Έντυπη Έκδοση

ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΣΕΖΑΡΕ ΜΠΑΡΟ ΣΤΟ «ΣΧΟΛΕΙΟΝ»

Από την υγρή Βενετία στο χρυσομπλέ του Αιγαίου

Ο Βενετσιάνος ζωγράφος Τσέζαρε Μπάρο μιλά για την Ελλάδα, στο φωτεινό ατελιέ του στο Μοναστηράκι με θέα την Ακρόπολη, με τόσο θαυμασμό και αγάπη όσο ελάχιστοι. «Η Ελλάδα είναι η ειμαρμένη μου», λέει σε άπταιστα ελληνικά με ελαφρά ιταλική προφορά. «Από μικρό παιδί στη Βενετία είχα μια βαθιά αγάπη για κάθε τι ελληνικό, για ό,τι είχε σχέση με την αρχαία Ελλάδα, την ελληνική γλώσσα και τη φιλοσοφία».

«Μη χάνετε το κουράγιο σας. Και στη Βενετία όπου όλα μοιάζουν ιδανικά, μυρίζουν τα κανάλια της», λέει ο Τσέζαρε Μπάρο στους Ελληνες «Μη χάνετε το κουράγιο σας. Και στη Βενετία όπου όλα μοιάζουν ιδανικά, μυρίζουν τα κανάλια της», λέει ο Τσέζαρε Μπάρο στους Ελληνες Μοιάζει με ανιδιοτελή φιλέλληνα άλλων εποχών, αν και δεν χάνει ούτε στιγμή την πίστη του στο μέλλον της σύγχρονης Ελλάδας.

«Θα ξεπεράσετε όλες τις πρόσφατες οικονομικές δυσκολίες. Είμαι απολύτως βέβαιος», λέει με χαμόγελο και με αξιοθαύμαστη αισιοδοξία, που θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί του. «Η χώρα έχει προβλήματα, αλλά εσείς συχνά βλέπετε μόνο τα αρνητικά μιας κατάστασης, όπως στην παροιμία που λέει: "του διπλανού ο κήπος είναι ομορφότερος". Και στη Βενετία, που φαινομενικά όλα μοιάζουν ωραία σαν καρτ-ποστάλ, μυρίζουν τα κανάλια. Πουθενά δεν είναι όλα ιδανικά».

Δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να δώσει τον τίτλο «Ειμαρμένη» στη νέα του έκθεση με τα 61 γλυπτά, εντυπωσιακές γύψινες επιφάνειες στις οποίες σμιλεύει ομηρικές λέξεις (δέος, όναρ, έρις, γυία κ.ά.) δίπλα σε ανάγλυφες ανθρώπινες μορφές με αδιαμόρφωτα, αινιγματικά ή θρυμματισμένα πρόσωπα. Χωρίς δεύτερη σκέψη επέλεξε την Ελλάδα και το «Σχολείον» της φίλης του Ειρήνης Παπά για να κάνει (από σήμερα) την πρώτη παρουσίαση της δουλειάς του. Θα συνεχίσει το ταξίδι της σε Μιλάνο, Βενετία, Γενεύη, Παρίσι, Μόναχο, Νέα Υόρκη και Μαϊάμι.

«Δεν είμαι ελληνιστής, αλλά φιλέλληνας και ιδεαλιστής», ξεκαθαρίζει πριν αναφερθεί στον τρόπο με τον οποίο ο φιλλεληνισμός αποτυπώνεται στην τέχνη του. «Πυρήνας όλης αυτής της δουλειάς είναι η δική μου πορεία, η σχέση μου με τη χώρα σας και η προσωπική μου περιπλάνηση. Στους πίνακες έχουν αποτυπωθεί δύο ειδών ταξίδια, ένα φυσικό, για τη χώρα που αγάπησα παράφορα, κι ένα παράλληλο, ψυχικό ταξίδι στον πολιτισμό της, αποτυπωμένο σε πιο λευκές επιφάνειες, ώστε να ενισχυθεί η εσωτερική, σχεδόν μεταφυσική και πνευματική του διάσταση».

Ο Τσέζαρε Μπάρο κατάλαβε από νωρίς ότι δεν επρόκειτο να ακολουθήσει τις γονεϊκές παραινέσεις και να ακολουθήσει καριέρα στον κόσμο των επιχειρήσεων και των τραπεζών. Τον ενδιαφέρον του στράφηκε στην παράδοση. Ταξίδεψε σε ολόκληρο τον πλανήτη, αναζητώντας έμπνευση σε ποικίλες φιλοσοφίες και ιδέες. Κάποιο Σαββατοκύριακο έφτασε στην Τήνο. Οταν αντίκρισε το ορεινό χωριό Σμαρδάκι ένιωσε δυνατά συναισθήματα.

«Αμέσως διαπίστωσα ότι αυτό που έβλεπα μπροστά μου ήταν ακριβώς ό,τι ονειρευόμουν από παιδί». Αντί για ένα Σαββατοκύριακο, έμεινε στο νησί 13 χρόνια, μια ολόκληρη ζωή. Γνώρισε τους παραδοσιακούς μαρμαροτεχνίτες του και διοργάνωσε συναντήσεις για την τέχνη. Κάποτε επέστρεψε στη Ρώμη και άρχισε να ταξιδεύει ξανά στη Νέα Υόρκη και στο Μαϊάμι. «Ενιωσα ότι αφιέρωσα αρκετά χρόνια στο πνεύμα και έπρεπε να ασχοληθώ και με πιο γήινες ανάγκες», εξηγεί.

Η δεύτερη ελληνική του περίοδος ξεκίνησε πριν από δυόμισι χρόνια. Το ενδιαφέρον του για τους αρχαίους Ελληνες συγγραφείς, τον Ομηρο και τη μεταφυσική διάσταση του ελληνικού αλφαβήτου, αναζωπυρώθηκε.

«Ξαναγυρνάω στον Ομηρο σε διάφορες περιόδους στη ζωή μου. Κάθε φορά που νομίζω πως δεν υπάρχει κάτι καινούργιο να διαβάσω. Αλλωστε είναι μία από τις αιτίες που βρίσκομαι εδώ. Η εικόνα του εαυτού μου έφηβος, ή ακόμη πιο πριν, μ' ένα βιβλίο ελληνικής μυθολογίας ή ιστορίας στο χέρι να μεταφέρομαι με τη φαντασία μου στην Ελλάδα είναι ανεξίτηλη. Στην γκρίζα και υγρή Βενετία όπου γεννήθηκα, εγώ έκανα χρυσομπλέ φωτεινά ταξίδια. Στην πρώτη περίοδο που έζησα στην Ελλάδα, μη γνωρίζοντας τη γλώσσα, παρατηρούσα και παρομοίαζα χαρακτήρες. Ηταν συγκλονιστικό για κάποιον σαν εμένα, τον οποίο δεν γέννησε η Ελλάδα, να προσπαθώ να παραλληλίσω και να περάσω μέσα από τον Ομηρο ό,τι διαδραματιζόταν γύρω μου, όχι σαν φαντασίωση, αλλά σαν βίωμα».

* Διάρκεια έως 7 Νοεμβρίου. Πειραιώς 52.*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά