Έντυπη Έκδοση

Αλχημείες και εκλογικά τερτίπια

Το οικονομικό επιτελείο φαίνεται ότι βρήκε τη λυδία λίθο για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Τα μέλη του, Γ. Σουφλιάς, Γ. Παπαθανασίου και Κ. Χατζηδάκης, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό κ. Καραμανλή, σαν σύγχρονοι αλχημιστές αποφάσισαν τη μεγάλη τομή. Εκαναν επέμβαση στη φορολογία αυτοκινήτων χαρίζοντας φόρους στους εμπόρους, τους εισαγωγείς και τις αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης και της Ιαπωνίας, γιατί το όφελος για τον Ελληνα αγοραστή μικρού αυτοκινήτου μέχρι 1.400 κυβικά δεν φτάνει ούτε τα 1.000 ευρώ. Κι ενώ για κανένα «μέτρο» οι «αλχημιστές» δεν έθεσαν χρονικό όριο ισχύος, για τη φορολογία των Ι.Χ. ετέθη το τετράμηνο, ώστε να τρέξουν όλοι να ενισχύσουν τον τζίρο των αυτοκινητάδων κατά την προεκλογική περίοδο των ευρωεκλογών (7 Ιουνίου). Βεβαίως -αναγκαία παρέκβαση- κανείς δεν πιστεύει ότι με το τετράμηνο το οικονομικό επιτελείο θέλησε να στείλει το μήνυμα ότι η οικονομική κρίση τελειώνει τον Ιούλιο. Απλώς έτσι το σκέφτηκε και ενήργησε.

Είναι γεγονός ότι οι πωλήσεις Ι.Χ. έπεσαν κατακόρυφα, φτάνοντας το 40% στο πρώτο δίμηνο του έτους, σε σύγκριση με πέρυσι. Και είναι επίσης γεγονός ότι έσφιξαν και τα καταναλωτικά δάνεια των τραπεζών, τα οποία στην πλειονότητά τους εχορηγούντο για την αγορά Ι.Χ. Αρα υπήρξε ένα μεγάλο στένεμα στην αγορά Ι.Χ. και είχαν αρχίσει «κανόνια», φήμες για «κανόνια» και σαφώς απολύσεις. Αλλά αυτή η κυβέρνηση δεν είναι χθεσινή. Επί πέντε ολόκληρα χρόνια παρακολουθεί τον στόλο των αυτοκινήτων να αυξάνεται κατά 300.000 κάθε χρόνο. Πρόκειται για υπέρογκα κέρδη του κλάδου, που είναι εμπορικά κέρδη και «επενδύονται» σε ένα μικρό τους μέρος σε εκθέσεις και καταστήματα. Τα υπόλοιπα ενθυλακώνονται. Οσο για τους εμπόρους αυτοκινήτων, αυτοί χρησιμοποιούν κυρίως ως εμπορικό τους χώρο τα πεζοδρόμια και τα κρατικά ή δημοτικά ακίνητα, άρα δαπάνες σχεδόν μηδενικές. Ολες, λοιπόν, αυτές οι ανθούσες επιχειρήσεις δεν μπορούν, χρησιμοποιώντας τα μεγάλα κέρδη της περασμένης πενταετίας, να απορροφήσουν τους κραδασμούς της οικονομικής κρίσης; Επρεπε να έλθει αρωγός το Δημόσιο διαθέτοντας 900-1 δισ. ευρώ, όσα, δηλ., συγκεντρώνει κάθε χρόνο από το Τέλος Ταξινόμησης (Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης) για να μην πειραχθούν τα κέρδη τους;

Η«πυροσβεστική» παρέμβαση του οικονομικού επιτελείου σ' έναν κλάδο που όντως «καίγεται», αλλά διέθετε μέσα πυρόσβεσης από το παρελθόν, δείχνει ότι η κυβέρνηση ενεργεί ως έτυχε. Απέφυγε να εξηγήσει στον ελληνικό λαό γιατί το έπραξε, πόσα θα δώσει και προπαντός αν προβλέπει ότι θα «σώσει» τους εργαζομένους στον κλάδο και πότε. Δεν έδωσε επίσης καμία εξήγηση για το αν αυτός και μόνον ο κλάδος «λιμοκτονεί». Το λιανεμπόριο είναι σε πολύ χειρότερη μοίρα. Αλλά αντί να ενισχύσει την κατανάλωση περιέκοψε τις μισθολογικές αυξήσεις, κυρίως σ' αυτούς που είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν. Πρόκειται για άφρονες κινήσεις, για ασύμβατες μεταξύ τους κινήσεις, εν πολλοίς για κινήσεις «της πλάκας», όταν η μεγαλύτερη, όπως λένε, κρίση, από το 1929, απαιτεί πολλαπλάσιες δυνάμεις για την αντιμετώπισή της.

