Έντυπη Έκδοση

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ 2008

Η μάχη του νέου με το παλιό

Μπορεί να μην ήταν και τόσο... «ανθηρό» από πλευράς υπουργείου Πολιτισμού το 2008, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υπήρξε καλλιτεχνικά στατικό. Είχε και σπουδαία γεγονότα και μεγάλες κόντρες και νέα πρόσωπα για να τα καλωσορίσουμε ή να τα προσέξουμε.

Τι δεν είχε; Λεφτά και υπουργική ζέση για να καλυφθούν οι «τρύπες». Η Τέχνη όμως δεν κάμφθηκε. Αντιθέτως, ξανά προς τη δόξα τραβά και ιδού η απόδειξη καταμετρημένη σε πρόσωπα που ξεχωρίσαμε. Δεν κάνουμε απολογισμό, καταγράφοντας όλα τα γεγονότα. Επιλέγουμε και προτείνουμε ό,τι και όποιον κρατάμε από το 2008. Γι αυτό μην ψάχνετε τη Μαντόνα.Των Δημήτρη Αναστασόπουλου, Γιώργου Βιδάλη, Βένας Γεωργακοπούλου, Βασίλη Καλαμαρά, Δημήτρη Κανελλόπουλου, Γιώργου Καρουζάκη, Ιωάννας Κλεφτόγιαννη, Φωτεινής Μπάρκα, Χρυσούλας Παπαϊωάννου, Ναταλί Χατζηαντωνίου.

ΡΕΝΤΣΟ ΠΙΑΝΟ

Εξαιρετικά σπάνια βλέπουμε στο κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου αρχιτέκτονες. Πόσω μάλλον του μεγέθους του Ιταλού Ρέντσο Πιάνο. Ας είναι καλά το Ιδρυμα «Σταύρος Σ. Νιάρχος» που σε πείσμα των (ζοφερών μας) καιρών αποδεικνύει ότι κάποιοι θέλουν και μπορούν να κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους. Ανέθεσαν στον δημιουργό του παρισινού Πομπιντού τον σχεδιασμό του Πάρκου Πολιτισμού στο Φάληρο. Το 2015 θα παραλάβουμε νέα και υπερσύγχρονη Εθνική Λυρική Σκηνή και Εθνική Βιβλιοθήκη. «Θα είναι ένα από τα ωραιότερα πάρκα της Ευρώπης», δήλωσε ο 71χρονος αρχιτέκτονας. Τον πιστεύουμε.

ΛΑΕΡΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Πριν από τέσσερα χρόνια μετέφρασε στα αλβανικά τους «Εμιγκρέδες» τού Μρόζεκ και τους ανέβασε στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου». Στο ίδιο θέατρο παίζεται, για δεύτερη χρονιά, η παράσταση «Ενας στους δέκα», που σκηνοθετεί ο Βασιλείου, με θέμα τη δεύτερη γενιά Βαλκάνιων μεταναστών. Και σκίζει. Αναμενόμενο. Το πολιτικό θεάτρο έχει πολύ ενδιαφέρον. Ειδικά όταν αφορά καταστάσεις της διπλανής πόρτας.

ΑΝΑΤΟΛΙ ΒΑΣΙΛΙΕΦ

Ο Ρώσος που «άναψε» φωτιές στις κερκίδες της Επιδαύρου. Τα γιουχαΐσματα και οι ηχηρές αποχωρήσεις μπλέκονταν με τα χειροκροτήματα στη «Μήδεια» του ΔΗΠΕΘΕ Πατρών με τη Λυδία Κονιόρδου, την πρώτη ολοκληρωμένη και αρκετά ενδιαφέρουσα σκηνική προσέγγιση του θεατρανθρώπου στο αρχαίο δράμα. Να δούμε ποιος -τολμηρός προφανώς- θα 'χει τα κότσια να τον ξανακαλέσει ύστερα από τέτοιο «πόλεμο».

ΘΕΑΤΡΟ ΑΜΟΡΕ

Ο πιο ρηξικέλευθος και μακροβιότερος επιχορηγούμενος θεατρικός οργανισμός στη νεότερη ιστορία του ελληνικού θεάτρου, το δημιούργημα του Γιάννη Χουβαρδά, που μας έμαθε τι θα πει εναλλασσόμενο ρεπερτόριο και «άλλη ματιά» στο σκηνικό γεγονός, στις 31 Μαΐου, έπειτα από δεκαεπτά χρόνια, κατέβασε ρολά. Εκλεισε με μια από τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς -αν όχι της δεκαετίας: τις «Μεταμορφώσεις» του Θωμά Μοσχόπουλου.

ΕΝΑ ΩΔΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Τη χαρήκαμε πολύ τη μεταστέγαση (ναι, προσωρινή κι αυτή) του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο Ωδείο Αθηνών. Γιατί ανακαλύψαμε έναν υπέροχο χώρο στο κτήριο του αρχιτέκτονα Ι. Δεσποτόπουλου, που παρέμενε κλειστός επί 40 ολόκληρα χρόνια. Τα 2.000 τ.μ. που παρέλαβε το ΕΜΣΤ γεμάτα σκουπίδια και μπετά, είναι σήμερα ένας άρτιος εκθεσιακός χώρος πολλαπλών δυνατοτήτων. Και του αξίζει.

ΣΥΛΛΟΓΗ ΚΩΣΤΑΚΗ

Εναν αιώνα μετά η Δύση ανακαλύπτει τη διαχρονικότητα της ρηξικέλευθης ρωσικής εικαστικής πρωτοπορίας. Η Θεσσαλονίκη με τα 1.250 έργα της συλλογής μπορεί να καυχηθεί ότι οδεύει «Προς νέες ακτές». Το ταξίδι της ξεκίνησε από το Μουσείο Μαγιόλ στο Παρίσι, σταμάτησε στο Πομπιντού, θα συνεχίσει στην Tate του Λονδίνου και έως το 2012 σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μακάρι μέχρι τότε η πολιτεία να της παραδώσει το μόνιμο σπίτι της, την ΥΦΑΝΕΤ.

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΩΜΩΔΙΕΣ

Χρονιά κωμωδίας ήταν η περσινή. Αυτές βγάζουν τον κόσμο απ' το σπίτι, αυτές ξελασπώνουν τις αίθουσες, που δεν περνούν και τις καλύτερες μέρες τους. Το επιβεβαιώνουν και τα νούμερα: «Μόλις χώρισα» (480.000), «Λούφα και Απαλλαγή-Ι4» (410.000), «Το φιλί της ζωής» (270.000), «Το γαμήλιο πάρτι» (220.000), «Πρώτη φορά νονός» (210.000), «Ο Ηλίας του 16ου» (210.000), «Ψυχραιμία» (115.000). Το καλό... προηγούμενο μας επιφυλάσσει κωμωδίες και στο μέλλον. Απ' ό,τι φαίνεται, ο Ελληνας θεατής έχει ανάγκη το γέλιο. Λογικό. Με τόσα δράματα που ζούμε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός