Έντυπη Έκδοση

«Σήμερα μπερδεύουν το διαμάντι με το γυαλί»

«Το ζήτημα είναι να μιλάει το ίδιο το έργο.

Εργο του Θόδωρου από την έκθεση στο ΜΜΣΤ Εργο του Θόδωρου από την έκθεση στο ΜΜΣΤ Αν δεν μιλάει, χαιρέτα μου τον πλάτανο». Κριτικός απέναντι στην τέχνη και τον πολιτισμό ο καλλιτέχνης Θόδωρος (Παπαδημητρίου), ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, εκθέτει έργα του στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΜΜΣΤ) και συνεχίζει να αναζητεί απαντήσεις στο θεμελιώδες ερώτημα: «Το έργο μιλάει;».

«Αυτό ήταν πάντα το ερωτηματικό μου. Σ' αυτό προσπαθώ τόσα χρόνια να δώσω απάντηση. Αυτό είναι που με κινεί», λέει ο ίδιος, μιλώντας για το έργο του, την τέχνη και τη θέση του έργου του στην τέχνη.

Στο ΜΜΣΤ εκθέτει έργα του στην έκθεση με τίτλο «Α-Λόγος, Α-Τόπος, Α-Χρόνος». «Ο Λόγος, ο Τόπος και ο Χρόνος είναι πράγματα που προσπαθώ να τα προσεγγίσω. Δεν τα έχω κατακτήσει ακόμα», λέει. Αρνούμενος να δημιουργήσει στη σημερινή κοινωνία του μάρκετινγκ, διατηρεί την κριτική του στάση απέναντι στην τέχνη. Στάση που αποτελεί και την αφετηρία του έργου του. Αντιπαθεί τον χαρακτηρισμό «δάσκαλος» με το διδακτικό του νόημα και δηλώνει ότι αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να θέτει ερωτήσεις. «Μ' ενδιαφέρουν οι ερωτήσεις, όχι οι καταφάσεις. Θέλω να μένω στη σχετικότητα. Δε μ' αρέσουν τα μεγάλα λόγια», τονίζει. Η βία δεν σταμάτησε να τον ενδιαφέρει. Αλλά «ως καθημερινή επέμβαση απέναντι στην κοινωνία και ως ενέργεια που δεν θα είναι χαλαρή». Οσον αφορά τη σχέση τέχνης και πολιτικής, θεωρεί ότι «η πολιτική, ως ιδεολογία, φτιάχνει μια επικάλυψη που αφομοιώνει το έργο. Ο καλλιτέχνης, όταν δημιουργεί, δεν πρέπει να έχει πρόθεση να γίνει γνωστός και διάσημος. Οι προθέσεις οδηγούν τον καλλιτέχνη στην κόλαση. Γίνεται καθεστώς». Αντίθετα, σημειώνει, «ο πλούτος της τέχνης είναι η ελευθερία». Παρ' όλα αυτά, η τέχνη σήμερα δεν έχει τον πλούτο που θα επιθυμούσε. «Η τέχνη σήμερα είναι όχημα σκουπιδιών. Σύστημα της τέχνης είναι το μάρκετινγκ. Η τέχνη έχει εκφυλιστεί. Τα μουσεία, ως σουπερμάρκετ της τέχνης, δημιουργούν πρότυπα άνευ κριτηρίων. Μπερδεύεται το διαμάντι με το γυαλί». Και βλέπει μόνο δύο δρόμους. «Η τέχνη θα βρει τον δρόμο της προς την αποδομή ή θα μείνουν τα μαγαζάκια που διατηρούν το λάιφ-στάιλ».

Δεν θεωρεί, όμως, εαυτόν κάτι ξεχωριστό. «Για μένα ο Θόδωρος δεν είναι σπουδαίος. Αναζητώ την ενεργοποίηση. Οι καταφάσεις για το έργο μου θα μ' ενοχλήσουν. Δεν θα με βοηθήσουν να κάνω τίποτα. Το να γίνω διάσημος θα μ' ευνουχίσει».

Η έκθεση, την επιμέλεια της οποίας έχει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΜΜΣΤ, ιστορικός της τέχνης, Ντένης Ζαχαρόπουλος, θα διαρκέσει ώς τις 22 Μαρτίου.

Το ΜΜΣΤ παρουσιάζει παράλληλα την έκθεση «Με κόκκινο ή με λευκό - Τα μπουκάλια του κρασιού μιας συλλογής». Πρόκειται για μπουκάλια της συλλογής του συλλέκτη Ολύμπιου, που φιλοτέχνησαν γνωστοί Ελληνες και ξένοι καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους οι Δ. Αληθεινός, Στ. Αντωνάκος, Κ. Βαρώτσος, Γ. Γκολφίνος, Γ. Ψυχοπαίδης, Λουίτζι Μενζόνι, Λεονάρντο Σιμολέν, Φιλίπ Λαγκράνζ, Στάνισλαβ Μαριγιάνοβιτς.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά