Έντυπη Έκδοση

ΒΕΛΗ ΔΕΧΕΤΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

Η Λιβύη διχάζει τους Γερμανούς

Πλην της αριστεράς που είναι κατά της επέμβασης, όλα τα άλλα κόμματα διχάζονται όπως και ο λαός, που είναι υπέρ των βομβαρδισμών, αλλά δεν θέλει τη συμμετοχή της Γερμανίας

«Ανησυχούμε γιατί δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει η στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη» φέρεται να είπε ο γερμανός υπουργός εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε στον έλληνα ομόλογό του Δ. Δρούτσα όταν συναντήθηκαν στο Βερολίνο.

Ομως στη Γερμανία δεν υπάρχει μόνο κλίμα ανησυχίας για τη στάση της κυβέρνησης, η οποία απέχει αλλά παράλληλα στηρίζει τη στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη. Υπάρχει και βαθύτατο κλίμα διχόνοιας σε όλα τα κόμματα -πλην της αριστεράς.

Το αριστερό κόμμα από την αρχή ξεκαθάρισε ότι διαφωνεί με τέτοιου είδους επιχειρήσεις. Σε όλα όμως τα άλλα κόμματα έχει ξεσπάσει εμφύλιος εξαιτίας της Λιβύης.

Στην κυβέρνηση τα πιο πολλά βέλη δέχεται ο Γκίντο Βεστερβέλε, πρωτοβουλία του οποίου ήταν η αποχή από την ψηφοφορία στο Συμβούλιο Ασφαλείας για το θέμα της Λιβύης.

ΗΓερμανία συντάχθηκε με Κίνα και Ρωσία, απομακρυνόμενη από το γαλλογερμανικό άξονα και δείχνοντας ξανά τη ροπή της για καλύτερες σχέσεις με την Ανατολή και ιδιαίτερα τη Μόσχα.

Η Γερμανία θέλει και πάλι να λειτουργήσει ως ο ενδιάμεσος ανάμεσα στη Μόσχα και τη Δύση. Στη στάση αυτή συμφώνησε και η καγκελάριος Μέρκελ. Ομως η ίδια είχε επικρίνει άγρια την κυβέρνηση Σρέντερ, όταν αποφάσισε να μην πάρει μέρος στον πόλεμο στο Ιράκ.

Τώρα η Μέρκελ ακολουθεί τα βήματά τους, πιστεύοντας ίσως ότι αυτό θα την ωφελήσει στις κρίσιμες εκλογικές μάχες του 2011.

Η στάση αυτή της Μέρκελ έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις μέσα στον κυβερνητικό συνασπισμό και ιδιαίτερα στους κόλπους των Χριστιανοδημοκρατών, στελέχη των οποίων πιστεύουν ότι η Γερμανία με την πολιτική της στη Λιβύη οδηγείται στην απομόνωση και υπάρχει κίνδυνος να απολέσει το κύρος της στη διεθνή σκηνή.

Οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν πέσει και αυτοί σε αντιφάσεις, αλλά οι περισσότεροι τάσσονται υπέρ της επέμβασης, ως τον μόνο δρόμο «για να καταπολεμηθεί ο δικτάτορας Καντάφι. Είμαστε με την επανάσταση και όχι με τους δικτάτορες» λένε.

Στο κόμμα των Πρασίνων έχει ξεσπάσει εμφύλιος. Ενα μέρος της ηγεσίας στηρίζει και χειροκροτεί την επέμβαση, ενώ το άλλο μισό την απορρίπτει.

Οσο για το γερμανικό λαό και αυτός αντιφατικά σκέφτεται. Το 62% τάσσεται υπέρ των βομβαρδισμών στη Λιβύη, ως το μόνο μέσο για να φύγει το καθεστώς Καντάφι, αλλά το 65% δεν θέλει συμμετοχή γερμανικών στρατευμάτων στις επιχειρήσεις αυτές.

Η πορεία των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Λιβύη, η επιτυχία τους ή μη, και η απομάκρυνση ή νίκη του Καντάφι, θα είναι αποφασιστικοί παράγοντες και για την πορεία του κυβερνητικού συνασπισμού στη Γερμανία.

Σε περίπτωση που τελικά η Συμμαχία καταφέρει να εκδιώξει τον Καντάφι, η Γερμανία θα βρεθεί πράγματι σε θέση απομόνωσης και η Αγκελα Μέρκελ θα δεχθεί ένα πολύ σοβαρό χτύπημα στην εικόνα της.

Ηδη γερμανοί ανταποκριτές μεταδίδουν ότι αντιμετωπίζονται με μεγάλη εχθρότητα από τους επαναστάτες της Βεγγάζης, αφού ούτε την είσοδό τους εκεί δεν επιτρέπουν, λέγοντάς τους ότι «μας αφήσατε μόνους. Είμαστε απογοητευμένοι από τη Γερμανία».

Από την άλλη πλευρά, αν η κατάσταση περιπλακεί και εξελιχθεί σε μακροχρόνιο εμφύλιο πόλεμο με εμπλοκή της Δύσης, τότε η καγκελάριος θα έχει κερδίσει τις εντυπώσεις και το σεβασμό των πολιτών της χώρας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
Λιβύη
Γερμανία
Για το ίδιο θέμα
Ζητείται λύση εξ Αφρικής