Έντυπη Έκδοση

ΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΙΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΣΕ ΑΘΩΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ 1980

Από τον Κουμή στη ζαρντινιέρα και τον Αλέξη

Από τη Σταματίνα Κανελλοπούλου και τον Ιάκωβο Κουμή, τους διαδηλωτές που ξεψύχησαν στο πεζοδρόμιο από τον κτηνώδη ξυλοδαρμό των αστυνομικών το 1980, την εν ψυχρώ εκτέλεση του Μιχάλη Καλτεζά, τον ανηλεή ξυλοδαρμό στη Θεσσαλονίκη του φοιτητή Αυγουστίνου Δημητρίου, μέχρι τον βαρύτατο τραυματισμό του 31χρονου στην πορεία της περασμένης Τετάρτης, τα περιστατικά της ωμής αστυνομικής βίας δεν γνωρίζουν φραγμό.

Ιανουάριος 1991: η πυρκαγιά που προκλήθηκε στο κτίριο Κ. Μαρούση από ρίψη δακρυγόνου στοίχισε τη ζωή σε 4 άτομα. Ιανουάριος 1991: η πυρκαγιά που προκλήθηκε στο κτίριο Κ. Μαρούση από ρίψη δακρυγόνου στοίχισε τη ζωή σε 4 άτομα. Η τελευταία επίθεση των ΜΑΤ με βροχή από δακρυγόνα και τα άγρια χτυπήματα κατά δεκάδων διαδηλωτών, δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη βίαιη επίθεση που εκδηλώνεται τα τελευταία χρόνια. Κάθε φορά που κυβερνητικές πολιτικές πυροδοτούσαν έντονες κοινωνικές διαμαρτυρίες, οι αστυνομικές δυνάμεις φρόντιζαν να επιβάλλουν την τάξη. Πολύ περισσότερο στις μέρες μας που η έκδηλη κοινωνική οργή λόγω μνημονίου πρέπει να αντικατασταθεί από φόβο...

*Νοέμβρης 1980. Η κυβερνητική απαγόρευση για πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου, και η παράκαμψή της από φοιτητές κυρίως της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, γίνεται αφορμή να εξαπολυθεί μία απίστευτα βίαιη επίθεση των αστυνομικών εναντίον τους. Εκείνο το απόγευμα η 21χρονη Σταματίνα Κανελλοπούλου, εργάτρια από το Περιστέρι, πέφτει αιμόφυρτη στο πεζοδρόμιο της οδού Πανεπιστημίου. Αφήνει την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο και το πόρισμα του ιατροδικαστή σοκάρει: «Δεκαοκτώ χτυπήματα στο κρανίο, πολλαπλά κατάγματα και βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση». Θύμα άγριας επίθεσης έπεσε στην πλατεία Συντάγματος ο κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής. Οταν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ήταν κλινικά νεκρός. Για τον άδικο θάνατο των δύο νέων δεν τιμωρήθηκε κανένας.

*Νοέμβρης 1985. Ο 15χρονος μαθητής Μιχάλης Καλτεζάς πυροβολείται και δολοφονείται από τον αστυνομικό Αθ. Μελίστα στα Εξάρχεια, κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου, μετά τη ρίψη βόμβας μολότοφ σε κλούβα της αστυνομίας.

*Σεπτέμβρης 1986. Ο 60χρονος εργάτης Αγγελος Μαυροειδής πραγματοποιούσε καθιστική διαμαρτυρία μαζί με 600 συναδέλφους του έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας. Τραυματίζεται βαριά, ύστερα από βίαιη απώθηση των ΜΑΤ. Πεθαίνει λίγες μέρες μετά στο ΚΑΤ έπειτα από μετατραυματική επιπλοκή.

*Ιανουάριος 1991. Μία μέρα μετά τη δολοφονία του καθηγητή Τεμπονέρα, μικροεπεισόδια στις παρυφές διαδήλωσης της Αθήνας κατέληξαν σε πολύωρες συγκρούσεις διαδηλωτών με τα ΜΑΤ. Από τα εκατοντάδες δακρυγόνα που ρίχτηκαν, κάποιο προκάλεσε πυρκαγιά στο βιβλιοχαρτοπωλείο «Λιβάς» και στο κτίριο Κ. Μαρούσης. Νεκρά από ασφυξία ανασύρθηκαν τέσσερα άτομα. Η υπηρεσιακή ΕΔΕ έκλεισε την υπόθεση, κάνοντας λόγο για «εμπρησμό του κτιρίου από αναρχικούς», παρά την ύπαρξη πολλών επώνυμων μαρτύρων για την αιτία της πυρκαγιάς. Εξι χρόνια αργότερα, με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, η πυρκαγιά χαρακτηρίστηκε βομβιστική ενέργεια και αποδόθηκε είτε σε ρίψη βόμβας μολότοφ από τους αναρχικούς, είτε σε ρίψη δακρυγόνων με ειδικά τουφέκια από τους αστυνομικούς.

*Νοέμβρης 2006. Η γνωστή υπόθεση της ζαρντινιέρας. Ο κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου ξυλοκοπείται βάναυσα από οκτώ αστυνομικούς με πολιτικά. Παρών στο επεισόδιο ήταν και ο διευθυντής της κρατικής ασφάλειας. Η αστυνομία αναφέρει ότι ο 24χρονος σπουδαστής έπεσε και χτύπησε σε ζαρντινιέρα! Τους διαψεύδουν τηλεοπτικές και ερασιτεχνικές κάμερες που κατέγραψαν το περιστατικό. Το Δεκέμβριο του 2008 οι οκτώ καταδικάστηκαν. Το πρωτοβάθμιο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης τους επέβαλε ποινή φυλάκισης από 15 έως 39 μήνες, με τριετή αναστολή. Η απόφαση που θεωρήθηκε αρκούντως επιεικής, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων.

Νοέμβριος 1985: ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς έχει πέσει νεκρός από σφαίρες του αστυνομικού Αθ. Μελίστα. Νοέμβριος 1985: ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς έχει πέσει νεκρός από σφαίρες του αστυνομικού Αθ. Μελίστα. *2006-2007: Είναι οι χρονιές των μαζικών πανεκπαιδευτικών συλλαλητηρίων των φοιτητών ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και στο νόμο-πλαίσιο. Σε όλες τις πορείες δημιουργείται πανδαιμόνιο από τις αναίτιες σφοδρές επιθέσεις των ΜΑΤ. Την ημέρα ψήφισης του νόμου πλαισίου, πραγματοποιείται μία από τις μεγαλύτερες πανεκπαιδευτικές διαδηλώσεις των τελευταίων ετών. Η αστυνομία απαντά με γενικευμένη βία κατά μαθητών και φοιτητών, που θεωρήθηκε πρωτοφανής. Οι συγκρούσεις είναι σφοδρές και στα νοσοκομεία μεταφέρονται δεκάδες τραυματίες. Σημειώνεται επίσης πογκρόμ συλλήψεων.

*2008-2011. Η δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου πυροδότησε μια κοινωνική έκρηξη που όμοιά της δεν έχει ζήσει μεταπολιτευτικά η χώρα... Τις επόμενες χρονιές, στις επετείους που θα ακολουθήσουν αλλά και στις πορείες του Πολυτεχνείου (που σχεδόν συμπίπτουν χρονικά), η αστυνομική βία θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο: προληπτικές συλλήψεις, άφθονα χημικά και βάρβαρα χτυπήματα στέλνουν στο νοσοκομείο δεκάδες διαδηλωτές με ανοιγμένα κεφάλια. Οι ίδιες τακτικές καταστολής ακολουθήθηκαν στη μεγαλειώδη διαδήλωση της 5ης Μαΐου 2010 κατά του μνημονίου, που σημαδεύτηκε από το θάνατο τριών ανθρώπων στη Μαρφίν.

*Τον περασμένο Δεκέμβριο επικρατεί ξανά αναβρασμός στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Στις διαδηλώσεις, μοτοσικλετιστές της ομάδας ΔΙΑΣ επιτίθενται σε μέλη της οργάνωσης «Δικαίωμα». Συλλαμβάνουν ένα διαδηλωτή, στον οποίο χρεώνουν ότι φορούσε κουκούλα και τους επιτέθηκε (κακούργημα). Φωτογραφικά ντοκουμέντα αποδεικνύουν ότι η ΕΛ.ΑΣ. ψεύδεται και η ομάδα καταθέτει μηνύσεις εναντίον των αστυνομικών ΔΙΑΣ. Τον ίδιο χρόνο καταγράφονται περιστατικά διεμβολισμού διαδηλωτών από μηχανές της ΕΛ.ΑΣ. Αλλά και στην Κερατέα, τα ΜΑΤ συμπεριφέρονταν σαν στρατός κατοχής. Καταγράφηκαν δεκάδες τραυματισμοί πολιτών, ενώ οι μαρτυρίες των κατοίκων αναφέρουν ρίψη χημικών με κατευθείαν βολή στους διαδηλωτές!

*Τα χειρότερα τα είδαμε μόλις την περασμένη Τετάρτη. Τα ΜΑΤ εξαπέλυσαν γενικευμένη επίθεση εναντίον των διαδηλωτών, βάφοντας την πανελλαδική απεργία με αίμα. «Ηταν ένα προμελετημένο έγκλημα. Ηταν δολοφονικός ο τρόπος που μας χτύπησαν. Χωρίς καμία αφορμή, λόγο και αιτία, άρχισαν να ρίχνουν δακρυγόνα και να επιτίθενται. Ο κόσμος άρχισε να τρέχει, οι αλυσίδες έσπασαν. Βρεθήκαμε μπροστά στα ΜΑΤ. Από τους δύο πρώτους κατάφερα να ξεφύγω. Ο τρίτος με περίμενε. Είχε στήσει καρτέρι. Με χτύπησε στο κεφάλι μου, λες κι ήταν μπάλα. Σαν να χτύπαγε σίδερο. Τόσο σκληρά», λέει η Αργυρώ Σακκά, πρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων στο 7ο Νοσοκομείο του ΙΚΑ, η οποία νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Νίκαιας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Ελληνική Αστυνομία (ΕΛ.ΑΣ.)
Απεργίες και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας