Έντυπη Έκδοση

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Κινηματογραφικός θησαυρός σαν άχρηστο σεντούκι

Κάθε μέρα ανακαλύπτουμε τον ανορθολογισμό, ή καλύτερα παραλογισμό, με τον οποίο προχωρούσε χρόνια τώρα το Ελληνικό Δημόσιο. Η περιπέτεια της κινηματογραφικής εταιρείας «studio-παράλληλο κύκλωμα» είναι μια τέτοια περίπτωση.

Σκηνή από την ανεξάρτητη αμερικανική ταινία «Το αλάτι της γης» του Χέρμπερτ Μπίμπερμαν, με θέμα μια απεργία ανθρακωρύχων του Νέου Μεξικού Σκηνή από την ανεξάρτητη αμερικανική ταινία «Το αλάτι της γης» του Χέρμπερτ Μπίμπερμαν, με θέμα μια απεργία ανθρακωρύχων του Νέου Μεξικού Ιδρύθηκε το 1986 από ανθρώπους των κινηματογραφικών λεσχών και επαγγελματίες του χώρου, με την οικονομική υποστήριξη του ΥΠΠΟ, και μέσα στα χρόνια κατάφερε να έχει στην κατοχή του έναν κινηματογραφικό θησαυρό ταινιών, βιβλίων, φωτογραφιών κτλ. Εδώ και ενάμιση χρόνο, το ΥΠΠΟ σταμάτησε να το ενισχύει, με αποτέλεσμα το αρχείο να βρίσκεται αυτή τη στιγμή στον αέρα και η εταιρεία χρεωμένη έως τον λαιμό. Χρωστά 15 νοίκια και μισθούς δεκαπέντε μηνών στους δύο υπαλλήλους της.

«Οταν συστήσαμε την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία δεν μας ήρθε επιφοίτηση να το παίξουμε επιχειρηματίες», λέει ο Σούλης Παπανικολάου, ταμίας τού «studio-παράλληλο κύκλωμα». «Εγινε με εισήγηση του Μάνου Ζαχαρία, που ήταν τότε σύμβουλος κινηματογραφίας του ΥΠΠΟ. Το σκεπτικό ήταν ότι, μέχρι να δημιουργηθεί το Κρατικό Κινηματογραφικό Αρχείο, το ΥΠΠΟ θα συμπλήρωνε τα έξοδά μας για τη διακίνηση ταινιών στο μη εμπορικό κύκλωμα και τον εμπλουτισμό του καταλόγου μας με ταινίες. Το ΥΠΠΟ μας έδωσε μάλιστα χρήματα να αγοράσουμε το αρχείο του Σωκράτη Καψάσκη, ιδρυτή του κινηματογράφου "studio"».

Οπερ και εγένετο. Το ΥΠΠΟ όλα αυτά τα χρόνια κατέθετε τον οβολό του, που προσάρμοζε στις ετήσιες ανάγκες -με αποτέλεσμα το «studio-παράλληλο κύκλωμα» να βρεθεί με ένα πολύτιμο αρχείο, που περιλαμβάνει 700 ταινίες, κυρίως ευρωπαϊκού κινηματογράφου -από τη βουβή «Τα αγριόχορτα» (1925) του Γουίλιαμ Χαρτ μέχρι ταινίες των Φόλκερ Σλέντορφ, Φασμπίντερ, Λουίς Μπουνιουέλ, Σεργκέι Αϊζενστάιν, Κριστόφ Κισλόφσκι-, αλλά και αμερικανικού -πολλές τού Μπάστερ Κίτον, την «Ταχυδρομική άμαξα» του Τζον Φορντ, «Τα σκουπίδια» του Αντι Γουόρχολ, «Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη» του Αλέα ή «Το αλάτι της γης» του Χέρμπερτ Μπίμπερμαν. Αριθμεί, ακόμη, 6.000 έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες, 500 σπάνιες κινηματογραφικές αφίσες, 1.000 ελληνικά και ξενόγλωσσα βιβλία, 4.000 τεύχη περιοδικών («Cahiers du cinema», «Sight and sound» κτλ.). Η αρχή βέβαια είχε γίνει με την προσωπική κινηματογραφική βιβλιοθήκη που παραχώρησε στην εταιρεία ο Παύλος Ζάννας. Την ίδια τακτική ακολούθησε στη συνέχεια και ο Αντώνης Μοσχοβάκης.

Ο θάνατος των κινηματογραφικών λεσχών

Η εταιρεία μέχρι πρόσφατα κατάφερνε να έχει κάποια έσοδα με τη διακίνηση-ενοικίαση των ταινιών -στο παράλληλο μη εμπορικό κύκλωμα, κυρίως στις κινηματογραφικές λέσχες. Οι εισπράξεις έπεσαν όταν η τεχνολογία άλλαξε τα δεδομένα. «Οσο και να θέλει μια κινηματογραφική λέσχη να παίξει μια ταινία σε φιλμ, δεν τη συμφέρει οικονομικά. Στοιχίζει περίπου 500 ευρώ. Προτιμούν να πάρουν έναν προβολέα και να παίξουν μια ταινία σε dvd. Αλλά και οι κινηματογραφικές λέσχες φυτοζωούν. Ετσι, σχεδόν μηδενιστήκαμε», εξηγεί ο Σούλης Παπανικολάου.

Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε όταν το ΥΠΠΟ, επί Αντώνη Σαμαρά, έκοψε την επιχορήγηση. Αυτή τη στιγμή η εταιρεία βρίσκεται με ένα χρέος 45.000 ευρώ. «Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Κάπου όμως πρέπει να πάει αυτό το αρχείο. Το αρχείο μας είναι ούτως ή άλλως δημόσια περιουσία -αφού κυρίως με δικά του χρήματα αυξήθηκε. Να το πετάξουμε στο δρόμο;», αναρωτιέται αγανακτισμένος.

«Να πάμε στην Ταινιοθήκη»

Για να περάσει όμως στην κατοχή κάποιου θεσμού ή ιδρύματος, θα πρέπει να αποπληρωθεί το ποσό των 100.000 ευρώ (συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων για να κλείσει η εταιρεία). «Το ιδανικό θα ήταν να το πάρει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε και με τον νέο υπουργό, Παύλο Γερουλάνο, αλλά τίποτα. Θέλουμε όμως να δούμε κι εμείς τι θα κάνουμε, γιατί κινδυνεύουμε να πάμε στη φυλακή», προσθέτει.

Δεν λέμε ότι το ΥΠΠΟ πρέπει να μοιράζει χρήματα δεξιά και αριστερά. Το έχει βέβαια κάνει στο παρελθόν. Ειδικά σήμερα, που τα ταμεία έχουν στερέψει, οφείλει να είναι φειδωλό. Αλλά έχει ευθύνη για ένα κινηματογραφικό αρχείο το οποίο το ίδιο συντηρούσε όλα αυτά τα χρόνια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος