, που είχε και την (τύχη;) στα δεκατρία της χρόνια να λάβει καλές καλλιτεχνικές συστάσεις από τον Γιώργο Νταλάρα, που, μέχρι στιγμής, έχει διαγράψει μια σπουδαία διαδρομή με εμφανίσεις στο Ηρώδειο, στην Επίδαυρο, στο Μέγαρο Μουσικής και στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, με άλλα λόγια, που απέκτησε νωρίς νωρίς μια μεγάλη εμπειρία στο επαγγελματικό της περιβάλλον, εισέρχεται τώρα, (επίσης νωρίς νωρίς) με τον πρώτο προσωπικό της δίσκο, στον φωτεινό (όσο και σκοτεινό) κόσμο της βιομηχανίας του θεάματος και του ακροάματος.

Ο νέος δίσκος περιλαμβάνει 11 τραγούδια ποικίλης προέλευσης εκ των οποίων μόνο δύο είναι «καινούργια». Ολο το άλλο υλικό είναι επανεκτελέσεις. Γιατί άραγε ο πρώτος προσωπικός δίσκος της Αρετής να αποτελείται από επανεκτελέσεις; Ως παραγωγή, πάντως, είναι ενδεικτικός των προδιαγραφών που θέλει να επιβάλει η νέα τάξη πραγμάτων στην ελληνική δισκογραφία: φτήνια και προχειρότητα. Δεν πρόκειται για συνέπεια της οικονομικής κρίσης, αλλά για συνειδητή απροκάλυπτη και ενίοτε χυδαία υποτίμηση της τέχνης, που παρατηρείται άλλωστε σε όλους τους τομείς που ελέγχουν οι έμποροι, οι διαφημιστές και οι λογής λογής «νονοί» του χώρου.

Υπάρχει ένα τραγούδι στον δίσκο αυτόν στο οποίο ένας μουσικός παίζει: ακουστική κιθάρα, ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο, μπουζούκι, ακορντεόν, πιάνο, πλήκτρα και τύμπανα! Επιπλέον, ο ίδιος είναι και ηχολήπτης της όλης παραγωγής. Είναι φανερό πως ο άνθρωπος αυτός θα κέρδιζε πολύ περισσότερα χρήματα αν εργαζόταν σε τσίρκο παρά στη βιομηχανία ελληνικού δίσκου της νέας τάξεως.

Δυστυχώς, το ταλαντούχο κορίτσι ατύχησε στον πρώτο δίσκο του: κακές ηχογραφήσεις, κλισέ ενορχηστρώσεις, αμήχανες επιλογές. Τι το ήθελαν άραγε το τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη «Τα όμορφα τα γαλανά σου μάτια»; Ποιος σκέφτηκε ότι ταιριάζει στη γλυκιά, αέρινη, κοριτσίστικη φωνή της Αρετής; Αέρινος ο Μάρκος ο βαρύς, ο νταής, ο τεκετζής, ο εκδορέας του Πειραιά; Και αν ντε και καλά ήθελαν να επιχειρήσουν μιαν άλλη καλλιτεχνική εκδοχή (λέμε τώρα), γιατί κατέφυγαν στην ευκολία του προφανούς, με χειρότερο το κλισέ της ενορχήστρωσης: μπουζούκια, κιθάρα, ακορντεόν, στους ίδιους ρόλους, ένα σχήμα στερεότυπο βαρετό και αναλλοίωτο εδώ και 60 χρόνια! Ακουσε άραγε κανένας «ενορχηστρωτής» της νέας τάξεως τα «ρεμπέτικα» του Μαμαγκάκη; Αμφιβάλλω.

Λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι τα τραγούδια. Από το ψευτοπατριωτικό «Ελλάδα μου», μέχρι ψευτοδημοτικά, όπως το «Μενεξέδες και ζουμπούλια» που φέρει τον «παραδοσιακό» στίχο «Αν έχεις αμπέλια, χωράφια κι ελιές / πούλα τα μικρούλα μου και κάν' τα δραχμές;». Δεν βρέθηκε κανείς να τους πει ότι τα δημοτικά τραγούδια δεν έχουν δραχμές; Εχουν άσπρα, γρόσια, τσεκίνια, μαρμουντουέδες κ.λπ., αλλά δραχμές ου. Το σημαντικότερο θύμα, όμως, αυτής της έκδοσης δεν είναι ούτε τα τραγούδια ούτε οι ενορχηστρώσεις ούτε ο ήχος και το φτηνό ένθετο. Είναι η εύθραυστη Αρετή Κετιμέ με την υπέροχη τεχνική φωνή. Το τυχερό παιδί-θαύμα, που μεγάλωσε βέβαια λίγο στην ηλικία, αλλά όχι ακόμα στην πραγματική φωνητική τέχνη που είναι η ερμηνεία. Της λείπουν ακόμα τα βιώματα, οι κόποι, οι πόνοι, τα ανοιχτά μάτια για να βλέπει τι γίνεται στην κοινωνία. Οταν κερδίσει αυτά, όταν νιώσει γιατί δεν πρέπει να δημοσιοποιεί «ερμηνείες» αβίωτες, ελαφρές και αχώνευτες, τότε να δείτε τι φωνή θα βγάλει!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική