Έντυπη Έκδοση

ΛΙΒΥΗ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Η πρόθυμη ηγεσία των εξεγερμένων

Οι δυτικές δυνάμεις που συμμετέχουν στη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Καντάφι θεωρούν προϋπόθεση την ανατροπή του, «για να εκπληρώσουν οι Λίβυοι τις δημοκρατικές τους προσδοκίες». Αλλά προκύπτουν πολλά ερωτήματα για την εναλλακτική λύση που στηρίζουν τόσο μέσω του Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου (ΜΕΣ) των εξεγερμένων, όσο και των προσώπων που επιλέχτηκαν να πλαισιώσουν μια νέα μεταβατική κυβέρνηση παράλληλη με το ΜΕΣ.

Η δυσπιστία δεν περιορίζεται μόνο στο γεγονός ότι πολλοί απ' αυτούς ήταν μέχρι την τελευταία στιγμή απολογητές και στενοί συνεργάτες του Καντάφι, αλλά μεγεθύνεται όσο βλέπουν το φως της δημοσιότητας ο βίος και η πολιτεία κάποιων από τους άρτι αφιχθέντες από το εξωτερικό για να αναλάβουν την ηγεσία του ένοπλου κινήματος.

Ο 59χρονος Μαχμούντ Τζιμπρίλ, που ανέλαβε προσωρινός πρωθυπουργός, σπούδασε πολιτικές επιστήμες και στρατηγικό σχεδιασμό στο αμερικανικό πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, όπου έπειτα δίδαξε για αρκετά χρόνια. Ανέλαβε τη διαχείριση προγραμμάτων «εκπαίδευσης ηγετών στο μάνατζμεντ» σε πλήθος αραβικές χώρες, προτού επιστρέψει στη Λιβύη και αναλάβει επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Προγραμματισμού και το 2007 πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Οικονομικής Ανάπτυξης. Ηταν στην πραγματικότητα ο άνθρωπος που με στενούς δεσμούς με αμερικανικές και βρετανικές εταιρείες συμβούλων και την Οικονομική Σχολή του Λονδίνου στάθηκε κλειδί για τη διείσδυση των δυτικών οικονομικών συμφερόντων στη χώρα και από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της φιλελευθεροποίησης και των ιδιωτικοποιήσεων. Σύμφωνα με τηλεγράφημα που διοχέτευσε το WikiLeaks, το 2009 ο αμερικανός πρέσβης στη Λιβύη τον περιέγραφε ως «σοβαρό συνομιλητή που κατανοεί την αμερικανική οπτική».

Ο 45χρονος Βεγγαλέζος Αλί Αλ Ισάουι, που παραιτήθηκε από πρέσβης στην Ινδία στις 21 Φεβρουαρίου, είναι ειδήμων σε ζητήματα ιδιωτικοποιήσεων, στα οποία εντρύφησε κάνοντας το διδακτορικό του στην Ακαδημία Οικονομικών Σπουδών στο Βουκουρέστι. Το 2005 έγινε γενικός διευθυντής του προγράμματος «Διεύρυνσης Ιδιοκτησιών» που προωθούσε μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, ίδρυσε το Κέντρο Ανάπτυξης Εξαγωγών και το 2007 έγινε ο νεότερος υπουργός Οικονομικών της Λιβύης, που απομακρύνθηκε από τη θέση του το 2009 έπειτα από κατηγορίες για διαφθορά. Για τις υπηρεσίες του στην εκποίηση των λιβυκών πλουτοπαραγωγικών πηγών, ο Αλ Ισάουι τιμήθηκε από την αντιπολίτευση με τη θέση του υπουργού Εξωτερικών, καταδεικνύοντας τις προτεραιότητες της νέας εξωτερικής πολιτικής της χώρας.

Υπουργός Οικονομικών χρίστηκε ο Αλί Ταρχούνι, από τους πολλούς άγνωστους στους Λίβυους πολιτικούς που κατέφθασαν από το εξωτερικό. Ο 60χρονος, που έφυγε από τη Λιβύη το 1973, διωγμένος από το καθεστώς, ήταν λέκτορας Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον από το 1985 και επέστρεψε στην Αίγυπτο στις 27 Φεβρουαρίου, για να προσφέρει «οικονομικές συμβουλές στους εξεγερμένους». Βασικό του προσόν κατά τους «Νιου Γιόρκ Τάιμς» είναι ότι «καταλαβαίνει τη δυτική νοοτροπία». Και απόδειξη ότι ως επιβλέπων της νεοσυσταθείσας Λιβυκής Πετρελαϊκής Εταιρείας, που αντικατέστησε την κρατική πετρελαϊκή, της οποίας η περιουσία έχει παγώσει, έκλεισε ήδη συμφωνίες εξαγωγής πετρελαίου από τις ανατολικές επαρχίες. Ενδεικτική του εσωτερικού πολέμου στα σπλάχνα της αντιπολίτευσης είναι η δήλωσή του, «υπάρχει σύγχυση, αντιφατικές ανακοινώσεις για τους ηγέτες και τη λειτουργία τους. Υπήρξε ένα κενό που ανακλά το πώς σχηματίστηκε το συμβούλιο. Θα το καθαρίσουμε, το υπόσχομαι».

Το πιο αμφισβητούμενο, ωστόσο, πρόσωπο απ' όσα έφτασαν για να «συνδράμουν την επανάσταση» στη Λιβύη, είναι ο Χαλίφα Χίφτερ (επίσης αναφερόμενος ως Χάφτερ ή Χέφτερ), που επέστρεψε από τις ΗΠΑ στα μέσα Μαρτίου και διορίστηκε επικεφαλής των στρατιωτικών επιχειρήσεων της αντιπολίτευσης. Οι μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες ούτε καν ανέφεραν το όνομά του, ενώ σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές εφημερίδες φιλοξένησαν συνεντεύξεις του, όπου παραλείπεται ωστόσο ένα βασικό στοιχείο: ότι ηγήθηκε μιας ένοπλης ομάδας, του Εθνικού Μετώπου Σωτηρίας της Λιβύης (NFSL), που χρηματοδοτήθηκε και εκπαιδεύτηκε από τη CIA για να ανατρέψει τον Καντάφι, όπως αποκαλύπτει στο Asian Pacific Journal ο Πίτερ Ντέιλ Σκοτ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ και συγγραφέας τού «Η αμερικανική πολεμική μηχανή». Σύμφωνα με την «Μοντ Ντιπλοματίκ», οι «πρακτορικοί δεσμοί» σφυρηλατήθηκαν το 1987 όταν ο Χίφτερ -που ως συνταγματάρχης του Καντάφι πολεμούσε στο Τσαντ κατά του καθεστώτος Χεμπρέ- λιποτάκτησε και πέρασε στις γραμμές του NFSL, όπου δημιούργησε τη δική του πολιτοφυλακή και πάλι με χρήματα της CIA, η οποία όταν ανατράπηκε ο Χεμπρέ το 1990 ανέλαβε να τον φυγαδεύσει στις ΗΠΑ μαζί με άλλους μαχητές.

Εκτοτε το NFSL συνέχισε τη δράση του οργανώνοντας επιθέσεις στη Λιβύη αλλά και συνέδρια στην Ουάσιγκτον. Οσο για τον Χίφτερ, κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς δουλειά έκανε για να συντηρήσει τη μεγάλη του οικογένεια ζώντας στην Βιρτζίνια, μόλις λίγα χιλιόμετρα από την έδρα της CIA.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Λιβύη
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος