Έντυπη Έκδοση

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ (δικηγόρος, αν. καθηγητής ΔΠΘ)

«Η άλλη όψη της έλλειψης ελπίδας»

Λέγανε για τον άγγλο πολιτικό Ατλι, ότι είναι μετριόφρων και έχει πολλούς λόγους να είναι.

Οι έλληνες πολιτικοί παραμένουν αμετροεπείς, ενώ έχουν κάθε λόγο για το αντίθετο. Μπορεί να αποτελέσει έκπληξη η αυθόρμητη αντίδραση που αντιμετωπίζουν πλέον σε κάθε εμφάνισή τους στο δημόσιο χώρο;

«Μαζί τα φάγαμε», μας δήλωνε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, εκπρόσωπος ενός πολιτικού συστήματος που οδήγησε τη χώρα σε σταθερή τροχιά αργού θανάτου. Αν είναι όμως όλοι ένοχοι, δεν υπάρχουν υπεύθυνοι. Και εάν δεν υπάρχουν υπεύθυνοι, μπορούν να εμφανίζονται ως άμωμες περιστερές οι καθόλου μετανοημένες Μαγδαληνές της πολιτικής. Είναι δυνατόν να μην το εισπράττουν αυτό ως εμπαιγμό, ιδίως οι πιο αδύναμοι από εμάς; Η ύβρις είναι τέτοια, ώστε το γιαούρτι που εκτοξεύτηκε εναντίον του εκφραστή της να αποτελεί χάδι και όχι τιμωρία.

Η κάθαρση, όμως, δεν θα έρθει έτσι. Είναι ευχάριστο να βλέπουμε τον εξευτελισμό όσων ευτέλισαν τη ζωή μας. Σαν να ανακουφιζόμαστε όταν όλοι αυτοί δεν μπορούν πια να πάνε σε ένα εστιατόριο να φάνε δημόσια ή να βγουν βόλτα με τα παιδιά τους, χωρίς να φοβούνται τι θα βρουν στο επόμενο στενό. Πρόκειται, όμως, για πρόσκαιρη και πλαστή ανακούφιση.

Το πολιτικό μας σύστημα έχει εξαντληθεί. Η αυθόρμητη οργή είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ελπίδας για την υπέρβασή του, για ρεαλιστική πολιτική εναλλακτική λύση. Η αριστερά δεν έχει μπορέσει ακόμη να την εκφράσει. Αυτός όμως είναι ο πολιτικός της ρόλος και η ιστορική της ευθύνη. Αν έχουμε ακόμη μια ελπίδα, τη χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν πια καμία...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική