Έντυπη Έκδοση

Βιβλίο

Η Κοκό Σανέλ εξομολογείται

ΠΟΛ ΜΟΡΑΝ

«Η αύρα της Σανέλ»

μεταφρ. Βάνα Χατζάκη,

(εκδ. Αγρα)

«ΓΥΝΑΙΚΑ= επιθυμία + ματαιοδοξία + ανάγκη για φλυαρία + πνευματική σύγχυση. Να προσθέσω όμως ότι λατρεύω την κοκεταρία των γυναικών. Πόσοι άνθρωποι, πόσα φτωχά κορίτσια, πόσες βιομηχανίες δεν ζουν απ' αυτήν την κοκεταρία! Πολύ περισσότεροι είναι οι άνθρωποι που ζουν απ' τη σπατάλη της γυναίκας απ' ό,τι οι άνθρωποι που πεθαίνουν απ' αυτή».

Τα λόγια αυτά ανήκουν στη σχεδιάστρια που συνδέθηκε με την κομψότητα και το στυλ, που απελευθέρωσε το γυναικείο σώμα: την Κοκό Σανέλ. «Υπήρξα επαναστάτρια ως παιδί, επαναστάτρια ως ερωμένη και ως μοδίστρα, ένας αληθινός Σατανάς». Ετσι περιέγραψε τον εαυτό της στον γνωστό συγγραφέα και θαμώνα των κοσμικών παρισινών κύκλων Πολ Μοράν, όταν τον προσκάλεσε το 1946 στο Σεντ Μοριτς για να του υπαγορεύσει τα απομνημονεύματά της. Ο Μοράν ανέσυρε τις σημειώσεις έναν χρόνο μετά το θάνατο της Σανέλ, το 1971, και τις εξέδωσε το 1976. Η παρούσα έκδοση εικονογραφείται με σχέδια του Καρλ Λάγκερφελντ.

Η μικροκαμωμένη Κοκό, που έζησε μια στερημένη παιδική ηλικία, κατάφερε να γίνει μια σοφή επιχειρηματίας και αναδείχθηκε σε ένα από τα ιερά τέρατα της μόδας του 20ού αιώνα. «Εφτιαξα φορέματα. Θα μπορούσα κάλλιστα να έχω φτιάξει κάτι άλλο. Ηταν τυχαίο. Δεν μου άρεσαν τα φορέματα, μου άρεσε η δουλειά. Θυσίασα τα πάντα για χάρη της, ακόμη και τον έρωτα. Η δουλειά μού έφαγε τη ζωή».

Στο βιβλίο, πίσω από τη σιδηρά κυρία αποκαλύπτεται ένα εύθραυστο, μοναχικό πλάσμα. Η Σανέλ μιλάει για τη φιλία της με τη Μίσια Σερτ, για τους άνδρες στη ζωή της: τον «ωραίο Αγγλο» Μπόι Καπέλ, που κατάλαβε ότι δεν είναι «ασήμαντη», τον Στραβίνσκι, ο οποίος μαζί της από «μαζεμένος» έγινε «κατακτητής». Για τους διάσημους φίλους της όπως ο Κοκτό, ο Ντιάγκιλεφ, ο Σατί. Για τον Πικάσο: «Μου άρεσε ως άντρας. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που μου άρεσε ήταν η ζωγραφική του, απ' την οποία βέβαια δεν καταλάβαινα τίποτα. Με είχε πείσει και μου άρεσε να πείθομαι. Για μένα ο Πικάσο είναι ο πίνακας των λογαρίθμων».

Ασφαλώς αποκαλύπτει τη φιλοσοφία της για τη μόδα, ενώ δεν χαρίζεται σε κανέναν, με ευφυείς σκέψεις και με κοφτερούς αφορισμούς:

* «Το κάλλος διαρκεί, η ομορφιά περνάει. Ωστόσο καμία γυναίκα δεν θέλει να είναι ωραία· όλες τους θέλουν να είναι όμορφες».

* «Η ηθική στάση, η τέχνη μιας γοητευτικής παρουσίας, το γούστο, η διαίσθηση, το βαθύτερο νόημα της ζωής, τίποτε απ' όλα αυτά δεν μαθαίνεται. Από πολύ μικροί είμαστε ήδη ολοκληρωμένα άτομα· η μόρφωση δεν αλλάζει τίποτε σ' όλα αυτά».

* «Το χρήμα χαρίζει στη ζωή μια αισθητική απόλαυση, δεν είναι όμως η ζωή. Οπως συμβαίνει με τα κοσμήματα. Τίποτε δεν μοιάζει περισσότερο με ψεύτικο κόσμημα όσο ένα πολύ ωραίο κόσμημα. Γιατί να θαμπώνεται κανείς από μια ωραία πέτρα; Καλύτερα να φορέσεις μια επιταγή γύρω απ' το λαιμό σου».

* «Το ζευγάρι είναι ένας συνεταιρισμός· ο συνεταιρισμός "η ισχύς εν τη ενώσει" είναι βαρετός γιατί είναι χρήσιμος. Ο έρωτας πρέπει να είναι μια εταιρεία αμοιβαίας εξόντωσης και όχι αλληλοϋποστήριξης».

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

ΧΟΛΙ ΛΕΚΡΟ

«Η πισίνα»

μεταφρ. Τιτίνα Σπερελάκη

(εκδ. Πατάκη)

ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ερωτική ιστορία με σκοτεινές ρίζες στο παρελθόν αποτελεί το συγγραφικό ντεμπούτο της Χόλι ΛεΚρό. Ενα καλοκαίρι, στο Κέιπ Κοντ, η Μαρτσέλα Ατκινσον ερωτεύεται τον Σεσίλ ΜακΚλάτσι. Είναι και οι δυο τους παντρεμένοι. Η νεαρή γυναίκα επιτρέπει στον εαυτό της να πιστέψει πως ίσως έχει βρει την ευτυχία, την ώρα όμως που είναι έτοιμη να αλλάξει τη ζωή της, η σχέση τους τελειώνει απότομα. Το ίδιο βράδυ η γυναίκα του Σεσίλ βρίσκεται δολοφονημένη, ενώ ο ίδιος -που θεωρείται ύποπτος, αλλά χωρίς να του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες- σκοτώνεται λίγο καιρό αργότερα σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Επτά χρόνια αργότερα η Μαρτσέλα, μόνη πια και αποξενωμένη από τη μοναδική της κόρη, παλεύει ακόμα με τις ενοχές και την απώλεια, ενώ ο γιος του Σεσίλ, ο Τζεντ, επιστρέφει για να περάσει το καλοκαίρι του στο οκογενεικό σπίτι στο Κέιπ Κοντ. Οταν βρίσκει στην ντουλάπα του πατέρα του ένα γυναικείο μαγιό, οι αναμνήσεις από τον δικό του, εφηβικό πόθο για την απόμακρη Μαρτσέλα τον κατακλύζουν. Επιδιώκοντας να βρει απαντήσεις για το θάνατο των γονιών του, ο Τζεντ θα ψάξει να βρει τη Μαρτσέλα και οι δυο τους θα βρεθούν μπροστά στο δίλημμα μιας ερωτικής σχέσης.

Η αμερικανίδα συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία ψυχολογικά περίπλοκη όσο και ένα φιλμ νουάρ. Πού οδηγεί το πάθος; Πόσο καθοριστικό μπορεί να είναι ένα λάθος; «Η πισίνα» είναι ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη της αγάπης, όχι μόνο ανάμεσα σε εραστές ή συζύγους αλλά και ανάμεσα στα αδέλφια, στους γονείς και τα παιδιά τους.

Μια ατμόσφαιρα καλοκαιρινής αχλής απλώνεται στις σελίδες του μυθιστορήματος, όπου η ΛεΚρό μεταφέρει αναμνήσεις από τη Νότια Καρολίνα, με τις ζεστές θάλασσες, αλλά και από ένα παλιό σπίτι στο Κέιπ Κοντ, με τους ψυχρούς ανέμους. Η ίδια αναφέρει ότι στην «Πισίνα» υπάρχουν αυτοβιογραφικές αναφορές. «Σε κάθε βιβλίο υπάρχουν κρυμμένα στοιχεία για τον συγγραφέα, την οικογένειά του, την ιστορία του, τις εμπειρίες του», λέει. Ας τα ανακαλύψουμε.

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΝΤΟΡΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

«Πεθαίνω για σένα»

(εκδ. Καστανιώτη)

Ερωτας, μοιχεία, φόνος και μυστήριο περιπλέκονται στο νέο μυθιστόρημα της Ντ. Γιαννακοπούλου. Ο ήρωας, ένας ρομαντικός ντετέκτιβ, είναι κρυφά ερωτευμένος με μια παντρεμένη διάσημη ηθοποιό. Ομως κι εκείνη κρύβει το δικό της σκοτεινό παρελθόν. Ωσπου μια μέρα, βρίσκει μια φωτογραφία που απειλεί να διαλύσει την οικογενειακή της γαλήνη και την καριέρα της. «Μήπως η ευτυχία δεν βρίσκεται μόνο στην αλήθεια;» διερωτάται η συγγραφέας της «Πρόβας νυφικού» και πολλών άλλων μπεστσέλερ.

ΠΙΕΡ ΣΙΜΕΝΟΝ

«Οταν το παρελθόν σκοτώνει»

μετ. Κρίστυ Κουνινιώτη (εκδ. Λιβάνη)

Ο γιος του Ζορζ Σιμενόν ακολουθεί τα χνάρια του διάσημου πατέρα του, αφού μάζεψε εμπειρίες από το χώρο των οικονομικών και της δικηγορίας. Στο μυθιστόρημά του ο Αντουάν Ντεμαρσάν αναζητεί την αλήθεια για τα φιλοναζιστικά αισθήματα του πατέρα του, από τα κρυφά χρηματοκιβώτια των ελβετικών τραπεζών ώς τα φτωχά προάστια του Παρισιού και τις πεδιάδες του Τέξας. Με κίνδυνο της ζωής του αλλά και των αγαπημένων του. Ενδιαφέρουσα προσέγγιση εάν σκεφτεί κανείς ότι πολλοί είχαν κατηγορήσει τον Ζορζ Σιμενόν για αντισημιτισμό.

ΝΟΤΑ ΔΟΥΣΜΑΝΗ

«Εως τώρα ανεπίδοτα»

(εκδ. Γαβριηλίδης)

Ερως ο πρώτος. Και ύστερα; Υστερα όλα... Στη δεύτερη ποιητική της συλλογή η Νότα Δούσμανη, με σπουδές στη μοριακή φυσιολογία και στο θέατρο, πλάι σε επιστημονικούς όρους βάζει όρους ψυχής. Μιλάει για όλα αυτά τα «υλικά» από τα οποία είναι πλασμένοι οι άνθρωποι: σιωπή, φόβος, θάνατος, νοσταλγία, θάλασσα, συλλογική μοναξιά με ατομικό πρόσημο... «Εμείς στο σπίτι μας έχουμε γκρεμούς,/ την ημέρα τούς στερεώνουμε στο ταβάνι/ το βράδυ έρχονται στο κρεβάτι μας παραθήλαια δεξιά». Και μια ευχή: «Να 'ρχεσαι κρυφά στον ύπνο μου, και αυτή τη φούστα-νύχτα σου λίγο να τη μακρύνεις».

ΕΡΒΕ ΚΑΣΤΑΝΕ

«Λέξη και εικόνα»

επιμέλεια-επίμετρο Ν. Παπαχριστόπουλος, μετ. Κ. Σαμαρτζή, Ε. Τσώνη,

Ν. Παπαχριστόπουλος

(εκδ. Opportuna)

Κείμενα για τη ζωγραφική (Μπέικον, Κουεκό), τη γλυπτική (Μιχαήλ Αγγελος, Πικάσο), τη φωτογραφία (Ρεμπιφά), τη σκηνοθεσία (Εστάς, Κρόνενμπεργκ), την ποίηση (Ρακίνας, Αρτό, Ζενέ), τους Μυστικούς (Αγγελος Σιλέσιος). Κοινό τους σημείο, η λέξη και η εικόνα ως μορφές επεξεργασίας του πραγματικού και η συνύπαρξη τέχνης και ψυχανάλυσης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Ατζέντα