Ηλεκτρονική Έκδοση

Η ανυπαρξία των ΚΑΦΚΑ και ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ πρέπει να λάβει τέλος

Ζητείται ανάπλαση των υπηρεσιών αποκατάστασης στην χώρα μας

Αρθρογραφεί προτείνοντας λύση ο νευροχειρουργός Χρήστος Γεωργόπουλος

Πολλά εκατομμύρια δαπανήθηκαν την τελευταία δεκαπενταετία για την δημιουργία δικτύου κέντρων αποκατάστασης ανά την χώρα (ΚΑΦΚΑ και ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ), με σχεδόν μηδενικό αποτέλεσμα για τους ανθρώπους με αναπηρία. Το δεδομένο της παταγώδους αποτυχίας-αστοχίας, καθιστά επιτακτική την ανάγκη να συζητηθούν επιτέλους λύσεις αξιοποίησης των επί χρόνια αναξιοποίητων κτιρίων και του πανάκριβου εξοπλισμού τους.

Η συζήτηση επί του θέματος δεν μπορεί να παραμείνει θεωρητική, όπως επί σειρά ετών συμβαίνει. Πρέπει να είναι συζήτηση αξιολόγησης συγκεκριμένων προτάσεων με σαφή τρόπο κατατεθιμένων. Δεν έχουμε πλέον δικαίωμα σε τούτη την χώρα τούτη την ώρα, να αποφασίζουμε ή να απορρίπτουμε αβασάνιστα, αιχμάλωτοι στερεοτυπικών αντιλήψεων ή ιδεοληψιών.

Μιά σαφής και επεξεργασμένη πρόταση, είναι αυτή που περιγράφει την συνταγή λειτουργίας του ιδιωτικού κέντρου αποθεραπείας και αποκατάστασης ΑΝΑΠΛΑΣΗ, και η οποία προτείνεται από τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλό της νευροχειρουργό Χρήστο Γεωργόπουλο ως κατάλληλο μοντέλο για την λειτουργία των ΚΑΦΚΑ και ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ προς όφελος των ανθρώπων με αναπηρία. Η σελίδα την φιλοξενεί θεωρώντας ότι πρέπει ρεαλιστικά και απενοχοποιημένα να αξιολογηθεί και συζητηθεί μιάς και αν μη τι άλλο είναι συγκεκριμένη.

Γράφει ο κύριος Χρήστος Γεωργόπουλος : 

Όταν πριν από 15 χρόνια ξεκίνησε τη λειτουργία της στο Χαλάνδρι η ΑΝΑΠΛΑΣΗ, το πρώτο Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης στη χώρα μας, η λέξη «αποκατάσταση» παρέπεμπε σε ερμηνεία οικονομική («αποζημίωση»), νομική («απόδοση δικαιωμάτων σε πρόσωπο που τα στερήθηκε») και κοινωνική («γάμος», εξασφάλιση όρων ικανοποιητικής διαβίωσης σε πληγέντες, αναξιοπαθούντες και ακτήμονες»), ενώ η ιατρική έννοια της αποκατάστασης περιοριζόταν στην απεξάρτηση χρηστών εθισμένων σε ουσίες. Το έτος 1992 ξεκίνησε να υιοθετείται από τη χώρα μας, προς συμμόρφωσή της με τις οδηγίες της τότε Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ένα κοινό νομοθετικό πλαίσιο (Ν. 2072/1992, ΠΔ 392/1993) για το σχεδιασμό και την ανάπτυξη σύγχρονων υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας και προστασίας, μέσα από οργανωμένες, αυτοτελείς Μονάδες Αποθεραπείας και Αποκατάστασης. Όμως η στάση της κοινωνίας απέναντι στην αναπηρία ήταν εχθρική, υπήρχε παντελής απουσία σχεδιασμού, στόχων, υπηρεσιών, δομών και υποδομών. Από τότε μέχρι σήμερα κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι .

Μέσα στα 15 χρόνια λειτουργίας της η ΑΝΑΠΛΑΣΗ πέτυχε :

• Να συγκροτήσει την Δομή της Αποκατάστασης, να καταγράψει τη Διαδικασία της (είδος και στόχοι Υπηρεσιών, Ομάδα Αποκατάστασης και λειτουργία της), να αποδείξει και να αναδείξει την Αποτελεσματικότητά της. Να προσδιορίσει δείκτες και να στηριχθεί σε αυτούς για να επεξεργάζεται σημαντικά στατιστικά στοιχεία που προκύπτουν από την “Ερευνα για την ικανοποίηση των ασθενών”.

Έτσι, όρισε ως:

α)Υγεία, την κατάσταση πλήρους φυσικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ευεξίας, σε αρμονική ισορροπία – ατομικά και συλλογικά - με το Περιβάλλον.

β)Ποιότητα παρεχομένων Υπηρεσιών Υγείας και Αποκατάστασης, το σύνολο των χαρακτηριστικών που ανταποκρίνονται στις ανάγκες και ικανοποιούν στο έπακρο τις προσδοκίες του πλήρως και αντικειμενικά ενημερωμένου Ασθενούς - Πολίτη με κατοχυρωμένα νομικά, συνταγματικά και Ανθρώπινα Δικαιώματα.

γ) Ποιότητα Ζωής, την υποκειμενική αίσθηση πληρότητας και ασφάλειας, την ικανοποίηση και την απόλαυση που δημιουργεί στον άνθρωπο η συμμετοχή του σε όλες τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

δ) Υπηρεσίες Αποκατάστασης το σύνολο των διαγνωστικών προσεγγίσεων και θεραπευτικών παρεμβάσεων, προς τον πάσχοντα και την οικογένειά του, που πραγματοποιούνται, με άρτια συνοχή, τακτική επικοινωνία, συντονισμό και μεθοδικότητα από την Ομάδα Αποκατάστασης (Φυσίατροι, ιατροί άλλων ειδικοτήτων, Φυσικοθεραπευτές, Εργοθεραπευτές, Λογοθεραπευτές, Νευροψυχολόγοι, Ψυχοπαθολόγοι – Κλινικοί Ψυχολόγοι, Κοινωνικοί Λειτουργοί και Σύμβουλοι Επαγγελματικού Προσανατολισμού και Κατάρτισης), με στόχο τη διασφάλιση ποιότητας ζωής για τον ασθενή και την οικογένειά του, την εξασφάλιση αυτόνομης διαβίωσης για τον ασθενή και, τέλος, την προσωπική, οικογενειακή, κοινωνική και επαγγελματική επανένταξη του πάσχοντος. Το αποτέλεσμα που εξασφαλίζει η ενιαία και ολιστική προσέγγιση της Ομάδας Αποκατάστασης μέσα από την κλινική εκτίμηση και λειτουργική αξιολόγηση του πάσχοντος, τον προσδιορισμό των στόχων, την θεραπευτική παρέμβαση της Ομάδας, την αποτίμηση της θεραπευτικής πορείας και την επανάληψη της ανωτέρω διαδικασίας είναι άμεσο και πολλαπλασίως υψηλότερο ποιοτικά, από το αποτέλεσμα που προκύπτει από το απλό άθροισμα μεμονωμένων και αποσπασματικών θεραπευτικών παρεμβάσεων (φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία, λογοθεραπεία κ.λ.π.).

• Να εφαρμόσει μια πολιτική προσφοράς ποιοτικών υπηρεσιών, προσιτών σε όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, δίνοντας για εννέα ολόκληρα χρόνια, μόνη της, το δικό της αγώνα, ώστε να υλοποιηθεί το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα για το ειδικό νοσήλιο, που επιτρέπει την κάλυψη των υπηρεσιών αποκατάστασης από τα Ασφαλιστικά Ταμεία.

• Να συνδράμει στη βελτίωση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής πλέον των 7.000 ασθενών με μόνιμη ή παροδική κινητική ανικανότητα και/ή ψυχονοητική διαταραχή, ταράζοντας τα «λιμνάζοντα ύδατα» της Ελληνικής Αποκατάστασης και θέτοντας φραγμό στην αναγκαστική και κατευθυνόμενη μετανάστευση των ασθενών στο εξωτερικό για παροχή υπηρεσιών Αποκατάστασης.

• Να δώσει μια νέα διάσταση στην ενασχόληση των πασχόντων με τον αθλητισμό, ως πολιτιστική δραστηριότητα που εντάσσεται στην γενικότερη συμμετοχή τους στις συλλογικές διαδικασίες παραγωγής των υλικών συνθηκών διαβίωσης, αναπαραγωγής και πολιτισμού. Στους Παραολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας εφάρμοσε την εμπειρία και την τεχνογνωσία της για να παράσχει υπηρεσίες αποκατάστασης σε ανθρώπους, για τους οποίους η ενασχόληση με τον αθλητισμό είναι κάτι περισσότερο από «διάθεση ελευθέρου χρόνου». Προσέφερε στους πρωταθλητές μας, σωματική, ψυχολογική και κοινωνική πλαισίωση και υποστήριξη, προάγοντας και υλοποιώντας το ιατροκοινωνικό πρότυπο που εφαρμόζει από την ίδρυσή της. Έκτοτε ενισχύει την προσπάθεια, όχι μόνον των Ελλήνων Παραολυμπιονικών, όντας ο Μέγας Χορηγός Υγείας του Συλλόγου τους, αλλά και των νέων ταλαντούχων αθλητών, που, παρά τους φυσικούς και κοινωνικούς φραγμούς αποδεικνύουν ότι πρόκειται για ενεργούς, κοινωνικά χειραφετημένους και απελευθερωμένους Πολίτες, με κατοχυρωμένα νομικά, συνταγματικά και ανθρώπινα Δικαιώματα.

• Να εισάγει, αναπτύσσοντας και προάγοντας το Ιατρο-κοινωνικό Πρότυπο στην Υγεία και Αποκατάσταση, μια πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα καινοτομία, το θεσμό της Ημερήσιας Νοσηλείας: Ο ασθενής μετά το πέρας της θεραπευτικής συνεδρίας επιστρέφει στο σπίτι του ή την εργασία του, εφαρμόζοντας ό,τι διδάσκεται στο Κέντρο παραμένοντας έτσι, εσαεί κοινωνικοποιημένος. 

Σχεδιάζοντας και εφαρμόζοντας ένα μοναδικό Σύστημα Διαχείρισης Ποιότητας, για το οποίο πιστοποιήθηκε από τον Εθνικό φορέα πιστοποίησης συστημάτων διαχείρισης ποιότητας της Γερμανίας, καθόρισε υψηλές απαιτήσεις και χρησιμοποιεί αυστηρά κριτήρια επιλογής του ανθρώπινου δυναμικού της, αξιολογώντας το τακτικά, εκπαιδεύοντάς το συνεχώς, ενθαρρύνοντας τις πρωτοβουλίες του και παρέχοντάς του κίνητρα για αύξηση της παραγωγικότητάς του. Έτσι το Ιατρικό, θεραπευτικό και Διοικητικό προσωπικό, συμμετέχει ενεργά και συνειδητά στις κοινωνικές και επιστημονικές παρεμβάσεις της και ενστερνίζεται το Όραμά της. Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ανέδειξε μοναδικά την κοινωνική διάσταση της Αποκατάστασης (πέραν της κλινικής της διάστασης) στο μέτρο που η εργασιακή-επαγγελματική αποκατάσταση των πασχόντων διασφαλίζει τη συμμετοχή τους στις συλλογικές διαδικασίες παραγωγής των υλικών συνθηκών διαβίωσης, αναπαραγωγής και πολιτισμού.

Το 2008 υλοποιήθηκε το επόμενο βήμα: Ξεκίνησε η λειτουργία μιας μοναδικής, διεθνώς πρότυπης, ενιαίας και ολοκληρωμένης Δομής Αποκατάστασης, εθνικής εμβέλειας, στην καρδιά της πόλης, στον πυρήνα του κοινωνικού ιστού, προσβάσιμης από τους δύο κυριότερους οδικούς άξονες (εθνική οδό, αττική οδό) και από τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Για πρώτη φορά σε διεθνές επίπεδο, στον τομέα Υγείας και Αποκατάστασης, όλες οι κατηγορίες υπηρεσιών αποκατάστασης παρέχονται από τον ίδιο φορέα. Στους ασθενείς που πάσχουν από παθήσεις του μυϊκού, νευρικού, κυκλοφορικού, ερειστικού και αναπνευστικού συστήματος και έχουν ανάγκη αποθεραπείας και αποκατάστασης, δίνεται η δυνατότητα επιλογής μεταξύ κλειστής και ημερήσιας νοσηλείας. Παράλληλα, άτομα με χρόνια κινητικά προβλήματα μπορούν να απολαύσουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες ημερήσιας φροντίδας, ανάλογα με τις ανάγκες τους, κατά την παραμονή τους στις ειδικές εγκαταστάσεις του Κέντρου. Επιπλέον, υπηρεσίες αποκατάστασης παρέχονται τόσο ενδονοσοκομειακά, σε συνεργασία με Νοσηλευτικά Ιδρύματα, όσο και κατ’ οίκον, εφόσον το επιθυμεί ο ασθενής. Οι υπηρεσίες αυτές καλύπτονται από όλους τους (δημόσιους και ιδιωτικούς) ασφαλιστικούς φορείς. 

Στη νέα αυτή Δομή, προορισμένη εξαρχής για Αποκατάσταση, δεν υπήρξε συμβιβασμός ή έκπτωση ως προς την ποιότητα: 

Α) Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε εξ αρχής ένα άρτιο λειτουργικά, υπερσύγχρονο και προσπελάσιμο από όλες τις μορφές «αναπηρίας» κτίριο, με τις πλέον αυστηρές προδιαγραφές υγιεινής και ασφάλειας.

Β) Εγκαταστάθηκε σ’ αυτό ένας έξυπνος ηλεκτρονικός «εγκέφαλος» που επιτηρεί τις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, αυτοματοποιεί τον έλεγχό τους, διαχειρίζεται έξυπνα την ενέργεια, εποπτεύει την ύδρευση και την πυρασφάλεια - πυρανίχνευση, προσφέρει τον επιθυμητό κλιματισμό, υγρασία, φωτισμό, ποιότητα αέρα και εξασφαλίζει ιδανική ρύθμιση μικροκλίματος, σε όσους νοσηλεύονται και εργάζονται στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ. Τόσο οι μονάδες νοσηλείας, όσο και η μονάδα αυξημένης φροντίδας (ΜΑΦ) εξοπλίστηκαν με ρομποτικά κρεβάτια που έρχονται από το μέλλον, για να ανακουφίσουν τους ασθενείς και να τους εκπαιδεύσουν στα πρώτα τους βήματα για αυτοϋπηρέτηση και αυτονομία. Παράλληλα βοηθούν το νοσηλευτικό προσωπικό, αίροντας το άχθος, να επικεντρώνεται στην ουσία του νοσηλευτικού λειτουργήματος και να ανταποκρίνεται στις πλέον ειδικές απαιτήσεις νοσηλείας των ασθενών. Εξασφαλίζουν αλλαγή θέσεων επί κλίνης, έγερση σε θέση καρέκλας, ορθοστάτιση και κίνηση, με ευέλικτο σύστημα ηλεκτρονικού χειρισμού, εύχρηστο ακόμα και από τον ίδιο τον ασθενή. Η προχωρημένη μικροκλιματική τεχνολογία που διαθέτουν τα στρώματά τους, προβλέπει και ακολουθεί τις ανάγκες του πάσχοντος. Για να προσφέρουν άνεση και χαλάρωση, «διατάζουν» τις ενσωματωμένες αεροκυψέλες να απελευθερώσουν αέρα, ανάλογα με την πίεση που δέχονται από τα μέλη του ανθρώπινου σώματος. Επιπλέον, χάρη στην προαιρετική επιλογή λειτουργιών επίκρουσης-δόνησης και συνεχόμενης και εναλλασσόμενης πλευρικής περιστροφής που διαθέτουν, συμπράττουν με τους ιατρούς, νοσηλευτές και θεραπευτές στην πρόληψη και θεραπεία κατακλίσεων, αναπνευστικών λοιμώξεων, πνευμονοπαθειών και εν τω βάθει φλεβικών θρομβώσεων.

Γ) Εμπλουτίστηκαν με τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα και ηλεκτρονικές συσκευές οι θεραπευτικοί χώροι, συνολικής κάλυψης 1.200 τ.μ. Δημιουργήθηκε μια μοναδική θεραπευτική πισίνα, θερμαινόμενη στους 34-35ο C. Χάρις στην εφαρμογή καινοτόμου τεχνολογίας, το θερμό νερό, σε συνδυασμό με αέρα εκτοξεύονται από ειδικές μονάδες, πλευρικές και πυθμένος, με ελεγχόμενη ροή και ένταση, ώστε να επιτυγχάνονται οι θεραπευτικοί στόχοι της αποκατάστασης, ασφαλέστερα, ταχύτερα, ευκολότερα και αποτελεσματικότερα. Η ίδια τεχνολογία ενσωματώθηκε σε ειδικά ανάκλιντρα, που βρίσκονται μέσα στη θεραπευτική πισίνα, ώστε να επιτυγχάνεται το μέγιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα σε ειδικές κατηγορίες ασθενών, όπως οι τετραπληγικοί ασθενείς, που ταλαιπωρούνται από έντονη σπαστικότητα και δυσκαμψία! Ο εξοπλισμός της νέας Δομής επιλέχθηκε για συμβάλλει καταλυτικά στις πρωτοποριακές μεθόδους θεραπείας και νοσηλείας που εφαρμόζονται από το πλέον κατηρτισμένο και έμπειρο ιατρικό, νοσηλευτικό και θεραπευτικό προσωπικό, που διαθέτει η χώρα μας.

Δ) Δημιουργήθηκε ένα άνετο και ευχάριστο περιβάλλον, που εξασφαλίζει στους ασθενείς αίσθημα χαλάρωσης, ευεξίας και ανεξαρτησίας, ώστε να ανταποκρίνονται κατά το μέγιστο των δυνατοτήτων τους στη θεραπεία τους, ενώ ταυτόχρονα διατηρείται και προάγεται η αξιοπρέπειά τους. Μέσα από το θεσμό της Ημερήσιας Φροντίδας, διασφαλίζεται η άριστη φυσική κατάσταση ασθενών που εξαιτίας νόσου ή ατυχήματος έχουν αποκτήσει μόνιμα κινητικά και λειτουργικά ελλείμματα. Ταυτόχρονα, ανακουφίζονται με ψυχολογική υποστήριξη και ενθαρρύνονται με δημιουργική απασχόληση και κοινωνικές δραστηριότητες, με σκοπό την άρση του κοινωνικού αποκλεισμού τους. Στόχος αυτής της Δομής είναι να βοηθήσει τον πάσχοντα να υπερβεί τους φυσικούς φραγμούς, από την μόνιμη ή παροδική ανικανότητά του και τους κοινωνικούς φραγμούς που δημιουργεί η αναπηρία του.

Παράλληλα στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ αναπτύσσεται ένα μοναδικό ασθενοκεντρικό μοντέλο λειτουργίας, το οποίο προωθείται διεθνώς, μέσα από άρθρα και επιστημονικές ανακοινώσεις της Ομάδας Αποκατάστασης: Διευρύνεται η ομάδα αποκατάστασης, από Δι-επιστημονική σε Υπερ-τομεακή. απαρτιώνοντάς την σε ανώτατο επίπεδο, ενσωματώνεται δηλαδή σ’ αυτήν, όχι μόνον οι επιστήμονες του τομέα Φυσικών Ιατρικών Θεραπειών και Ψυχοκοινωνικών Υπηρεσιών, αλλά και όλοι όσοι εργάζονται στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, ανεξαρτήτως τομέα, τμήματος, θέσης και ειδικότητας. Έτσι, ο ασθενής βιώνει τη συμπεριφορά – πρότυπο και γίνεται μέλος μιας ομάδας, ενός οργανισμού, μιας κοινωνίας ενεργών πολιτών με συνεχώς αναπτυσσόμενη αμφίδρομη ρέουσα επικοινωνία, αυτενέργεια, συλλογικότητα, συντροφικότητα και αλληλεγγύη. Όντας ο ασθενής το επίκεντρο, δεν αντιμετωπίζεται αφ’ υψηλού ή με οίκτο, ως Άτομο με Έλλειμμα Ανεξαρτησίας, κάτω από επιχρίσματα του τύπου «άτομο με ειδικές ανάγκες», ή «άτομο με ειδικές ικανότητες», αλλά με ανθρωπισμό και επιστημοσύνη, ως ισότιμος πολίτης.

Μέσα σ’ αυτή την μάχιμη Δομή ο ασθενής δεν «σταθμεύει» για να παραμείνει αδρανής και λησμονημένος από την οικογένειά του και τον κοινωνικό του περίγυρο, διατηρώντας απλώς τις ζωτικές του λειτουργίες. Η δράση της Υπερ-τομεακής Ομάδας Αποκατάστασης υλοποιείται με σύνθημα «Κάνουμε για τον ασθενή, ό,τι είναι αναγκαίο και όχι ό,τι θεωρείται εφικτό» και στόχο τη διασφάλιση ποιότητας στη ζωή του και την εξασφάλιση αυτόνομης διαβίωσης. Το εξιτήριό του επιβεβαιώνει, όχι μόνον την ολοκλήρωση της θεραπείας του, αλλά και την πιστοποίηση της δυνατότητάς του να διεκδικεί το δικαίωμα συμμετοχής του στην εργασία, την οικογενειακή και κοινωνική ζωή, να διαχειρίζεται αυτοβούλως και να διαθέτει ελεύθερα το πλεόνασμα ανεξαρτησίας που αποκτά, για να συμβάλλει και ο ίδιος με τη σειρά του στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ της κοινωνίας μας.

 Μια τέτοια Δομή, πρότυπη και καταξιωμένη διεθνώς, θα μπορούσε να αποτελέσει υπόδειγμα για τη λειτουργία όλων των λησμονημένων από την πολιτεία Δομών Αποκατάστασης (ΚΑΦΚΑ και ΚΕΚΥΚ ΑμεΑ) που κατασκευάστηκαν την τελευταία εικοσαετία με την βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς ποτέ να λειτουργήσουν νόμιμα και με αδιάβλητες διαδικασίες ως Κέντρα Αποκατάστασης. Είναι κοινό μυστικό ότι, κάποιες από αυτές τις Δομές, έχουν χρησιμεύσει ως χώροι ημερήσιας φροντίδας… αιγοπροβάτων. Κάποιες άλλες έχουν αποτύχει πανηγυρικά να λειτουργήσουν, αφού οι απόπειρες ήταν σπασμωδικές και αποσπασματικές, πραγματοποιήθηκαν μέσα από τοπικιστικούς συσχετισμούς δυνάμεων με εφαλτήριο την ίδια «κοινωνική» πολιτική που αναδεικνύει τον οίκτο και την ελεημοσύνη και δημιουργεί καινούργιους απελπισμένους ψηφοφόρους.

Ο λαϊκισμός επιτρέπει να σπαταλούνται τεράστια κονδύλια γενικά, άδικα και αναιτιολόγητα, στο όνομα μιας δήθεν πολιτικής ορθότητας. Και όμως, τα οφέλη από τη σύμπραξη Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα θα ήταν ανυπολόγιστα, σε μια εποχή που η οικονομική κρίση απαιτεί την πλέον χρηστή και σώφρονα διαχείριση, προκειμένου να μην καταρρεύσει το προνοιακό κράτος και να επικρατήσει η κοινωνική εξαθλίωση. Το ζητούμενο είναι η επίτευξη της υγιούς συνεργασίας της πολιτείας με ιδιωτικούς φορείς, που αποδεδειγμένα διαθέτουν επιστημονική καταξίωση, τεχνογνωσία, συνέπεια, φερεγγυότητα, διαφανείς μεθόδους διοίκησης και οικονομικής διαχείρισης και κοινωνική ευαισθησία. Μια τέτοια σύμπραξη της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ με το δημόσιο τομέα , με στόχο τη λειτουργία των Δομών Αποκατάστασης στη χώρα μας, ώστε να παρέχονται υψηλής ποιότητας υπηρεσίες Αποκατάστασης με το ελάχιστο κόστος, οπωσδήποτε θα επέτρεπε την επιβίωση του Κράτους – Πρόνοιας, το οποίο θεσμικά πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις απαιτήσεις των πολιτών και να διασφαλίζει τα συνταγματικά κατοχυρωμένα κοινωνικά δικαιώματα.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

30 σχόλια

21 Ο/Η ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ έγραψε: (πριν 8 έτη)
Η επαφή μου με το Κέντρο Αποκατάστασης ΑΝΑΠΛΑΣΗ δύο χρόνια πριν, με την ευκαιρία της επίσκεψης ενός ασθενούς, με άφησε άφωνο. Οι εγκαταστάσεις ήταν εφάμιλλες -για να μην πω καλύτερες - γνωστών μεγάλων Κέντρων του εξωτερικού. Το προσωπικό άρτια καταρτισμένο, ευγενέστατο απέναντι στους ασθενείς και με διάθεση να εξυπηρετήσουν τον θεράποντα ιατρό άμεσα και αποτελεσματικά. Η καθαριότητα εφάμιλλη χειρουργείου, μα πάνω απ' όλα με ενθουσίασε η γνώμη όχι μόνο του δικού μου ασθενούς, αλλά και των υπολοίπων ασθενών, που μόνο καλά λόγια είχαν να πουν για το Κέντρο, σε αντίθεση με άλλα Κέντρα που είχαν επισκεφθεί στο παρελθόν.
Συγχαρητήρια λοιπόν στον εμπνευστή του Κέντρου αλλά και στο διοικητικό και στο νοσηλευτικό και το ιατρικό - παραϊατρικό προσωπικό, που είμαι σίγουρος ότι με πολύ κόπο διατηρούν τόσο υψηλά στάνταρ στην παροχή υπηρεσιών υγείας.


Καλαντζής Αναστάσιος
Χειρουργός - Ουρολόγος
22 Ο/Η Κώστας Κ. - γιατρός έγραψε: (πριν 8 έτη)
Θεωρώ πρωτοποριακή τη φράση "κάνουμε για τον ασθενή, ό,τι είναι αναγκαίο και όχι ό,τι θεωρείται εφικτό...".
Σε μια εποχή ουσιαστικής κρίσης, όχι μόνο των θεσμών υγείας και αποκατάστασης και του κοινωνικού κράτους, αλλά και του ιδίου του πολιτικού συστήματος, είναι νομίζω καιρός να σκεφθεί ο καθένας μας σε τι κοινωνία έχουμε ανάγκη να ζήσουμε και όχι ποια κοινωνία μας "προσφέρεται" ως μόνη λύση, μονόδρομος κλπ. Αρκεί να θημηθεί κανείς τη φράση " πολιτική, είναι η τέχνη του εφικτού" που νομιμοποιεί ουσιαστικά τις εκπτώσεις που όλοι διαπιστώνουμε στην καθημερινότητά μας.
Υπό αυτό το πρίσμα, η υποδειγματική λειτουργία της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ, την οποία έτυχε να γνωρίσω και προσωπικά, με αφορμή τη νοσηλεία ασθενών μου, είναι ένα παράδειγμα που υπερβαίνει κατά πολύ τα στενά πλαίσια των υπηρεσιών Υγείας και Αποκατάστασης και δίνει ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα σε όλους μας.
23 Ο/Η ΑΡΗΣ ΜΠΕΡΖΟΒΙΤΗΣ έγραψε: (πριν 8 έτη)
ΑΡΗΣ ΜΠΕΡΖΟΒΙΤΗΣ (δημοσιογράφος, διευθυντής ιατρικής εφημερίδας ΣΤΗΘΟΣΚΟΠΙΟ)
Με την ιδιότητα μου ως ιατρικού συντάκτη έχω κάνει πολλά ρεπορτάζ για τον τομέα της αποκατάστασης, μπορώ να καταλάβω τι βιώνουν οι οικογένειες που έχουν άτομο με κινητική αναπηρία, ενώ γνωρίζω πολύ καλά τι συμβαίνει με τον τομέα της αποκατάστασης στο δημόσιο τομέα, καθώς και τι υπηρεσίες παρέχουν οι μονάδες αποκατάστασης στον ιδιωτικό τομέα.
Έτσι, λοιπόν, μπορώ να βεβαιώσω ότι το Κέντρο Αποκατάστασης Ανάπλαση είναι πρότυπο σε όλη την Ευρώπη. Είναι το μοναδικό στην Ελλάδα που σέβεται τον ασθενή. Δεν είναι μόνον οι κτιριακές του εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός του που είναι ειδικά μελετημένος προς αυτή την κατεύθυνση. Μου έκανε εντύπωση σε μια επίσκεψη μου ότι όλοι οι ασθενείς –είτε είναι ιδιώτες, είτε μέσω ασφαλιστικού ταμείου- φιλοξενούνται σε κρεβάτια ρομποτικής τεχνολογίας, από τα λίγα που υπάρχουν στην Ελλάδα. Αμέσως αναρωτήθηκα πόση ταλαιπωρία θα γλύτωνε ο κάθε ασθενής σε δημόσιο νοσοκομείο, εάν νοσηλευόταν σε τέτοια κρεβάτια, πόσο πολύ θα τον βοηθούσε αυτό στην γρήγορη ανάρρωση του, καθώς και πόσο κόστος θα γλύτωνε το δημόσιο από την γρήγορη ανάρρωση των ασθενών. Να, μάνι-μάνι πως θα εξοικονομούσαν κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στο ΕΣΥ. Λέτε να μην το σκέφθηκαν οι διάφοροι ιθύνοντες του ΕΣΥ; Σαφώς και το σκέφθηκαν, αλλά δεν θέλουν να το υλοποιήσουν.
Πέρα όμως από τον εξοπλισμό και τις εγκαταστάσεις η Ανάπλαση διαθέτει και ανθρώπινο δυναμικό, που σέβεται τον ασθενή. Ένα ανθρώπινο δυναμικό στο οποίο ο Χρήστος Γεωργόπουλος έχει εμφυσήσει την φιλοσοφία του για το νόημα της αποκατάστασης σε έναν ασθενή, καταφέρνοντας έτσι να κάνουν την Ανάπλαση ένα «ασθενοκεντρικό» Κέντρο Αποκατάστασης.
Είναι γνωστό σε όλους εμάς που ασχολούμαστε με το ιατρικό ρεπορτάζ ότι πριν την δημιουργία της Ανάπλασης δεν υπήρχε αποκατάσταση των ασθενών με κινητική αναπηρία. Έτσι λειτουργούσαν κάποια «παράκεντρα», τα οποία έστελναν ασθενείς στο εξωτερικό με αποτέλεσμα την οικονομική αιμορραγία των ασφαλιστικών ταμείων και την εξαγωγή συναλλάγματος εκατοντάδων εκατομμυρίων κάθε χρόνο.
Ο Χρήστος Γεωργόπουλος πάλεψε 16 χρόνια με κόστος οικονομικό και προσωπικό για να πείσει την εκάστοτε εξουσία, ότι έπρεπε αντί να δίνει επιδόματα στους πολίτες με κινητική αναπηρία να τους βοηθήσει να γίνουν καλά ή έστω να έχουν λιγότερο πόνο. Στη διάβα του αυτή αντιμετώπισε τα τεράστια συμφέροντα που λυμαίνονταν εδώ και πολλά χρόνια την αναπηρία, συμφέροντα με διασυνδέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ωστόσο το κράτος τι έκανε όλο αυτό το διάστημα για την αποκατάσταση στο ΕΣΥ; Σε περίοδο ευρωεκλογών πριν από περίπου 10 χρόνια ανακοίνωσε την δημιουργία εθνικού δικτύου Κέντρων Αποκατάστασης. Ένα δίκτυο που απέκτησε κάποιες εγκαταστάσεις, κάποιο εξοπλισμό, κάποιο προσωπικό, όλα ατάκτως ριγμένα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λειτουργήσουν , να λιμνάζουν, να σαπίζουν χωρίς μέχρι τώρα να υλοποιήσουν τον προορισμό τους.
Θεωρώ, λοιπόν, σημαντική την πρόταση Γεωργόπουλου για συνεργασία του ιδιωτικού τομέα με τον δημόσιο στην αποκατάσταση. Προσοχή μη μας φοβίζει η έννοια «ιδιώτης». Όταν το κράτος δεν μπορεί να υλοποιήσει κάτι και να βοηθήσει ουσιαστικά τον πολίτη είναι αναγκαία η συνεργασία αυτή. Όσον αφορά το κόστος που σχολιάζει πιο πάνω ο Γιώργος (στη θέση 3), έχω να πω ότι το κόστος καθορίζεται από το κράτος. Αλλά ας δούμε τι είναι προτιμότερο: το λειτουργικό κόστος από την μη ενεργοποίηση των δημόσιων κέντρων αποκατάστασης ή το λειτουργικό κόστος από την ενεργοποίηση τους; Αν σκεφθούμε πόσο κοστίζει στο κράτος, στα ασφαλιστικά ταμεία, στην οικογένεια ένα ανάπηρο άτομο τότε σαφώς θα προτιμήσουμε το άτομο αυτό να είναι υγιές και να προσφέρει στο σύνολο.
Άρα σαφώς είναι προτιμότερη η λειτουργία των δημόσιων κέντρων αποκατάστασης με οποιοδήποτε κόστος έχει η σύμπραξη με τους ιδιώτες.
24 Ο/Η Ανδρέας έγραψε: (πριν 8 έτη)
Τα παραπάνω σχόλια δεν είναι τοποθετήσεις επί της πρότασης που υποβάλλει ο αρθρογράφος , αλλά λιβανιστήρι και αποθέωση του κυρίου Γεωργόπουλου. Αποδεικνύεται ότι σε αυτή την χώρα είναι αδύνατο να γίνει σοβαρή συζήτηση για το οτιδήποτε. Πολύ φοβούμαι ότι θα πρέπει να περάσουν πολλές δεκαετίες ακόμα για να απεμπλακούμε από σύνδρομα δουλικότητας και ραγιαδισμού. Η οικονομική κρίση, όχι μόνο δεν θα αποτελέσει ευκαιρία να υπερβούμε τα ελαττώματα που έχουμε σαν κοινωνία, αλλά αντίθετα θα πυροδοτήσει την έκφρασή τους στον υπέρτατο βαθμό. Ελπίζω να κάνω λάθος.
25 Ο/Η Τάκης Μ. έγραψε: (πριν 8 έτη)
Δεν γράφω για να υπερασπιστώ τον κ. Γεωργόπουλο
Δεν το έχει ανάγκη. Γράφω διότι έχω εγώ ανάγκη να πω ότι χειρούργησε το παιδί μου με όγκο εγκεφάλου, που λόγω θέσεως είχε χαρακτηριστεί ως ανεγχείρητο και παρόλα αυτά το παιδί μου χειρουργήθηκε, ο όγκος αφαιρέθηκε, το παιδί μου είναι καλά, τώρα κάνει μεταπτυχιακά και χωρίς να αισθάνομαι ότι πάσχω από «σύνδρομο δουλικότητας και ραγιαδισμού» επιρρωνύω τη δήλωση γνωστού δημοσιογράφου, ο οποίος επίσης χειρουργήθηκε από τον Γεωργόπουλο, ότι ορθώς τον αποκαλούμε ¨θεό¨. Αυτή είναι η ανάκη που νιώθουμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας στον άνθρωπο που στο κρίσιμο αδιέξοδο της ζωής μας προσέφερε , έτσι απλά, την ίδια τη ζωή. Εκ πεποιθήσεως θα πώ ότι μία πρόταση αξιολογείται ή θα πρέπει να αξιολογείται χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν ποιος υποβάλλει την πρόταση και μέσω ποιού μηχανισμού. Όταν όμως μία τέτοια πρόταση κατατίθεται από έναν πλέον αρμόδιο, λόγω ειδικότητας, άρα λόγω εξειδικευμένης ενασχόλησης με το αντικείμενο για περίπου 30 χρόνια, δηλαδή έναν άνθρωπο που απλά έχει χειρουργήσει δεκάδες χιλιάδες κόσμο και εξίσου απλά έχει περιθάλψει με τους συνεργάτες του στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ άλλες τόσες χιλιάδες, υπάρχει άραγε πιο απλός, πιο ανειδίκευτος, πιο πρακτικός και πιο ανθρώπινος τρόπος, να υποστηρίξουμε την πρόταση Γεωργόπουλου από το να πούμε ναι στην πρόταση, γιατί είναι πρόταση του Γεωργόπουλου. Δεν έχει σημασία ποιος λέει τι. Όταν όμως αυτό το κάτι το λέει κάποιος του βεληνεκούς του Γεωργόπουλου, τότε η βαρύτητα της πρότασης και η αξιοπιστία των προθέσεων του προτείνοντος πολλαπλασιάζονται εις το άπειρον.



Εγώ τον κ. Γεωργόπουλο δεν τον ξέρω, γιατί δεν έτυχε να χρειαστώ, ούτε νευροχειρουργό, ούτε υπηρεσίες Αποκατάστασης. Διάβασα το άρθρο, ρώτησα και έμαθα και για τον Γεωργόπουλο και για την ΑΝΑΠΛΑΣΗ και μόνον καλά λόγια άκουσα. Διάβασα και όλα όσα λένε οι προηγούμενοι σχολιαστές και πιστεύω ότι μπορώ να πω αντικειμενικά, ότι αυτοί οι άνθρωποι μιλούν με την ψυχή τους και λένε αυτό που έζησαν. Αντίθετα, ο Ανδρέας μου φαίνεται ότι μόνον θέλει να προκαλέσει, γιατί αναφέρεται σε δούλους και ραγιάδες και για πυροδότηση των ελαττωμάτων των Ελλήνων στον υπέρτατο βαθμό. Τι σχέση έχει αλήθεια αυτό με τους ανθρώπους που έγραψαν πιο πρίν; Σύνδρομο δουλοπρέπειας και ραγιαδισμού έχει ο άνθρωπος τον οποίο γιάτρεψε κάποιος; Στην πρόταση Ανδρέα τι έχεις να σχολιάσεις; Είσαι επιφυλακτικός; Δεν σου αρέσει; Σου αρέσει αλλά φοβάσαι ότι δεν θα υλοποιηθεί; Αυτά περιμένω να πεις και όχι να τα βάζεις με ασθενείς, όπως καταλαβαίνω, που έγιναν καλά και έχουν κάθε λόγο να είναι ευτυχισμένοι. Προσωπικά πιστεύω ότι μια τέτοια πρόταση είναι σοβαρή και θα πρέπει να εξετασθεί από την κυβέρνηση. Άμα θέλει το Κράτος να κάνει κάτι καλό με την ΑΝΑΠΛΑΣΗ, σίγουρα υπάρχουν νόμοι και μπορεί να το κάνει. Δεν είμαι ούτε γιατρός, ούτε δικηγόρος, ούτε οικονομολόγος, τα Υπουργεία σίγουρα έχουν επιστήμονες που θα δουν αναλυτικά την πρόταση. Εμένα με στενοχωρεί να ξοδεύονται χρήματα του Ελληνικού Λαού άσκοπα, με στενοχωρεί να υπάρχουν φακελάκια και μίζες, με στενοχωρεί να χάνονται άνθρωποι αβοήθητοι, που μπορούν να γίνουν καλά και να ξαναδουλέψουν και να ξαναχαρούν τη ζωή τους.
26 Ο/Η Χρήστος Μ. έγραψε: (πριν 8 έτη)
Εγώ τον κ. Γεωργόπουλο δεν τον ξέρω, γιατί δεν έτυχε να χρειαστώ, ούτε νευροχειρουργό, ούτε υπηρεσίες Αποκατάστασης. Διάβασα το άρθρο, ρώτησα και έμαθα και για τον Γεωργόπουλο και για την ΑΝΑΠΛΑΣΗ και μόνον καλά λόγια άκουσα. Διάβασα και όλα όσα λένε οι προηγούμενοι σχολιαστές και πιστεύω ότι μπορώ να πω αντικειμενικά, ότι αυτοί οι άνθρωποι μιλούν με την ψυχή τους και λένε αυτό που έζησαν. Αντίθετα, ο Ανδρέας μου φαίνεται ότι μόνον θέλει να προκαλέσει, γιατί αναφέρεται σε δούλους και ραγιάδες και για πυροδότηση των ελαττωμάτων των Ελλήνων στον υπέρτατο βαθμό. Τι σχέση έχει αλήθεια αυτό με τους ανθρώπους που έγραψαν πιο πρίν; Σύνδρομο δουλοπρέπειας και ραγιαδισμού έχει ο άνθρωπος τον οποίο γιάτρεψε κάποιος; Στην πρόταση Ανδρέα τι έχεις να σχολιάσεις; Είσαι επιφυλακτικός; Δεν σου αρέσει; Σου αρέσει αλλά φοβάσαι ότι δεν θα υλοποιηθεί; Αυτά περιμένω να πεις και όχι να τα βάζεις με ασθενείς, όπως καταλαβαίνω, που έγιναν καλά και έχουν κάθε λόγο να είναι ευτυχισμένοι. Προσωπικά πιστεύω ότι μια τέτοια πρόταση είναι σοβαρή και θα πρέπει να εξετασθεί από την κυβέρνηση. Άμα θέλει το Κράτος να κάνει κάτι καλό με την ΑΝΑΠΛΑΣΗ, σίγουρα υπάρχουν νόμοι και μπορεί να το κάνει. Δεν είμαι ούτε γιατρός, ούτε δικηγόρος, ούτε οικονομολόγος, τα Υπουργεία σίγουρα έχουν επιστήμονες που θα δουν αναλυτικά την πρόταση. Εμένα με στενοχωρεί να ξοδεύονται χρήματα του Ελληνικού Λαού άσκοπα, με στενοχωρεί να υπάρχουν φακελάκια και μίζες, με στενοχωρεί να χάνονται άνθρωποι αβοήθητοι, που μπορούν να γίνουν καλά και να ξαναδουλέψουν και να ξαναχαρούν τη ζωή τους.
27 Ο/Η ΛΟΥΙΖΑ έγραψε: (πριν 8 έτη)
Μελετώντας με προσοχή όλα τα σχόλια που προηγούνται σε ένα βασικό συμπέρασμα καταλήγω με ασφάλεια: Η πρόταση που καταθέτει ο κύριος Γεωργόπουλος πρέπει να αξιολογηθεί με την δέουσα σοβαρότητα από το υπουργείο υγείας, αφού πρώτα αποσαφηνιστούν κάποιες λεπτομέρειές της κύρια στο οικονομικό σκέλος της. Επιτέλους, κάποα στιγμή σε αυτή την χώρα θα πρέπει να μιλήσουμε και να πράξουμε υπεύθυνα μην αφήνοντας τα προβλήματα να εκρεμμούν επ' άπειρον.
28 Ο/Η Ιωάννης Στέφης έγραψε: (πριν 8 έτη)
