Έντυπη Έκδοση

Η Αθήνα υπό σκιάν

Γωνιές που συνδυάζουν τη δροσιά με το αρχαιολογικό ή το πολιτιστικό ενδιαφέρον δίνουν μια ανάσα σε όσους παραμένουν στην πρωτεύουσα

Δεν είναι αυτή η πόλη ο παράδεισος του πρασίνου. Οι λεωφόροι της δεν σκιάζονται από πυκνές δεντροστοιχίες όπως σ' άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, τα σιντριβάνια της δεν έχουν το κλέος αλλά ούτε και το μέγεθος για μια ημιπαράνομη βουτιά, όπως π.χ. σ' εκείνο των «Τεσσάρων ποταμών» στην πιάτσα Ναβόνα της Ρώμης.

Ο εξωτερικός χώρος της Γλυπτοθήκης στο Αλσος Στρατού Γουδή, με πολύ πράσινο και έργα διάσημων καλλιτεχνών όπως του Γαΐτη Ο εξωτερικός χώρος της Γλυπτοθήκης στο Αλσος Στρατού Γουδή, με πολύ πράσινο και έργα διάσημων καλλιτεχνών όπως του Γαΐτη Παρά ταύτα, και αυτή είναι η ομορφιά της, η Αθήνα διατηρεί την ικανότητα να εκπλήσσει τον ξένο αλλά πολύ περισσότερο τον ντόπιο, που υποτίθεται ότι την ξέρει. Και είναι ακόμα ικανή να προσφέρει οάσεις δροσιάς πολύτιμες για τις ζεστές ημέρες ενός καλοκαιριού, που οδεύει προς το τέλος του αλλά που δικαιολογώντας το μεσογειακό χαρακτήρα του, παραμένει ζεστό.

Μεσούντος του Αυγούστου, με την πλειονότητα (;) των κατοίκων εκτός, οι εναπομείναντες (άδεια το Σεπτέμβρη ή οικονομικά μέτρα;) μπορούν να κάνουν τις διακοπές τους, έστω και ολιγόωρες, εντός των τειχών, όρεξη να 'χουν, εκεί που συναντιούνται η σύγχρονη τέχνη και οι αρχαιότητες με τη δροσιά, τον κρύο καφέ ή ό,τι άλλο τραβάει η όρεξή τους.

ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ν' αρχίσουμε αυτή την περιήγηση από το αυτονόητο, άγνωστο όμως εν πολλοίς, που προσφέρεται και για την εξαιρετική έκθεση της Βάνας Ξένου. Ο λόγος για τον Εθνικό Κήπο, τον προσιτό λόγω θέσης σ' όλους τους κατοίκους του άστεως.

Νησίδες σκιάς και φωτός, παγκάκια για ξεκούραση, κουβέντα ή το διάβασμα της εφημερίδας και το μικρό καφέ αμέσως μετά από την είσοδο της οδού Ηρώδου Αττικού, προκαλούν τον περιπατητή, ενώ τα γλυπτά της Β. Ξένου διάσπαρτα προσκαλούν σε ένα είδος εξερεύνησης. Με τίτλο «Η ψυχή του τόπου» οι 19 μεγάλες εγκαταστάσεις της γλύπτριας περιλαμβάνουν 85 έργα και θα παραμείνουν στον Κήπο έλκοντας το ενδιαφέρον έως τις 26 Σεπτεμβρίου.

Δυο βήματα πιο πέρα, επί της οδού Πανεπιστημίου, η επόμενη πρόταση αφορά το Ιλίου Μέλαθρον, την κατοικία του Ερρίκου Σλήμαν, νυν Νομισματικό Μουσείο. Με διαφορετικό θέμα περιήγησης κάθε Τρίτη στις 12 το μεσημέρι, ο επισκέπτης θα εντυπωσιαστεί από το νομισματικό πλούτο που γίνεται πια μορφή τέχνης αλλά και από το ίδιο το κτίριο. Σημειώστε πως στον κήπο του μουσείου λειτουργεί, μέσα στο πράσινο, ένα υποδειγματικό καφέ.

Η τρίτη πρόταση για το κέντρο της πόλης αφορά το Παναθηναϊκό Στάδιο και τον προσκείμενο λόφο του Αρδηττού. Ιδανικός για περίπατο αλλά και για τζόκινγκ (αν αντέχετε τέτοια εποχή) αλλά και για άλλου είδους περιηγήσεις, αφού περνώντας την είσοδο του άλσους από την οδό Αρχιμήδους συναντάς το «Σπίτι του Στίβου», το μικρό μουσείο που είναι αφιερωμένο στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.

Το ίδιο το Στάδιο, με πρωτοβουλία της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, είναι πια ανοιχτό για το κοινό. Με σχεδόν συμβολικό εισιτήριο (3 ευρώ), ο επισκέτης παίρνει μια συσκευή ατομικής ακουστικής ξενάγησης που αποκαλύπτει τα μυστικά του χώρου, που περιλαμβάνουν και το Σπήλαιο των Μοιρών, όπου στην αρχαιότητα γίνονταν τελετές από τις κόρες, ενώ στα ρωμαϊκά χρόνια αποτελούσε ορμητήριο μονομάχων. Σαφέστατα και θα πιείτε τον καφέ ή το αναψυκτικό σας στο καφενεδάκι στη σκιά του Καλλιμάρμαρου, όπου -το απίστευτο- υπάρχει και μια από τις σπάνιες συκιές της Αθήνας, κατάφορτη προ ημερών.

ΤΟ ΑΛΣΟΣ ΓΟΥΔΗ

Στις υπώρειες του Υμηττού, με είσοδο από τη λεωφόρο Κατεχάκη, βρίσκεται η Εθνική Γλυπτοθήκη στο Αλσος Στρατού Γουδή. Αυτό τον καιρό φιλοξενεί την έκθεση «Μια πόλη που λέγεται Ισπανία», όπου μπορείτε να απολαύσετε το πανόραμα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής της χώρας της Ιβηρικής, μέσα από 80 έργα περισσότερων από 100 αναγνωρισμένων ισπανών αρχιτεκτόνων. Η ευρηματικότητα εδώ κάνει συντροφιά με την πρωτοτυπία: ευθεία και καμπύλη, κύβος και σφαίρα αλλά και ευφάνταστα παραβολοειδή σχήματα συνθέτουν πρωτότυπους όγκους που δένουν με το περιβάλλον του Νότου και συνομιλούν αδιάκοπα με το φως.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζει και ο εξωτερικός χώρος της Γλυπτοθήκης που, ελλείψει σκιάς, προτιμήστε να τον επισκεφθείτε απόγευμα. Γιγάντια γλυπτά δίνουν τον τόνο ενώ το καφέ-εστιατόριο «Ya» στην έξοδο του άλσους προς το θέατρο «Μπάντμιντον», ανοίγοντας νωρίς το πρωί και κλείνοντας αργά τη νύχτα φροντίζει για τα υπόλοιπα. Διαθέτει και παιδότοπο.

ΣΤΟΝ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΛΩΝΟ

Επιστρέφοντας προς το κέντρο της πόλης, στον πεζόδρομο πλέον της Ερμού, βρίσκουμε τον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού, που διεκδικεί την αποκλειστικότητα της μοναδικής οπτικής επαφής με τον Ηριδανό, το κρυμμένο αυτό ποτάμι που κάνει εκεί το μικρό του θαύμα. Καλαμιές και πικροδάφνες μαζί με ένα είδος κρίνου αναπτύσσονται χάρη στα νερά του, χάρμα ειδέσθαι δίπλα στην πολύβουη Πειραιώς, που μοιάζει μακρινή όταν περπατάς ανάμεσα στις αρχαίες πέτρες.

Παγκάκια κάτω από τις ελιές και τα πεύκα, που «ντύνουν» με τη σκιά τους, και μια βρύση, απ' όπου μπορείς να γεμίσεις το μπουκαλάκι σου, απαραίτητο πια για την κάθε εξόρμηση στην πόλη. Σημειώστε ότι στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού απαγορεύεται το κάπνισμα.

Να πάμε και προς τον Κολωνό; Και προς την Ακαδημία Πλάτωνος; Στην πρώτη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με τον πλέον αριστοκρατικό δήμο της Αθήνας κατά την αρχαιότητα. Τον διέσχιζε ο Κηφισός, ο οποίος σήμερα έχει υπογειοποιηθεί κάτω από τη λεωφόρο Κηφισού.

Ο λόφος του Κολωνού προσφέρεται για περίπατο, αφού είναι καταπράσινος, αλλά και για καφέ, αναψυκτικά, αφού διαθέτει αναψυκτήριο, σπάνια περίπτωση πια σε λόφο της Αθήνας.

Δύο μνημεία κι ένα ανοιχτό θεατράκι χαρακτηρίζουν την κορυφή του. Το ένα, που καταλήγει σε ανθεμωτή διακόσμηση, έργο του Κρίστιαν Χάνσεν, υψώνεται πάνω από τον τάφο του αρχαιολόγου Καρλ Οτφριντ Μίλερ. Εχοντας επισκεφθεί το χώρο ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν το 1841, έγραφε σχετικά: «Ημουν στον Κολωνό. Εδώ είναι θαμμένος ο Γερμανός Κ. Ο. Μίλερ που πέθανε πριν λίγο καιρό και που τόσα χρωστά σ' αυτόν η επιστήμη. Ακούμπησα στον υγρό του τάφο. Ο βουνίσιος αέρας κατέβαινε κρύος και τσουχτερός. Σ' ολόκληρη τη φύση υπήρχε ένα μεγαλείο που ούτε η Ελβετία μπορεί να σου προσφέρει».

Δίπλα στο μνημείο του Μίλερ υπάρχει και το μνημείο του γάλλου αρχαιολόγου Σαρλ Λένορμαν (1802 - 1859), που επίσης πέθανε στην Αθήνα. Πρόκειται για μια μαρμάρινη λουτροφόρο υδρία, στο εσωτερικό της οποίας έχει ταφεί η καρδιά του. Η υπάρχουσα σήμερα είναι έργο του Μιχάλη Τόμπρου, του 1936, επειδή η πρωτότυπη είχε καταστραφεί.

Σε απόσταση ανάσας από το λόφο του Κολωνού βρίσκεται το μεγάλο (και αρχαιολογικό) πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος, της περιοχής που οφείλει το όνομά της στον ήρωα Ακάδημο αλλά και στην Ακαδημία που ίδρυσε εκεί ο Πλάτων το 387 π.Χ. και η οποία λειτούργησε ανελλιπώς μέχρι το κλείσιμό της από τον Ιουστινιανό το 529 μ.Χ.

Οι ανασκαφές στην περιοχή άρχισαν το 1929 και συνεχίζονται υπό την εποπτεία της Γ' Εφορείας Αρχαιοτήτων. Ωστόσο κάποιοι άλλοι δεν εποπτεύουν, βέβαια με αποτέλεσμα ο χώρος, που θα μπορούσε να είναι παράδεισος για την Αθήνα όλη, να πάσχει σχετικά.

Εξηγούμεθα: Με ένα δρόμο να χωρίζει το πάρκο σε δύο μέρη, οι ανοιχτοί χώροι αλλά και οι δεντροφυτεμένοι, συχνά και με φοίνικες, προσκαλούν για... ραχάτι αλλά και για πικ νικ. Μια παιδική χαρά σίγουρα έλκει τα μικρά, μια ασφαλής περιοχή εν πάση περιπτώσει, που μπορεί να πληγώσει μόνο τα μάτια των μεγαλυτέρων. Είναι ένα ερώτημα γιατί τα αρχαία μέλη είναι φυλακισμένα μέσα σε σιδεριές (ο όγκος τους γίνεται απαγορευτικός για την κλοπή) και γιατί εκεί που υπάρχει η υποψία ενός (υπόγειου) ρέματος σε χτυπάει η μυρουδιά της σήψης. Κι αν δεν είναι απορίας άξιο (στην Ελλάδα ζούμε) το ότι κάποιος προτίμησε να πετάξει τα μπάζα του κατ' ευθείαν μέσα στον αρχαιολογικό χώρο, αναρωτιόμαστε σχετικά με το ρόλο της Δημοτικής Αστυνομίας (είδαμε περιπολικό και υπαλλήλους του Δήμου που ξεκουράζονταν σε παγκάκι). Κατά τα άλλα, αποτελεί απλώς πταίσμα η στρωματσάδα δύο προφανώς άστεγων οικονομικών μεταναστών.

Βέβαια, ο χώρος είναι πανέμορφος και οι προαναφερόμενες ατασθαλίες χάνονται στο εύρος του. Κρίμα όμως, όπως και να 'χει.

Να ολοκληρώσουμε αυτή την περιήγηση δροσιάς και τέχνης με κάτι απρόοπτο: Επί της οδού Αγίου Ιωάννου 23, στην Αγία Παρασκευή, υπάρχει το προσεγμένο μπαρ-εστιατόριο «Da Vinci», όπου τα βράδια της Τρίτης και της Κυριακής -με θέα στην πισίνα και στη δροσιά της- δύο σχολές λάτιν προσκαλούν σε μαθήματα χορού. Με είσοδο δωρεάν, η ατμόσφαιρα είναι διακοπών εντός των τειχών για όσους περνούν το καλοκαίρι τους στην Αθήνα και που αισθάνονται ή είναι τόσο νέοι ώστε να έχουν τη διάθεση να... ξεφαντώσουν. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσεία και Αρχαιολογικοί χώροι