Έντυπη Έκδοση

Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΟΣ Γ. ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ

Στόχος, η κινητοποίηση των λαών της Ευρώπης

«Στόχος μας είναι να κινητοποιηθούν ο λαός μας και οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί, ώστε να μην πληρώσουν την κρίση μόνον οι εργαζόμενοι και οι φτωχοί», τονίζει ο συνταγματολόγος Γιώργος Κατρούγκαλος, μιλώντας στην «Ε» για τους στόχους της διεθνούς συνάντησης με θέμα «Χρέος και λιτότητα: Από τον παγκόσμιο Νότο στην Ευρώπη», που ξεκινά σήμερα στο αμφιθέατρο της Νομικής Σχολής.

Τη συνάντηση, η οποία θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή, διοργανώνει η Ελληνική Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) επί του δημόσιου χρέους σε συνεργασία με κινήσεις κατά του χρέους από την Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική, την Ασία και την Αφρική.

Τις εργασίες της διεθνούς συνάντησης θα ανοίξει σήμερα το απόγευμα στις 17.00 η ανεξάρτητη βουλευτής Σοφία Σακοράφα. Την Κυριακή, τελευταία ημέρα των εργασιών, θα παρουσιαστεί η διακήρυξη της Αθήνας για το χρέος. Η πρωτοβουλία για δημιουργία ελληνικής ΕΛΕ έχει βρει ανάλογους μιμητές στην Ιρλανδία, όπου προχθές ανακοινώθηκε αντίστοιχη κίνηση, με τη στήριξη της Γενικής Ομοσπονδίας Εργαζομένων Unite, ενώ ανάλογες ζυμώσεις έχουν ξεκινήσει και στην Πορτογαλία.

Ποιος είναι ο στόχος της διακήρυξης της Αθήνας, με την οποία κλείνει το τριήμερο διεθνές συνέδριο για το χρέος;

Ο στόχος μας είναι να κινητοποιηθούν ο λαός μας και οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί, ώστε να μην πληρώσουν την κρίση μόνον οι εργαζόμενοι και οι φτωχοί. Η επιστημονική ενημέρωση και η μεταφορά της εμπειρίας από άλλες χώρες αποτελούν το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή.

Υπάρχει θέμα νομιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους;

Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου έχει ακριβώς σκοπό να διερευνήσει σε βάθος το κατά πόσο το χρέος έχει πλευρές που μπορεί να θεωρηθούν αντίθετες με το διεθνές δίκαιο ή, εν πάση περιπτώσει, ανομιμοποίητες, με την έννοια του «επονείδιστου» χρέους (odious debt).

Από πλευράς διεθνούς δικαίου, όμως, υπάρχει και άλλη άμυνα: η επίκληση «κατάστασης ανάγκης», με την έννοια ότι όταν τα κράτη βαρύνονται με υποχρεώσεις έναντι των οφειλετών τους, τις οποίες δεν μπορούν να εκπληρώσουν παράλληλα με τις υποχρεώσεις τους έναντι του λαού τους, είναι οι βασικές κοινωνικές λειτουργίες που έχουν προτεραιότητα. Από το 1956 έως σήμερα πάνω από 80 οφειλέτριες χώρες προχώρησαν σε μονομερή ή συναινετική αναδιάρθρωση χρέους με μία από τις δύο αυτές νομικές βάσεις, διαγράφοντας χρέη ύψους πάνω από 550 δισεκατομμύρια δολάρια.

Διακεκριμένοι νομικοί έχουν εγείρει επίσης θέμα συνταγματικότητας κατά του Μνημονίου. Υπάρχει βάση στην ένσταση αυτή;

Κατάφωρη αντισυνταγματικότητα

Υπάρχει κατάφωρη αντισυνταγματικότητα, τόσο σε τυπικό όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο. Αφ' ενός οι διεθνείς συμβάσεις που αποτελούν τη βάση των διαδοχικών επικαιροποιημένων μνημονίων ουδέποτε κυρώθηκαν από τη Βουλή, όπως επιτάσσει το άρθρο 36 του Συντάγματος. Αφ' ετέρου οι νόμοι που το θέτουν σε εφαρμογή είναι αντίθετοι με συνταγματικά κατοχυρωμένα κοινωνικά δικαιώματα και διεθνείς συμβάσεις εργασίας.

Υπάρχουν ενστάσεις για τα θέματα χρέους ακόμη και από τα Ηνωμένα Εθνη. Είναι έτσι;

Η Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου των Η.Ε. στο σχέδιο σύμβασής της για την Ευθύνη των Κρατών από Παράνομες Πράξεις του 2001 αλλά και το Διεθνές Διαιτητικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας (ICSID, Case Νο. ARB/02/16 κ.ά.) δέχονται ότι τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή υποχρέωσή τους, όπως οι δανειακές.*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Οικονομική κρίση
Ευρωπαϊκή Ένωση