Έντυπη Έκδοση

Διπλή απάτη με το δημόσιο χρέος

Αρχικά η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της επιδίωξαν να μας πείσουν ότι οι εναλλακτικές λύσεις απέναντι στο έλλειμμα και το δημόσιο χρέος ήταν δύο, είτε πτώχευση, είτε προσφυγή στην Ε.Ε. ή /και το ΔΝΤ.

Πρόκειται για διπλή απάτη, από τη μια διότι επί της ουσίας στο βαθμό που αδυνατεί ένα κράτος να πληρώσει, σημαίνει ότι έχει ήδη πτωχεύσει, έστω και αν αυτό δεν ανακοινώνεται επισήμως, για λόγους στήριξης του ευρώ, και από την άλλη, όπως κατέδειξα σε προηγούμενο άρθρο μου, διότι υπήρχαν πλείστες όσες εναλλακτικές λύσεις πέρα από την οριστική στάση πληρωμών που προσωπικά υποστηρίζω, οι οποίες άλλωστε εφαρμόστηκαν με επιτυχία σε διάφορες χώρες. (Προσωρινή στάση, μερική στάση, επαναδιαπραγμάτευση, απεύθυνση σε άλλους πέρα των δυτικών δανειοδότες κ.λπ.).

Τώρα πια, η κυβερνητική προπαγάνδα επιδιώκει να παραπλανήσει το λαό επιχειρώντας να τον αποπροσανατολίσει ως προς το ποιοι είναι υπεύθυνοι για το χρέος. Ετσι φαινομενικά αντιφατικά, αλλά στην πραγματικότητα συμπληρωματικά, από τη μια στοχοποιούνται ορισμένοι ατομικά ως αποδιοπομπαίοι τράγοι και από την άλλη γενικεύονται οι ευθύνες σε όλες τις τάξεις και στρώματα. Κυρίως αυτό που επιχειρείται είναι το αναποδογύρισμα της κλίμακας των ευθυνών.

Εξηγούμαι. Για το δημόσιο χρέος πρωτίστως ευθύνονται οι «νόμιμοι» κλέφτες ξένοι και ντόπιοι, δηλαδή το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο που καρπώθηκε τη μερίδα του λέοντος τόσο του παραγόμενου πλούτου όσο και των δανείων. Πιο συγκεκριμένα, υπεύθυνοι είναι τόσο οι νόμιμοι τοκογλύφοι ξένοι δανειστές μας, οι ξένες εταιρείες που αφαίμαξαν τον τόπο μέσω των ιδιωτικοποιήσεων και στη συνέχεια των ιδιωτικών εταιρειών τους, οι εταιρείες που μας πουλούν τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς... είναι επίσης οι ντόπιες τράπεζες, το ντόπιο κρατικοδίαιτο επιχορηγούμενο ιδιωτικό κεφάλαιο, είναι οι εργολάβοι του Δημοσίου, το επιχορηγούμενο παπαδαριό και η μη φορολογούμενη Εκκλησία, η ανάληψη της Ολυμπιάδας με τα δάνεια που πήραμε για να την διεκπεραιώσουμε.

Ακολουθεί η «παράνομη» κλοπή, πρωτίστως και πάλι των μεγάλων επιχειρήσεων, κύριων φοροφυγάδων και χρεωστών των δημοσίων ταμείων, της μαύρης οικονομίας, των κάθε λογής και επιπέδου λαμόγιων, μιζαδόρων, της Siemens και των εξοπλισμών και όχι μόνον, των πολιτικών καταχραστών, των μεγαλοελεύθερων επαγγελματιών και των διαφόρων άλλων ημίθεων του βασιλείου του Μαμωνά.

Και βεβαίως υπεύθυνοι είναι το αστικό κράτος που λειτουργεί ως συλλογικός καπιταλιστής και σύσσωμες οι πολιτικές δυνάμεις που το υπηρετούν και κυρίως το ΠΑΣΟΚ, και η Ν.Δ., και οι πολιτικοί που ανήκουν σε αυτές, όχι επειδή έκρυβαν παραχαράζοντάς την, την πραγματικότητα, αλλά διότι ως όργανά της κυρίαρχης τάξης την δημιούργησαν και την αναπαρήγαγαν.

Οσον αφορά την πελατειακή πολιτική -την οποία πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ ανήγαγε σε εθνικό σπορ- αυτή πρέπει να κατηγορηθεί, όχι δα διότι εξασφάλιζε δουλειά σε νέους ανθρώπους ως το κράτος είχε υποχρέωση, όχι δα διότι δήθεν οι υπερδιογκωμένες προσλήψεις σε σχέση με τις αποχωρήσεις στο Δημόσιο είναι από τις κύριες αιτίες της αύξησης του χρέους, αλλά διότι εξασφάλιζε δουλειά με αυτόν τον χυδαίο και ταπεινωτικό τρόπο, και όχι πάντα εκεί όπου υπήρχαν πραγματικές ελλείψεις.

Οι μόνοι που δεν έχουν καμία ευθύνη για τη δημιουργία του χρέους, είναι εκείνοι που καλούνται να το πληρώσουν. Η εργατική τάξη, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι και κυρίως η νέα γενιά. Επίσης , η αγροτιά που ξεκληρίζεται και μια σειρά από μικροβιοτέχνες και εμπόρους που στην πλειοψηφία τους έχουν μετατραπεί σε υπαλλήλους των ληστών τραπεζών.

Αν λοιπόν το ελληνικό κράτος εκπροσωπούσε αυτούς τους άμοιρους ευθυνών, και όχι το κεφάλαιο, θα έπρεπε να αρνηθεί την πληρωμή του χρέους, μια που αυτό δεν αφορά τον ελληνικό λαό, αλλά κυρίως το μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο και τους υποστηριχτές του , επειδή όμως εκπροσωπεί αυτό το τελευταίο, όχι μόνο δανείζεται για να το αποπληρώσει αυξάνοντάς το, αλλά και το χρεώνει στο λαό.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Η άποψή μου