Έντυπη Έκδοση

Η επιστροφή των εβδομαδιαίων εντύπων

Θυμάστε μήπως τις ομηρικές μάχες του «Ταχυδρόμου» με το «Ενα» στη δεκαετία του ογδόντα; Τότε που τα δύο κραταιά ποικίλης ύλης περιοδικά χτυπάγανε «κατοστάρες» στις κυκλοφορίες τους και απορροφούσαν σημαντικό μέρος της διαφημιστικής δαπάνης.

Αλλαξαν όμως τα γούστα του κοινού, ενδυναμώθηκαν τα μηνιαία έντυπα με την εισαγωγή της lifestyle φιλοσοφίας (βλέπε «ΚΛΙΚ»), μπήκε στη μέση η ιδιωτική τηλεόραση, ήρθε και η επαναστατική κίνηση της «Κ.Ε.» με το «Εψιλον» (14 Απριλίου του 1991, χρόνια του πολλά!) και σιγά-σιγά, το ένα μετά το άλλο, εξεμέτρησαν το ζην τα εβδομαδιαία περιοδικά.

Πρώτος ο «Ταχυδρόμος» το 1993 (με μέση πανελλαδική κυκλοφορία 22.421 αντίτυπα) και τον επόμενο χρόνο οι «Εικόνες» (μέση κυκλοφορία 33.430 αντίτυπα), το «Ενα» (10.352) και το «Πανόραμα» (26.030).

Και παρέμεινε εν υπνώσει ο κλάδος των εβδομαδιαίων περιοδικών επί αρκετά έτη, καθώς οι κυριακάτικες εφημερίδες αποκτούσαν η μία μετά την άλλη το ποικίλης ύλης ένθετό τους. Ωσπου ήρθε και πάλι η επιρροή της τηλεόρασης να παίξει τον ρόλο της. Καθώς τα δίκτυα στρέφονταν ολοένα και περισσότερο στην προβολή γνωστών, σχετικώς γνωστών και παρ' ολίγον γνωστών προσώπων, δεν θα μπορούσε να μείνει έξω απ' το χορό η πιάτσα των περιοδικών.

Στο «DownTown» (που πρωτοξεκίνησε το 1995 ως περιοδικό πόλης) ήρθαν να προστεθούν το 2005 τα «Hello!» και «ΟΚ», πέρυσι τον Δεκέμβριο συμπληρώθηκε το καρέ με το «ΕΓΩ weekly» και στο τέλος Μαρτίου έκανε την εμφάνισή του στα περίπτερα το «People».

Κοινό τους σημείο; Η επιμονή (σε βαθμό εμμονής...) στα διάσημα, εντός και εκτός εισαγωγικών, πρόσωπα και στις κάθε είδους δραστηριότητές τους. Πήγε για παράδειγμα η Δέσποινα Βανδή για βάφλες με τα παιδιά της; Για να μην μιλήσω για χωρισμούς τύπου Μενεγάκη-Λάτσιου, για σκανδαλάκια τύπου Τζούλιας Αλεξανδράτου, για πλαστικές εγχειρήσεις, για ό,τι τέλος πάντων μπορεί να απασχολήσει τον ιδιωτικό βίο ενός προβεβλημένου καλλιτέχνη, επιχειρηματία, αστρολόγου κ.λπ. κ.λπ.

Υπάρχουν βέβαια και διαφορές από περιοδικό σε περιοδικό. Το «Hello!», για παράδειγμα, και το «ΟΚ» είναι κυρίως φωτογραφικά έντυπα. Το «ΕΓΩ weekly» επεκτείνει τον κύκλο των ενδιαφερόντων του στη μόδα και στις χρηστικές αγορές, το «Down Town» χαρίζει πολύ χώρο στις αποκαλυπτικές συνεντεύξεις και το «People» επιμένει στις ανθρώπινες ιστορίες παράλληλα με τα πορτρέτα των διασήμων.

Και από κυκλοφορίες; Τις «τριαντάρες» τους τις έχουν σχεδόν εξασφαλισμένες καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν (με λίγο πιο κάτω το «DownTown»), αλλά το καλοκαίρι είναι που χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Μιλάμε για κυκλοφορίες άνω των εβδομήντα χιλιάδων αντιτύπων για το «ΟΚ» και το «Hello!» και άνω των σαράντα χιλιάδων για το «DownTown».

Και φυσικά όταν προκύπτει διαζύγιο Λάτσιου-Μενεγάκη, χαλάει ο κόσμος στα περίπτερα. Αλλά πόσες φορές να χωρίσουν πια κι αυτοί;

ΕΛΕΝΑ ΜΑΚΡΗ-ΛΥΜΠΕΡΗ

«Σήμερα όλα γερνούν πάρα πολύ γρήγορα»

Για την αναγέννηση των εβδομαδιαίων περιοδικών, μίλησε στην «Κ.Ε.» εκ μέρους των εκδόσεων Λυμπέρη η εκδότρια των «Life & Style», «Hello!», «ΕΓΩ weekly» και editor in chief της «Vogue Hellas», Ελενα Μακρή-Λυμπέρη:

* Πώς σχολιάζετε την αναγέννηση της αγοράς εβδομαδιαίων περιοδικών;

- Οι άνθρωποι σήμερα ζουν πάρα πολύ «γρήγορα» και επίσης όλα «γερνούν» πάρα πολύ γρήγορα. Οι Εκδόσεις Λυμπέρη, χρόνια τώρα, ως leader των εξελίξεων στον χώρο των περιοδικών, αντιλήφθηκαν πολύ νωρίς αυτή την παγκόσμια τάση στο χώρο του περιοδικού τύπου. Ετσι, τον Οκτώβριο του 2005, λανσάραμε στην Ελλάδα το περιοδικό «Hello»!, του οποίου το επαναστατικό κόνσεπτ (φωτογραφικό-κεντρική θεματολογία και ιδιαίτερα μεγάλο σχήμα) μιμήθηκαν πολλά περιοδικά σε όλο τον κόσμο, όπως το «Gala» στη Γαλλία και τη Γερμανία, το «Ok» στην Αγγλία και σε άλλες χώρες, το «Caras» στη Βραζιλία, το «Alem» στην Τουρκία και πολλά άλλα. Πολύ πριν από το «Hello»!, βέβαια -το Δεκέμβριο του 2000- δημιουργήσαμε το μηνιαίο «Life&Style» -ένα αμιγώς προσωποκεντρικό περιοδικό, η εμφάνιση του οποίου ήταν η αφετηρία για να αλλάξει η στρατηγική ακόμα και εβδομαδιαίων περιοδικών. Στα παραπάνω, προστέθηκε πρόσφατα, το Δεκέμβριο του 2009, το έκτο εβδομαδιαίο περιοδικό των Εκδόσεων Λυμπέρη, το «ΕΓΩ Weekly».

* Μήπως είναι υπερβολική η στροφή στα περιοδικά που αφορούν πρόσωπα και μόνο;

- Κάθε τι στην Ελλάδα γίνεται σε υπερβολικό βαθμό. Καμία άλλη τόσο μικρή χώρα δεν έχει τόσες εφημερίδες, τόσα περιοδικά, τόσες θεατρικές σκηνές, τόσες γκαλερί και ούτω καθ' εξής. Η υπερβολή είναι μέρος της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας, οπότε ο κορεσμός είναι αναπόφευκτος. Με αυτό το δεδομένο, όμως, έχουμε μάθει να πορευόμαστε τόσα χρόνια. Βέβαια, ο αναγνώστης είναι, πλέον, πολύ συνειδητοποιημένος, αναγνωρίζει και ξεχωρίζει το προϊόν που τελικά αξίζει την εμπιστοσύνη του. Πάντοτε κάποια περιοδικά θα ξεχωρίσουν από το σωρό, θα κόψουν πρώτα το νήμα της κυκλοφορίας, οπότε θα έχουν και τα ανάλογα διαφημιστικά έσοδα.

* Είναι επένδυση που αποδίδει;

- Ωραίο ερώτημα! Για τον leader, είθισται να αποδίδει. Για τους υπόλοιπους, αποτελεί μεγάλο ερωτηματικό κι αναρωτιέμαι πώς επιβιώνουν τόσα πολλά περιοδικά που δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης. Στις Εκδόσεις Λυμπέρη δεν συνηθίζουμε να διατηρούμε προϊόντα μη αποδοτικά και δεν μας διατρέχει κανενός είδους κόμπλεξ αν αποφασίσουμε να σταματήσουμε τίτλους, οι οποίοι είναι ζημιογόνοι. Το έχουμε κάνει, άλλωστε, στο παρελθόν. Τα τριάντα -και πλέον- περιοδικά μας τα αντιμετωπίζουμε ως επενδύσεις, οι οποίες πρέπει να αποδίδουν, αλλιώς δεν έχουν λόγο ύπαρξης.

