Έντυπη Έκδοση

Πανεπιστημιακό άσυλο

Ζούμε πλέον στην εποχή του Παυσανία και έχουμε ανάγκη την παγκόσμια πρωτοτυπία του ασύλου, και μάλιστα του πανεπιστημιακού;

Εχουν οι φοιτητές μας ανάγκη από άσυλο ενάντια στις "δυνάμεις καταστολής", όπως αυτοί τις ορίζουν ή όταν έγιναν τα γεγονότα του '73 η χούντα σεβάστηκε το άσυλο και δεν έπραξε ύβρη;

Σήμερα κάποιες μειοψηφίες χρησιμοποιούν τους χώρους των ΑΕΙ-ΤΕΙ για χρήση πρέζας, ασυλία στην καταστροφή ανεκτίμητων θησαυρών τέχνης και ιστορίας -όλοι θυμόμαστε την πυρπόληση του Πολυτεχνείου σε πολίτευμα δημοκρατίας πριν από κάποια χρόνια και την αδράνεια των υπευθύνων να το προστατεύσουν-, άσκηση βίας, βανδαλισμούς, συμμορίες και παραβίαση ελευθερίας.

"Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας των ΑΕΙ και των εργαζομένων σε αυτά, έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει. Αρθρο 3 του νόμου 1549/2007 (ΦΕΚ Α69/20.03.2007)".

Οταν στερούνται οι ακαδημαϊκές ελευθερίες της πλειοψηφίας από ομαδούλες ελεύθερης δράσης και καταστροφών είναι υποχρέωση της Συγκλήτου να τις καταστέλλει και απομονώνει για να προστατεύσει την ελευθερία των υπόλοιπων φοιτητών, ειδάλλως να παραιτείται για να μπορούν οι άξιοι να διοικούν το Πανεπιστήμιο.

Ας τελειώνουμε λοιπόν με αυτό το τσίρκο παγκόσμιας αταξίας και ας στηρίξουμε όλοι, γονείς, φορείς, διδάσκοντες και διδασκόμενοι τους ανεκτίμητους θησαυρούς γνώσης να προωθήσουν το έργο της ελεύθερης σκέψης, έρευνας, ήθους και πολιτισμού».

Διονύσης Σταμάτης

Βόλος

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Οι αναγνώστες γράφουν