Έντυπη Έκδοση

«Μέσα στην κρίση ανθίζουν άνθρωποι και καταστάσεις»

Μαζί με τον Λάκη Παπαστάθη είναι η «ψυχή» της μακροβιότερης ντοκιμαντερίστικης σειράς στη μικρή οθόνη.

Σκηνή από το «Παρασκήνιο» με το ζωγράφο Χρήστο Μποκόρο να συζητά με το κοινό Σκηνή από το «Παρασκήνιο» με το ζωγράφο Χρήστο Μποκόρο να συζητά με το κοινό Του «Παρασκηνίου», δηλαδή, που δημιουργείται από τη Cinetic και τον Φεβρουάριο συμπληρώνει 35 τηλεοπτικά χρόνια. Ο ίδιος συμμετέχει στην επιλογή και την υλοποίηση της παραγωγής του «Παρασκηνίου», αλλά έχει αρκετό καιρό να βάλει την υπογραφή του στη σκηνοθεσία.

Ο λόγος βέβαια για τον Τάκη Χατζόπουλο, ο οποίος αποφάσισε να υπογράψει και πάλι σκηνοθετικά ένα «Παρασκήνιο» και επιστρέφει με ένα διπλό επεισόδιο με τίτλο «Συναντήσεις σύγχρονων ζωγράφων με το κοινό», που θα μεταδοθεί μεθαύριο (1/12) στις 23.00 από την ΕΤ1 και την επόμενη Τετάρτη (8/12/10). Αιτία στάθηκε η έκθεση «Το βλέμμα του χρόνου - Ιστορίες εικόνων», που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη με έργα των Χρήστου Μποκόρου, Εδουάρδου Σακαγιάν, Τάσου Ματζαβίνου, Κώστα Παπανικολάου, Στέφανου Δασκαλάκη και Γιώργου Ρόρρη από τη συλλογή του Σωτήρη Φέλιου. Ορισμένα εξ αυτών με την προσθήκη έργων του Χρόνη Μπότσογλου και του Γιάννη Μόραλη (επίσης από τη συλλογή του Σ. Φέλιου) μεταφέρθηκαν και εκτίθενται (μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου) στο Σισμανόγλειο Μέγαρο στην Κωνσταντινούπολη.

Οταν ρωτάμε τον Τάκη Χατζόπουλο τι τον έκανε να επιστρέψει και στη σκηνοθεσία, σπεύδει να ξεκαθαρίσει: «Ο χρόνος που τρέχει είναι μέσα στη δουλειά, που σημαίνει ότι η συμμετοχή μου στο "Παρασκήνιο" υπάρχει από διάφορες πλευρές. Αυτό το διάστημα με ενδιέφερε να παρακολουθήσω πώς λειτουργούν διάφορα πράγματα, κυρίως στο χώρο της ζωγραφικής. Εκανα κάποιες δουλειές που δεν είχαν σχέση με το "Παρασκήνιο", αλλά ήταν αναλύσεις ζωγραφικών έργων με κομπιούτερ ανιμέισιον κ.ά. Προσπάθησα να προσεγγίσω τη ζωγραφική από μια διαφορετική σκοπιά. Να ερμηνεύσω έργα ζωγραφικά. Αυτές οι δύο εκπομπές του "Παρασκηνίου" έγιναν με ζωγράφους που είναι οι πιο σημαντικοί της νεότερης γενιάς. Εχουν πάρει τη σκυτάλη από τις παλιές φρουρές του Τσαρούχη, του Γκίκα κ.ά. Η συγκεκριμένη έκθεση είχε το πλεονέκτημα να συγκεντρώνει έξι από αυτούς και οι συναντήσεις με το κοινό ήταν καλό ερέθισμα για να δούμε ποια είναι τα εκφραστικά εργαλεία και οι μέθοδοι με τις οποίες προσεγγίζει καθένας τους τη ζωγραφική. Αυτό με ερέθισε πολύ και πιστεύω ότι υπάρχει ένα καλό αποτέλεσμα».

Πριν από μια πενταετία, σε συζήτηση με τους Τάκη Χατζόπουλο και Λάκη Παπαστάθη για τα 30 χρόνια του «Παρασκηνίου» μας έλεγαν ότι το σλόγκαν τους είναι «νοσταλγούμε το μέλλον». Γι' αυτό και τώρα ο Τ. Χατζόπουλος επισημαίνει: «Οσο περνάει ο καιρός τόσο πιο γοητευτικό γίνεται το πράγμα, γιατί εμπεριέχει όλη την ιστορία αλλά και αυτό που θα προκύψει. Κι αυτό μου αρέσει πάρα πολύ...».

Οταν πάλι η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την κρίση, την τηλεόραση και το τι πιστεύει ότι πρέπει να αλλάξει, ο Τ. Χατζόπουλος ξεκαθαρίζει: «Πιστεύω πραγματικά ότι μέσα στην κρίση ανθίζουν οι άνθρωποι και οι καταστάσεις. Εχοντας να αντιμετωπίσει κανείς όλο αυτό το ζοφερό πράγμα που έγινε στην Ελλάδα και το οποίο το προκαλέσαμε εμείς, δεν το προξένησε κάποιος ξένος, είναι καιρός για αυτογνωσία. Να σκεφτούμε ξανά τα πράγματα και να επανα-νοηματοδοτήσουμε τους λόγους ύπαρξής μας, τη σχέση μας με τον κόσμο, τον πολιτισμό, την κοινωνία, με τα πάντα. Νομίζω ότι είναι μια χρυσή ευκαιρία. Και σε αυτό μπορεί να παίξει τεράστιο ρόλο η δημόσια τηλεόραση. Αυτός είναι ο ουσιαστικός της ρόλος και όχι να μπαίνει σε ανταγωνισμούς και τέτοια. Πρέπει να δίνει πρόταγμα σε στάσεις συμπεριφοράς. Κυρίως με τα σημερινά δεδομένα μπορεί και πρέπει η δημόσια ραδιοτηλεόραση να αντιληφθεί το βαθύτερο ρόλο της. Ουαί και αλίμονο διαφορετικά. Από πού αλλού μπορεί να περιμένουμε μια διέξοδο, τουλάχιστον στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να εκφράσουν τι συμβαίνει γύρω μας;».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Τηλεόραση