Έντυπη Έκδοση

Επιστροφή στη δραχμή; Ουδέν κακόν αμιγές καλού

Η επιστροφή στη δραχμή εξορκίζεται ως ο «Εξαποδώ» που θα αποδεκατίσει τη χώρα.

Η οποία έχει αποδεκατιστεί ήδη από το δίδυμο Σημίτη-Καραμανλή, το όργιο σπατάλης, ατιμωρησίας, αδιαφάνειας, αναξιοκρατίας, της διάλυσης του κράτους. Αλλά το ισχυρότερο πλήγμα στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας το επέφερε η ένταξη στο ευρώ το 2001 με την εξοντωτική ισοτιμία των 340,75 δραχμών/ευρώ. Με συνέπεια οι εγχώριες τιμές των προϊόντων και υπηρεσιών περίπου να τριπλασιαστούν. Ο προσανατολισμός μας κυρίως στον τουρισμό και στη γεωργία, έχει ως αποτέλεσμα να ανταγωνιζόμαστε χώρες όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος κ.λπ. με μαλακά νομίσματα, δηλ. με χαμηλή ισοτιμία σε σχέση με το σκληρό ευρώ. Αντίθετα, οι χώρες της βόρειας Ευρώπης επικεντρώνονται στις νέες τεχνολογίες και ανταγωνίζονται κυρίως οικονομίες με σκληρό νόμισμα όπως οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία, δηλ. με σχετικά υψηλή ισοτιμία προς το ευρώ. Υπό τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το ευρώ συνεχίζει σαδιστικά την ανοδική του πορεία και εξοντώνει τις χώρες του Νότου. Στην άλλη όχθη της Γης, η Κίνα διατηρεί υπερβολικά χαμηλή την ισοτιμία του γουάν έναντι του δολαρίου και του ευρώ, παρ' όλες τις εκκλήσεις και τις απειλές των δυτικών.

Οσες περικοπές και αν γίνουν στο σκέλος των κρατικών δαπανών -και πολλές πρέπει να γίνουν- το πρόβλημα δεν λύνεται χωρίς σημαντική αύξηση των εσόδων. Αυτό όμως είναι αδύνατο γιατί δεν το επιτρέπουν:

1) Η ανύπαρκτη ανταγωνιστικότητα της οικονομίας κυρίως λόγω του σκληρού ευρώ.

2) Η ύφεση λόγω της περιοριστικής εισοδηματικής και νομισματοπιστωτικής πολιτικής.

3) Η αποδιοργάνωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

4) Η γενικότερη κρατική αποδιοργάνωση, η αναβλητικότητα, η ατιμωρησία, η έλλειψη συντονισμού.

Αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει περίπτωση η Ελλάδα να εμφανίσει πρωτογενή πλεονάσματα, κάτι που δεν το πέτυχε ποτέ στην ιστορία της. Και ειδικότερα σήμερα που τη βαρύνουν δυσθεώρητα χρέη και με νόμισμα το σκληρό ευρώ. Θα μηδενίσει το έλλειμμα και τα τεράστια χρέη της ένα κράτος που δαπανά περίπου το μεγαλύτερο κατ' αναλογία ποσοστό του εθνικού του εισοδήματος σε εισαγόμενα αμυντικά προϊόντα; Ενενήντα δισ. ευρώ μας έχουν κοστίσει οι εισαγωγές αμυντικού εξοπλισμού από χώρες της Ε.Ε. και τις ΗΠΑ τα τελευταία δέκα περίπου χρόνια, αλλά η απειλή από τα ανατολικά σύνορα παραμένει.

Κάθε φημολογία για επιστροφή στη δραχμή θεωρείται ότι θα ενεργήσει ως καταστροφικό ντόμινο για την Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι πρωτοστατούν σ' αυτήν την ανησυχία! Γεγονός είναι ότι η Γερμανία θα έχανε μεγάλα ποσά από την τεράστια διαφορά των spreads. Τελικά, το πρόβλημά μας είναι πώς θα διασωθεί η Ευρώπη ή πώς θα βγούμε εμείς από το τούνελ; Η επιστροφή στη δραχμή αναμφίβολα θα είναι επώδυνη. Ούτε προτείνεται ως λύση. Ομως, αποτελεί μια αυξανόμενη πιθανότητα. Ενα αναγκαίο κακό και γι' αυτό ίσως θα ήταν σκόπιμο να αποενοχοποιηθεί η κινδυνολογία που την περιβάλλει.

Στην απευκταία, αλλά όχι απίθανη τέτοια προοπτική, στους 3-4 πρώτους μήνες θα υπάρξει πανικός, ελλείψεις αγαθών, υψηλός πληθωρισμός, στάσεις πληρωμών. Αλλά σημασία έχει το τελικό ισοζύγιο. Το οποίο εξαρτάται από τον τρόπο που η κυβέρνηση θα διαχειριστεί το πρόβλημα. Η οικονομία θα εισέλθει στη διαδικασία πτώχευσης, στην οποία άλλωστε ήδη βρισκόμαστε. Κατά πάγια πρακτική, θα υπάρξει διαπραγμάτευση με τους δανειστές για την αποπληρωμή μέρους των οφειλών και διαγραφή των υπολοίπων. «Ουκ αν λάβοις ....». Γεγονός είναι ότι θα έχουμε πρόβλημα νέου δανεισμού και ότι πολλά αγαθά θα λείψουν από την ελληνική αγορά. Ιδιαίτερα το.... χαβιάρι, το ουίσκι, κ.λπ. !

Το μεγαλύτερο πρόβλημα θα προέλθει από την κατακόρυφη άνοδο του κόστους των υγρών καυσίμων, γι' αυτό και είναι συνετό να έχουν ληφθεί μέτρα προαγοράς τους με σημερινές τιμές σε ευρώ. Οι δημόσιες δαπάνες πρέπει να εξορθολογιστούν με τη δημιουργία προϋπολογισμών μηδενικής βάσης. Ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός πρέπει επιτέλους να ενεργοποιηθεί. Το ίδιο και η προώθηση στρατηγικών επενδύσεων, η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας, ιδιαίτερα η αιολική που είναι άμεσα αποδοτική. Η επιστροφή στη δραχμή, με συνδυαστική αποτελεσματική πολιτική, αναφέρει ο Bob Chapman του International Forecasting, μπορεί να μετατρέψει την οικονομία σε ανταγωνιστική.

Το παράδειγμα της Αργεντινής, που, ύστερα από επώδυνη πτώχευση, σήμερα αναπτύσσεται με αλματώδεις ρυθμούς, είναι πρόσφατο και πολύ διδακτικό. Κυρίαρχης σημασίας είναι να υπάρξει μια ορισμένη βάση εθνικής κατανόησης και τη χώρα να διοικούν με γνώση και αποφασιστικότητα, με σχέδιο και αποτελεσματικότητα, με εντιμότητα και όραμα, οι άριστοι και όχι οι αρεστοί.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Αρθρο