Έντυπη Έκδοση

Το αέριο τους φέρνει πιο κοντά

Την ώρα που η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ γύριζε τη στρόφιγγα που απελευθέρωνε τη ροή του φυσικού αεριου στον νέο αγωγό «Nord Stream», είπε χαρακτηριστικά στον πρόεδρο της Ρωσίας, Ντιμίτρι Μεντβέντεφ «θα είμαστε δεμένοι ο ένας με τον άλλο για δεκαετίες».

Το ρωσικό αέριο θα αιμοδοτεί σταθερά, απευθείας και χωρίς διαμεσολαβητές (βλέπε Πολωνία, Ουκρανία και βακτικές χώρες, όλοι παραδοσιακοί εχθροί της Μόσχας), την ατμομηχανή της Ευρώπης, τη Γερμανία. Η σχέση των δύο χωρών, που ήταν ακόμη από την εποχή του καγκελάριου Βίλι Μπραντ ιδιαίτερα στενές, ενισχύονται ακόμη περισσότερο σε έναν στρατηγικό τομέα της οικονομίας, την ενέργεια, με ό,τι αυτό σημαίνει για την πολιτική συνεργασία. Η Μόσχα φτάνει πιο κοντά στο Βερολίνο με την καθοριστική συμβολή του Βλαντιμίρ Πούτιν και του πρώην καγκελάριου της Γερμανίας, Γκέρχαρντ Σρέντερ, επί των ημερών του οποίου στην εξουσία μπήκαν οι καθοριστικές υπογραφές για το φιλόδοξο έργο. Ο Σρέντερ, ο οποίος θεωρείται και ο οραματιστής του «Nord Stream», είναι σήμερα πρόεδρος της επιτροπής μετόχων του αγωγού, συμβεβλημένος με προσωπικό συμβόλαιο με τον ρωσικό ενεργειακό γίγαντα GASPROM που κατέχει και το 51%.

Οι διμερείς οικονομικές σχέσεις Ρωσίας-Γερμανίας απογειώθηκαν από τα 32 δισ. ευρώ το 2005, στα 70 δισ. ευρώ το 2010, με τον «Nord Stream» να δίνει νέα ώθηση στη στενή αυτή σχέση που από φλερτ, στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, εξελίσσεται σε οικογενειακή σχέση, έστω και εξ αγχιστείας. Η Γερμανία βλέπει την Ευρώπη ως στενό οικόπεδο και ανοίγεται στις νέες μεγάλες αγορές της Ανατολής. Η Κίνα, η Ινδία και ιδίως η Ρωσία βρίσκονται πλέον σε προνομιακή θέση στη γερμανική αξιολόγηση συμφερόντων λόγω των οικονομικών σχέσεων, που ωστόσο δεν μπορεί παρά να αποτυπωθεί αυτό και στην πολιτική ατζέντα. Το Βερολίνο δείχνει να ακολουθεί μιά δική του πορεία με αρκετή αυτονομία σε σχέση τόσο με τους άλλους ευρωπαίους εταίρους όσο και με τις Ηνωμένες Πολιτείες και ήταν αρκετά ενδεικτική η απρόσμενη διαφοροποίηση των Γερμανών για τον βομβαρδισμό της Λιβύης. Η χειραφέτηση της αλώβητης από την κρίση Γερμανίας άρχισε όταν ολοκληρώθηκε το σοκ της απορρόφησης της ενοποίησης με την Ανατολική αδελφή της, εκδηλώθηκε δειλά στην ψηφοφορία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την εισβολή στο Ιράκ και παίρνει καθαρότερα χαρακτηριστικά με τη Λιβύη, ενώ και η ίδια η κατασκευή του «Nord Stream» έγινε παρά τη βούληση των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν ήθελαν να δουν αποδυναμωνμένες τις χώρες διέλευσης των παλιών αγωγών που αχρηστεύτηκαν πολιτικά από τους Ρώσους, ιδίως την Πολωνία και την Ουκρανία, που αλληθωρίζουν προς την Ουάσιγκτον. Ο «Nord Stream» συμβολίζει την αυτονομία του Βερολίνου, που δείχνει την ισχύ του ατενίζοντας τη νέα τάξη πραγμάτων ενός πολυκεντρικού κόσμου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Ενέργεια/Φωτοβολταϊκά/Εναλλακτικές/Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ)