Έντυπη Έκδοση

Απ' την Ασφάλεια στην Προεδρία

Το καλό επίπεδο των ελληνοβουλγαρικών σχέσεων, που επιβεβαιώθηκε κατά την πρόσφατη συνάντηση των προέδρων των δύο χωρών, Κάρολου Παπούλια και Γκεόργκι Παρβάνοφ, έχει επιφέρει κάποιες «παράπλευρες» απώλειες στην ενημέρωση του ελληνικού κοινού για την πολιτική ζωή στη γειτονική μας χώρα.

Οι σχέσεις  του Γκεόργκι Παρβάνοφ  με τις μυστικές υπηρεσίες την εποχή του υπαρκτού σοσιαλισμού δεν είναι ευρέως γνωστές στην Ελλάδα. Οι σχέσεις του Γκεόργκι Παρβάνοφ με τις μυστικές υπηρεσίες την εποχή του υπαρκτού σοσιαλισμού δεν είναι ευρέως γνωστές στην Ελλάδα. Μια είδηση που έχει αποσιωπηθεί, για κακώς νοούμενους προφανώς «εθνικούς λόγους», είναι και το παρελθόν του ίδιου του Παρβάνοφ - και συγκεκριμένα, η συνεργασία του ως επιστήμονα ιστορικού με τις μυστικές υπηρεσίες του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Στις σπάνιες φορές που τα ελληνικά ΜΜΕ είναι υποχρεωμένα να αναφερθούν στο ζήτημα, κάνουν συνήθως λόγο για «φήμες», τις οποίες μάλιστα ο βούλγαρος πρόεδρος «έχει από την πλευρά του διαψεύσει» («Αγγελιοφόρος» 25.11.09).

Θα αρκούσε ωστόσο κανείς να επισκεφθεί το σάιτ της βουλγαρικής προεδρίας, για να διαπιστώσει πως δεν πρόκειται καθόλου για «φήμες» αλλά για επίσημα παραδεκτό και τεκμηριωμένο γεγονός. Μ' ένα απλό κλικ μπορεί να διαβάσει όχι μόνο τη σχετική ανακοίνωση της καθ' ύλην αρμόδιας «Επιτροπής για την εξιχνίαση των ντοκουμέντων και την ανακοίνωση της συμμετοχής βουλγάρων πολιτών στην Κρατική Ασφάλεια και τις Υπηρεσίες Κατασκοπίας του Στρατού» (19.7.2007) αλλά, στη διεύθυνση www.president.bg/pdf/docs_19_07_07.pdf, και τον ίδιο τον υπηρεσιακό φάκελο του Παρβάνοφ στην Κρατική Ασφάλεια (DS).

Σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου, ο Παρβάνοφ, εργαζόμενος τότε στο Τμήμα Ιστορίας του ΚΚΒ και μέλος του κόμματος απ' το 1981, στρατολογήθηκε από τη DS την άνοιξη του 1989 με το ψευδώνυμο «Γκότσε» ως «μυστικός συνεργάτης» της υπηρεσίας. Η πρώτη επαφή μαζί του πραγματοποιήθηκε στις 29.3.89 απ' τον υπολοχαγό Τσφέτκοφ της DS, που αρχικά εμφανίστηκε ως υπάλληλος του βουλγαρικού ΥΠΕΞ, κι αφορούσε τη «συνεργασία» του 32χρονου τότε ιστορικού «στη συγγραφή χειρογράφου με μορφή απομνημονευμάτων». Το βιβλίο θα αφορούσε κάποιο κομιτατζή των αρχών του αιώνα, νεκρό από τη δεκαετία του '70, και θα υπογραφόταν απ' τον απόγονό του Μετόντι Ντίμοφ.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε τελικά το 1991 σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων στο Βέλγιο. Το προλογίζει, ο γερμανός βαλκανιολόγος Στέφαν Τρεμπστ. Οσο για την ανάμειξη της DS στο περιεχόμενό του, αποκαλυπτική είναι η περιγραφή του Τσφέτκοφ στην πρώτη έκθεσή του: «Με λίγα λόγια σκιτσάρισα τη βιογραφία, εξήγησα όσο γίνεται πιο γενικά την ιδέα της συγγραφής του βιβλίου, τη δομή και το περιεχόμενό του». Η όλη δουλειά δεν θα γινόταν, φυσικά, τζάμπα: «Αφού συμφώνησε να συνεργαστεί, ενημέρωσα τον κ. Παρβάνοφ πως θα λάβει για την εργασία του σχετική αμοιβή».

Ομως η σχέση του βούλγαρου προέδρου με τις μυστικές υπηρεσίες δεν φαίνεται να έμεινε μόνο σ' αυτή την (όχι και τόσο) «επιστημονική» συνεισφορά. Στις 6.9.89 έχει την ευκαιρία για μια ευρύτερη κουβέντα με τον υπολοχαγό της DS, που του παρουσιάζεται πια με την πραγματική ιδιότητά του. Ο μελλοντικός πρόεδρος δεν χάνει την ευκαιρία να του «καρφώσει» τους συναδέλφους του ιστορικούς για ανεπαρκή ζήλο στην προάσπιση των «εθνικών θεμάτων»: «Ο Παρβάνοφ μου μίλησε για την εργασία του τμήματος κατά το συνέδριο της βαλκανολογίας. Στάθηκε λεπτομερέστερα στο γεγονός ότι οι φιλοσκοπιανοί ιστορικοί εκμεταλλεύθηκαν το βήμα του συνεδρίου για την υποστήριξη των θέσεών τους στο λεγόμενο "μακεδονικό ζήτημα" κι ότι, αντίθετα, οι κατεξοχήν καταξιωμένοι για το θέμα επιστήμονες φωστήρες μας δεν μετείχαν στις συζητήσεις, δεν πήραν μέρος για την υπεράσπιση των βουλγαρικών θέσεων στο ζήτημα».

Ο Τσφέτκοφ σημειώνει πως ο Παρβάνοφ «έχει προθυμία και διάθεση να εργαστεί με τα όργανα της DS». Στο τέλος της κουβέντας, μάλιστα, «έπειτα από αίτημα» του ασφαλίτη, του «παραχώρησε σύντομες πληροφορίες σε γραπτή μορφή σχετικά με την εργασία του τμήματος» στο οποίο εργαζόταν. Το χαφιέδικο αυτό σημείωμα δεν υπάρχει, ωστόσο, στον αποχαρακτηρισμένο φάκελο. Η «αποψίλωση» του φακέλου έχει επισημανθεί κι απ' το βουλγαρικό τύπο, δημοσιεύματα του οποίου αναφέρουν πως η DS κατακράτησε 36 απ' τις 57 σελίδες του αρχικού περιεχομένου του.

Ενδιαφέρουσα είναι, σε αναφορά της 2.6.1989, η σκιαγράφηση του υποψήφιου συνεργάτη απ' το στρατολόγο του: «Δεν είναι οπαδός της βάναυσης επιβολής, των αυταρχικών σχέσεων, αλλά του αρέσει να επιβάλλεται σαν άτυπος ηγέτης σε φιλικές παρέες. Είναι φιλόδοξος. Εύκολα κερδίζει φίλους. Δραστήριος και παίρνει πρωτοβουλίες. Καπνίζει πολύ σπάνια. Αλκοόλ καταναλώνει μυαλωμένα και κυρίως σε φιλικό κύκλο. Διαθέτει τα απαραίτητα προσωπικά κι επαγγελματικά προσόντα για την εκπλήρωση των καθηκόντων του στη γραμμή της πολιτιστικο-ιστορικής κατασκοπίας».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Βουλγαρία