Έντυπη Έκδοση

πλασματικά χρόνια κι εκτοπλάσματα...

«Πλασματικά χρόνια».

Οι αιώνιες πασοκιές. Παίρνει η κυβέρνηση ένα απάνθρωπο (όποιο) μέτρο κι αμέσως αρχίζει να «εκπαιδεύει» τους πολίτες (που θεωρεί πελάτες της, όλους δηλαδή), πώς να το υπερφαλαγγίσουν και να το παρακάμψουν. Πάντα με πτωχοπροδρομισμούς και μαλαγανιές,

με «κατά συνθήκην ψεύδη» (όμως κι αυτά ακόμα με το αζημίωτον· στάξε κι εξαγόρασε).

Είναι δηλαδή σαν να σου παίρνουν ένα καρβέλι ψωμί και μετά να σου «επιτρέπουν» με δουλικότητες και ραγιαδιλίκια (αποτιμημένα πάντως εις χρυσίον) να πάρεις πίσω μια φετίτσα. Μια φετίτσα «βρώμικο ψωμί»...

Τέτοιοι ήταν πάντα. Μια γλίτσα που όπου ακουμπούσε τον λαό τον μαγάριζε, τον διέφθειρε. Με μαϊμού συντάξεις, με πρασινοφρουρογαλάζιους συνδικαλιστές που «καθάριζαν για πάρτη σου» και με «μικρά δωράκια» προς πάντα ενδιαφερόμενο. Τώρα σου παίρνουν τη

ζωή και σου γυρίζουν πίσω αντίδωρο μιαν ακόμα ρωμέικη κουτοπονηριά -τα «πλασματικά» χρόνια. Πλήρωσε, απ' το κεφάλι που σου κόψανε να σου γυρίσουν πίσω τ' αυτιά...

Το Μνημόνιο είναι για την Ελλάδα ό,τι προσπάθησε να γίνει το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο.

Το ότι και τα δύο εξαμβλώματα τα υποστήριξαν περίπου οι ίδιες δυνάμεις, ούτε τυχαίον είναι ούτε σύμπτωση.

Αν το Σχέδιο Ανάν επιβαλλόταν, αν είχαν επικρατήσει οι δυνάμεις που το υποστήριζαν, η Κύπρος θα είχε μεταλλαχθεί σε ένα μόρφωμα απισχνασμένου κράτους, μειωμένης κυριαρχίας και περιορισμένης ανεξαρτησίας. Σε ένα προτεκτοράτο νέου τύπου.

Με το Σχέδιο Ανάν παίχτηκε στην Κύπρο ένα στοίχημα ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος για τους παγκόσμιους Επικυρίαρχους. Διότι, για πρώτη φορά, ετέθη σε δοκιμασία μια «λογική του σωλήνα», η δημιουργία δηλαδή ενός «νέου τύπου κράτους», χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Ενός υβριδίου μέσα απ' το οποίο όλες οι ενδιαφερόμενες δυνάμεις, ΗΠΑ, Τουρκία, Ευρωπαϊκή Ενωση, Βρετανία και Ελλάδα, θα μπορούσαν να εκφράζονται οι ίδιες ισχυρότερα απ' όσον η ίδια η Κύπρος.

Η προσπάθεια του ΟΗΕ μέσω του Σχεδίου Ανάν να δημιουργηθεί ένα πρόπλασμα μεταμοντερνικού «κράτους» (χρήσιμο για το μέλλον) που να διαθέτει απλώς χώρο και πληθυσμό (μάλιστα, ανοχύρωτα ακόμα κι αυτά στο άνωθεν μανιπουλάρισμα) σκόνταψε στο «ένστικτο» του λαού (στην πραγματικότητα στην πολιτική ανάγκη του λαού) για αυτεξούσιον και θεσμισμένο συνανήκειν.

Το Μνημόνιο στην Ελλάδα έχει στην πραγματικότητα σκοντάψει στα ίδια. Ομως ο δούρειος ίππος που το έφερε μέσα στην πόλη υπήρξε πιο προσεκτικός (είχαν πάρει το μάθημά τους απ' την Κύπρο), απέφυγε τις κακοτοπιές όπως τα δημοψηφίσματα, εκμεταλλεύτηκε τη σοσιαλιστική δορά, παρέκαμψε το Σύνταγμα, υπέταξε το Κοινοβούλιο στα Καυδιανά Δίκρανα των εκβιασμών και πέτυχε το έως τώρα ακατόρθωτο. Να θέσει τη χώρα υπό νεοαποικιακό καθεστώς.

Οχι ότι η Ελλάδα υπήρξε ποτέ, από γενέσεως του νεοελληνικού κράτους, μια χώρα με εδραία εθνική ανεξαρτησία και ασφαλή λαϊκή κυριαρχία -μάλιστα, συχνά το αντίθετο- αλλά για πρώτη φορά στην ιστορία της, εν καιρώ ειρήνης, βρίσκεται όχι υπό καθεστώς σχετικής υποτέλειας, αλλά σαφούς Κατοχής.

Το Μνημόνιο πέτυχε στον Ελλαδικό χώρο, αυτόν που έως χθες διαχειριζόταν το Ελληνικό κράτος, ό,τι δεν πέτυχε το Σχέδιο Ανάν στην Κύπρο.

Σήμερα η Ελλάδα είναι ένα κράτος υπό καθεστώς Εντολής άλλων Δυνάμεων. Κι όχι μόνον των δανειστών της. Το καθεστώς στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα δεν διαθέτει πλέον Συνταγματική αυθεντία και υφίσταται τη διαρκή Επιτροπεία των δανειστών της.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνάψει δάνειο με καμιά άλλη χώρα (ρητώς στο Μνημόνιο αποκλείονται η Ρωσία και η Κίνα). Οι δανειστές μας μπορούν να πουλήσουν τα δικαιώματα των δανείων τους σε όποιον επιθυμούν κι όποτε θέλουν. Η Ελλάδα έχει αμετακλήτως κι άνευ όρων παραιτηθεί από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά την περιουσία της.

Το τρέχον δάνειο των 80 δισ. πρέπει να εξοφληθεί αμέσως με όλες του τις επιβαρύνσεις χωρίς η χώρα να μπορεί να δανεισθεί προς τούτο εκ νέου, όπως όλες οι άλλες χώρες.

Αυτά και όλα τα άλλα που περιέχονται στο Μνημόνιο, σε άλλες εποχές, θα συνιστούσαν για όσους τα υπερψήφισαν πράξη εσχάτης προδοσίας. Στην εποχή μας, όπου οι οχληρές κυριολεξίες αποφεύγονται και οι περισσότεροι ομιλούν με ευφημισμούς, μπορεί κάτι τέτοιο να μη λέγεται, αλλά έχει γίνει.

Και αυτοί που υπερψήφισαν το Μνημόνιο το γνωρίζουν.

Μπορεί τώρα μερικοί απ' αυτούς να «διαμαρτύρονται» (με κραυγές ή ψιθύρους, οι Πασόκιοι), μπορεί να κάνουν κωλοτούμπες για να τα «γυρίσουν» οι πατριδοκάπηλοι του ΛΑΟΣ και μόνον η κυρία Μπακογιάννη να επιμένει, συνεπής στον ακροδεξιό νεοφιλελευθερισμό της, αλλά όλοι κατά βάθος γνωρίζουμε τι έχει συμβεί.

Αν κάποια στιγμή οι Ελληνες, δηλαδή ο λαός, ανασυγκροτήσουν την τεμαχισμένη και υπόδουλη αυτήν τη στιγμή χώρα, αν τη βγάλουν απ' την απομόνωση και την περικύκλωση, υπάρχει η πιθανότης να ζητηθούν οι δέουσες εξηγήσεις από τους 159 τρέσες (Προσωπικώς το εύχομαι και θα αγωνισθώ για αυτό).

Και για όσους έχουν «ξεχάσει» τη λέξη, «τρέσα» έλεγαν οι Λάκωνες τον δειλό που πέταγε την ασπίδα και την κοπάναγε προς τον «μονόδρομο» της φυγής.

Το Μνημόνιο δεν ήταν «μονόδρομος» για την Ελλάδα.

Και το επόμενο σταυροδρόμι που θα φθάσει η χώρα (όπως κι άλλες ευρωπαϊκές) δεν φαίνεται πολύ μακρυά...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

28 σχόλια

21 Ο/Η αναγνώστης έγραψε: (πριν 9 έτη)
ChrisHilde
τι την ήθελες τη γερμανικούρα μέρες κατοχής που περνάμε...
22 Ο/Η ο γιαλός είναι στραβός έγραψε: (πριν 9 έτη)
Το σχέδιο Ανάν όριζε τρεις αλλοδαπούς δικαστές οι οποίοι θα έλυναν τις ενδοκυβερνητικές διαφορές όποτε αυτές παρουσιάζονταν. (Δηλαδή συνεχώς). Άρα δεν θα υπήρχε κράτος αφού θα είχε εκχωρήσει σε τρίτους την κυριαρχία του. Μπορεί τούτο να θεωρηθεί χαμένη ευκαιρία; Η λειτουργία του θα ήταν αδύνατη και θα μπλοκάριζε πολύ πιό γρήγορα από τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου. Αυτό το περίεργο μόρφωμα πήγαν να το περάσουν ελπίζοντας στην κόπωση που έχει προκαλέσει το πολυετές αδιέξοδο του Κυπριακού. Ευτυχώς η Λογική κι η προνοητικότητα υπερίσχυσαν της κόπωσης. Όσα καλά στοιχεία κι αν είχε το σχέδιο, εξουδετερωνόντουσαν από την μη λειτουργικότητά του, στοιχείο καθοριστικό, εκ των ων ουκ άνευ, γιά ένα πραγματικό Κράτος.
23 Ο/Η ο γιαλός είναι στραβός έγραψε: (πριν 9 έτη)
ChrisHilde, δυστυχώς δεν ξέρω, αν και πολύ θα τό 'θελα, πως μετριέται η ανεργία, γιά ν' απαντήσω στο Μιχάλη. Θα ήθελα όμως να ξέρω το ποσοστό των γερμανομαθών στην Ελλάδα. Μας έβαλες τώρα σε μπελά, τι είν' αυτό που λέει ο Μπρεχτ. Αν δεν σου κάνει κόπο, μιά μεταφρασούλα, παρακαλώ.
24 Ο/Η ΜΙΧΑΛΗΣ έγραψε: (πριν 9 έτη)
Γιαλέ για σοβαρά θέματα θα περίμενα περισσότερη σοβαρότητα. Εκτός αν κάνεις χιούμορ λέγοντας ότι σε ενδιαφέρει το ποσοστό των γερμανομαθών στην Ελλάδα.
Τελικά στην χώρα μας έχουμε συνηθίσει να αναπαράγουμε ό,τι ακούμε και ό,τι διαβάζουμε και πολλές φορές δεν ξέρουμε γιατί μιλάμε ή δεν μπαίνουμε στον κόπο να κάνουμε διασταύρωση. Γράφει κάτι ο Στάθης (μη παρεξηγηθώ, στη θέση του Στάθη βάλε οποιονδήποτε δημοσιογράφο) και αμέσως τα υιοθετούμε γιατί αυτά που γράφει, αυτά θέλουμε να ακούσουμε και να διαβάσουμε. Και αυτό, δυστυχώς, ισχύει και σε αυτή την στήλη. Ορισμένοι διαβάζουν το κείμενο του Στάθη και το κάνουν ευαγγέλιό τους, χωρίς διασταύρωση. Και αυτό έχει επαναληφθεί πολλές φορές. Κρίμα.
25 Ο/Η Πετρος έγραψε: (πριν 9 έτη)
Περασα αρκετο καιρο πιστευοντας πως πολλοι εδω καταπινουν αμασητα που λεει κι ο Μιχαλης.
Τελευταια ομψς, εχω πεισθει πως οι αρκετοι αν οχι οι περισσοτεροι καταλαβαινουν αλλα αισθανονται πως ειναι σε ενα ειδος εντεταλμενης υπηρεσιας, εστω κι αν η εντολη δεν εχει δοθει.

Δεν ειναι δυνατο σε διπλανα σχολια για τις δηλωσεις του Σταικουρα, οπου αμφισβητει τη μειωση του ελειματος (για την οποια μειωση ο λαος στερειτε και θα στερηθει), να εμφανιζονται 2-3 καλοθελητες να πουνε πως ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ειναι το ιδιο συνυπευθυνοι.

Ουτε ειναι κατανοητο, ανθρωποι ευφυεις κατα τα φαινομενα, που περιγραφουν τον καραγκιοζ-μπερντε που ειναι η Ελληνικη πολιτικη σκηνη, να παρακαμπττουν τα οσα συμβαινουν στη μερια του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο καθενας εχει τις αποψεις του βεβαια, αλλα μερικα πραγματα ειναι δυσκολο να ειναι "αποψεις".
Ρωτησα νωριτερα το Σ για το πιος ηταν ο αλλος δρομος απο το μονοδρομο. Στο παρελθον απαντησεις στην ιδια ερωτηση περιελαμβαναν νεφελωδη παρασκευασματα, καποια εισαχθεντα απο το Ριζοσπαστη.
Ειναι γιατι ο Σ, τοσο δεν καταλαβαινει?
Ειναι γιατι ο τοτε προτεινων τις "λυσεις" τοσα καταλαβαινει η' ξερει?
Δεν θελω να το νομισω..
26 Ο/Η Ανώνυμος έγραψε: (πριν 9 έτη)
Έχετε δίκαιο όσοι μη γερμανομαθείς παραπονεθήκατε.

Ιδού λοιπόν μια πρόχειρη μετάφραση στα όσα μας λέει ο καλός μας ΜΜ αναφερόμενος με άλλα λόγια το 1932 στη «Μια φετίτσα βρώμικο ψωμί» του Στάθη

ΤΟ ΚΟΥΡΕΛΙΑΣΜΕΝΟ ΣΑΚΑΚΙ
(Μπέρτολτ Μπρεχτ, "Η Μάνα")

(...)
Και ενώ εμείς πεινασμένοι περιμένουμε,
έρχεστε εσείς θριαμβολογόντας
να μας δείξετε αυτό που κατακτήσατε για μας:
Ένα κομματάκι ψωμί.
Ωραία, αυτό είναι ένα κομμάτι ψωμί
Αλλά πού είναι
Το καρβέλι;

Δεν χρειαζόμαστε μόνο τα μπαλώματα
Χρειαζόμαστε ολόκληρο το σακάκι
Δεν χρειαζόμαστε ένα κομμάτι ψωμί
Χρειαζόμαστε ολόκληρο το καρβέλι
Δεν χρειαζόμαστε μόνο τη θέση εργασίας
Χρειαζόμαστε ολόκληρο το εργοστάσιο.
Και το κάρβουνο και τα ορυκτά και
Την κρατική εξουσία
Ε λοιπόν ναι, αυτό είναι που χρειαζόμαστε,
Αλλά εσείς
Τι μας προσφέρετε;
27 Ο/Η STATHIS G. έγραψε: (πριν 9 έτη)
Ο Στάθης είναι σοβαρός αναλυτής , γι΄αυτά που αναφέρει σαν γεγονότα , τόχει ψάξει το πράγμα και είναι τέτοια και με τις απόψεις του δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς . Δεν έχω διαβάσει το Μνημόνιο αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος , ότι δεν έχουν δεσμεύσει τη χώρα και με άλλους όρους που δεν περιλαμβάνονται σ' αυτό . Διατηρώ την ελπίδα , ότι δύο σημεία , στο κείμενο του Στάθη , δεν είναι έτσι , γιατί αλλιώς η έκφραση "εσχάτη προδοσία" είναι επιεικής γι' αυτούς που το υπόγραψαν και εκείνους που το ενέκριναν στη Βουλή .
Το ένα είναι αυτό που λέι , ότι "αποκλείεται ρητά να μας δανείσουν η Ρωσία και η Κίνα" . Εάν , μέσα στην απόγνωσή μας , δίναμε ότι ανταλλάγματα μας ζητούσαν και καταφέρναμε να δανειστούμε με 1% , για να εξοφλήσουμε αυτούς που μας ληστεύουν με 5% , αυτό "απαγορεύεται" . Ισχύουν οι κανόνες της νύχτας .
Το άλλο είναι αυτό που λέει ότι " μπορούν να πουλήσουν τα δικαιώματα των δανείων τους σε όποιον θέλουν " . Δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπήρξε άνθρωπος Ελληνας και όχι "έλληνας" που δέχτηκε αυτό το πράγμα . Η σύμβαση θα έπρεπε να ισχύει μεταξύ των συμβαλλομένων , χωρίς δικαίωμα εκχώρησης των τίτλων . Μπορεί να φανταστεί κανείς ποίοι θα έλθουν , πρόθυμοι αγοραστές και αναγκαστικά θα αποκτήσουν τίτλους και κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας .
Οταν έλεγαν , Γερμανοί βουλευτές , να τα βρούμε με τους Τούρκους , λέγαμε ότι είναι κακοήθειες .
Ενα άλλο σημείο , που δεν αναφέρεται στο κείμενο , είναι ότι δεν απαιτήσαμε να ισχύουν και για ΄μας οι όροι δανεισμού , που ισχύουν για όλους τους άλλους Ευρωπαίους . Μόνο "τρέσες" , που λέει και ο Στάθης , θα δεχόντουσαν αυτό το πράγμα .
28 Ο/Η Eυριπίδης Μπίλλης έγραψε: (πριν 9 έτη)
Ευτυχώς που έχουμε ακόμα άξιους δημοσιογράφους ως ο Σ. Στάθης
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 28

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος