Έντυπη Έκδοση

Ξεσπάει τσουνάμι απεργιών

Διαρκή κοινωνικό καύσωνα με αλλεπάλληλες απεργίες ακόμη και στα μέσα Ιουλίου πυροδοτεί το διπλό χτύπημα με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και το Προεδρικό Διάταγμα για τις φθηνές απολύσεις και τις ακόμη πιο χαμηλές αμοιβές των νέων και των νεοπροσλαμβανομένων.

Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ διοργανώνουν νέα γενική απεργία στις 29 Ιουνίου και, σύμφωνα με πληροφορίες, όλα δείχνουν ότι θα πραγματοποιηθεί και νέα κινητοποίηση στα μέσα Ιουλίου όταν θα ψηφίζεται στη Βουλή το Ασφαλιστικό (έως 13/7).

Ειδικά το Εργασιακό, όπως διατυπώνεται στο σχέδιο Π.Δ. του κ. Λοβέρδου, φαίνεται ότι αμφισβητεί τον πυρήνα της εργασίας και της οργάνωσης των μισθωτών όπως τα γνωρίσαμε από το 1982 (νόμος 2084/82, το «πάγωμα» της εργοδοτικής διαιτησίας και, ακολούθως, τον νόμο της Οικουμενικής - 1876/90). Ως προς το ποσό της αποζημίωσης απόλυσης, ανατρέπεται ο αρχικός νόμος του 1920 (12112/20). Επιπλέον προκαλείται και δικαιολογημένη κοινωνική αμφισβήτηση του κατά πόσον η κυβέρνηση μπορεί να περικόπτει βασικά εργασιακά δικαιώματα υπέρ του εργοδότη, στο όνομα μάλιστα του δημόσιου συμφέροντος. Και αυτό γιατί από τις εύκολες και φθηνές απολύσεις δεν υπάρχει δημοσιονομικό όφελος. Δηλαδή δεν υπάρχει ίχνος επιχειρήματος περί θυσιών για την έξοδο από την αντιμετώπιση της κρίσης δανεισμού. Πόσο μάλλον όταν οι μειωμένες, έως και 20%, αποδοχές των νέων συνθλίβουν περαιτέρω το διαθέσιμο εισόδημα και προκαλείται έτσι πιο βαθιά ύφεση.

«Υπερέβη και το Μνημόνιο»

Ειδικά για τη Διαιτησία, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος κατηγορεί τον υπουργό Εργασίας ότι υπερέβη ακόμη και αυτό το Μνημόνιο το οποίο προβλέπει τη διατήρηση του θεσμού.

Η απελευθέρωση, ουσιαστικά, των απολύσεων, η μετατροπή της «γενιάς των 700 ευρώ» σε «γενιά των 600 ευρώ» και η κατάργηση τη Διαιτησίας σημαίνουν πλήρη καθιέρωση των ατομικών συμβάσεων εργασίας και εδραίωση του διευθυντικού δικαιώματος χωρίς αιτιολογημένη γνώμη και κοινωνική ευθύνη. Και αυτό γιατί η μη έκδοση διαιτητικής απόφασης εκφυλίζει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις σε εργοδοτικό τσαμπουκά, στον βαθμό που δεν υπάρχει το καταφύγιο του ΟΜΕΔ και σε έξι μήνες από τη λήξη της προηγούμενης-τελευταίας σύμβασης, οι όροι αυτής γίνονται ατομικοί (αφορά τους ήδη απασχολούμενους). Για τους νέους δε εργαζομένους που θα προσληφθούν σε μια εταιρεία ή σε έναν κλάδο μετά τη λήξη -και μη ανανέωση της συλλογικής σύμβασης- δεν θα ισχύει κανένα δίχτυ προστασίας. Ούτε ελάχιστος μισθός ασφάλειας ούτε βασικά εργασιακά δικαιώματα.

Ετσι τα συνδικάτα κλιμακώνουν τις κοινωνικές πιέσεις και οι επικεφαλής τους πιστεύουν ότι μπορούν να έχουν αποτελέσματα οι αγώνες τους αυτή την περίοδο που η κυβέρνηση δείχνει να μην έχει τον έλεγχο των εξελίξεων, τα σωρευμένα βάρη από τα μέτρα έχουν προκαλέσει μεγάλη δυσαρέσκεια, ενώ πυκνώνουν οι φυγόκεντρες τάσεις από την κεντρική πολιτική σκηνή (υποψήφιοι περιφερειάρχες, δήμαρχοι κ.ά.)

Στις 23 Ιουνίου κήρυξαν 24ωρη απεργία οι ομοσπονδίες που ελέγχονται συνδικαλιστικά από το ΠΑΜΕ (οικοδόμοι, κλωστοϋφαντουργοί, φάρμακο κ.ά.).

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Ασφαλιστικά ταμεία και κοινωνική ασφάλιση
Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Για το ίδιο θέμα
«Κλείδωσε» το χειρουργείο για το Ασφαλιστικό