Έντυπη Έκδοση

30 άνθρωποι, 12 χώρες, 1 γροθιά

Ο Μπάμπι Μοχέμπ Ραμπανί είναι από το Ιράν. Ενα μικτό -με άνδρες και γυναίκες- πάρτι τον έστειλε στη φυλακή. Σήμερα, επί ξύλου κρεμάμενος στην Ελλάδα, δηλώνει «πολίτης του κόσμου». Εχει κατάμαυρα, σαν κάρβουνο μάτια, χαμόγελο όλο φως και χορεύει σαν αιλουροειδές.

Σκηνή από την παράσταση στο Ξύλινο Στέκι της ΑΣΚΤ, που στόμα με στόμα μετατράπηκε σε γεγονός Σκηνή από την παράσταση στο Ξύλινο Στέκι της ΑΣΚΤ, που στόμα με στόμα μετατράπηκε σε γεγονός Η Ζακία Ακρα είναι Παλαιστίνια από τον πρέσβη πατέρα της και Ελληνίδα από τη μητέρα της. Σπουδάζει στην Ελλάδα Πολιτικές Επιστήμες. Το ίδιο και η Ανια Λουκά από τη Σιβηρία. Οι γονείς της, καθηγητές πανεπιστημίου στη Ρωσία, σήμερα είναι υπάλληλοι στο ΙΚΕΑ. Από τη Σιβηρία ήρθε και ο Βιτάλι Ντιτσούκ.

Η Αθηνά Τζάνι από τη Ζιμπάμπουε είναι εξαιρετικά λιγομίλητη, αλλά η δύναμη στη ματιά της σε καθηλώνει. Ο Ηλίας Τζογόνας είναι «παιδί χωρίς ταυτότητα» από την Κένυα. Ζει 30 χρόνια στην Ελλάδα, μιλάει άπταιστα ελληνικά και εργάζεται ως αγιογράφος.

Η ντροπαλή Λαξμί Γκαμαγκέ από τη Σρι Λάνκα δουλεύει ως μπέιμπι σίτερ για να στέλνει στην πατρίδα της λεφτά για το μωράκι της που μεγαλώνει χωρίς πατέρα. Ο Ευγένιος Μπουτίν από τη Μολδαβία δουλεύει στα μπετά, αλλά έχει πάθος με τη μουσική. Η Ντιμιτρίνα Πούεβα ήρθε από τη Βουλγαρία. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Τμήμα ΜΜΕ κατάφερε να δουλέψει σε ένα κανάλι και, συμπληρωματικά, ως σερβιτόρα.

Είναι ένα μικρό δείγμα από το «μωσαϊκό» εθνοτήτων και γλωσσών που σε συνεργασία με Ελληνες ηθοποιούς (Νίκο Αλεξίου, Ανδρέα Γιαννόπουλο, Κωνσταντίνο Εξαρχόπουλο, Λουίζα Πορφύρη) και ερασιτέχνες (αποφοίτους του Κολλεγίου Αθηνών και των εκπαιδευτηρίων «Πλάτων»), συνέπραξαν στην ομάδα «Vice Versa». Ανέβασαν την «Πεντηκοστή» του Ντέιβιντ Εντγκάρ, με επικεφαλής τη σκηνοθέτιδα Αγγελική Γκιργκινούδη. Η πρεμιέρα, στο Ξύλινο Στέκι της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, δόθηκε συμβολικά την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, στις 20 Ιουνίου. Η «αυλαία» έπεσε την περασμένη Τετάρτη, με 300 ενθουσιασμένους θεατές. Χωρίς εισιτήριο, χωρίς διαφήμιση, στόμα με στόμα, οι δέκα παραστάσεις εξελίχθηκαν αθόρυβα σε ένα από τα γεγονότα του καλοκαιριού.

Τριάντα άνθρωποι από 12 χώρες, με 8 γλώσσες, σαν μια γροθιά, χωρίς καμιά οικονομική υποστήριξη, έκαναν ύστερα από 504 ώρες πρόβας το θαύμα. «Ημασταν 1 άνθρωπος, 1 χώρα, 1 γλώσσα, 1 ζωή», λέει με ενθουσιασμό ένας από τους ερασιτέχνες της παράστασης, ο Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος. «Τα καταφέραμε».

«Βγήκαμε όλοι πολύ πιο γενναίοι απ' αυτή την ιστορία», αποκαλύπτει η Αγγελική Γκιργκινούδη, που έχει ήδη δείξει την ευαισθησία και την πολιτική της συνείδηση, έχοντας ανεβάσει «Ορνιθες» με Τσιγγάνους και παραστάσεις με ψυχασθενείς. «Η παράστασή μας είναι μια αντίσταση και μια πολιτική θέση σ' αυτούς τους καιρούς. Δεν ήταν μόνο κοινωνικό όμως το στοίχημα. Ηταν και καλλιτεχνικό».

Αναζήτησε τους αλλοεθνείς ηθοποιούς της παντού. Από το Στέκι Μεταναστών και Προσφύγων στα Εξάρχεια ώς το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. «Οπου μπορούσα», σχολιάζει. «Δεν ήταν εύκολο να τους πείσεις. Δεν ήταν εύκολο να συνεννοηθούν σε 8 γλώσσες. Δεν ήταν αυτονόητο ότι θα έρθουν στην πρόβα. Αυτά τα παιδιά δίνουν αγώνα για τη ζωή».

Για το χατίρι τους έψαξε και βρήκε το ιδανικό έργο. Η «Πεντηκοστή» εκτυλίσσεται σε μια ρημαγμένη εκκλησία βαλκανικής χώρας του πρώην ανατολικού μπλοκ που έχει μετατραπεί στα πάντα: από στάβλο και τζαμί μέχρι φυλακή και αποθήκη για πατάτες. Συντηρητές ανακαλύπτουν σε ένα fresco στο ιερό τον «πρόδρομο» της Αναγέννησης, καλλιτέχνη προγενέστερο του Τζιότο. Κι ενώ ειδήμονες, καθολικοί και χριστιανοί ιερείς ερίζουν για το έργο, μια ομάδα από 11 παράνομους πρόσφυγες εισβάλλει στον χώρο και τους πιάνει ομήρους. Εκεί ξετυλίγεται, με τη μορφή πρωτοπρόσωπης μαρτυρίας, η σύγχρονη «οδύσσεια» του Μπάμπι, της Λαξμί, της Ζακία... Και η αληθινή ζωή συναντά την τέχνη.

* Στην «Πεντηκοστή» εμφανίστηκαν και οι ερασιτέχνες Αμαλία Αρσένη, Αντιγόνη Σεφερλή, Αντώνης Βασιλάκης, Βασιλίνα Κατσιαβού, Αναστασία Κονίδη, Γιάννης Λατουσάκης και Γιάννης Νιάρρος. Τα σκηνικά φιλοτέχνησε ο Νίκος Αλεξίου. Την πρωτότυπη μουσική συνέθεσε ο Γιώργος Ανδρέου. Την κίνηση δίδαξε η Αγγελική Στελλάτου. Λόγω της ζήτησης ενδέχεται να επαναληφθεί τον Οκτώβριο. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο