Έντυπη Έκδοση

7 ΕΛΛΗΝΕΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΙΣΧΥΡΟΙ, ΑΠΑΝΤΟΥΝ

Οι Κροίσοι, της κρίσης...

Πολλοί τον αποκάλεσαν προφήτη! Αν και στον ίδιο δεν αρέσει καθόλου αυτός ο χαρακτηρισμός. Είναι ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν, ο διάσημος οικονομολόγος που ήρθε στην Αθήνα. Τα είχε προβλέψει σχεδόν όλα: όταν πριν από 4-5 χρόνια έλεγε πως όταν μιλάμε για οικονομική κρίση, δεν ξεκινάμε υποθετικά. Οχι με το αν θα έρθει, αλλά απλώς με το πότε.

Τίποτα δεν είναι χειρότερο, υπογραμμίζει, από τον φόβο μήπως η σωτηρία είναι... σοσιαλιστική!

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, πως οι «Washington Times» αποκάλεσαν ειρωνικά «σύντροφο» τον Ομπάμα και είδαν τις USA να μετατρέπονται σε USSA, δηλαδή Ηνωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Αμερικής, όταν ο νέος Αμερικανός πρόεδρος μίλησε για αναδιανομή του εθνικού πλούτου, και -μεταξύ άλλων- για αύξηση στους φόρους των οικονομικά ισχυρών κατά 100 δισεκατομμύρια δολάρια και αντίστοιχη μείωση των φόρων των οικονομικά ασθενέστερων.

Αντίστοιχη ήταν και η πρόταση του Βρετανού πρωθυπουργού Γκ. Μπράουν, που μίλησε για «έκτακτη εισφορά» των πλουσίων, ένα από τα μέτρα αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης.

Τι γίνεται όμως στη χώρα μας; Τι θα πράξει η «παραπαίουσα», όπως τη χαρακτηρίζει ο διεθνής Τύπος, κυβέρνηση;

Ο Γ. Παπανδρέου μίλησε κι εκείνος για «ριζικές αλλαγές στο φορολογικό σύστημα, μεταφέροντας τα βάρη από τους αδύναμους και τα μεσαία εισοδήματα στα υψηλά εισοδήματα και στον πλούτο, που φοροδιαφεύγει».

Τι λένε όμως και οι ίδιοι οι πλούσιοι; Οι οικονομικά ισχυροί, στους οποίους απευθυνθήκαμε, με δεδομένο ότι αυτή η κρίση πλήττει και τους ίδιους.

«Ε! Δεν θα πεινάσουν, κιόλας. Εχουν να φάνε και τα τρισέγγονά τους! Δεν τους λυπάμαι...» έλεγε χαριτολογώντας γνωστός δημοσιογράφος. «Ναι, αλλά εάν εμείς, που δεν λυπάστε, οδηγηθούμε στο κλείσιμο π.χ. μιας κολοσσιαίας επιχείρησης, αυτοί που επίσης θα την πληρώσουν θα είναι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι θα μείνουν άνεργοι», είναι η... πλουσιοπάροχη απάντηση.

Είναι διατεθειμένος λοιπόν -θέλοντας και μη- ο πλούτος της χώρας να πληρώσει περισσότερους φόρους τώρα; Ενα μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης.

Δύο, λοιπόν, είναι οι ερωτήσεις που τους θέσαμε.

1η ερώτηση:

Η μεγαλύτερη οικονομική κρίση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο δεν πλήττει μόνο τους οικονομικά αδύναμους, αλλά και τους ισχυρούς. Και τους μη έχοντες αλλά και τους κατέχοντες. Χάνεται, δηλαδή, πλούτος. Μες στο χάος, όμως, και την απόγνωση, πολλοί υποστηρίζουν ότι η κρίση έχει και θετικά: θα μειώσει την απληστία, τον υπερκαταναλωτισμό, τον παρασιτικό πλούτο. Τι πρέπει και μπορεί να γίνει και σε οικονομικό και σε πολιτικό επίπεδο;

2η ερώτηση:

Ως οικονομικά ισχυροί πολλοί από σας χάνετε πολλά από τα κέρδη σας. Αλλά δεν θα πεινάσετε κιόλας. Είστε διατεθειμένοι, λοιπόν, να βάλετε το χέρι στην τσέπη με μια έκτακτη φορολογική πολιτική για τα μεγάλα εισοδήματα, για να βοηθηθούν αυτοί που τα χάνουν όλα;

Και τι απαντούν; Ετσι όπως έχουμε καταντήσει, κανείς δεν πιστεύει ότι μια έκτακτη φορολογία των πλουσίων θα πάει εκεί που πρέπει και δεν θα σπαταληθεί, λένε πολλοί από τους συνομιλητές μας, οι οποίοι με «μισή καρδιά» δηλώνουν πως, θέλοντας και μη, θα υποταχθούν σε μια τέτοια φορολογική πολιτική.

Τονίζουν όμως πως το πρώτο βήμα της Πολιτείας θα πρέπει να είναι ο έλεγχος του δαπανηρότατου κράτους και, βεβαίως, το κυνήγι των φοροφυγάδων. Λες και πολλοί από τους φοροφυγάδες δεν είναι, εν πολλοίς, ανάμεσα στους οικονομικά ισχυρούς... Χαρακτηριστική, πάντως, είναι η απάντηση του Γ. Βερνίκου, πως κλειδί για το ξεπέρασμα της κρίσης είναι οι επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την πράσινη οικονομία. *

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΚΟΣ, εφοπλιστής

Αναζήτηση των φοροφυγάδων

1η ερώτηση:

«Δεν θα ήθελα να εμφανιστώ ως ειδήμων, ο οποίος έχει άποψη επί παντός επιστητού και να απαντήσω σχετικά με τις αναμφισβήτητα αρνητικές και τις ενδεχομένως μελλοντικά θετικές συνέπειες της παρούσης οδυνηρής οικονομικής κρίσης γενικά.

Ωστόσο, η κρίση στον τομέα της ναυτιλίας που εκδηλώθηκε σαν κρίση ναύλων, απότοκος της οικονομικής, είμαι βέβαιος ότι οφείλεται εν πολλοίς σε δικά μας λάθη και στη δική μας απληστία.

Αναφέρομαι στις αλόγιστες παραγγελίες νεότευκτων πλοίων, που λογικά θα υπερκάλυπταν τις παγκόσμιες μεταφορικές ανάγκες, ακόμη και αν συνεχίζονταν οι ρυθμοί οικ0νομικής ανάπτυξης που επικρατούσαν.

Πιστεύω ότι αυτή η απληστία θα περιοριστεί τουλάχιστον για όσο χρονικό διάστημα θα είναι νωπές οι αναμνήσεις των συνεπειών της, δηλαδή εις το εγγύς μέλλον. Εις το απώτερο μέλλον είναι ενδεχόμενο να υποπέσουμε στα ίδια λάθη».

2η ερώτηση:

«Η ελληνική ναυτιλία ποτέ δεν απέφυγε τις υποχρεώσεις της έναντι της χώρας. Το ελληνικό πλοίο είναι γνωστό ότι καταβάλλει φόρους ακόμη και όταν καταγράφεται ζημία από την εκμετάλλευσή του, όπως και στην παρούσα περίοδο.

Φρονώ όμως ότι το πρώτο βήμα της πολιτείας θα πρέπει να είναι η αναζήτηση εκείνων που διαθέτουν πολλά και δεν εισφέρουν καθόλου, των φοροφυγάδων. Είναι εκείνη η μερίδα των συμπολιτών μας που δεν συμμετέχουν καθόλου στην αναδιανομή του πλούτου.

Νομίζω ότι η αυστηρή εφαρμογή του "πόθεν έσχες" θα μπορούσε να προσφέρει πολλά στον δημόσιο κορβανά, διότι κανείς δεν επιθυμεί να συσσωρεύει πλούτο χωρίς να μπορεί να τον ξοδεύει».

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, βιομήχανος, πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ

Είμαι εξοργισμένος...

1η ερώτηση:

«Ας δούμε κάποτε την αλήθεια κατάματα. Σήμερα στην Ελλάδα, ανοργάνωτοι τελείως μπροστά στην οικονομική κρίση, πληρώνουμε τα σπασμένα 30 ετών σπατάλης και ασυδοσίας. Είχαμε μια τεράστια διόγκωση χρέους, την οποία ουδείς δάμασε.

Η επιχειρηματικότητα είναι, δυστυχώς, στη χώρα μας υπό διωγμόν. Τη βαράμε. Και ντρεπόμαστε και να το πούμε! Οι επιχειρηματίες εμφανίζονται σαν κάποιοι που πίνουν το αίμα του λαού. Η ανάπτυξη είναι μηδενική.

Είμαστε μια χώρα με σοβαρότατο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Το κράτος δεν είναι αξιόπιστο. Ε! Κάποτε φτάνουμε όλοι στα όριά μας. Είμαι εξοργισμένος και δεν το κρύβω».

2η ερώτηση:

«Οσο για την έκτακτη εισφορά των πλουσίων υπέρ των φτωχών, βεβαίως θα συνταχθώ με μια τέτοια ενδεχόμενη φορολογική πολιτική, αλλά διαφωνώ. Θα είναι μια βραχυπρόθεσμη κάλυψη της τρύπας στα Ταμεία. Και βεβαίως η φορολογία είναι άδικη. Και η φοροδιαφυγή μεγάλη.

Ομως ένα τέτοιο μέτρο είναι εύκολη λύση, στην οποία όμως προφανώς θα συμβάλουμε. Είναι στην ουσία ελεημοσύνη! Οι λίγοι, οι πλέον εύποροι, να σηκώσουν τα βάρη.

Ομως το πρόβλημα είναι το βαρύ, πολυπληθέστατο κράτος, που το βρίσκουμε μπροστά μας σε κάθε κρίση. Τη σπατάλη αυτή την κρατική των δημοσίων υπηρεσιών πρέπει να μειώσουμε. Πόσοι ζουν από το κράτος; Το επιβαρύνουν. Τέρμα η πολυτέλεια».

«Θα τα κάνατε αυτά, εάν γινόσασταν υπουργός Οικονομικών;» τον ρώτησα.

«Δεν θα δεχόμουν αυτό τον άχαρο ρόλο!..».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΡΝΙΚΟΣ, επιχειρηματίας, πρόεδρος της Greenpeace

Πράσινη οικονομία

1η ερώτηση:

«Είναι δυσάρεστο το ότι δεν καταφέραμε να ελέγξουμε τους κύκλους της οικονομίας. Από τους αρχαίους χρόνους γνωρίζουμε για τις "παχιές και ισχνές αγελάδες", αλλά ο κόσμος γίνεται όλο και πιο πολύπλοκος, όλο και πιο δύσκολο να ελεγχθούν η απληστία, η κερδοσκοπία, ο πανικός. Θέλω να πιστεύω ότι, όταν ξεπεράσουμε την κρίση, θα υπάρξουν θετικά μηνύματα για όλους και θα αποκτήσουμε καλύτερους μηχανισμούς ελέγχου των ακραίων διακυμάνσεων. Δεν πιστεύω σε απλοϊκές προσεγγίσεις, θεωρώ ότι ο έλεγχος της οικονομίας με σκοπό τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία είναι ένας δύσκολος ανθρώπινος στόχος και ότι πρέπει να είναι κάποιος πολύ προσεκτικός όταν μπερδεύει την ιδεολογία με τους κανόνες της οικονομίας. Κλειδί για το ξεπέρασμα της κρίσης είναι οι επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στην πράσινη οικονομία. Η κρίση κάποια στιγμή είναι σίγουρο ότι θα ξεπεραστεί. Το σημαντικό είναι να έχουμε βάλει θεμέλια για βιώσιμη ανάπτυξη και όχι για τα αδιέξοδα της προηγούμενης περιόδου».

2η ερώτηση:

«Προσωπικά πιστεύω ότι το σύστημα τείνει στη σοσιαλδημοκρατία. Δηλαδή ισχυρό κράτος, με δημοκρατία και ελευθερία, ελεύθερη αγορά, ελεγχόμενη όμως για τις ακραίες διακυμάνσεις και με αναδιανεμητικό χαρακτήρα. Τα οικονομικά ερωτήματα όμως, όταν τίθενται μονοδιάστατα, δημιουργούν παραπλανητικές εντυπώσεις. Δεν νομίζω ότι το ερώτημα, πέρα του αν ακούγεται ευχάριστα, είναι διατυπωμένο σωστά. Οι περισσότεροι θα ήθελαν να συνδράμουν ώστε να έχουμε ένα κράτος δικαίου, αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, δίκαιη φορολόγηση και να ενισχύονται οι "αδύναμοι". Αυτό θα πρέπει να αποτελεί μόνιμη πολιτική και όχι τυχαία και αποσπασματική, όπου τα αρνητικά μπορεί να είναι περισσότερα από τα θετικά».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, εφοπλιστής

Φταίει η απληστία

«Εγώ νυχτερινό γυμνάσιο τελείωσα. Αν με ρωτούσες για πλεούμενα θα μπορούσα να τα πω καλύτερα. Αλλά ευτυχώς έχουμε κι αυτούς του Harvard στο γραφείο, που βοηθούν!» ξεκίνησε γελώντας ο καπετάν Βασίλης:

1η ερώτηση:

«Η παρούσα κρίση πηγάζει από την ανθρώπινη απληστία και από την ελλιπή εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Φέρνει δε στο φως τα τρωτά σημεία του καπιταλιστικού συστήματος. Για να αποφύγουμε περαιτέρω επιδείνωση, οι προτεραιότητες σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο θα πρέπει να είναι: α) Η άμεση εφαρμογή μέτρων όπως η παροχή ρευστότητας, η δημοσιονομική παρέμβαση και η τόνωση της εμπιστοσύνης. Και β) ο επανασχεδιασμός των εποπτικών συστημάτων, ώστε να καθίσταται δυσκολότερη η εκμετάλλευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος από τους λίγους που αποσκοπούν στον προσωπικό πλουτισμό. Η επιχειρηματικότητα και η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι σίγουρα απαραίτητες, αλλά πρέπει να χαλιναγωγούνται με την επιβολή πλαφόν στη μόχλευση, έτσι ώστε το κόστος του χρήματος να αντανακλά το αληθινό ρίσκο των επενδύσεων».

2η ερώτηση:

«Η φορολογική πολιτική πρέπει να είναι δίκαιη και να βαρύνει τον καθένα ανάλογα με τα εισοδήματά του. Εκτακτη φορολογία είναι σωστό να επιβάλλεται όταν τα κράτη έχουν ανάγκη να βοηθηθούν ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους, και φυσικά οι οικονομικά ισχυροί θα πρέπει να συμβάλλουν. Ομως, τα έσοδα από τέτοιες εισπρακτικές πολιτικές θα πρέπει να διατίθενται για την ανακούφιση αυτών που βρέθηκαν σε δύσκολη θέση χωρίς να είναι υπαίτιοι. Η δυσκολία στην παρούσα κρίση είναι ότι καλούμαστε να ενισχύσουμε οικονομικά κυρίως τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, που είχαν αναλάβει υπέρογκα ρίσκα και υψηλή μόχλευση, προσβλέποντας περισσότερο στον πλουτισμό των υψηλόβαθμων στελεχών τους και λιγότερο στη συμβολή στην εν γένει ανάπτυξη. Δυστυχώς πολλοί από αυτούς που τα χάνουν όλα είναι και αυτοί που προκάλεσαν την κρίση με την υπέρμετρη ανάληψη ρίσκου και οι οποίοι γνώριζαν ότι, αν φτάναμε εδώ που φτάσαμε, εμείς θα τους σώζαμε για να αποφευχθεί η πλήρης κατάρρευση».

ΒΑΡΒΑΡΑ ΣΤΡΑΤΟΥ-ΒΕΡΝΙΚΟΥ

Ενωμένοι κι όχι διχασμένοι

1η ερώτηση:

«Προφανώς η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη και μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν. Σίγουρο όμως είναι ότι ημίμετρα, τυχαίες αποφάσεις, αναβολές, υπεκφυγές και περιστασιακές πρωτοβουλίες θα πλήξουν ακόμη περισσότερο την ελληνική οικονομία και θα διαιωνίσουν την κρίση. Δυστυχώς, η παγκόσμια κρίση έφερε στην επιφάνεια όλες τις διαρθρωτικές αδυναμίες της οικονομίας μας. Απαραίτητο λοιπόν είναι να σχεδιαστεί μια σαφής και πειστική στρατηγική, που θα αντιμετωπίσει τις επιφυλάξεις της Ε.Ε. και των διεθνών κεφαλαιαγορών, και να καταρτιστεί ένα ολοκληρωμένο και αξιόπιστο πρόγραμμα δομικών αλλαγών. Χρειάζεται συναίνεση και όχι πολιτικές υπεκφυγές. Χρειάζεται τόλμη και φαντασία και όχι απραξία. Χρειάζεται να λειτουργήσουν με κοινό μέτωπο οι δυνάμεις εργασίας για να αντιμετωπίσει η κοινωνία μας την κρίση ενωμένη και όχι διχασμένη».

2η ερώτηση:

«Δεν νομίζω ότι εξουσιοδοτούμαι να απαντήσω στο όνομα όλων των οικονομικά ισχυρών! Και βεβαίως δεν νομίζω ότι το ζητούμενο μπορεί να είναι αυτό.

Η κρίση δεν πλήττει μόνο τους οικονομικά αδύναμους και, μπροστά στις πρωτοφανείς συνθήκες που αντιμετωπίζουμε, δεν μπορεί να είμαστε κοινωνικά ανταγωνιστές, αλλά κοινωνικά συνέταιροι. Μόνο ένα κοινό μέτωπο των δυνάμεων εργασίας και παραγωγής μπορεί να εγγυηθεί ότι η κοινωνία θα αντιμετωπίσει την κρίση ενωμένη και όχι διχασμένη, με αξιοπρέπεια και κοινωνική συνοχή. Το κοινό μας συμφέρον επιβάλλει κοινή πορεία».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ, επιχειρηματίας, υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης

Χάσαμε τον μπούσουλα...

1η ερώτηση:

«Κάθε κρίση έχει και θετικά, αρκεί να αντιληφθούμε ότι οι κρίσεις και ειδικά οι μεγάλες, συνήθως σηματοδοτούν αδυναμία του συστήματος ν' ανταποκριθεί στα προβλήματα που παρουσιάζονται. Δεν ξέρω τι θα μειώσει και τι θα αυξήσει. Το ζητούμενο πιστεύω πως είναι να μας κάνει να σκεφτούμε και να βρούμε τρόπους, όχι απλά να βγούμε από την κρίση, αλλά να αποκαταστήσουμε ένα νέο σύστημα. Κι αυτό φυσικά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Για την Ελλάδα είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα. Η χώρα μας κακοδιοικείται, δεν παράγει και ζει με δανεικά που κάποια στιγμή δεν θα μπορεί να εξυπηρετήσει. Δυστυχώς, δεν βλέπω φως στην άκρη του τούνελ. Δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι που μας κυβερνάνε έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει και φυσικά, είναι αδύνατον να βρουν λύσεις που θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα από τη ρίζα του και όχι με ασπιρίνες ή παυσίπονα. Το αδιέξοδο είναι πλήρες. Οι επιχειρηματίες χαρακτηρίζονται απατεώνες, οι δημόσιοι υπάλληλοι τεμπέληδες και ανίκανοι. Οι εργαζόμενοι και οι αγρότες υφίστανται μόνιμη εκμετάλλευση. Τίποτε από αυτά δεν ισχύει. Ούτε οι επιχειρηματίες είναι απατεώνες ούτε οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες και ανίκανοι ούτε οι εργαζόμενοι και οι αγρότες υφίστανται μόνιμη εκμετάλλευση. Εχουμε χάσει ως κοινωνία κυριολεκτικά τον μπούσουλα, καταργώντας ουσιαστικά κάθε έννοια αξίας, αρχών, σταθερών. Δεν έχω απάντηση».

2η ερώτηση:

«Το θέμα δεν είναι αν είναι κανένας πρόθυμος, πλούσιος ή φτωχός, να βάλει το χέρι στην τσέπη και κανένας δεν πιστεύει ότι μια έκτακτη φορολογία θα πάει εκεί που πρέπει και δεν θα σπαταληθεί. Το κράτος είναι αναξιόπιστο, γιατί έχει αποδειχτεί ότι η πολιτική βούληση σπάνια εφαρμόζεται χωρίς την ουσιαστική και βλαπτική επίδραση των κομματικών και συντεχνιακών συμφερόντων. Αν υπήρχε δίκαιο και αποτελεσματικό σύστημα φορολογίας, τα πράγματα προφανώς θα ήταν αλλιώς».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗΣ επιχειρηματίας

Χάνονται περιουσίες

1η ερώτηση:

Η κρίση, όπως είναι γνωστό, άρχισε από την Αμερική με τα διάφορα τοξικά απόβλητα και τώρα πλέον είναι κυρίως ψυχολογική λόγω των αμφιβολιών των καταναλωτών για την ορθότητα του ισχύοντος οικονομικού συστήματος και για την πιθανή απώλεια ακόμη και των καταθέσεών τους. Μετά τα ληφθέντα μέτρα από τις διάφορες κυβερνήσεις, έστω και αν μερικά εξ αυτών δεν ήσαν τα απολύτως ενδεδειγμένα, θα έπρεπε ήδη να έχουν αρχίσει τα πρώτα σημεία ανάκαμψης, πράγμα που όμως δεν συνέβη ακόμη, κυρίως λόγω της ψυχολογίας του κόσμου που εν πολλοίς είναι υπερβολική. Κατά συνέπεια πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει ευρέως γνωστό ότι με τα ληφθέντα ήδη μέτρα και με εκείνα που εξακολουθούν να λαμβάνονται θα επέλθει σύντομα ισορροπία και θα αρχίσει η ανάκαμψη.

2η ερώτηση:

Δεν χάνονται μόνο πολλά από τα κέρδη των οικονομικά ισχυρών, χάνονται περιουσίες. Εκείνος που έχει μεγάλη περιουσία χάνει πολλά και εκείνος που έχει λιγότερα χάνει λιγότερα, ενώ εκείνοι που αναγκάζονται λόγω της κρίσης να κλείσουν εργοστάσια ή επιχειρήσεις τα χάνουν όλα.

Η διατύπωση ότι οι μεν χάνουν τα κέρδη τους ενώ οι άλλοι θα πεινάσουν είναι τουλάχιστον απλοϊκή.

Πιστεύω ότι ο καθένας που σέβεται τον εαυτό του και τον πλησίον του είναι διατεθειμένος να βοηθήσει εκείνον που τα χάνει όλα και δεν έχει να ζήσει. Θα το κάνει όμως υπό μία προϋπόθεση: ότι κάτι τέτοιο θα ήταν μια ουσιαστική βοήθεια και θα είχε θετικά αποτελέσματα για την άρση της κρίσης. Εάν όχι, θα ήταν μάταιη θυσία. Μήπως αντ' αυτού θα έπρεπε η κρατική μηχανή να περιορίσει τις σπατάλες και παράλληλα να ενεργοποιηθεί για να πατάξει τη φοροδιαφυγή αποτελεσματικότερα ώστε να πληρώσουν αυτοί που αθεμίτως απέκτησαν και συνεχίζουν να αποκτούν περιουσίες; Το όφελος από αυτά τα έσοδα θα μπορούσε να διατεθεί προς τους μη έχοντες.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Οικονομική κρίση