Έντυπη Έκδοση

Ο καιρός των ρομαντικών ποιητών και των... κατά συρροήν δολοφόνων

Μια ρομαντική αγγλική ταινία «Bright Star» της Τζέιν Κάμπιον και δύο σημαντικές επανεκδόσεις, το κλασικό «Μ, ο δράκος του Ντίσελντορφ» του Φριτς Λανγκ και το πολιτικό θρίλερ «Πάγος» του Ρόμπερτ Κρέιμερ, ξεχωρίζουν από τις εννιά συνολικά ταινίες της νέας αυτής βδομάδας.

Ενας σύντομος παθιασμένος έρωτας στην ταινία «Bright Star» της Τζέιν Κάμπιον Ενας σύντομος παθιασμένος έρωτας στην ταινία «Bright Star» της Τζέιν Κάμπιον Στο πρόγραμμα και οι ταινίες: «3 ώρες διορία» του Φρεντ Καβαγιέ, «Ποτέ δεν είσαι μόνη» του Αντι Γιόκινεν, «Εμείς οι δυο» των Αντόνιο Ναχάρο, Αλβάρο Πάστορ, «Δωρητής σπέρματος» των Τζος Γκόρντον, Γουίλ Σπεκ, «Οι εποχές του έρωτα», του Τζιοβάνι Βερονέζι και «Ζωολογικός τύπος» του Φρανκ Κοράτσι.

Bright Star

Βρετανία, 2009.
Σκηνοθεσία-σενάριο: Τζέιν Κάμπιον. Ηθοποιοί: Αμπι Κόρνις, Μπεν Γουίσο, Πολ Σνάιντερ. 119'

***½

Ο μεγάλος, ρομαντικός, πλατωνικός, γεμάτος ποίηση έρωτας του ποιητή Τζον Κιτς για τη Φάνι Μπράουν, σε μια όμορφη, ρομαντική ταινία.

Αν σας τύχει να επισκεφθείτε το σπίτι όπου ζούσε ο ποιητής Τζον Κιτς, στη συνοικία του Hampstead στο Λονδίνο (όπως είχα παλαιότερα την ευκαιρία), θα καταλάβετε πιο εύκολα τη ρομαντική πλευρά του μεγάλου αυτού ποιητή, που μαζί με μια χούφτα Αγγλων ρομαντικών συναδέλφων του (Βύρων, Σέλεϊ, Γουέρντσγουερθ, Κόλεριτζ) υμνούσαν τον έρωτα (συχνά πλατωνικό) και τις ομορφιές και τις ιδέες της αρχαίας Ελλάδας. Στο ίδιο αυτό σπίτι ζούσε και η σπιτονοικοκυρά του με την κόρη της, Φάνι Μπράουν, που ο 23χρονος Κιτς ερωτεύτηκε τρελά (ήταν ο μοναδικός έρωτας της ζωής του) ώς τον πρόωρο, από φυματίωση, θάνατό του, στην Ιταλία, σε ηλικία μόλις 25 χρόνων. Παρ' όλο που στο σπίτι αυτό ένας μόνο τοίχος χώριζε τον Κιτς από τη Φάνι, η απόσταση που έβαζε ο ρομαντισμός του ποιητή έμοιαζε να ήταν τεράστια. Απόσταση που αισθάνεται κανείς ακούγοντας, στο φινάλε της ταινίας, το απόσπασμα από την όμορφη, ρομαντική «Ωδή σ' ένα αηδόνι» του Κιτς, που διαβάζει η Φάνι, μετά το θάνατο του ποιητή.

Η ταινία της Τζέιν Κάμπιον «Bright Star» («Λαμπερό αστέρι», τίτλος από ποίημα του Κιτς για την αγαπημένη του) καταγράφει με λεπτομέρεια, ευαισθησία και πάθος τον παθιασμένο αυτό, αν και ανολοκλήρωτο, κρυφό έρωτά του για τη 19χρονη γειτόνισσά του. «Η ζωή του ποιητή Τζον Κιτς και ο κρυφός έρωτάς του με τη Φάνι Μπράουν με τράβηξαν όταν διάβασα τις επιστολές που ο Κιτς έστελνε στη Φάνι και που έγιναν γνωστές από τα παιδιά της Φάνι, μετά το θάνατό της», μου ανέφερε η Κάμπιον σε συνομιλία που είχαμε στις Κάνες το 2009 (αλήθεια, γιατί αυτή η καθυστέρηση στην προβολή της ταινίας;).

Αυτό το αίσθημα, μαζί με το πάθος και τη δύναμη του έρωτα, που περνάει μέσα από τις επιστολές, καταγράφει με τρόπο εξαιρετικό η Κάμπιον. Ταυτόχρονα, αναπλάθει, με λεπτομέρεια, την ατμόσφαιρα της Αγγλίας του 19ου αιώνα (το «Πορτρέτο μιας κυρίας» δεν είναι μακριά), αντλώντας εικαστικά από τους πίνακες των ιμπρεσιονιστών ζωγράφων (ιδιαίτερα του Μανέ), για να συνδυάσει αρμονικά και με λυρισμό, σε σκηνές δοσμένες με οξυδέρκεια συχνά και με χιούμορ, την ιστορία των δύο νεαρών εραστών με την ποίηση του Κιτς αλλά και τις σχέσεις τους με διάφορα άλλα πρόσωπα (ανάμεσά τους κι εκείνη του Κιτς με τον πιστό του φίλο και ανταγωνιστή τής Φάνι, Τσαρλς Μπράουν). Εξαιρετικές είναι όλες οι ερμηνείες, ιδιαίτερα του Μπεν Γουίσο (Κιτς) αλλά και της Αυστραλής Αμπι Κόρνις στο ρόλο της Φάνι, που από μια κάπως φαντασμένη κοπέλα που ασχολείται με τη μόδα αρχίζει σταδιακά, χάρη στη γνωριμία της με τον Κιτς, να μετατρέπεται σε γυναίκα που ενδιαφέρεται σοβαρά για την ποίηση.

3 ώρες διορία

Α bout portant/Point Blank.
Γαλλία, 2011. Σκηνοθεσία: Φρεντ Καβαγιέ. Σενάριο: Καβαγιέ & Γκιγιόμ Λεμάν. Ηθοποιοί: Ζιλ Λελούς, Ροσντί Ζεμ. 84'

**½

Ο Ζιλ Λελούς παγιδεύεται από έναν απεγνωσμένο Ροσντί Ζεμ, στην ταινία «3 ώρες διορία», του Φρεντ Καβαγιέ Ο Ζιλ Λελούς παγιδεύεται από έναν απεγνωσμένο Ροσντί Ζεμ, στην ταινία «3 ώρες διορία», του Φρεντ Καβαγιέ Ενας νοσοκόμος προσπαθεί να σώσει την έγκυο γυναίκα του, την οποία κρατά όμηρο ένας γκάνγκστερ, σ' ένα γκανγκστερικό θρίλερ σκηνοθετημένο με νεύρο και ρυθμό.

Το καλό αμερικανικό αλλά και γαλλικό φιλμ νουάρ φέρνει στο νου το δοσμένο με γρήγορο ρυθμό, που σε αφήνει με κομμένη την ανάσα, γκανγκστερικό, σύντομο σε διάρκεια, θρίλερ που σκηνοθέτησε ο Γάλλος Φρεντ Καβαγιέ. Ο Ζιλ Λελούς είναι ο νοσοκόμος που βοηθά έναν τραυματισμένο γκάνγκστερ για να μπλέξει σε μια περιπέτεια, όπου η γυναίκα του κρατείται όμηρος και όπου ο ίδιος κινδυνεύει τόσο από τον γκάνγκστερ και την «παρέα» του όσο και από την αστυνομία.

Ο Καβιαγιέ παραμερίζει την ανάπτυξη ή την ψυχολογία των χαρακτήρων για τη δράση, που διευθύνει με δύναμη και φαντασία, καταφέρνοντας να φτιάξει σκηνές συναρπαστικές, που δημιουργούν το σασπένς και την ίντριγκα που απαιτεί μια τέτοια ιστορία. Στα συν της ταινίας, οι πολύ καλές ερμηνείες και η δημιουργία μιας πειστικής, ρεαλιστικής ατμόσφαιρας, όπου όλα και όλοι (γκάνγκστερ, μπάτσοι και απλοί πολίτες) κινούνται σε μια γκρίζα περιοχή.

