Έντυπη Έκδοση

WIKILEAKS. ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΝΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΗΠΑ

Τα 251.287 έγγραφα που μας έδειξαν την αλήθεια

Η μαζική διαρροή προς το WikiLeaks. org 251.287 διαβαθμισμένων εγγράφων που μεταδόθηκαν αρχικά μέσα από το «ασφαλές» σύστημα επικοινωνιών των αμερικανικών διπλωματικών αρχών, προκάλεσε σεισμό, οργή και αμηχανία στην Ουάσιγκτον, ανησυχία σε πολλές πρωτεύουσες, αλλά και τη σφοδρή ενόχληση ηγετών, συμμάχων και μη, ανά τον κόσμο.

Οι προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ φαίνονται ξεκάθαρα στα απόρρητα έγγραφα που διέρρευσαν, εξανεμίζοντας τις ελπίδες των Παλαιστινίων να αποκτήσουν πατρίδα. Οι προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ φαίνονται ξεκάθαρα στα απόρρητα έγγραφα που διέρρευσαν, εξανεμίζοντας τις ελπίδες των Παλαιστινίων να αποκτήσουν πατρίδα. Σε μια προσπάθεια να αποπροσανατολίσουν το εσωτερικό τους ακροατήριο, οι περισσότεροι θιγόμενοι ηγέτες (όπως ο Ερντογάν των οκτώ τραπεζικών λογαριασμών στην Ελβετία) κάνουν λόγο για διεθνή συνωμοσία εις βάρος της χώρας τους, ενώ άλλοι, όπως οι ηγέτες της Κίνας, προτιμούν να μπλοκάρουν στους πολίτες τους την πρόσβαση στο WikiLeaks.

Μια ντροπιασμένη Χίλαρι Κλίντον αναγκάστηκε την τελευταία εβδομάδα να περιφέρεται ζητώντας συγνώμη για τις αποκαλύψεις που έκανε στο παγκόσμιο χωριό ο σταυροφόρος της διαφάνειας Αυστραλός Τζούλιαν Ασάντζ, οι άραβες ηγέτες το φυσάνε και δεν κρυώνει καθώς αποκαλύπτεται ο διπρόσωπος ρόλος τους (βομβαρδίστε το Ιράν, αλλά εμείς δεν μπορούμε να το στηρίξουμε δημόσια), ενώ όσοι πίστευαν ότι υπάρχει έστω και μια αμυδρή ελπίδα να λυθεί το Παλαιστινιακό, έπαψαν να ζουν με την αυταπάτη. Το θέμα αυτό σχεδόν απουσιάζει από την πρώτη δεκάδα των ενδιαφερόντων της Ουάσιγκτον.

Μέσα απ' αυτό τον τεράστιο όγκο εγγράφων μπορούμε να δούμε καθαρά τον τρόπο που οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται στον κόσμο και ιδίως πώς ασκούν τη διπλωματία τους. Μόνο από την κατάταξη των τηλεγραφημάτων ανά χώρα διαπιστώνουμε ότι το Ιράκ (15.600 τηλεγραφήματα), η Τουρκία (11.000), το Ιράν (10.000) και η Κίνα (8.500) βρίσκονται στην πρώτη πεντάδα ενδιαφέροντος, (ακολουθούν Ρωσία και Ιαπωνία), ενώ ανά θέμα, οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι οικονομικές συμφωνίες απασχολούν εξ ίσου τις αμερικανικές διπλωματικές αποστολές (55.211 έναντι 49.044). Εντυπωσιακό είναι ότι μόλις 28.801 τηλεγραφήματα ασχολούνται με την τρομοκρατία και 23.233 για συλλογή πληροφοριών.

Τα έγγραφα αποπνέουν έναν κυνισμό, μια σαφή γραμμή πως τα κρατικά συμφέροντα υποστηρίζονται με θεμιτούς αλλά και αθέμιτους τρόπους στη βάση της ισχύος και όχι του δικαίου. Οι πιέσεις και οι συμφωνίες κλείνονται με εναλλακτικές λύσεις που σώζουν προσχήματα, με δούναι και λαβείν, ακόμη και με εκβιασμούς.

Πώς θα συναινέσει η Κίνα σε κυρώσεις κατά του Ιράν όταν εισάγει από την Τεχεράνη το 12% των αναγκών της σε πετρέλαιο; Της εξασφαλίζουμε πετρέλαιο από τη Σαουδική Αραβία. Πώς μπορούν να βομβαρδίσουν οι Αμερικανοί αντάρτες της Αλ Κάιντα στην Υεμένη; Θα πούμε ότι τους βομβαρδίσαμε εμείς, προτείνει ο πρόεδρος της χώρας στον αμερικανό υπουργό Αμυνας και δίνει λύση. Πώς θα ξεφορτωθούμε τους κρατούμενους του Γκουαντάναμο; Θα δώσουμε οικονομική βοήθεια σε νησιά-κράτη του Ειρηνικού να τους δεχτούν ή, στην περίπτωση της Σλοβενίας, θα δώσουμε ως αντάλλαγμα μια συνάντηση του προέδρου της χώρας με τον Μπαράκ Ομπάμα;

Από τα έγγραφα επίσης φαίνεται ότι στη διπλωματία δεν υπάρχει ηθική. Οι ΗΠΑ συνεργάζονται με εμπόρους ναρκωτικών (αδελφός Καρζάι) και με διεφθαρμένους κρατικούς αξιωματούχους στο Αφγανιστάν γιατί τους έχουν ανάγκη (βλέπε την περίπτωση αφγανού υπουργού που μετέφερε σε βαλίτσες στο Αμπου Ντάμπι 54 εκατομμύρια δολάρια από τις οικονομίες τους). Ομως, κυνηγούν εμπόρους ναρκωτικών και διεφθαρμένους κρατικούς αξιωματούχους, όταν αυτοί δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους (βλέπε σύλληψη του ρώσου εμπόρου όπλων Βίκτορ Μπόιτ). Κάποτε ρώτησαν τον αμερικανό πρόεδρο Ρόναλντ Ρέιγκαν, γιατί στηρίζει έναν διαβόητο δικτάτορα της Λατινικής Αμερικής αφού όλοι ξέρουν ότι είναι «σκύλας γιος», κι εκείνος απάντησε ότι είναι δικός μας «σκύλας γιος». Από τότε μέχρι σήμερα δεν άλλαξε τίποτα σε αυτή τη θεώρηση.

Αυτό όμως που πραγματικά άλλαξε, είναι η εντύπωση ότι υπάρχουν ασφαλή συστήματα στην εποχή του ψηφιακού κόσμου. Αν για τους πολίτες η ψηφιακή επανάσταση έφερε και το τέλος της ιδιωτικότητας, το φαινόμενο WikiLeaks χτυπάει με το ίδιο νόμισμα την καρδιά του κράτους. Κάθε απόρρητο δημόσιο έγγραφο που υπάρχει μέσα σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή είναι πλέον φανερό ότι μπορεί και να διαρρεύσει στο Διαδίκτυο. Κάθε κατ' ιδίαν συνομιλία ηγετών μπορεί να γίνει δημόσιο κτήμα. Και αυτό μπορεί να γίνει άμεσα, σε πραγματικό χρόνο, με τους πολίτες να έχουν τη δυνατότητα να διαβάσουν τα ίδια τα πρωτότυπα έγγραφα χωρίς διαμεσολαβήσεις. Για τους πολίτες αλλά και τα ΜΜΕ, το WikiLeaks είναι μια ελπίδα. Για τους ισχυρούς, ένας εφιάλτης. Γι' αυτό, θα κάνουν όλοι τους, σε πλήρη σύμπνοια, τα πάντα για να σιγήσει.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Wikileaks
Social Media
Για το ίδιο θέμα
Συνελήφθη ο Ασάνζ