Έντυπη Έκδοση

Η Διεθνής της πιστοποίησης

Σε ολόκληρο τον πλανήτη, το 2007 καλλιεργούνταν με τη μέθοδο της βιολογικής καλλιέργειας περισσότερα από 300 εκατομμύρια στρέμματα.

Η εντατική βιολογική γεωργία γενικεύεται ακολουθώντας την ίδια παραγωγικίστικη πλειοδοσία που χαρακτήριζε τη συμβατική γεωργία και η οποία καταγγελλόταν από τους ιδρυτές της πρώτης. Οι πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στη βιομηχανία των τροφίμων και οι μεγάλοι γαιοκτήμονες δημιουργούν επικερδείς μονοκαλλιέργειες, οι οποίες έχουν εξαγωγικό προσανατολισμό. Οι φτωχοί αγρότες της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής καλούνται και αυτοί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του κλάδου. Οι ισχυρές εμπορικές εταιρείες από τις οποίες εξαρτώνται απόλυτα, τους αναθέτουν την παραγωγή βιολογικών τροφίμων που προορίζονται για τους εύπορους πληθυσμούς των βιομηχανικών χωρών.

Στη Λατινική Αμερική και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, σε δεκάδες χιλιάδες στρέμματα με την πλέον εύφορη γη, βιολογικά αγροκτήματα παράγουν δημητριακά ή σόγια. Στην Παλαιστίνη, στην Κοιλάδα του Ιορδάνη, την οποία έχουν καταλάβει οι ισραηλινοί έποικοι, ένα μέρος της γης χρησιμοποιείται για την παραγωγή βιολογικών τροφίμων και λαχανικών(1). Στη Βραζιλία, 200.000 στρέμματα όπου καλλιεργείται βιολογικό ζαχαροκάλαμο ανήκουν σε έναν μονάχα γαιοκτήμονα. Στην Τουρκία, χιλιάδες μικροκαλλιεργητές εξάγουν ολόκληρη την παραγωγή σταφυλιών, σύκων, βερίκοκων... Εισάγονται φασολάκια από την Κένια, πατάτες από την Αίγυπτο... Ολα τα εισαγόμενα προϊόντα φέρουν το σήμα ιδιωτικών οργανισμών πιστοποίησης του βιολογικού χαρακτήρα τους, το οποίο τους ανοίγει τις πόρτες των αγορών· όμως, η πιστοποίηση αδιαφορεί για τον σεβασμό της βιοποικιλότητας, του περιβάλλοντος, του δικαιώματος των αγροτών να διαθέτουν γη, της διατροφικής ασφάλειας κάθε χώρας...

Το φοινικέλαιο που παράγεται από τον κολομβιανό όμιλο Daabon, το οποίο συναντάμε στην Ευρώπη στη σύνθεση των περισσότερων μεταποιημένων βιολογικών προϊόντων, έχει μετατραπεί σε σύμβολο των νέων διακυβευμάτων της αγοράς. Η Daabon διαθέτει εκτάσεις δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων στα οποία καλλιεργούνται με βιολογικό τρόπο φοίνικες ελαιοπαραγωγής, κακαόδεντρα και μπανανιές: η παραγωγή της εξάγεται στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσω ενός πολύπλοκου δικτύου θυγατρικών εταιρειών, ο όμιλος ελέγχει το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής βιοκαυσίμων της χώρας, καθώς και μια πολυτελή μαρίνα.

Ο κολομβιανός δημοσιογράφος Αλφρέντο Μολάνο Μπράβο έχει υπολογίσει ότι ο ετήσιος κύκλος εργασιών του ομίλου ανέρχεται στα 120 εκατομμύρια δολάρια(2). Η οικογένεια Νταβίλα, που είναι ιδιοκτήτρια του ομίλου, διατηρεί ιδιαίτερα στενούς δεσμούς με τον πρώην πρόεδρο, Αλβάρο Ουρίμπε. Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων θητειών του (συντηρητικού) προέδρου, ο στρατός διέπραξε χιλιάδες δολοφονίες και επιδόθηκε, με τη βοήθεια παραστρατιωτικών ομάδων, στη μαζική εκδίωξη από τη γη τους πολλών αγροτικών κοινοτήτων της υπαίθρου, έτσι ώστε οι ισχυροί γαιοκτήμονες να δημιουργήσουν μεγάλες φυτείες, στις οποίες, μεταξύ άλλων παράγεται φοινικέλαιο. Ο Μάριο Μεζία Γκουτιέρες, συγγραφέας και καθηγητής γεωπονίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κολομβίας, είναι κατηγορηματικός: «Στην Κολομβία, η μαζική μετατροπή εκατομμυρίων στρεμμάτων γης σε "βιολογικές" ή "αειφόρες" φυτείες παραγωγής φοινικέλαιου είναι μέρος ενός σχεδίου το οποίο συνδέεται απόλυτα με τους παραστρατιωτικούς».

Κι όμως, στη Γαλλία, αυτό το φοινικέλαιο εξακολουθεί να πιστοποιείται ως «βιολογικό» από τον οργανισμό πιστοποίησης Ecocert και η διεύθυνση της Biocoop συνεχίζει να προσφέρει την υποστήριξή της στον κολομβιανό όμιλο. Τον Ιούλιο του 2010, η διοίκηση του ιστορικού δικτύου εμπορίας βιολογικών προϊόντων απευθυνόταν ως εξής στα μέλη του συνεταιρισμού: «Η πολιτική συγκυρία της Κολομβίας, τα έθιμα της χώρας (...) εξηγούν την πολυπλοκότητα της κατάστασης και τα διακυβεύματα τα οποία πιθανόν να επιχειρήσει να προβάλει μια αρνητική εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης, η οποία θα στηρίζεται στα "δυτικά" στερεότυπα(3)».

PHILIPPE BAQUE

1. Τα βιολογικά προϊόντα που πωλούνται με τη σφραγίδα «Made in Israel» θα εισάγονται σύντομα στη Γαλλία από την ισραηλινή εταιρεία Agrexco, μέσω του εμπορευματικού τερματικού σταθμού της Σετ.

2. Alfredo Molano Bravo, «Μ―s claro no canta un gallo», 3 Οκτωβρίου 2009, www.elespectador.com

3. «Daabon et huile de palme: le point», ντοκουμέντο της 6ης Ιουλίου 2010, το οποίο η διοίκηση της Biocoop έθεσε στη διάθεση των συνεταιριστών.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Le Monde diplomatique