Έντυπη Έκδοση

Σε ήχο ελληνικό

Μια σοβαρή υφολογική πρόταση

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΝΤΖΙΛΙΕΡΗΣ: Τ' ΑΗΔΟΝΙ, Τ' ΑΗΔΟΝΑΚΙ - ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ

Αυτός είναι ο δεύτερος δίσκος ενός τραγουδιστή που αν τον είχε μια άλλη χώρα, θα τον ξέρατε οπωσδήποτε. Πρόκειται για τον Κώστα Καντζιλιέρη από την Αρτεμισία της Αλαγονίας, κοντά στην Καλαμάτα.

Ξεχωριστός άνθρωπος και τραγουδιστής με το μοναδικό χάρισμα να αποδίδει τα τραγούδια της πατρίδας του ακριβώς με τον ιδιαίτερο-ιδιωματικό τρόπο που απαιτούν, προκειμένου να διαφυλαχτούν, αλλά και να τιμηθούν η ιστορικότητά τους καθώς και η ιδιότητά τους ν' αποτελούν αντικείμενα που καθρεφτίζουν τη φυσιογνωμία -την πολιτιστική ταυτότητα των τόπων που τα δημιούργησαν.

Το δημοτικό τραγούδι της Πελοποννήσου μπορούμε να πούμε πως έχει υποστεί μια -ας το πούμε επιεικώς- ταλαιπωρία, που οφείλεται στην ανεξέλεγκτη χρήση. Δυστυχώς τα δημοτικά τραγούδια τα εκτελεί όποιος θέλει. Ακόμα και αυτοί που -κατά τεκμήριον- τα κακοποιούν. Αυτοί μάλιστα πρωταγωνιστούν στα πολλά, μικρά και μεγάλα πανηγύρια και στις ευτελείς παραγωγές δίσκων, που τώρα είναι τόσο εύκολες. Ετσι, διαδίδεται μια καρικατούρα της παραδοσιακής μουσικής, που τείνει να μας πείσει πως το δημοτικό τραγούδι είναι αυτό το απερίγραπτο γραφικό κιτς που παρουσιάζουν.

Σ' αυτό ακριβώς το φαινόμενο έρχεται ως αποστομωτική απάντηση η εργασία του Κώστα Καντζιλιέρη.

Πρώτα πρώτα ασχολείται σοβαρά με την καταγραφή. Μάλιστα μια πρότυπη καταγραφή από στόματος λαού που, μεταξύ άλλων, καταδεικνύει ότι ακόμα και σήμερα αποδίδει μια ανέλπιστα πλούσια και «ζουμερή» συγκομιδή. Γνωστά τραγούδια, όπως π.χ. η «Περδικούλα του Μοριά», «Της γαλανής το φόρεμα», «Πάνω στην τριανταφυλλιά» κ.ά., εμφανίζονται εδώ σε διαφορετικές (τοπικές) ποιητικές εκδοχές υψηλότερου επιπέδου. Ιδού ένα δείγμα: «Της γαλανής το φόρεμα, της ρούσας το φουστάνι / πέντε ραφτάδες το 'ραφταν κι εξήντα μαθητάδες. / Κι ένα μικρό ραφτόπουλο, ράφτει και τραγουδάει: / "Φουστάνι μου λειανόραφτο και πυκνογαζωμένο, / η κόρη που θα σε φορεί, μ' εμένα να σε λειώσει"». Ενα ακόμα δείγμα είναι το γνωστό πολυτραγουδισμένο τσάμικο «Παπαλάμπραινα», που εδώ παρουσιάζεται με τους γνήσιους αρχικούς του στίχους.

Η μουσική προσέγγιση του Κώστα Καντζιλιέρη μπορούμε να πούμε ότι -συνολικά- αποτελεί μια σοβαρή υφολογική πρόταση που έχει μια στέρεη και υπαρκτή βάση (τους ανθρώπους δηλαδή των περιοχών που κατέγραψε). Η ερμηνεία του χαρακτηρίζεται από μια φυσική, αβίαστη και πηγαία μελωδική πλαστικότητα, ταυτόχρονα με τον απέριττο, λιτό και σοβαρό δωρικό τρόπο που αρμόζει εδώ και που αναπαριστά πειστικά ένα παλαιό ύφος, τόσο σπάνιο μέσα στο φαύλο δισκογραφικό και στο λοιπό -ας μου επιτραπεί- πανηγυρτζίδικο περιβάλλον. Σπουδαία και η συμβολή της ορχήστρας που τον συνοδεύει. Κορυφαίοι μουσικοί με υψηλό επίπεδο τεχνικής αλλά και έκφρασης και ταυτόχρονα καλλιτέχνες αφιερωμένοι στη μελέτη της μουσικής που παίζουν. Γνωστοί οι περισσότεροι στον χώρο τους, όχι μόνο από συναδέλφους και παράγοντες αλλά κι από το ευρύ κοινό: Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος και Κώστας Γιαννακόπουλος κλαρίνο, Γιώργος Μαρινάκης και Κυριάκος Γκουβέντας βιολί, ο παλαίμαχος Νίκος Καρατάσος σαντούρι, Ιορδάνης Κουζηνόπουλος λαούτο, Κώστας Μερετάκης και Μανούσος Κλαπάκης κρουστά. Ευτύχησε και η ηχογράφηση να είναι πιστή και όσο γίνεται αντιπροσωπευτική του φυσικού ήχου καθώς και «θερμή» παρά την ψηφιακή της φύση.

Στο λιτό αλλά καλαίσθητο ένθετο θα βρείτε ένα ιδιαιτέρως κατατοπιστικό και καλογραμμένο κείμενο για τον τραγουδιστή και τα τραγούδια της πατρίδας του (Αλαγονίας), που υπογράφει ο Νίκος Διονυσόπουλος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική μουσικής
Μουσική