Έντυπη Έκδοση

Σοκ, δέος και συγκίνηση

«Οταν πρωτοείδα τη δουλειά του έπαθα σοκ. Είχα κορεστεί από τη φωτογραφία που έβρισκα επαναλαμβανόμενη και περιορισμένη. Είχα δοκιμάσει τα πάντα -άλλα φορμά, τετράγωνα, πανοραμικά, έγχρωμα, σινεμά- για να ξεφύγω από τη βαρεμάρα. Μέχρι που ξαφνικά η δουλειά του Αντουάν μού απέδειξε πως η φωτογραφία μπορεί ακόμα να εκπλήξει και να συγκινήσει».

Ενα φιλί όπως πέρασε μέσα από το φακό του Αντουάν ντ' Αγκατά Ενα φιλί όπως πέρασε μέσα από το φακό του Αντουάν ντ' Αγκατά Ο έπαινος μεγάλος, ειδικά όταν βγαίνει από το στόμα του Πάτρικ Ζάκμαν, διευθυντή του φωτογραφικού πρακτορείου Μάγκνουμ. Και αφορά τον Γάλλο φωτογράφο Αντουάν ντ' Αγκατά, τον οποίο θα έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε από κοντά στην Αθήνα αύριο, όπου σε ανοιχτή διάλεξη στην ΑΣΚΤ θα μιλήσει και θα δείξει μεγάλο μέρος της δουλειάς του.

Ο Αντουάν ντ' Αγκατά θεωρείται από τους σημαντικούς φωτογράφους της εποχής μας. Οι εικόνες του χαρακτηρίζονται από μια έντονη και ακραία υποκειμενική εμπειρία που διευρύνει τα όρια της καταγραφικής φωτογραφίας.

«Αυτό που αγαπώ στις εικόνες του είναι το πώς με βάζουν στον κόσμο της νύχτας» έχει δηλώσει ο διευθυντής του στο Μάγκνουμ. «Είναι μοναδικές, συγκινητικές, αισθαντικές, κτηνώδεις και συχνά σοκαριστικές. Διστάζουν ανάμεσα στον πόθο και το μαρτύριο. Τη μια μας προσελκύουν σε ποθητά κορμιά και συναρπαστικές καταστάσεις και την άλλη μας μπλέκουν εκεί που δεν θέλουμε».

Περιγράφοντάς τες τον βάζει στην ίδια παράγραφο με τους μεγάλους της φωτογραφίας. «Για τον Μπρεσόν ο φωτογράφος έπρεπε να βγει από την πραγματικότητα και να γίνει αόρατος. Για τον Κάπα, να πάει τόσο κοντά στο αντικείμενο του που να νιώσει φόβο. Ο Ντ' Αγκατά πάει τόσο κοντά στο αντικείμενό του που αυτό θολώνει. Βάζει ακόμα και τον εαυτό του σε κάποιες φωτογραφίες για να δείξει πως το να αφήσεις τον εαυτό σου εκτός είναι αυταπάτη».

Ο ίδιος ο Ντ' Αγκατά ομολογεί πως κυνηγάει «...μια κατάσταση νομαδικών κόσμων, ατελή και προσωπική, συστηματική και ενστικτώδη, ένα σκηνικό φυσικών χώρων και συναισθημάτων εντός του οποίου είμαι ηθοποιός. Αποφεύγω να διευκρινίσω εκ των προτέρων αυτό που πρόκειται να φωτογραφίσω. Οι λήψεις γίνονται τυχαία, βάσει απρόβλεπτων συναντήσεων και περιστάσεων. Οι επιλογές είναι υποσυνείδητες. Οι εμμονές, όμως, παραμένουν σταθερές: ο δρόμος, ο φόβος, η ασάφεια και η σεξουαλική πράξη... Για να μην αναφέρω ίσως, στο τέλος, την απλή επιθυμία τού να υπάρχεις...».

Γεννημένος στη Μασσαλία το 1961, έφυγε στα 22 του για την Αμερική, όπου στα 10 χρόνια που έμεινε παρακολούθησε σεμινάρια φωτογραφίας στο International Center of Photography με καθηγητές τους Λάρι Κλαρκ και Ναν Γκόλντιν και δούλεψε στο εκδοτικό τμήμα του Μάγκνουμ. Τα πρώτα του άλμπουμ «De Mala Muerte» και «Mala Noche» εκδόθηκαν το 1998 και τον επόμενο χρόνο η Galerie Vu άρχισε να δείχνει τη δουλειά του. Το 2001 κέρδισε το βραβείο Niepce Prize για νέους φωτογράφους, για το «Hometown». Ακολούθησαν τα «Vortex» και «Isomnia» το 2003, συνοδεύοντας την έκθεσή του «1001 Νύχτες», το «Stigma» εκδόθηκε το 2004 και το «Manifeste» το 2005.

Το 2004 έγινε δεκτός στο Μάγκνουμ και γύρισε το πρώτο του φιλμ «Le Ventre du Monde». Το ακολούθησε η μεγάλου μήκους ταινία «Aka Ana» που γυρίστηκε το 2009 στο Τόκιο, με πρωταγωνιστές πόρνες, πορνοστάρ και τοξικομανείς, με τις προσωπικές τους ιστορίες. Από το 2005 δεν έχει μόνιμη κατοικία, αλλά δουλεύει ανά τον κόσμο.

Info: Πέμπτη 4/11, 20.30 Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256, Ταύρος). Είσοδος ελεύθερη.

Οι θέσεις για το masterclass του «Stigma» (από 5 μέχρι 9 Νοεμβρίου στο ΖΕΟΝ) έχουν ήδη συμπληρωθεί.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.art-if-act.com

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Φωτογραφία