«Είναι γελοίο να συγκρίνεις το ΟΚ και το Hello με το Down town»

Για τα εβδομαδιαία περιοδικά και την αναζωογόνησή τους απάντησε στις ερωτήσεις της «Κ.Ε.» ο διευθύνων σύμβουλος της «ΙΜΑΚ» (βλέπε «ΟΚ», «DownTown» και «People») Πέτρος Κωστόπουλος:

* Πώς σχολιάζετε την αναγέννηση της αγοράς εβδομαδιαίων περιοδικών;

«Παρακολουθώντας την αμερικάνικη και ευρωπαϊκή αγορά τα τελευταία 4-5 χρόνια, είδα ότι υπάρχει μια αναγέννηση του εβδομαδιαίου περιοδικού. Πολλοί νέοι τίτλοι και πολλά μεγάλα νούμερα πωλήσεων. Τα εβδομαδιαία είναι πιο γρήγορα, παρακολουθούν εξελίξεις με ταχύτητα εφημερίδας σχεδόν, έχουν εικόνα, και βοηθάνε τον αναγνώστη να συμμετέχει στη συζήτηση που τον ενδιαφέρει. Βέβαια, δυστυχώς ή ευτυχώς, η νέα αυτή γενιά περιοδικών αναφέρεται μόνο σε πρόσωπα και κυρίως σε celebrities. Το δυστυχώς κολλάει στο ότι πολλά απ' αυτά δεν έχουν κείμενο, παρά μόνο φωτογραφίες. Τα μηνιαία είναι οι πρίγκιπες του τύπου, καλογραμμένα κείμενα, επεξεργασμένα καιρό, φωτογραφίσεις που μένουν. Τι να κάνω και στη μουσική, ερωτευμένος με το βινύλιο είμαι αλλά είμαι από τους 20 Ελληνες που έχουν ακόμα πικάπ. Γι' αυτό και φρόντισα πολύ γρήγορα να έχω και τρία εβδομαδιαία. Και για να πω και κάτι που μου είπε ένας παλιός εκδότης εφημερίδας γκουρού του τύπου για μένα, που δεν ζει πια. Καλό περιοδικό ή καλή εφημερίδα είναι αυτή που πουλάει. Τέλος. Και κυρίως χωρίς δώρα, Cd, τσατσάρες και μανταλάκια».

* Μήπως είναι υπερβολική η στροφή στα περιοδικά που αφορούν πρόσωπα και μόνο;

«Δεν βρίσκω υπερβολική την ενασχόληση των περιοδικών με τα πρόσωπα. Βρίσκω υπερβολική την διάθεση του κόσμου να κάνει μπανιστήρι στα πρόσωπα. Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται τρελό δημοσιογραφικά και αξιολογικά να πουλάει το "Ok" και το "Hello" παραπάνω από το "Down Town"; Δεν κάνω κριτική για να μην παρεξηγηθεί και κανένας άλλος. Απλά θεωρώ ότι είναι στηριγμένα μόνο σε φωτογραφίες παπαράτσι και σελεμπριτοϊστορίες. Γάμους, βαφτίσια, πάρτι, χωρισμούς. Ευτυχώς, όχι κηδείες. Αλλά αυτό το οφείλουμε στο ότι δεν έχουμε και κανέναν Michael Jackson. Ενώ το "Down Town" είναι, κατά τη γνώμη μου, το πιο καλογραμμένο περιοδικό στην Ελλάδα. Ομως έτσι είναι, και για να είναι έτσι, σωστά είναι. Ετσι θέλει ο λαός. Πάντως, θεωρώ γελοίο επειδή είναι εβδομαδιαία να συγκρίνει κάποιος το "Down Town" με το "ΟΚ" και το "Hello" στις κυκλοφορίες. Αλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας. Είναι αλλιώτικα περιοδικά. Διαφορετικό στην σύλληψη είναι επίσης και το "People". Ενα περιοδικό με μεγάλη ιστορία του οποίου ένα μεγάλο κομμάτι της ύλης αφορά σε ανθρώπους - ήρωες της καθημερινότητας. Αυτό είναι μια μεγάλη αλλαγή και απ' ό,τι βλέπω η συνταγή του "People" τραβάει το ξεπατίκωμα και πάλι. Και είναι και πρώτο στην κυκλοφορία στα εβδομαδιαία».

* Η επένδυση αποδίδει;

«Μπορώ να πω ότι αυτά τα περιοδικά εξελίσσονται στα πιο κερδοφόρα των ομίλων που τα έχουν. Οι κυκλοφορίες είναι μεγάλες και η διαφήμιση αυξάνεται παρά την κρίση. Συνήθως στις δουλειές επενδύουμε και σε προϊόντα που αποδίδουν. Περνώντας τα χρόνια ενηλικιώνομαι και μαθαίνω. Δεν μπορείς να είσαι μόνο "καλλιτέχνης" πια σε αυτή τη δουλειά. Εδώ ο κόσμος χάνεται κι εμείς θα χτενιζόμαστε;»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Media
Με λέξεις-κλειδιά
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ)