Έντυπη Έκδοση

Σχέσεις οργής

Το ευκταίο είναι οι σχέσεις ανάμεσα στα ζευγάρια να είναι και στοργής, κάποτε όμως, για χίλιους λόγους, μπορούν να μεταβληθούν σε οργής. Ο φόβος της μοναξιάς, ένα τυχαίο περιστατικό, η υποψία της απιστίας που μπορεί να οδηγήσει στην εμμονή αλλά και ο καταναγκασμός, η επιβολή του ισχυρού στον πιο αδύναμο, μπορούν να οδηγήσουν στην οργή και στο αδιέξοδο.

Ακραίες καταστάσεις δοσμένες με χιούμορ και υπερβολή έκαναν τον «Πόλεμο των Ρόουζ» μια ταινία-σημείο αναφοράς για τις σχέσεις των ζευγαριών. Ακραίες καταστάσεις δοσμένες με χιούμορ και υπερβολή έκαναν τον «Πόλεμο των Ρόουζ» μια ταινία-σημείο αναφοράς για τις σχέσεις των ζευγαριών. Τότε είναι που η σχέση γίνεται αδιέξοδη και σίγουρα δεν είναι όλοι εκπαιδευμένοι για να φτάσουν σε ήρεμες λύσεις, σ' έναν πολιτισμένο χωρισμό. Μέσα από τέσσερα μυθιστορήματα ζωντανεύουν οι παραπάνω περιπτώσεις, μυθιστορήματα που δείχνουν πως η κόλαση μέσα σε τέσσερις τοίχους δεν είναι και τόσο μακριά μας.

* Είναι ένα ζευγάρι που πλησιάζει ταχύτατα την τρίτη ηλικία. Στο παρελθόν τους υπάρχει ήδη από ένας γάμος, έχασαν όμως νωρίς τους συντρόφους τους κι έτσι αποφάσισαν να ενώσουν τις μοναξιές τους. Εκείνη εισοδηματίας, αυτός εργοδηγός, συνταξιούχος πια. Εκείνη από καλή οικογένεια, αυτός με λαϊκές ρίζες. Τι δουλειά έχουν μαζί και ποιος τους ένωσε; Ο Ζωρζ Σιμενόν φυσικά που, με τον «Γάτο» (μετάφραση Αργυρώ Μακάρωφ, εκδόσεις «Αγρα»), ξεφεύγει από τα συνηθισμένα μονοπάτια του επιθεωρητή Μεγκρέ, για να δημιουργήσει μια μικρή κόλαση σε κάποιο παρισινό προάστιο.

Ηρωες του ο Εμίλ και η Μαργκερίτ. Ο πρώτος υποπτεύεται πως η δεύτερη δηλητηρίασε την αγαπημένη του γάτα και της το ανταποδίδει... μαδώντας τον παπαγάλο της και στέλνοντάς τον στον πλάστη του. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Μαργκερίτ παύει να του μιλάει αλλά ως καλή καθολική δεν διανοείται πως μπορεί να τον χωρίσει. Κι έτσι το ζευγάρι αρχίζει να συνεννοείται ή μάλλον να ανταλλάσσει κακίες, με μηνύματα που γράφουν σε χαρτάκια. Στο μεταξύ, εξακολουθούν να μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι αλλά ο καθένας κλειδώνει τα τρόφιμά του σε διαφορετικό ντουλάπι. Πώς να ζήσει κανείς έτσι; Τελικά ο Εμίλ θα φύγει και θα πάει να ζήσει με τη Νέλλη, χήρα, πλην όμως νέα, ιδιοκτήτρια μπιστρό και πάντα πρόθυμη να συνεργαστεί... ερωτικά με κάποιους από τους πελάτες της. Θα τον δεχτεί, θα του παραχωρήσει ένα δωμάτιο, συχνά και το σώμα της, όμως το μίσος είναι κάποτε ισχυρότερο από την αγάπη. Τελικά ο Εμίλ θα επιστρέψει στη Μαργκερίτ.

Για τις χαμένες ζωές

Αριστοτεχνικά γραμμένο το μυθιστόρημα, περιγράφει τα μεγάλα αδιέξοδα των μικρών ζωών, όλων εκείνων που φεύγοντας θα ξεχαστούν γρήγορα, σαν να μην υπήρξαν ποτέ, που, όμως -όπως ο καθένας- έχουν δικαίωμα στην ευτυχία. Για τις χαμένες ζωές μιλάει ο Σιμενόν, δεν δείχνει την έξοδο από την κόλαση, την περιγράφει όμως τόσο καλά, ώστε πείθει τους αναγνώστες του, ακόμα κι αν η πόρτα είναι ορθάνοιχτη και ολοστόλιστη, να την προσπεράσουν.

* Ο Μανουέλ και η Λάουρα αποτελούν υποδειγματικό ζευγάρι. Εκείνος εργάζεται σε τράπεζα, είναι ανερχόμενο στέλεχος, εκείνη ασχολείται με το σπίτι και με την κόρη τους, τη Μαρτίνα. Ζουν στο Σαντιάγο, σ' ένα όμορφο διαμέρισμα, περνούν τις διακοπές τους στο εξοχικό της οικογένειας, βγαίνουν συχνά, έχουν πολιτικές ανησυχίες. Ο Πινοσέτ έχει πέσει καιρό πια, οι εκλογές είναι προ των πυλών στη Χιλή, τα διλήμματα αφορούν και την ψήφο: δεξιά ή φιλελεύθερα;

Σ' αυτήν την ατμόσφαιρα, ενυδρείου σχεδόν, κινείται αρχικά η «Λογική των εραστών» του Πάμπλο Σιμονέτι (μετάφραση Τιτίνα Σπερελάκη, εκδόσεις «Πατάκη»), που σταδιακά θα αντιστραφεί όταν ο Μανουέλ θα γνωρίσει τον Ντιέγο, φέρελπι δημιουργό ενός διαδικτυακού περιοδικού, ο οποίος ζητά δάνειο από την τράπεζά του. Η αμοιβαία συμπάθεια δείχνει πως θα εξελιχθεί σε βαθιά φιλική σχέση. Ο Μανουέλ, άλλωστε, δεν προβληματίζεται από το γεγονός πως ο Ντιέγο είναι ομοφυλόφιλος, αν και το κρύβει. Θ' αρχίσει σίγουρα να προβληματίζεται όμως όταν ανακαλύπτει πως ο νέος φίλος του τον έλκει σεξουαλικά, πολύ περισσότερο όταν θα γίνουν εραστές.

Η απιστία δεν είναι κάτι νέο στη λογοτεχνία, τι συμβαίνει όμως όταν εκείνος δεν ερωτεύεται μια άλλη άλλα έναν άλλο; Και πόσο μπορεί να ταπεινωθεί η σύζυγος, όταν ανακαλύπτει ότι ο σύζυγός της έχει δημιουργήσει μια ομοφυλοφιλική σχέση; Ακόμα περισσότερο: πώς θα συμπεριφερθεί η τράπεζα, όταν η σχέση αποκαλυφθεί; Θα είναι η οργή και η απογοήτευση που θα γεμίσουν τις σελίδες, ειδικά όταν τελικά αποδειχθεί πως το αντικείμενο του πόθου, ο Ντιέγο, δεν είναι ικανός να υπερασπιστεί τις επιλογές του, παρά μόνο τον εγωισμό και τη βολή του. Απρόοπτη πλοκή που με εξαιρετικό τρόπο αποδεικνύει ότι ο έρωτας βιώνεται πάντα με τον ίδιο τρόπο, ασχέτως αν αλλάζει το αντικείμενό του.

* Η εμμονές, ανάμεσα σε άλλα, είναι ικανές να διαλύσουν κι ένα γάμο, όπως έρχεται να θυμίσει ο «Αντρας που αγαπούσε τη γυναίκα μου» του Κώστα Κατσουλάρη (εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα»). Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο το βιβλίο, ένα είδος εξομολόγησης, αφορά τη συμβίωση ενός ακτινολόγου με μια τραπεζικό, συμβίωση που αρχίζει να μπάζει νερά όταν ο πρώτος θέλει ένα ακόμα παιδί να στεφανώσει την οικογενειακή ευτυχία ενώ η δεύτερη, η Ρέα, αποκαλύπτεται ότι χρησιμοποιεί αντισυλληπτικό.

