Έντυπη Έκδοση

Το χρονικό της πειρατείας στο στόλο της δικαιοσύνης

Δευτέρα, δύο τα ξημερώματα και ο Δημήτρης Πλειώνης, βρισκόταν στη γέφυρα του «Mavi Marmara», δίπλα στον πλοίαρχο καπετάν Μαχμούτ, που ήταν ντυμένος με την επίσημη στολή του.

Ισραηλινό φουσκωτό προσεγγίζει σκάφος του «στόλου της Ελευθερίας» προκειμένου να το καταλάβουν οι κομάντος. Ισραηλινό φουσκωτό προσεγγίζει σκάφος του «στόλου της Ελευθερίας» προκειμένου να το καταλάβουν οι κομάντος. Η θάλασσα ήταν λάδι. Εκείνη τη στιγμή, το πλοίο, με 580 επιβάτες, δέχτηκε την πρώτη ισραηλινή παρενόχληση από τον ασύρματο.

«Μας ζήταγαν να μην προχωρήσουμε και μας έλεγαν ότι θα μας σταματήσουν. Τους βλέπαμε στο ραντάρ να πλησιάζουν. Εμείς απαντούσαμε ότι πλέουμε σε διεθνή ύδατα και είναι δικαίωμά μας να προχωρήσουμε. Ο Μαχμούτ παρέμεινε ψύχραιμος και δεν άλλαξε την πορεία του», λέει ο 50χρονος μηχανικός που, μαζί με τον δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ Αρη Χατζηστεφάνου, ήταν οι μοναδικοί έλληνες επιβάτες στην τουρκική ναυαρχίδα του «Στόλου της Ελευθερίας».

Ωρα 4 π.μ.

«Στις τέσσερις το πρωί, είδαμε από τη γέφυρα τα φουσκωτά και τα ελικόπτερα να μας πλευρίζουν. Ο καπετάνιος, για να με προστατέψει, μου ζήτησε να κατέβω στο σαλόνι. Οταν έφτασα στο κέντρο τύπου άκουσα πυροβολισμούς.

Είχε αρχίσει η επίθεση, με τους Τούρκους να υπερασπίζονται άοπλοι το καράβι από τους εισβολείς πειρατές. Οι Ισραηλινοί συνέχισαν να πυροβολούν, ακόμη κι όταν υψώθηκε λευκή σημαία. Είδα τους πρώτους δύο νεκρούς να τους μεταφέρουν με κουβέρτες. Μέχρι και μισή ώρα αφού είχε αρχίσει η επίθεση και παρά τον ηλεκτρονικό πόλεμο, το "Mavi Marmara"» συνέχισε να στέλνει απευθείας εικόνα μέσω Ιντερνετ, χάρη στα υπερσύγχρονα συστήματά του που τα χειριζόταν ένας τούρκος εθελοντής. Αργότερα τον είδα νεκρό με μια σφαίρα στο μέτωπο. Οι ισραηλινοί είχαν σαν προτεραιότητα να σιγήσουν την αναμετάδοση. Περιμετρικά στο πλοίο οι τούρκοι είχαν τοποθετήσει ίσως και 100 κάμερες, που έστελναν συνεχώς εικόνα. Το σύστημα σίγησε όταν δολοφονήθηκε ο χειριστής του.

»Οι κομάντος κατάφεραν μετά από πάρα πολλή ώρα να ελέγξουν την κατάσταση και μας έπιασαν όλους αιχμάλωτους. Εδειραν πολλούς δημοσιογράφους, ιδίως έναν του Αλ Τζαζίρα, γιατί συνέχισαν να μεταδίδουν ζωντανά την επίθεση. Εσπασαν όλες τις κάμερες, τα κομπιούτερ, τα τηλέφωνα. Μάζεψαν τον κόσμο στα σαλόνια και έδεσαν τούρκους και άραβες πισθάγκωνα, τους υποχρέωσαν να γονατίσουν και να μείνουν έτσι για ώρες. Στρατιώτες έπαιζαν με τα όπλα τους, μας σημάδευαν με το λέιζερ και γέλαγαν».

Ακολούθησε η κατάληψη του αμερικανικού «Τσάλεντζερ Ι» και του επιβατηγού «Σφενδόνη» που μετέφερε 35 άτομα, οι 15 Ελληνες. «Κομάντο ανέβηκαν στο σκάφος χωρίς να συναντήσουν αντίσταση. Ρίξαν χειροβομβίδες κρότου λάμψης και όρμησαν στο πιλοτήριο.

«Shoot me, ρε μαλάκα»

Κάποιοι προσπάθησαν να βάλουν μπροστά τα σώματά τους να τους εμποδίσουν και τότε οι Ισραηλινοί χρησιμοποίησαν εναντίον τους όπλα τέιζερ που προκαλούν ηλεκτροσόκ. Ενας στρατιώτης έβαλε το όπλο του στον κρόταφο του έλληνα πρώην ιδιοκτήτη της "Σφενδόνης", Κερκυραίο Πέτρο Παπακινό κι αυτός κραύγασε "shoot me, ρε μαλάκα", περιγράφει ο Νίκος Βαλκάνος.

Στη γέφυρα βρισκόταν ο καπετάνιος Θόδωρος Μπούκας που αρνήθηκε να παραδώσει το τιμόνι και φώναζε πως είναι σε διεθνή ύδατα. Τον χτύπησαν στο αυτί με τέιζερ και κοντάκια.

«Ο αμερικανός ακτιβιστής Πολ Λαρούντι χτυπήθηκε χωρίς έλεος», λέει ο παλαιστινιακής καταγωγής έλληνας ορθοπεδικός Κάλεντ Καμπάνι, που ήταν ο γιατρός της αποστολής. «Ο Πολ, που είναι 62 χρόνων και διαβητικός, ακινητοποιήθηκε με τη βία, δέθηκε πολύ σφιχτά με πλαστικές χειροπέδες που του έκοβαν τη σάρκα σε χέρια και σε πόδια. Συνέχισαν να τον χτυπούν μέχρι αναισθησίας. Ο Πολ ανέκτησε τις αισθήσεις του και πήδηξε στη θάλασσα.

Για μισή ώρα οι Ισραηλινοί προσπαθούσαν να τον μαζέψουν από το παγωμένο νερό κι αυτός αρνιόταν. Τελικά τον έβαλαν στο καράβι μας και ξανάρχισαν το ξύλο. Τότε δύο μασκοφόροι ισραηλινοί με στρατιωτική στολή και από πάνω ιατρική μπλούζα "προσφέρθηκαν" να του δώσουν ιατρική περίθαλψη. Ο Πολ δεν δέχτηκε.

Ζήτησα να του δώσω εγώ τις πρώτες βοήθειες, αλλά μου το αρνήθηκαν. Είπα στους "γιατρούς" ότι είναι ανήκουστο να κρύβουν γιατροί τα πρόσωπά τους. Μου πήραν το φαρμακείο και δεν με άφησαν να περιποιηθώ τους χτυπημένους». Τότε, ο Σπύρος Αυγήρης τούς είπε: «Εμάς οι παππούδες μας έκρυψαν τους εβραίους γονείς σας στον πόλεμο για να τους σώσουν κι εσείς μας συμπεριφέρεστε έτσι;»

Τελευταίο από τα έξι πλοία της αποστολής καταλήφθηκε το ελληνικό φορτηγό «Ελεύθερη Μεσόγειος», που συνέχισε για μία ώρα μετά την επίθεση στο «Mavi Marmara» να πλέει για τη Γάζα με τον κρητικό καπετάν Ζαχάρη Στυλιανάκη στο τιμόνι του να αρνείται να σταματήσει. «Ημασταν προετοιμασμένοι και θέλαμε να τους το κάνουμε δύσκολο, χωρίς όμως να προβάλουμε βίαιη αντίσταση. Είχαμε ζώσει το σκάφος με συρματόπλεγμα για να τους καθυστερήσουμε», περιγράφει ο Τάκης Πολίτης, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Ο Πολίτης επικοινωνούσε με τα ελληνικά ΜΜΕ με δορυφορικό τηλέφωνο, μέχρι που κόπηκε το σήμα, στις 05.53. Οταν ανέβηκαν πάνω, ο Μιχάλης Τικτόπουλος από τη μια πλευρά κι ο Γ. Κ. από την άλλη, μπήκαν σαν ασπίδες στις σκάλες που οδηγούσαν στο πιλοτήριο. Δέχτηκαν ηλεκτροσόκ από τέιζερ και ο Γ.Κ πολλές πλαστικές σφαίρες εξ επαφής.

Συνολικά ήμασταν 30 άτομα, οι 25 Ελληνες. «Ακούγαμε τους πυροβολισμούς και καταλαβαίναμε τι ακριβώς συμβαίνει στο τούρκικο πλοίο», λέει η Κατερίνα Θεοχαροπούλου μέλος του Κόκκινου (συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ).

«Τον έσερναν με βία»

Τον Νικόλα Κοσματόπουλο που αρνήθηκε να τους δώσει το διαβατήριό του τον πέταξαν με τη βία στο κατάστρωμα και τον έσερναν. «Τελικά, όλα τα πλοία οδηγήθηκαν στο λιμάνι Ασντοτ. Εκεί μας αποβίβασαν και περάσαμε από μια σειρά ανακρίσεων και ελέγχων κάτω από μια τέντα», λέει ο Νίκος Μπόλος, ναυτολογημένος στο «Ελεύθερη Μεσόγειος».

«Μας είχαν φακελωμένους. Τους είπα ότι δεν ξέρω αγγλικά. Χτύπησαν το όνομα στο κομπιούτερ και μου είπαν πως είμαι παντρεμένος με αγγλίδα γιατρό και πως όλο και κάποια αγγλικά θα μιλάω».

Ο Βαγγέλης Πισσίας, που ηγήθηκε της ελληνικής αποστολής, ο Γιάννης Καρυπίδης και ο Γ. Κ. ήταν οι τελευταίοι Ελληνες που κατέβηκαν στο Ασντοτ. Ο Καρυπίδης, σκηνοθέτης μαζί με τον Γιώργο Αυγερόπουλο του βραβευμένου ντοκιμαντέρ «Γάζα ερχόμαστε», είδε μπροστά του τον Πισσία να αρνείται να δώσει δακτυλικά αποτυπώματα.

«Αμέσως, 100 αστυνομικοί άρχισαν να τον λιντσάρουν. Μόλις αντιδράσαμε, πέσαν πάνω μας και άρχισαν να μας χτυπούν. Μας οδήγησαν με κλούβα στην απομόνωση.

«Ολοι μας καταλήξαμε στην Μπιρ Σέβα», λέει ο Νίκος Βαλκάνος. Εκεί, στα κελιά, βρέθηκαν και οι έξι ελληνίδες κρατούμενες. Η πολιτικός μηχανικός Δήμητρα Κυρίλλου δεν μπορεί να ξεχάσει τη δύναμη και την αλληλεγγύη που έδειξαν οι τουρκάλες κρατούμενες.

«Είδε τον άντρα της νεκρό»

«Εκεί ήταν και η γυναίκα του τούρκου συντονιστή Ιντερνετ που δολοφονήθηκε στο "Mavi Marmara". Της ζήτησαν να αναγνωρίσει τον άντρα της από φωτογραφίες που έδειχναν το διαλυμένο από τις σφαίρες κεφάλι του. Μας πίεζαν να υπογράψουμε χαρτί ότι παραβιάσαμε τους νόμους τους για να μας αφήσουν ελεύθερους αλλά όλοι αρνιόμασταν».

Τους φυλακισμένους Ελληνες επισκέφθηκε με μεγάλη καθυστέρηση ο έλληνας πρέσβης, καθώς δεν του επέτρεπαν πρόσβαση νωρίτερα οι Ισραηλινοί. Δεν του επέτρεψαν όμως να δει τον τραυματισμένο καπετάνιο του "Σφενδόνη", ούτε και τους Γ. Κ. και Καρυπίδη, που ήταν στην απομόνωση. Είδε ωστόσο τον Βαγγέλη Πισσία, επίσης χτυπημένο άσχημα.

Ο Πισσίας αρνήθηκε να δεχτεί νοσηλία. Μία μέρα μετά τη σφαγή, κάτω από τη διεθνή κατακραυγή κι αφού ακόμη και το ΝΑΤΟ ζήτησε την άμεση απελευθέρωση όλων των κρατουμένων, η κυβέρνηση Νετανιάχου αποφάσισε να απελάσει άμεσα και τους 680. Η μεταφορά έγινε με πούλμαν που είχαν κλειστά παράθυρα. Στην κλούβα όπου ήταν οι δύο Ελληνες της απομόνωσης, ήταν μαζί και Τούρκοι που άρχισαν να τραγουδάνε την «Παντιέρα ρόσα» θυμάται ο Καρυπίδης.

«Στο αεροδρόμιο "Μπεν Γκουριόν" μάζεψαν όλους τους Ελληνες για να επιβιβαστούμε στο ελληνικό C-30», λέει ο Σπύρος Αυγήρης. «Τότε είδα καμιά δεκαριά αστυνομικούς να απομονώνουν τον γιατρό μας, τον Κάλεντ, και να τον ξυλοκοπούν».

«Ακόμη κι όταν επιβιβαστήκαμε στο αεροπλάνο, παίρνοντας μαζί μας και τον Αμερικανό Πολ Λαρούντι που τον είχε εγκαταλείψει η πρεσβεία του, οι ισραηλινοί προσπάθησαν να μας σπάσουν τα νεύρα. Την ώρα που τροχιοδρομούσαμε», λέει η δημοσιογράφος Μαρία Ψαρά, «μας σταμάτησαν για έναν τελευταίο έλεγχο. Φτάσαμε τρεις το πρωί στην Ελευσίνα».

Γάζα, ξαναρχόμαστε

Στην 112 Πτέρυγα Μάχης περίμεναν με αγωνία συγγενείς και φίλοι, που υποδέχτηκαν με συνθήματα για την Παλαιστίνη τους 31 Ελληνες και τον αμερικανό φίλο. Εκατοντάδες άνθρωποι έγιναν μια αγκαλιά. «Ολες μας οι σκέψεις είναι στους δολοφονημένους και τραυματίες τούρκους αδελφούς μας», είπε ο Τάκης Πολίτης, ενώ τα πρώτα λόγια του Βαγγέλη Πισσία έσπασαν καρδιές: «Αναμετρήθηκαν δύο κόσμοι. Το Ισραήλ έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο απέναντι σε άοπλους εθελοντές. Ετοιμαζόμαστε να στείλουμε νέα καράβια. Θα συνεχίσουμε μέχρι να σπάσει ο αποκλεισμός. Γάζα, ξαναρχόμαστε».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Λωρίδα της Γάζας
Παλαιστίνη
Ισραήλ