Κατά την προσωπική μου άποψη οι Ολυμπιακοί αγώνες αποτελούν άλλη μια από τις πολλές βιτρίνες του πολιτισμού μας, οι παραολυμπιακοί μας παρέχουν τα πιο μεστά μυνήματα. Από αυτήν την οπτική δεν χρειάζεται να πούμε καλά λόγια για τους ανθρώπους που τολμούν στον χώρο της «αναπηρίας», μια μέρα μαζί τους θα μας συγκλονίσει. Πέρα όμως από συναισθηματικά μελό, η πρόταση του αρθογράφου είναι ευρύτερη, επίκαιρη, τολμηρή, πολιτιστική και κατ’ εξοχήν πολιτική. Μπορούν οι τεχνοκράτες των υπουργείων?
29 Ο/Η κατερίνα έγραψε: (πριν 8 έτη)
Για την ΑΝΑΠΛΑΣΗ δεν θα μπορούσα παρά να πω τα καλύτερα , όχι μόνο από όσα έχω δει από κοντά, αλλά και από όσα νοιώθει ακόμα και ο απλός επισκέπτης.Τον απόλυτο σεβασμό στον πάσχοντα , την φροντίδα,αλλά κυρίως το αίσθημα, ότι ο κάθε ασθενής δεν αποτελεί ένα άτομο δίχως αύριο .
Μέσα σε αυτό το κέντρο γίνεται μία μεγάλη προσπάθεια .Δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν πάρχουν και άλλα παρόμοια κέντρα στην Ελλάδα , ξέρω όμως ότι αυτό είναι εφάμιλλο με τα ευρωπαικών προδιαγραφών κέντρα και μπορώ να πω με σιγουριά, ότι σε αυτό το Κέντρο βρήκαν ανακούφιση πάρα πολλοί ασθενείς .
Δεν θα ήθελα , όμως να σταθώ σε αυτό,ούτως ή άλλως η ίδια η ΑΝΑΠΛΑΣΗ αποτελεί απόδειξη των όσων προανέφερα .Εκείνο που έχει σημασία είναι να υπάρχουν όλο και περισσότερα τέτοια κέντρα για όλους αυτούς τους ασθενείς , που δεν μπορούν να βιώσουν όλη αυτή την βοήθεια , ιατρική και ψυχολογική .
Σε μια τόσο δύσκολη οικονομική συγκυρία για την χωρα μας η συνεργασία δημοσίου και ιδιωτικού φορέα αποτελεί ίσως την μοναδική λύση για να μην καταρρεύσει το κράτος Πρόνοιας.Μέσα από δομές και ελεγκτικούς μηχανισμούς , που θα διασφαλίζουν την ποιότητα , την αξιοπιστία και το σεβασμό των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων θα ήταν εφικτή η λειτουργία ακόμα περισσοτέρων κέντρων , που ήδη υφίστανται αλλά δεν μπορούν να υλοποιήσουν τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν .
Μήπως είναι καιρός να στραφεί το ενδιαφέρον του Υπουργείου προς αυτή την κατεύθυνση?
30 Ο/Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΗΚΟΠΟΥΛΟΣ έγραψε: (πριν 8 έτη)
Στη σημερινή εποχή,όπου επικρατεί ένδεια στόχων
και οραματισμών σε πολλαπλούς τομείς,είναι ευχής έργον,να υπάρχουν άνθρωποι που θέτουν στόχο ζωής την αποκατάσταση της ανθρώπινης ΥΓΕΙΑΣ και το σπουδαιότερο να περνούν απο τη θεωρία στην πράξη.
Έιναι γνωστό πόσο δύσκολο είναι να θέτεις σε εφαρμογή όσα οραματίζεσαι.Άλλοι δεν ξεκινούν ποτέ και άλλοι τα παρατούν στη μέση λόγω αφάνταστων δυσκολιών.
Έιναι άξιο θαυμασμού να βλέπουμε την ''ΑΝΑΠΛΑΣΗ'' να φθάνει στον υψηλό της στόχο.Να γίνεται πράξη το όνειρο των ανθρώπων που την δημιούργησαν παρέχοντας υπηρεσίες υψηλής ποιότητας σε ανθρώπους που πραγματικά είναι αβοήθητοι.Να προσπαθεί και να πετυχαίνει την ενεργή επανένταξη ατόμων στο κοινωνικό σύνολο.Να δημιουργεί νέα όνειρα,καινούργιες ελπίδες σε άτομα που ξαφνικά βρέθηκαν στο περιθώριο της ζωής.
Έιναι συγκινητικό το πόσο γρήγορα εξαπλώθηκε το όραμα της ''ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ'' και πόσο ενισχύθηκε απο την δύναμη,την υπομονή και επιμονή όλων των επιστημόνων που συμμετέχουν στην ομάδα αποκατάστασης.
Έχω τη τιμή να συνεργάζομαι μαζί σας,να λειτουργώ μέσα σ'αυτή την ομάδα αποκατάστασης,μέσα σ'έναν πρότυπο χώρο,προσπαθώντας για τη βελτίωση ο,τι πολυτιμότερο έχει κανείς στη ζωή του την ΥΓΕΙΑ.
Μοιράζομαι μαζί σας το όραμα της ''ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ'' και βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να παρακολουθώ την υλοποίηση του, μέσα από μία καθημερινή,δυναμική δημιουργία νέων προτύπων στην ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.
Με τιμή
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΗΚΟΠΟΥΛΟΣ
Επιστημονικός διευθυντής ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 30

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Επί ίσοις όροις