Ποτέ δεν είσαι μόνη

The Resident.
Βρετανία/Γερμανία, 2011. Σκηνοθεσία: Αντι Γιόκινεν. Σενάριο: Γιόκινεν, Ρόμπερτ Ορ. Ηθοποιοί: Χίλαρι Σουάνκ, Τζέφρι Ντιν Μόργκαν, Κρίστοφερ Λι. 91'

**

Η γνωστή για τις ταινίες τρόμου αγγλική εταιρεία Hammer επιστρέφει, ύστερα από μεγάλη απουσία, με μια ταινία που προσπαθεί, όχι πάντα με επιτυχία, να συλλάβει κάτι από την ατμόσφαιρα των παλιών κλασικών ταινιών της.

Ηιστορία μοιάζει με τις παλιές τής Χάμερ: ο ιδιοκτήτης ενός παλιού κτηρίου, κρυφά ερωτευμένος με μια χειρουργό, καταφέρνει να της νοικιάσει ένα διαμέρισμά του κι αρχίζει να την κρυφοκοιτάζει και τελικά να βάζει σε κίνδυνο τη ζωή της. Παρ' όλο που από την ταινία λείπει η βρετανική ατμόσφαιρα (η ιστορία εκτυλίσσεται στη Νέα Υόρκη) και ο σκηνοθέτης είναι Φινλανδός, υπάρχει τελικά κάτι από το παλιό στιλ της Χάμερ (ιδιαίτερα στη δημιουργία του σασπένς και της ατμόσφαιρας) και η Χίλαρι Σουάνκ κάνει ό,τι μπορεί για να δώσει τη βασανισμένη (αν και δυναμική, όπως αποδείχνεται τελικά) χειρουργό που, ναρκωμένη, πέφτει θύμα στις ορέξεις του επικίνδυνου σπιτονοικοκύρη της.

Εμείς οι δυο

Υο, tambien.
Ισπανία, 2010. Σκηνοθεσία-σενάριο: Αντόνιο Ναχάρο, Αλβάρο Πάστορ. Ηθοποιοί: Λόλα Δουένιας, Μανουέλ Γκόμες Γκαρντένια. 103'

**

Συγκινητικό μελό γύρω από τον έρωτα ενός 34χρονου, με σύνδρομο Down, άντρα για μια προβληματική συνάδελφό του.

Τη σχέση ανάμεσα σ' ένα «παράξενο», προβληματικό ζευγάρι αφηγούνται με χιούμορ και συγκίνηση οι δύο σκηνοθέτες της ισπανικής αυτής ταινίας. Πρόκειται για έναν 34χρονο νέο, ο πρώτος Ευρωπαίος με σύνδρομο Down που αποφοίτησε από πανεπιστήμιο, και μια εκκεντρική, με ψυχολογικά προβλήματα, γυναίκα, συνάδελφο στο γραφείο όπου εργάζεται (στο ρόλο η εκπληκτική Λόλα Δουένιας). Μελοδραματική ταινία που ξεχωρίζει για το καλογραμμένο σενάριο, την προσεγμένη σκηνοθεσία και τις πολύ καλές ερμηνείες.

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ

Μ, ο δράκος του Ντίσελντορφ

Μ. Γερμανία, 1931. Σκηνοθεσία: Φριτς Λανγκ. Σενάριο: Τέα φον Χάρμποου, Φριτς Λανγκ. Ηθοποιοί: Πίτερ Λόρε, Ελεν Γουίτμαν. 110'

*****

Το κυνήγι ενός κατά συρροήν δολοφόνου, στη Γερμανία του μεσοπολέμου, μετατρέπεται από τον Φριτς Λανγκ σε «μπρεχτικό» σχόλιο πάνω στη σχέση ανάμεσα σε αστυνομία και υπόκοσμο. Από τα μεγάλα αριστουργήματα του γερμανικού εξπρεσιονισμού.

Η ιστορία τού κατά συρροήν δολοφόνου παιδιών, που τρομοκρατεί το Βερολίνο του μεσοπολέμου, μετατρέπεται, σύμφωνα με τη Λότε Αϊσνερ, στην εξαίρετη μελέτη της «Από τον Καλιγκάρι στον Χίτλερ», σε προφητικό σχόλιο της ανόδου του Χίτλερ και της τρομοκρατίας που θα ενσπείρει στον κόσμο το τρίτο Ράιχ. Ο Λανγκ, στην πρώτη του αυτή ηχητική ταινία, φτιάχνει ένα κινηματογραφικό αριστούργημα, όπου το κάθε τι (φωτισμοί, σύνθεση των πλάνων, μοντάζ, χρήση του ήχου, ερμηνείες) συμβάλλει στη δημιουργία της κατάλληλης, απειλητικής ατμόσφαιρας. Παράλληλα, η «συνεργασία» λωποδυτών και αστυνομίας για τη σύλληψη του δολοφόνου χρησιμοποιείται από τον Λανγκ για να κάνει ένα δριμύ σχόλιο πάνω στη σχέση ανάμεσα στις δύο αυτές κοινωνικές τάξεις, με τους λωποδύτες και ζητιάνους να συνεργάζονται με την αστυνομία για να μπορούν να συνεχίζουν ανεμπόδιστα τη «δουλειά» τους. Ταινία που μέχρι και σήμερα δεν έχασε από την επικαιρότητα και τη δύναμή της.

Πάγος

Ice.
ΗΠΑ, 1970. Σκηνοθεσία-σενάριο: Ρόμπερτ Κρέιμερ. Ηθοποιοί: Ρόμπερτ Κρέιμερ, Λίο Μπρόντι. 130'

****

Εμβληματικό πολιτικό θρίλερ της δεκαετίας του '70, ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και την επιστημονική φαντασία, γύρω από τον ανταρτοπόλεμο των πόλεων.

Σε μια Αμερική του κοντινού μέλλοντος, όπου το καθεστώς έχει γίνει φασιστικό, τοποθετεί ο γνωστός ντοκιμαντερίστας Ρόμπερτ Κρέιμερ την ιστορία της ταινίας μυθοπλασίας που γύρισε το 1970, περίοδο των εξεγέρσεων της νεολαίας ενάντια στην πολιτική της Αμερικής και τον πόλεμο του Βιετνάμ. Σε μια τέτοια Αμερική δημιουργείται η επαναστατική ομάδα ανταρτών των πόλεων που αρχίζει να δρα ενάντια στην καταπίεση και την τρομοκρατία του κράτους. Με ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό ψευδο-ντοκιμαντερίστικο στιλ (στο οποίο βοηθά και η μαυρόασπρη φωτογραφία), ο Κρέιμερ καταγράφει τη ζοφερή εικόνα της Αμερικής των αδιεξόδων, της καταπίεσης και των περιορισμένων ατομικών ελευθεριών (η Αμερική του Μπους δεν απέχει και πολύ).

Συγκλονιστική ταινία που και σήμερα παραμένει επίκαιρη. *

Οι άλλες ταινίες

ΔΩΡΗΤΗΣ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ (The Switch).

ΗΠΑ, 2010. Σκηνοθεσία: Τζος Γκόρντον, Γουίλ Σπεκ. Ηθοποιοί: Τζένιφερ Ανιστον, Τζέισον Μπέιτμαν, Πάτρικ Γουίλσον. 101'

**Μέτρια κωμωδία, με σενάριο βασισμένο στο διήγημα του Τζέφρι Ευγενίδη, γύρω από μια 40άρα γιάπι που αποφασίζει ν' αποκτήσει παιδί από δωρητή σπέρματος για ν' ανακαλύψει, εφτά χρόνια αργότερα, πως ο κρυφά ερωτευμένος μαζί της φίλος της είχε αντικαταστήσει το ξένο σπέρμα με το δικό του...

ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (Manuale d'amore). Ιταλία, 2011. Σκηνοθεσία: Τζιοβάνι Βερονέζι. Ηθοποιοί: Ρόμπερτ ντε Νίρο, Μόνικα Μπελούτσι, Ρικάρντο Σκαμάρτσιο. 125'

Ο έρωτας ανατρέπει τη ζωή τριών αντρών σε τρία διαοφρετικά σκετς: ένας νεαρός δικηγόρος, ένας άνκορμαν κι ένας Αμερικανός (Ντε Νίρο), καθηγητής που μετακομίζει στη Ρώμη. Πολύ καλό για το τίποτε, παρά τα ηχηρά ονόματα...

ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ (Zookeeper). ΗΠΑ, 2011. Σκηνοθεσία: Φρανκ Κοράτσι. Ηθοποιοί: Κέβιν Τζέιμς, Ροζάριο Ντόσον. 102'

Ο άτυχος στον έρωτα φύλακας ενός ζωολογικού κήπου βρίσκει αναπάντεχη βοήθεια στα ζώα που αρχίζουν να του μιλούν και να τον συμβουλεύουν. Αχαρη, κάπως ηλίθια στο σενάριο, παιδική κωμωδία.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική κινηματογράφου