Δεν ευσταθεί πλέον ούτε η κατηγορία ότι αντί η κυβέρνηση να καταπολεμά την οικονομική κρίση, περιορίζει το ενδιαφέρον της (έντρομη μπροστά στον κ. Αλμούνια) μόνο στο πως θα συμμορφωθεί με το σφίξιμο της κοινοτικής επιτήρησης. Ούτε αυτό συμβαίνει. Διότι σκορπά με απλοχεριά χρήματα που με αυταρχικό τρόπο (μηδενική εισοδηματική πολιτική) συγκεντρώνει, την ίδια στιγμή που κατακεραυνώνει το «σπάταλο κράτος» και δεσμεύεται για μεγάλες περικοπές στις κρατικές δαπάνες.

Βεβαίως να ενισχυθούν οι εξαγωγές, που είναι, μαζί με τις επενδύσεις, το μόνο υγιές στοιχείο της ανάπτυξης. Βεβαίως να ενισχυθεί ο τουρισμός, που αποτελεί -έστω και με το καθεστώς της αρπαχτής- πλουτοπαραγωγική πηγή για τη χώρα. Αλλά να ενισχυθεί και πάλι το αυτοκίνητο; Να χρειαστούν και άλλοι, και άλλοι αυτοκινητόδρομοι, να τρυπηθεί ο Υμηττός, να κατασκευαστούν οι έξοδοι της Αττικής Οδού, να γίνει η Ιόνια Οδός, η Ε65 κ.ο.κ.; Αυτός είναι ο πολιτισμός της συντηρητικής παράταξης; Αυτή είναι η πολιτική της Ν.Δ. για την προστασία του περιβάλλοντος; Την ώρα που ο Ελληνας πολίτης αρχίζει να αντιλαμβάνεται τη μεγάλη σημασία που έχουν για τη ζωή του και τον διαθέσιμο χρόνο του τα κρατικά μέσα μεταφοράς, και ιδιαίτερα αυτά της σταθερής τροχιάς, αυτή ακριβώς την ώρα η κυβέρνηση επιλέγει να υποδαυλίσει τον μύχιο πόθο του Ελληνα για το επί δεκαετίες «απαγορευμένο μήλο» του Αδάμ.

Την ώρα επίσης που εμείς πρέπει να εξαγάγουμε (άντε να «πουλήσουμε») ποιοτικό τουρισμό και πολιτισμό, εισάγουμε αυτοκίνητα. Αντί να περιορίσουμε το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών, εμείς το διευρύνουμε εισάγοντας αυτοκίνητα. Ακόμη και σ' αυτή την περίπτωση πράττουμε αντίθετα από όσα μας «νουθετεί» να πράξουμε η Κομισιόν. Κατ' αυτήν -και διαβάζοντας κάτω από τις γραμμές-, σημασία δεν έχει τόσο το έλλειμμα, αλλά το υψηλό δημόσιο χρέος και το υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών (14% του ΑΕΠ). Εμείς -και χωρίς να χρειαζόμαστε τις κοινοτικές νουθεσίες- θα έπρεπε να στοιχηθούμε στην προσπάθεια δημιουργίας μιας υγιούς και εξωστρεφούς οικονομίας αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που όντως διαθέτουμε.

Οι σύγχρονοι «αλχημιστές» της κυβέρνησης (που έγιναν τέσσερις στη θέση του ενός, του κ. Αλογοσκούφη), ανακατεύουν ελλείμματα, αυτοκίνητα, περιβάλλον, μύχιους πόθους, εκλογικά τερτίπια για να βγάλουν χρυσάφι. Τελικά, κάνουν μια τρύπα στο νερό, στην οποία μας καλούν να μπούμε για να... πνιγούμε. Αλλά δεν θα τους ακολουθήσουμε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Στη στήλη
Αντι-Οικονομικά