Σενάρια καταστροφής

Ακόμα όμως κι όταν παύει να παίρνει το χάπι, δεν συλλαμβάνει κι ο άντρας αρχίζει να υποπτεύεται πως κάτι άλλο συμβαίνει, πως η Ρέα τον απατά. Περνάει από το μικροσκόπιο τους άντρες που αυτή συναντά, στήνει ολόκληρα σενάρια στο μυαλό του, την προκαλεί επιστρέφοντας σε παλιές του σχέσεις. Απεγνωσμένα, δεν θέλει να πειστεί ότι η γυναίκα του είναι τίμια αλλά να αποδείξει σ' εαυτόν πως έχει δίκιο. Παράλληλα, δεν θέλει να καταλάβει κανένα από τα μηνύματα που εκείνη του στέλνει, δεν ενδίδει καν στην ερωτική του διάθεση απέναντί της, κλείνεται στον εαυτό του.

Ο Κατσουλάρης αριστοτεχνικά αναπτύσσει μια πορεία εμμονής, σε δρόμο θυμού, που καταλήγει στην κατάθλιψη. «Διδακτικός» για να μην επαναληφθούν λάθη που έχουν κάνει πολλά αρσενικά μέχρι σήμερα.

* Στην «Εξαφάνιση» (μετάφραση Φωτεινή Πίπη, εκδόσεις «Διόπτρα»), η πρωτοεμφανιζόμενη Σέβι Στίβενς δεν αρκείται στις σχέσεις οργής, τις αναπτύσσει κυριολεκτικά ώς τον τρόμο. Η πλοκή ξεκινά με την απαγωγή μιας νέας γυναίκας, που επαγγέλλεται μεσίτρια, τη στιγμή που δείχνει ένα σπίτι σ' έναν άγνωστό της, πιθανό αγοραστή. Καιρό έπειτα από εκείνη την ημέρα, η γυναίκα ελεύθερη πια μιλά στην ψυχίατρό της για το διάστημα -παραπάνω από ένα χρόνο- που έμεινε απομονωμένη σε ένα μικρό εξοχικό σπίτι στα βουνά.

Η περίοδος της ομηρείας της εξαντλείται σε μια σειρά συνεδριών-κεφαλαίων, όπου η οργή κάνει παιχνίδι με το φόβο, ενώ το θύμα για να αντιμετωπίσει τον θύτη, το «Τέρας», όπως το ονομάζει, αναγκάζεται να εφευρίσκει τρόπους για να το κρατά ήμερο. Φτάνει στο σημείο το θύμα να πειθαναγκάσει το θυμό του και να εφεύρει ακόμα και τον τρόπο που ο θύτης θα μπορεί να ερεθιστεί σεξουαλικά για να ολοκληρώνει τους καθημερινούς βιασμούς. Διαφορετικά ελλοχεύει ο θάνατος.

Ενα απρόσμενο τέλος

Οταν εκείνη θα μείνει έγκυος, ένας δεύτερος κύκλος οργής θα δημιουργηθεί, που θα κορυφωθεί με το παιδί που θα έρθει στον κόσμο. Θα της δώσει αρχικά χαρά και στο τέλος αφόρητο πόνο, αφού το «Τέρας» με τον τρόπο του θα το σκοτώσει, υπογράφοντας όμως έτσι και τη δική του θανατική καταδίκη. Οχι, δεν προδίδουμε το φινάλε του μυθιστορήματος. Οι σχέσεις οργής θα εξακολουθήσουν να αναπτύσσουν την πλοκή, μέχρι ένα εντελώς απρόσμενο τέλος. Απρόβλεπτο βιβλίο, ένα θρίλερ επί της ουσίας που προδίδεται σχετικά από τη μετάφρασή του, αφού συχνά ακολουθείται τυπικά το πρωτότυπο, ώστε έχεις την αίσθηση πως διαβάζεις αγγλικά με ελληνικούς χαρακτήρες. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία