Έντυπη Έκδοση

ΕΛΕΝΗ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΟΓΓΟΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΑΖΙ ΣΕ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

«Χρωστάει» τις ομπρέλες στη γυναίκα του

Ο κορυφαίος γλύπτης Γιώργος Ζογγολόπουλος, ο οποίος μας αποχαιρέτησε το 2004 στα 102 του χρόνια, αντιμετώπιζε μέχρι τα βαθιά του γεράματα τη ζωή με αισιοδοξία.

Από το ταξίδι του ζευγαριού στην Οβερ Σιρ Ουάζ στη βορειοδυτική Γαλλία το 1976 Από το ταξίδι του ζευγαριού στην Οβερ Σιρ Ουάζ στη βορειοδυτική Γαλλία το 1976 Είναι γνωστό ότι ακόμα κι όταν πλησίαζε τα 100 απεχθανόταν τις αναδρομικές εκθέσεις κι έλεγε ότι τον ενδιέφερε να παρουσιάζει μόνο καινούργια έργα.

Συνοδοιπόρος στο συναρπαστικό ταξίδι του, στη ζωή και την τέχνη, υπήρξε η σύντροφός του, η επίσης σημαντική ζωγράφος Ελένη Ζογγολοπούλου-Πασχαλίδου, η οποία έφυγε από τη ζωή αρκετά χρόνια νωρίτερα από εκείνον, το 1992. Οσο ζούσαν μαζί ταξίδευαν, δούλευαν, αντάλλασσαν ιδέες για την τέχνη, χωρίς όμως ποτέ να εκθέσουν μαζί.

Για αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον η τιμητική έκθεση «Ελένη Ζογγολοπούλου. Γιώργος Ζογγολόπουλος. Μαζί στη ζωή και στην τέχνη», που θα εγκαινιαστεί την Τετάρτη 1η Δεκεμβρίου στη Δημοτική Πινακοθήκη Ψυχικού (Ι. Κοκκώνη 15) με επιλογές από το έργο τους.

Η πρώτη κοινή τους έκθεση υποδέχεται τους επισκέπτες ένα μήνα μετά τα εγκαίνια της πλατείας «Γιώργου Ζογγολόπουλου» στο Ψυχικό. Τοποθετήθηκαν εκεί έξι μεγάλα γλυπτά του Ζογγολόπουλου ως τιμητική αναφορά στο έργο του. Πρόκειται για αναγνωρίσιμα έργα από διαφορετικές χρονικές περιόδους.

Πλατεία Ζογγολόπουλου

Είναι τα γλυπτά: «Ποσειδώνας», μέρος της πρότασής του τού 1958 για τη διαμόρφωση της πλατείας Ομονοίας, «Ειράνα» (2001), που δεν έχει τοποθετηθεί ποτέ σε δημόσιο χώρο, η «Στήλη», η οποία σε μεγαλύτερο μέγεθος παρουσιάστηκε στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1999 και στη συνέχεια τοποθετήθηκε στον σταθμό «Ευαγγελισμός» του Μετρό, στο πάρκο Ριζάρη, οι «Ολυμπιακοί κύκλοι», των οποίων μια εκδοχή μπορεί να δει κάποιος και στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», το «Γλυπτό ΔΕΘ», γνωστό και από ένα όμοιό του που κοσμεί από το 1966 την είσοδο της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης και ο περίφημος «Αλέξανδρος» με τη βιβλική, ξερακιανή μορφή ενός πλανόδιου τσαγκάρη που προσφέρθηκε από το συλλέκτη Ζαχαρία Πορταλάκη.

Η έκθεση, σε επιμέλεια του διευθυντή του Ιδρύματος Ζογγολόπουλου Αγγελου Μωρέτη και της διευθύντριας της Δημοτικής Πινακοθήκης Ελίζας Γερολυμάτου, εκτείνεται σε τρεις εκθεσιακούς χώρους και περιλαμβάνει 13 γλυπτά και 12 ζωγραφικά έργα του γλύπτη και περίπου 17 πίνακες της συντρόφου του. Παρατηρώντας τα έργα διακρίνεις στο υπόστρωμά τους και τις απόψεις του Ζογγολόπουλου περί γλυπτικής -μιλούσε για μια τέχνη που μπορούσε να γίνει με «όγκους πολλούς αλλά και με γραμμές». Διαφαίνεται, ακόμα, ξεκάθαρα και ο τρόπος που ο ένας καλλιτέχνης επηρέαζε τον άλλον. Για παράδειγμα, οι γλυπτές ομπρέλες του Ζογγολόπουλου είχαν εμφανιστεί αρχικά σε έναν από τους πίνακες της συντρόφου του Ελένης από τη δεκαετία του '70.

Σχέση ζωής με Ψυχικό

Η σχέση του ζευγαριού με το Ψυχικό ήταν επίσης ιδιαίτερη. Υπήρξαν από τους πρώτους κατοίκους της περιοχής και πέρασαν ένα μεγάλο μέρος της εξηντάχρονης συμβίωσής τους στο σπίτι που υπήρξε και το ατελιέ τους. Είχαν γνωριστεί στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και παντρεύτηκαν λίγο πριν ξεσπάσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Τότε αγόρασαν στη γωνία των οδών Δημοκρατίας και Δολασίκ στο Παλαιό Ψυχικό ένα οικόπεδο κοντά στα νταμάρια της εταιρείας «Κέκροψ», τα οποία γέμιζαν με σκόνη και θορύβους την περιοχή.

Υστερα από πολλές ταλαιπωρίες κατάφεραν να χτίσουν ένα ορθογώνιο πετρόκτιστο κτίριο με κεραμίδια κι ένα μεγάλο ατελιέ. Εκεί η Ελένη κάθε Τετάρτη έκανε το περίφημο πιλάφι της για την καλλιτεχνική τους παρέα, την οποία αποτελούσαν οι: Σπύρος Βασιλείου, Θανάσης Απάρτης, Γιάννης Μόραλης, Νίκος Νικολάου, Πάτροκλος Καραντινός, Χρύσα Ρωμανού κ.ά. Υστερα από χρόνια το πέτρινο σπίτι τους γκρεμίστηκε και στη θέση του κτίστηκε μια πολυκατοικία. Με τα χρήματα που κέρδισαν αγόρασαν ένα μικρό σπίτι στο Παρίσι, ενώ στο Ψυχικό κράτησαν ένα μικρό ημιυπόγειο διαμέρισμα, όπου έζησαν τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής τους.

* Διάρκεια μέχρι 25 Φεβρουαρίου *

SOS για Γιώργο Καμίνη

Ενώ δημόσια έργα του Ζογγολόπουλου βρίσκονται σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, το περίφημο «Πεντάκυκλο» γλυπτό του που βρίσκεται στην πολύπαθη πλατεία Ομονοίας έχει αχρηστευθεί.

Το 2008 ο Δήμος Αθηναίων σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, όπως διαπιστώνουμε εκ των υστέρων, ανακοίνωσε με φιέστες την αποκατάσταση του υδροκίνητου γλυπτού. Το νερό κύλησε τελικά επάνω του για λίγες μέρες και αφέθηκε στην τύχη του μέχρι να καταστραφεί η δεξαμενή με σκουπίδια. Να θυμήσουμε ότι το όνομα του γλύπτη είναι συνδεδεμένο με την πλατεία Ομονοίας από το 1958, όταν είχε κερδίσει το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού για τη διαμόρφωσή της. Προέβλεπε τους υδάτινους πίδακες που θυμόμαστε από τις παλιές ελληνικές ταινίες και την τοποθέτηση του γλυπτού «Ποσειδώνας» που δεν αντικρίσαμε ποτέ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά