Έντυπη Έκδοση

Τυριά για vegetarians και μη

Γέννημα - θρέμμα.... γεωπόνος, ήθελε να συνδυάσει προϊόντα ποιότητας και θρεπτικής αξίας τρόφιμα, διατηρώντας παράλληλα τις δικές του αξίες για «καθαρές» καλλιέργειες.

Στο Μιλένιουμ κάνει το βήμα ιδρύοντας την εταιρεία του, με σκοπό τη διακίνηση βιολογικών προϊόντων ζωικής παραγωγής.

Εντεκα χρόνια μετά, ο Αγησίλαος Κρανίδης μπορεί να καυχιέται ότι λειτουργεί το μεγαλύτερο τυροκομείο (μόνο με «φυτική» και όχι ζωική πιτιά, για τους vegetarians) αποκλειστικά για βιολογική παραγωγή στο Μαρμάρι Ευβοίας, χωρίς να έχει αφήσει πίσω την παραγωγή ελληνικών κρεάτων: φρέσκο ή κατεψυγμένο μοσχάρι, αρνί, κατσίκι κατεψυγμένο, φρέσκο χοιρινό, μοσχαρίσια λουκάνικα, όλα με βιολογικές προδιαγραφές. Ο Αγησίλαος Κρανίδης μάς εξιστορεί το πώς άρχισαν όλα. «Εργάστηκα, όταν τελείωσα το Πανεπιστήμιο, στο Γεωργικό Κέντρο Ερευνών της Ζυρίχης. Εκεί έμαθα πολλά, μου άνοιξαν τα μάτια. Οι αγρότες ήταν επιχειρηματίες και πολύ μπροστά. Εκεί τα φυτοφάρμακα τα αποκαλούν (αγρο)δηλητήρια. Είμαστε η μόνη χώρα που τα ονομάζει φυτοφάρμακα.

»Στη Ζυρίχη μού γεννήθηκε η ιδέα να ξεκινήσω καλλιέργειες με μεθόδους φιλικές στο περιβάλλον - της βιοκαλλιέργειας. Γύρισα λοιπόν στην Ελλάδα, αποφασισμένος να γίνω αγρότης, και αγόρασα 23 στρέμματα στις Θεσπιές Βοιωτίας».

Του πήρε μια πενταετία με καλλιέργειες βαμβακιού, αμπελιού, σταριού. Τότε όλοι τον κορόιδευαν στο χωριό. Πού ακούστηκε να αφήνεις πρασινάδα μέσα στα χωράφια, έλεγαν οι συγχωριανοί του. Κι όμως εκείνος επέμεινε στη χλωρή λίπανση, αν και ήταν «ντροπή».

«Τότε όμως δεν υπήρχαν χέρια, μετά ήρθαν οι ξένοι, κυρίως Αλβανοί, που χρησιμοποιήθηκαν στους αγρούς και αλλού. Βάλε και τα οικονομικά και τη βοήθεια που δεν είχα, κι έτσι άρχισα να μπαίνω μέσα ως αγρότης.

»Στο τέλος, νοίκιασα το κτήμα ('94-'99). Με τα βιολογικά όμως, συνέχισα να ασχολούμαι εργαζόμενος σε μεγάλο πιστοποιητικό οργανισμό βιολογικών προϊόντων, οργώνοντας την Ελλάδα.

»Το 2000 ήταν η καθοριστική χρονιά, που πήρα την απόφαση να γίνω επιχειρηματίας, επιστρατεύοντας ό,τι είχα μάθει έως τότε.

»Με το που ξεκίνησα σκέφτηκα να κάνω κάτι διαφορετικό. Υπάρχει πολύς κόσμος που δεν θέλει να τρώει τυρί από ζωική πιτιά που προέρχεται από τα στομάχια νεαρών μηρυκαστικών μη απογαλακτισμένων. Που συνεχίζουν, δηλαδή, να πίνουν μητρικό γάλα.

»Ετσι βρήκαμε το δρόμο, παρασκευάζοντας όλα τα τυριά μας από φυσική ή μικροβιακή πιτιά (από μύκητα, μανιτάρι δηλαδή) που μπορούν να τα καταναλώνουν vegetarians και μη. Να εξηγήσω ότι η πιτιά περιέχει πρωτεολυτικά ένζυμα, χυμοσίνη και πεψίνη, και χρειάζεται για το πήξιμο του τυριού. Με τον καιρό καταλήξαμε στην πιτιά από το μύκητα Rhizomucor, που λειτουργεί καλύτερα... Είναι καλύτερο υποκατάστατο και από τη φυτική και προέρχεται από το φυτό Cynara-cardunculus».

Τα προϊόντα εξάγονται τα τελευταία επτά χρόνια στην Κεντρική Ευρώπη κυρίως, και ο ίδιος δηλώνει ευχαριστημένος. Δυστυχώς, όμως, λέει «από τα τόσα ελληνικά τυριά που βγάζουμε, οι άλλοι Ευρωπαίοι ξέρουν μόνο τη φέτα. Τη φέτα που την έχουν ταυτίσει με τις διακοπές και τη χωριάτικη σαλάτα, γι' αυτό και οι εξαγωγές μας κυριολεκτικά πενταπλασιάζονται τους θερινούς μήνες στην Κεντρική Ευρώπη.

»Με την κρίση έχουμε προβλήματα με τις πληρωμές από τους εδώ πελάτες μας, αλλά το παλεύουμε...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Κλάδος τροφίμων και ποτών
Αγροτικά θέματα & αγροτική πολιτική
Επιχειρήσεις