Έντυπη Έκδοση

Ενας Ελληνας σκηνοθέτης στο Φεστιβάλ Βενετίας!

Νέα σημαντική είδηση για το ελληνικό σινεμά. Η «Χώρα προέλευσης» του 32χρονου Σύλλα Τζουμέρκα θα κάνει την πρεμιέρα της στο 67ο Φεστιβάλ Βενετίας (1 έως 11 Σεπτεμβρίου) στο σημαντικό τμήμα «Εβδομάδα Κριτικής», που φιλοξενεί κάθε χρόνο επτά ταινίες πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών από όλο τον κόσμο. Είναι μάλιστα η πρώτη φορά που συμμετέχει ελληνική ταινία στο συγκεκριμένο τμήμα.

Η Αμαλία Μουτούση (σε σκηνή από την ταινία) δεν εμφανίζεται συχνά στο σινεμά. Είναι, όμως, μία από τις πρωταγω-νίστριες της «Χώρας προέλευσης» Η Αμαλία Μουτούση (σε σκηνή από την ταινία) δεν εμφανίζεται συχνά στο σινεμά. Είναι, όμως, μία από τις πρωταγω-νίστριες της «Χώρας προέλευσης» Πρέπει να το πάρουμε -ευτυχώς- απόφαση πως κάθε καλοκαίρι θα έχουμε ευχάριστα νέα από τον χώρο του κινηματογράφου. Πέρυσι ήταν ο Γιώργος Λάνθιμος με τον «Κυνόδοντα» αλλά και ο Φίλιππος Τσίτος με την «Ακαδημία Πλάτωνος», που γυρνούσαν θριαμβευτές, ο ένας από το Φεστιβάλ των Κανών, και ο άλλος, από αυτό του Λοκάρνο, αντίστοιχα.

Τώρα λοιπόν ο ταλαντούχος Σύλλας Τζουμέρκας, με μία ιστορία ενδοοικογενειακής υιοθεσίας, διαγωνίζεται για το μεγάλο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου («Lion of the Future», δηλαδή «Λιοντάρι του μέλλοντος») και για το βραβείο κοινού της Εβδομάδας Κριτικής. Πέρυσι, πάντως, το ίδιο τμήμα, ανέδειξε ένα ταλέντο από τις Φιλιππίνες, τον 22χρονο Πέπε Ντιόκνο με το «Engkwento», μια ταινία για τις «ομάδες θανάτου» της Μανίλα, την οποία είδαμε κι εμείς στο περσινό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Και μόνο το γεγονός ότι η ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα θα φτάσει μέχρι το Φεστιβάλ της Βενετίας είναι μια πολύ καλή αρχή. Ο ίδιος έχει, βέβαια, μια σχετική εμπειρία από σημαντικά φεστιβάλ. Χάρη στη μικρού του μήκους, «Τα μάτια που τρώνε» είχε πάει στις Κάνες το 2001 αλλά και στο Κάρλοβι Βάρι, απ' όπου είχε φύγει με το Βραβείο Επιτροπής. Και εκεί, όπως τώρα, πρωταγωνιστούσε η τόσο ακριβοθώρητη στις κινηματογραφικές της εμφανίσεις, Αμαλία Μουτούση.

Τη «Χώρα προέλευσης», ο Σύλλας Τζουμέρκας τη συστήνει ως μία «πολιτική ταινία». Διηγείται βέβαια, την ιστορία μιας ενδοοικογενειακής υιοθεσίας, η οποία οδηγεί σε σύγκρουση τρεις γενιές -του '50, της Μεταπολίτευσης και τη νεότερη. Κι έτσι δίνεται στον σκηνοθέτη διπλή αφορμή για να μιλήσει τόσο για μια οικογένεια που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση όσο και για την ίδια τη χώρα μας που βλέπει τις αξίες της να καταρρέουν.

Τι σκεφτόταν, όμως, ένας νέος δημιουργός όταν αποφάσιζε να μπει στον στίβο της μεγάλου μήκους ταινίας με ένα τόσο παράξενο σενάριο; «Μια τέτοια πράξη υιοθεσίας, επειδή είναι μεγάλη αλλά και δύσκολη, δημιουργεί μια κρίσιμη συνθήκη, στην οποία αποκαλύπτονται τα πραγματικά πρόσωπα των ανθρώπων», εξηγεί ο Σύλλας Τζουμέρκας, διευκρινίζοντας ότι «αυτό που με κέντρισε ήταν το γεγονός ότι στις μεγάλες αποφάσεις εγείρονται σοβαρά ζητήματα ηθικής». Και η αλήθεια είναι ότι τη δεκαετία του '80 δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο οι ενδοοικογενειακές υιοθεσίες, όταν π.χ. ένας θείος μεγάλωνε σαν δικό του παιδί το ανίψι του, είτε γιατί η μητέρα κρίνονταν ακατάλληλη είτε γιατί δεν άντεχε οικονομικά.

Στην περίπτωση της «Χώρας προέλευσης», πίσω από το οικογενειακό δράμα βράζουν η Ιστορία και η πολιτική. Παρακολουθώντας την πορεία της οικογένειας, «βλέπουμε», όπως λέει ο σκηνοθέτης, «τόσο τις επιπτώσεις στη σημερινή οικογένεια, όσο και το πού μας έφερε η γενιά της Μεταπολίτευσης. Η ένδεια που υπάρχει στη χώρα, σε όλα τα επίπεδα, έχει αιτίες. Και αυτό δεν μπορεί παρά να υπόκειται σε αυστηρή κριτική».

Δύσκολο θέμα έβαλε στο κεφάλι του ο Σύλλας Τζουμέρκας. Και να ήτανε μόνο αυτό! Είχε να αντιμετωπίσει επιπλέον δυσκολίες που υπαγορεύονται από το ίδιο το ύφος της ταινίας: κάμερα στο χέρι, γρήγορος ρυθμός, παράλληλο μοντάζ, πολλοί ηθοποιοί με την κάμερα συνεχώς στραμμένη πάνω τους.

Αλλωστε, όπως τονίζει ο Σύλλας Τζουμέρκας, «είναι μια ταινία χαρακτήρων». Γι' αυτό και είναι δύσκολο να ανιχνευτούν πρωταγωνιστές. Το βάρος μοιράζεται σε πολλά πρόσωπα, τα οποία ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Αμαλία Μουτούση, Θάνος Σαμαράς, Ιωάννα Τσιριγκούλη, Ερρίκος Λίτσης, Γιούλα Μπούταλη, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Χρήστος Πασσαλής.

Μέλος μιας νεότερης γενιάς σκηνοθετών, που συνεχώς μας εκπλήσσει, ο Τζουμέρκας απολαμβάνει τη φόρα που έχει πάρει τελευταία το ελληνικό σινεμά. «Ισως ένας λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό», καταλήγει, «είναι ότι η δικιά μας γενιά έχει να αντιμετωπίσει "άγρια" θέματα: ζητήματα οικογένειας, αλλά και πολιτικής. Και σε τέτοιες περιπτώσεις, το σινεμά ζωντανεύει και αφορά περισσότερο κόσμο που έχει τη διάθεση να δει μπροστά του, γυμνό, αυτό που συμβαίνει».

Εμείς πάντως, θα περιμένουμε μέχρι το φθινόπωρο για να δούμε τη «Χώρα προέλευσης» στις κινηματογραφικές αίθουσες. Είναι μια παραγωγή των: Φαντασία Οπτικοακουστική, Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, ΕΡΤ, Pan Entertainment, DANZAprojekt, Homemade Films με την υποστήριξη της Γεν. Γραμματείας Μακεδονίας-Θράκης. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος