Έντυπη Έκδοση

ΜΕ ΓΚΕΣΤ ΣΤΑΡ ΑΛΚΙΝΟΟ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΚΑΙ ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ

Ιταλιάνικη αλεγρία με ελληνικό DNA

Πάσχοντες από τη μεσογειακή... αλεγρία της Κάτω Ιταλίας με την ιδιόρρυθμη ιταλοελληνική διάλεκτο των περιοχών της, οι «Encardia» συνεχίζουν εδώ κι έξι χρόνια να μεταδίδουν και να μεταγγίζουν αυτά τα ιδιαίτερα χρώματα κι αρώματα στη χώρα μας μ' έναν ιδιαίτερο τρόπο στους δίσκους και στις εμφανίσεις τους.

Το συγκρότημα στο κάστρο του Κοριλιάνο, της Ιταλίας Το συγκρότημα στο κάστρο του Κοριλιάνο, της Ιταλίας Πρόσφατα κυκλοφόρησε ο τέταρτος δίσκος τους «μηterra» (παραγωγή του μουσικοεκδοτικού οίκου «Μελωδικό Καράβι») με δεκατρία τραγούδια. Τα περισσότερα από την Κάτω Ιταλία, δύο από τον ιταλικό Βορρά, αλλά και τρία δικά τους ελληνικά. Ξέφρενες ταραντέλες, μελωδικά τραγούδια για χαμένους έρωτες, κοινωνικά για χαμένα όνειρα. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης και ο Ηλίας Λογοθέτης συμμετέχουν εκτάκτως μ' ένα τραγούδι ο καθένας. Στο πασίγνωστο «Andramu pai» ακούγεται για λίγο η φωνή του βετεράνου δημιουργού του τραγουδιού κι εργάτη τρένων Φράνκο Κορλιάνο.

Ο πρωτεργάτης των «Encardia», Κώστας Κωνσταντάτος, μας μιλάει για τον τελευταίο δίσκο τους.

Γυναίκες πρωταγωνιστούν στις περισσότερες ιστορίες των τραγουδιών σας από την Κάτω Ιταλία, αλλά και σε κάποια δικά σας. Δείχνει κάτι;

«Η γυναίκα είναι η ιστορική πρωταγωνίστρια στο φαινόμενο του ταραντισμού. Αν συμφωνήσουμε ότι το φαινόμενο κατά βάση ήταν κοινωνικό και δεν σχετίζεται με πραγματικό τσίμπημα από αράχνη, η γυναίκα ήταν η μάνα που έπρεπε να δουλεύει και στα κτήματα, να αποδέχεται και το ξέσπασμα βίας από τον άντρα, που κι αυτός πιεζόταν κοινωνικά, αλλά να είναι και το αντικείμενο του πόθου του, να είναι η σύζυγος του ξενιτεμένου εργάτη και να βιώνει την απουσία του ως συζύγου αλλά και πατέρα των παιδιών της».

«μηterra». Ο τίτλος του δίσκου έχει μια συμβολική σημασία;

«Μη (στερητικό της Ελληνικής), terra (η γη στην Ιταλική). Η στέρηση της μητρότητας, η στέρηση γης για τους ξενιτεμένους, η ίδια η γη-χώρα, που στερείται και υποφέρει (Ιταλικός Νότος, Ελλάδα και αλλού), ακόμα και ο μη τόπος, δηλαδή ουτοπία και ό,τι κατοικεί στα όνειρα».

Υπάρχουν και κάποια που μιλούν για ξενιτιά, εργάτες κι αγρότες. Είναι θέματα ξεπερασμένα ή επίκαιρα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης;

«Θέματα τέτοια πάντα θα πρωταγωνιστούν στην κουλτούρα τόπων ξεχασμένων. Η εκμετάλλευση μπορεί να αλλάζει όψη, το από και το προς παραμένουν ίδια. Αλλωστε, ξενιτιά σήμερα μπορεί να είναι και η εκούσια απομάκρυνση από τον ίδιο μας τον εαυτό για πολλούς λόγους. Η παγκοσμιοποίηση πάντως, δουλεύει πρέσα, εμείς καλέμι».

Τι κάνει αγαπητή αυτή τη μουσική στη χώρα μας; Μας θυμίζουν κάτι οι στίχοι των τραγουδιών τους;

«Μας θυμίζουν με λόγια αλλόηχα πώς να ζεις, να αγαπάς και να ονειρεύεσαι. Αυτό, όμως, που βιώνουμε εμείς τα τελευταία χρόνια είναι η αγάπη και το ενδιαφέρον των ανθρώπων, όχι μόνο γι' αυτό που παρουσιάζουμε, αλλά, κυρίως, γι' αυτό που είμαστε. Αυτό δηλαδή που ζούμε και οι οκτώ σε κάθε μας εμφάνιση και που μοιράζεται σε όλους με έναν τρόπο μαγικό. Για μας οι παραστάσεις και η ζωντανή επαφή με τον κόσμο μας είναι τρόπος ζωής».

Είναι ένα ανεξάντλητο είδος, αν και από κάποιους μπορεί να θεωρείται παλιομοδίτικο;

«Δεν είναι είδος συγκεκριμένο, κατά βάθος, αυτό που παίζουμε. Ξεκινάμε με μια σημερινή ανάγνωση σε στοιχεία ενός ολοζώντανου πολιτισμού με πολύ βαθιές ρίζες και, στη συνέχεια, επεξεργαζόμαστε το υλικό μας μέσα από την καθαρά προσωπική ματιά και τον ήχο μας, που πιστεύουμε ότι είναι απόλυτα σημερινός, αφού κι εμείς έτσι νιώθουμε. Αλλωστε τα μέλη των "Encardia" κινούνται ηλικιακά από 24 μέχρι 50, ενώ το κοινό μας απαρτίζεται από όλες τις ηλικίες με μεγάλη αύξηση τελευταία των 18-30. Ετσι γεννιούνται συνεχώς νέες σχέσεις, νέες μουσικές, νέοι φίλοι. Αλλωστε, πού βρίσκεται η μόδα; Ισως δεν υπήρξε ποτέ κάτι από όλο αυτό που κάνουμε που να ήταν "της μόδας"».

Υπάρχουν και τραγούδια δικά σας στα ελληνικά, συγγενικά με τα ιταλιάνικα. Είναι θέμα ισορροπίας;

«Καθένας ακολουθεί τα αγαπημένα του μονοπάτια, που τον βγάζουν εκεί όπου γαληνεύει... Επειτα, είναι σαν ένα ποτάμι να τρέχει από μέσα σου και όλα γίνονται φυσικά χωρίς να το πολυσκέφτεσαι».

Πώς συνέβη η «φιλοξενία» του Ηλία Λογοθέτη και του Αλκίνοου Ιωαννίδη στο δίσκο σας;

«Με τον Αλκίνοο μας συνδέει βαθιά σχέση από τις πρώτες στιγμές των "Encardia", και με το "kalinifta" που ερμηνεύει εδώ, νανούριζε πάντα τα παιδιά του. Μόλις αποφασίσαμε να το ηχογραφήσουμε δεν θα μπορούσαμε να μην τον σκεφτούμε.

Με τον Ηλία Λογοθέτη, όποιος είδε τη φετινή παράσταση (δέκα βραδιές στην "Αυλαία" τον χειμώνα και μια μεγάλη τον Ιούλιο στου Παπάγου) βίωσε μια βαθιά συγγένεια, που υπήρχε πολύ πριν γνωριστούμε. Εκρηκτικός επί σκηνής, όταν τραγουδάει μαζί μας αισθάνεσαι ότι είναι οργανικό κομμάτι των "Encardia". Κάποιοι μίλησαν για γάμο από έρωτα».

Τι κρατάτε περισσότερο στην καρδιά και στη μνήμη σας από τις συχνές επισκέψεις σας στην Κάτω Ιταλία;

«Το 2011 θα κυκλοφορήσει μια ταινία-ντοκιμαντέρ του Αγγελου Γκοβότσου, με θέμα σχέσεις και συναντήσεις των "Encardia" στην πεδιάδα του Σαλέντο. Είναι μια μοναδική καταγραφή βγαλμένη μέσα από την καρδιά πολλών ανθρώπων. Δάκρυα, γέλια, χορός, γλέντι και κρασί, συγκλονιστικές αφηγήσεις, δρώμενα, ζωή στην καθημερινότητα και πολλά ακόμα που ζούμε έξι χρόνια τώρα. Κάντε λίγο υπομονή».

****Τον πυρήνα των «Encardia» εκτός από τον Κωνσταντάτο αποτελούν οι: Βαγγέλης Παπαγεωργίου, Μιχάλης Κονταξάκης, Δημήτρης Τσεκούρας, Αναστασία Δουλφή.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική