Έντυπη Έκδοση

Οι Ισπανοί ξέσπασαν τελικά στις πλατείες

Διαμαρτυρία στα πρότυπα της αιγυπτιακής πλατείας Ταχρίρ για την κακή κατάσταση της οικονομίας

Κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός δεν το περίμενε. Ωστόσο, η τελευταία εβδομάδα πριν απ' τις σημερινές αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ισπανία επισκιάστηκε από τις νεολαιίστικες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που πραγματοποιούνται από την περασμένη Κυριακή σε πολλές πόλεις της χώρας.

Νέοι, άνεργοι, φοιτητές, δημόσιοι υπάλληλοι που το εισόδημά τους συρρικνώνεται, άρχισαν να συγκεντρώνονται κατά εκατοντάδες ή χιλιάδες στις κεντρικές πλατείες πολλών ισπανικών πόλεων για να καταγγείλουν ένα πολιτικό σύστημα που τους περιθωριοποιεί και να απαιτήσουν «Αληθινή Δημοκρατία τώρα» (Democracia real ya), όπως είναι η ονομασία και το σύνθημα της πλατφόρμας που οργάνωσε τις διαδηλώσεις μέσω Facebook και Twitter.

Χωρίς ακόμα να μπορεί να μιλήσει κανείς για μαζικό κίνημα, είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται μια διαμαρτυρία διαρκείας κόντρα στην κρίση. Το περίεργο είναι πώς δεν εμφανίστηκε πολύ νωρίτερα. Η Ισπανία έχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στην ευρωζώνη (21,3%) και ειδικά μεταξύ των νέων (45%). Από πέρυσι, ενώ η χώρα κινείται σε πνεύμα περικοπών και αυστηρής λιτότητας, οι αντιδράσεις δεν ήταν ανάλογες της κατάστασης. Είχε γίνει μόνο μια γενική απεργία και αυτή χωρίς καθολική συμμετοχή, κάποιες άλλες σε μεμονωμένους επαγγελματικούς κλάδους, ενώ οι όποιες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ήταν σποραδικές και χωρίς να συγκεντρώνουν πλήθη κόσμου.

Αυτά, ώς την περασμένη εβδομάδα, οπότε η «χαμένη γενιά», όπως τη βάφτισε το ΔΝΤ του εκπεσώντος Ντομινίκ Στρος-Καν, αποφάσισε να υψώσει τη δική της φωνή καταλαμβάνοντας τις πλατείες. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η πολυήμερη κατάληψη της Πουέρτα δελ Σολ, μιας από τις πιο κεντρικές πλατείες της Μαδρίτης και σήμα-κατατεθέν της πόλης. «Η πλατεία Ταχρίρ μετακόμισε στη Σολ» σχολίασε η εφημερίδα «El Pais». Η Σολ, βέβαια, μπορεί να μην έγινε ακριβώς Ταχρίρ, αλλά τα μηνύματα των νέων ακούστηκαν πιο δυνατά από τα προεκλογικά «θα».

«Να πληρώσουν οι υπεύθυνοι για την κρίση», ήταν ένα από τα κυρίαρχα συνθήματα των συγκεντρωμένων, πολλοί από τους οποίους καλούσαν τον κόσμο σε αποχή από την κάλπη. Αλλοι, είχαν εναλλακτικές προτάσεις: «Μην ψηφίσετε κανέναν από τους δύο μεγάλους. Υπάρχουν κι άλλα κόμματα». «Δεν ξέρω αν θα βγει τίποτα από όλα αυτά», είπαν άλλοι, «τουλάχιστον όμως ας μάθουν οι πολιτικοί ότι δεν είμαστε ηλίθιοι».

Αυτοί, βέβαια, ερμηνεύουν τα πράγματα με το δικό τους τρόπο. Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα, το οποίο αναμένει γερή ήττα στις σημερινές εκλογές, «κατανοεί τα αιτήματα των νέων και συμπάσχει μαζί τους». Το δεξιό Λαϊκό Κόμμα βλέπει πίσω από τις κινητοποιήσεις «δάκτυλο της άκρας αριστεράς» (θυμίζουν άραγε τίποτα όλα αυτά;). Ωστόσο, είτε η επόμενη μέρα βρει τους σοσιαλιστές λιγότερο πληγωμένους από ό,τι δείχνουν τα προγνωστικά είτε όχι, ο Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο, παρ' όλο που έχει δηλώσει πως δεν θα διεκδικήσει άλλη θητεία, θα είναι πρωθυπουργός για άλλο ένα χρόνο. Και αυτός, και πολύ περισσότερο ο διάδοχός του στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, και ο δεξιός Μαριάνο Ραχόι που φιλοδοξεί να γίνει πρωθυπουργός, πρέπει να χειριστούν μια παραπαίουσα οικονομία και να δώσουν ελπίδα στη «χαμένη γενιά». Μια γενιά, που, όπως φαίνεται, δεν σκοπεύει να κάθεται άλλο βουβή και αμέτοχη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Ισπανία
Για το ίδιο θέμα
Το κίνημα της πλατείας: από την Πουέρτα δελ Σολ στο Σύνταγμα