Έντυπη Έκδοση

Ελληνικό: ο ρεαλισμός του μητροπολιτικού πάρκου

Εως πρόσφατα επρόκειτο να δημιουργήσουμε στο Ελληνικό το «μεγαλύτερο πάρκο» στην Ευρώπη.

Τώρα ετοιμαζόμαστε για τη «μεγαλύτερη τσιμεντοποίηση» δημοσίου χώρου της Αθήνας, αν ευοδωθούν τα σχέδια «αξιοποίησης» του πρώην αεροδρομίου. Εξετάζοντας το θέμα «Ελληνικό» με ψυχραιμία αλλά και ευρύτητα, θα δούμε ότι:

*Στην Αθήνα λείπουν 50.000 στρ. ελεύθερων εκτάσεων/πράσινου προκειμένου να γίνει σχετικά βιώσιμη.

*Η οικοδόμηση της πρωτεύουσας συνεχίζεται, αφού η αστυφιλία διατηρείται.

*Οι πυρκαγιές και οι λεηλασίες των περιαστικών δασών δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα εκλείψουν, ενώ αντιθέτως είναι μάλλον σίγουρο πως η όποια αγροτική γη έχει μείνει στην Αττική θα εξακολουθήσει να μετατρέπεται σε οικόπεδα.

*Η οικονομική κατάρρευση θα αποκλείσει για χρόνια σοβαρές ενέργειες για απαλλοτριώσεις, παρεμβάσεις και εξωραϊσμούς υπέρ του περιβάλλοντος.

*Η κλιματική αλλαγή, μικρότερη ή μεγαλύτερη, θα επιβαρύνει τις συνθήκες στο κλεινόν άστυ.

Τα μέσα για να αντιμετωπιστούν σχετικά οι οικολογικές παρενέργειες αυτών των τάσεων είναι περιορισμένα. Πολεοδόμοι και περιβαλλοντολόγοι θεωρούν ένα από τα κύρια τη δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων. Αυτά αποτελούν, για τα αστικά δεδομένα, μεγάλες εκτάσεις βιοποικιλότητας και πρασίνου, που μπορούν να επηρεάσουν τις περιβαλλοντικές συνθήκες της υπόλοιπης πόλης. Τα τοπικά μικρά πάρκα είναι σημαντικά, αλλά λειτουργούν διαφορετικά. Η δε Αθήνα διαθέτει πλέον μόνο τρία σημεία για μητροπολιτικά πάρκα. Είναι το υπάρχον Πάρκο Τρίτση (που αγωνίζεται να επιβιώσει), το ημιτελές και ακρωτηριασμένο Πάρκο Γουδή (900 στρ. από τα συνολικά 3.500) και εκείνο που μπορεί να γίνει στο Ελληνικό.

Από δίπλα υπάρχει ο «ρεαλισμός» αυτών που θέλουν να παραχωρείται για εμπορική αξιοποίηση περίπου το 70% του Ελληνικού, προκειμένου, όπως υπολογίζουν, να εισπραχθούν 5-6 δισ. ευρώ. Εδώ, όμως, ξεκινούν μια σειρά από άλλες διαπιστώσεις.

*Η σχεδιαζόμενη «αξιοποίηση» αποτελεί τη χειρότερη εκδοχή όλων των υπαναχωρήσεων που εμφανίστηκαν για τη δημιουργία πάρκου στο Ελληνικό ήδη από το 2003 (δηλαδή πολύ πριν τη δημοσιονομική κατάρρευση).

*Τα προβλεπόμενα έσοδα μπορούν να εξαφανιστούν στη μαύρη τρύπα μιας δημοσιονομικής απόκλισης λίγων μηνών· αντίθετα, τα εκατ. τ.μ. που σχεδιάζεται να οικοδομηθούν θα είναι ορατά για 10ετίες, είτε χρησιμοποιούνται, είτε έχουν περιπέσει σε αχρηστία, αν αναλογιστούμε τη μακρά οικονομική ύφεση που θα ζήσει η Ελλάδα, τη διεθνή κρίση του real estate και την υπερπροσφορά επαγγελματικών χώρων, mall, ξενοδοχείων κλπ. στην Αθήνα.

*Η είσπραξη μερικών δισ. για το Δημόσιο από τους όποιους επενδυτές είναι μάλλον «ουτοπική», αν δούμε ότι το κράτος αδυνατεί να ενθυλακώσει τα περισσότερα από τα απλώς... 80 εκατ. ευρώ που είναι οι μισθώσεις για τους αθλητικούς και εκθεσιακούς χώρους που υπάρχουν ήδη στο Ελληνικό και στις εγκαταστάσεις του Αγ. Κοσμά· στις δε περιπτώσεις των άλλων μεγάλων παραχωρήσεων που έγιναν από το Δημόσιο τα τελευταία χρόνια για εμπορική-τουριστική εκμετάλλευση, όπως είναι το συγκρότημα του πρώην «Ξενία» στο Λαγονήσι, οι μαρίνες Φαλήρου και Ζέας, καθώς και τα ξενοδοχεία «Ξενία», «Ξενία Παλλάς» και «Αμφιτρύων» στο Ναύπλιο, το κράτος ίσως φτάσει να επιστρέψει πολλαπλάσια και τα περιορισμένα που εισέπραξε έως το 2008, αν τα δικαστήρια δικαιώσουν τις προσφυγές των επενδυτών.

*Οι επαγγελίες του κ. Παμπούκη για δημιουργία 35.000 θέσεων εργασίας, όσο κι αν ακούγονται ευχάριστες σε εποχή μαζικής ανεργίας, είναι δημαγωγικές, μια και δεν έχουν προηγούμενο στην οικονομική ιστορία μας -όσοι επιθυμούν να αποκτήσουν εικόνα για τις προθέσεις του Κατάρ, ας πληροφορηθούν τη διαμάχη που έχει ανοίξει με το κυπριακό κράτος για την «αξιοποίηση» σημαντικής δημόσιας έκτασης στην περιοχή Χίλτον της Λευκωσίας.

Η ιδέα δημιουργίας πάρκου αμιγούς πρασίνου και στα 5.500 στρέμματα του πρώην αεροδρομίου ίσως ήταν πάντα υπερβολική. Η δημιουργία, όμως, Μητροπολιτικού Πάρκου, με πράσινο στα 2.500 στρ. και ήπιες, ανταποδοτικές και κοινωφελείς δραστηριότητες στα υπόλοιπα 3.000, όπως προβλέπει σχετική μελέτη του ΕΜΠ, φαίνεται εφικτή και οικονομική. Σύμφωνα μ' αυτή, θα στοιχίσει περίπου 100 εκατ. ευρώ η αναδιαμόρφωση και 10-12 εκατ. η ετήσια διαχείριση. Τέτοια ποσά είναι δυνατό να βρεθούν ακόμη και σήμερα, μέσα από διαφορετική αξιοποίηση του ίδιου του χώρου, που μπορεί να αποφέρει, εκτός από περιβαλλοντικά οφέλη, και ορισμένα ευρύτερα για την οικονομία της Αθήνας, τον τουρισμό και την απασχόληση.

Η ολοκλήρωση ενός τέτοιου Μητροπολιτικού Πάρκου θα πάρει ίσως δεκαετίες, όπως δείχνει η ιστορία των μεγάλων πάρκων διαφόρων πρωτευουσών. Μπορεί, όμως, από τα πρώτα χρόνια να λειτουργήσει ευεργετικά για τους σημερινούς κατοίκους και, ιδίως, να αφήσει το περιθώριο στις νεότερες γενιές να φτιάξουν μια πιο βιώσιμη πόλη. Και τελικά, αν χρειάζεται να πουλήσουμε μερικά «ασημικά» για να σωθούμε, δεν μπορεί να γίνει το ίδιο με τα «χρυσαφικά», στα οποία συγκαταλέγεται το Ελληνικό...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Αρθρο